tag:blogger.com,1999:blog-67116644086444675972012-02-02T17:41:04.352+02:00της ΣταυρούλαςΣκέψεις και προβληματισμοί
για να οδηγηθούμε
σε μια ευχαριστιακή θεώρηση της ζωής μαςΛήμνοςhttp://www.blogger.com/profile/00446201657454024055noreply@blogger.comBlogger1631100tag:blogger.com,1999:blog-6711664408644467597.post-47749388367848436402012-01-31T09:02:00.001+02:002012-01-31T09:16:18.023+02:00Αδελφή Φιλαρέτη, η ευλογημένη αχθοφόρος του πόνου<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="color: purple; text-align: center;"><b>Δεν έχω διαβάσει ωφελιμότερο και συγχρόνως πιο καλογραμμένο και "από καρδίας εξερχόμενο" κείμενο. Παρόλο που μπορεί να το βρει κανείς και στο ΑΗΔΟΝΙ και στα ΓΟΡΓΑ ΠΑΡΕΣΤΙΓΜΕΝΑ, επειδή το θεωρώ πραγματικό θησαυρό, το καταχωρώ στη μνήμη της ...</b></div><div style="color: purple; text-align: center;"></div><div style="color: purple; text-align: center;"><b>Αδελφή Φιλαρέτη,</b></div><div style="color: purple; text-align: center;"><b>η ευλογημένη αχθοφόρος του πόνου</b></div><br /><div style="color: #20124d; text-align: justify;">Χθες βράδυ ο γιός μου, μου ζήτησε να του αναπτύξω το θέμα «Όταν το άχθος γίνεται ευλογία». Θέμα τόσο βαθύ,τόσο ουσιώδες...</div><div style="color: #20124d; text-align: justify;"> Αστραπιαία ο νους μου έτρεξε στην Έλενα,γιατί ήταν το ζωντανότερο παράδειγμα... </div><div style="color: #20124d; text-align: justify;"> Την ίδια ώρα έμπαινε ο σύζυγος για να μας αναγγείλει ότι η Έλενα,η αδελφή Φιλαρέτη «Έφυγε από κοντά μας «σήμερα το μεσημέρι» 25 Ιανουαρίου ημέρα μνήμης των οσίων Ξενοφώντος, Αμμωνά και Συμεών του Παλαιού.</div><div style="color: #20124d; text-align: justify;"> Λουσμένη πάντα στο φως του πόνου, απ’ τη γέννηση ως το θάνατο, φωτεινή-καθαρή-γαλήνια η μορφή της, γαργαριστή-τραγουδιστή κι η καθάρια φωνή της, γλυκό το χαμόγελό της, αληθινή αριστοκράτισσα-αρχόντισσα του πόνου, «έκανε αγόγγυστα και με χαρά τον κανόνα της πάνω στη γη»· μετέβαλε το άχθος της, την εκ γενετής αναπηρία της και όσα στην πορεία επέτρεψε ο Θεός, σε πραγματική ευλογία· πάνω στα δεκανίκια της αρχικά, στο αναπηρικό της καρότσι μετά με το σιδερένιο νάρθηκα στο πόδι, στο κρεββάτι του πόνου τής «επαχθούς ευλογίας» του καθολικού καρκίνου στο τέλος, που σαν κάμινος την λαμπικάρισε- λεύκανε στο μαύρο ρασάκι της· πάνω από 50 χρόνια...Θα είναι πάντα στην ψυχή μας...</div><div style="color: #20124d; text-align: justify;"> Η ‘Ελενα ήταν η «τρυφερή» χαρά και η αγαπημένη έγνοια μας στην φοιτητική μας παρέα στη Θεσσαλονίκη· θεολόγος που δεν «θεολογούσε»· μ’ αυτό το κάτι απ’ τα αδιάψευστα που μόνον οι ψυχές γνωρίζουν να σε τραβά δίπλα της, να σε κάνει να νοιώθεις «καλόν ημάς έστιν ώδε»· αυτό που αναπαύει δίχως λόγια , ανεπιτήδευτα, χωρίς προσπάθεια, το ξεχείλισμα κι η ευωδία της ψυχής, αυτό που οι ελάχιστοι -οι εκλεκτοί- το έχουν χάριτι Θεού. </div><div style="color: #20124d; text-align: justify;"> Η ζωή της απ’ το ίδρυμα στη Γλυφάδα στο άβολο για το καρότσι της δωμάτιο της φοιτητικής εστίας με τις πολλές σκάλες, στο στενάχωρο διαμέρισμα της Τούμπας... στο Νοσοκομείο της Μονής, αδιαμαρτύρητα σήκωνε το βαρύ της σταυρό, μα το δυσβάστακτο βάρος του απαλά το απέθετε στα πόδια του Γέροντά μας, των Αγίων μας, της Παναγίας μας, στον Κύριό μας. Έτσι το φορτίο του αλάφρυνε και στο τέλος αγιάστηκε κι εκείνο.</div><div style="color: #20124d; text-align: justify;"> Πόνεσε πολύ, μα ποτέ δεν διαμαρτυρήθηκε· ούτε ένα δάκρυ ούτε ένα «αχ!». Ανεπιτυχείς εγχειρήσεις στα παραμορφωμένα πόδια που την έκαναν αδύναμη να κινηθεί μόνη της. Η συνοστέωση και τα προβλήματα συμπίεσης των νεύρων, οι ίλιγγοι, η μυϊκή αδυναμία-ατροφία, το αδύνατο ανοσοποιητικό σύστημα με τις συνεχείς λοιμώξεις στην παραμικρή επίσκεψη, οι συνεχείς ναυτίες, το κατεστραμμένο απ’ τα βαριά φάρμακα στομάχι, η κορτιζόνη, η δύσπνοια και τα προβλήματα των πνευμόνων... «Έγινα έγκλειστη θέλω δεν θέλω-μου έγραφε. Ο Θεός να βοηθήσει...Υπομονή να δίνει ο Κύριος για όλα. Ελένη της υπομονής!</div><div style="color: #20124d; text-align: justify;"> «<i>Ειρηνεύετε μέσα στην αγάπη των αγίων μας και της Παναγίας μας</i>» έγραφε και το βίωνε καθημερινά. Και μέσα στον πόνο της παρακολουθούσε «<i>με αγωνία τα προβλήματα των φίλων και προσευχόταν</i>». «<i>Εμείς δόξα τω Κυρίω. Τα νέα τα ίδια. Πάντα σιωπή του πόνου για ευλογία στην ζωή μας μια και είμαστε ανάξιες για πολλά πράγματα. Μιλώ πάντα προσωπικά, έγραφε εξαιρώντας την συγκάτοικο-συνοδοιπόρο και διακόνισσα της ζωής της που η πρόνοια του Θεού έστειλε αληθινό επίγειο φύλακα άγγελο. Να εύχεσθε και για μας. Η προσευχή και απλά η σκέψις μας, για το κάθε πρόβλημα του καθενός στον Θεό θα σώσει όλους μας, για να μας χαρίσει την πολυπόθητη και αιώνια ζωή. Δεν γράφω κήρυγμα, απλές σκέψεις μέσα από πόνο που ο καθένας μας είτε φανερά, είτε μόνος περνά..</i>.» </div><div style="color: #20124d; text-align: justify;"> Η Έλενα που τόσο πόνεσε, ποτέ δεν πόνεσε κάποιον, ποτέ δεν θύμωσε με κάποιον, ούτε έθιξε-μόνον προσευχήθηκε- για όποιον την έβλαψε ή ζημίωσε (γιατί έζησε και τέτοιες δοκιμασίες). Αν και αντιλαμβανόταν τα πάντα, αντιπαρέρχονταν τους πειρασμούς με σιωπή ή με χιούμορ. «<i>Κάναμε πολύ ωραία βόλτα σήμερα, ε Δήμητρα;</i>», έλεγε γελώντας μετά από πολύωρη-άσκοπη διαδρομή για το Πανόραμα ενός ταξιτζή, συγκαταβαίνοντας στην αδυναμία του «για το κάτι παραπάνω». Ποτέ δεν την άκουσα να σχολιάσει κάποιον!</div><div style="color: #20124d; text-align: justify;"> Διακριτική, ήρεμη πάντα και ευγενική στήριζε όλους με τον καλό της λόγο, το ζεστό της βλέμμα, το χαμόγελό της. Τα λόγια της λίγα, αγαπητικά, από καρδίας, με ουσία ζωής από τότε που ήταν πολύ νέα, πολύτιμα. </div><div style="color: #20124d; text-align: justify;"> «<i>Μην κουράζεσθε πολύ</i>, απαντούσε στις νεανικές μου υπερβάσεις, <i>γιατί η υγεία είναι το πολύτιμο δώρο του Θεού· εάν την χάσει κάποιος τότε καταλαβαίνει. (Με συγχωρείς που στα γράφω έτσι καθαρά, την αλήθεια σου λέγω...αν την χάσεις δεν ξαναβρίσκεται εύκολα...Γνωρίζω και εγώ από ασθένεια).<br /> Ο Θεός θα δώσει την καλύτερη λύσι... και ό,τι θα γίνει, θα είναι για ωφέλεια ψυχής και ταπείνωση...<br />Θα κάνετε ό,τι μπορείτε για τα παιδιά χωρίς άγχος και με το σταυρό σας θα ξεκινάτε...Τόσοι αφανείς Γέροντες, μα και φανεροί προσεύχονται...Μετά όλοι αυτοί που σας αγαπούν και σας σκέπτονται.<br /> Ο Γιάννης με τα έξι παιδιά· τώρα που είναι κοντά στο Θεό, θα φροντίσει Εκείνος για όλη την οικογένεια...</i></div><div style="color: #20124d; text-align: justify;"> <i>Καθένας και κάθε μας ημέρα με τον δικό της Σταυρό</i>...».</div><div style="color: #20124d; text-align: justify;"> Καθαρή και περιποιημένη, όμορφη μέσ’ στα απλά της ρούχα, αξιοπρεπής μ’ όλα τα περιορισμένα οικονομικά, όχι μόνον δεν άφηνε περιθώρια οίκτου για την αναπηρία της, αλλά σ’ έκανε να θαυμάζεις πόσο θετικά και με πόση εμπιστοσύνη στο Θεό την αντιμετώπιζε, σαν δώρο Θεού και ξεχωριστή ευλογία στη ζωή της. Ώρες-ώρες ακτινοβολούσε από χαρά. «Νοιώθω ότι πετάω», μου έλεγε όντας καθηλωμένη στο καρότσι της και κουνούσε τα χέρια σα φτερά. </div><div style="color: #20124d; text-align: justify;"> Και αγαπούσε πλέρια. Αγαπούσε όλους τους ανθρώπους, τα λουλούδια, τα πουλιά, την κτίση και τον Κτίστη, την Παναγία μας, τους Αγίους, τον Γέροντά μας, που σαν στοργικός πατέρας την περιέθαλψε απ’ την ώρα που πήγε κοντά του μέχρι τις πολύ δύσκολες ώρες της οδύνης στη μονή της μετάνοιάς της, δίνοντάς της στο τέλος έπαθλο-εφόδιο για την άλλη ζωή το Αγγελικό Σχήμα. </div><div style="color: #20124d; text-align: justify;"> «<i>Ο π. Σ. πήρε τηλέφωνο...έγραφε όλο χαρά. Παίρνει και μιλάμε. Έχει αγάπη και πολλά χαρίσματα μα τα κρύβει, φανερώνεται πάντα στο αμήν. Θέλω ώρες να σου μιλώ γι’ αυτόν και τα λόγια που μας λέγει και πόσο μας αγαπά...Η προσευχή του είναι πολύ μεγάλη παρά τα λόγια του, που βέβαια δεν είναι, λιγότερο ωφέλιμα</i>.»</div><div style="color: #20124d; text-align: justify;"> Φιλοπατερική, φιλακόλουθη, φίλη της προσευχής και της νηστείας, δεν χαρίστηκε στον εαυτό της, ούτε στις δύσκολες ώρες. Τήρησε το πρόγραμμά της, χωρίς δικαιολογημένες παρεκκλίσεις, αθόρυβα, με συναίσθηση, εν μετανοία και υπακοή.</div><div style="color: #20124d; text-align: justify;"> Ήταν φίλη της σιωπής, μα και φίλη της ζωής και των ανθρώπων. </div><div style="color: #20124d; text-align: justify;"> «<i>Μου λείπει η θάλασσα, μου λείπουν οι άνθρωποι</i>» , μου έγραψε όταν η αρρώστια την έκλεισε μέσα. «<i>Όσο και να λένε την Αθήνα ζούγκλα, εγώ ένοιωθα και ζούσα όμορφα, έβγαλα το Γυμνάσιο-Λύκειο Γλυφάδας με πλούσια παιδιά, που ακόμα με πολλά απ’ αυτά αλληλογραφούμε</i>». Χαιρόταν τη ζωή. «<i>Μου διάβαζει η Δήμητρα. Χαίρομαι με την Ιστορία, την ποίηση, τη Γεωγραφία, τους κλασσικούς, τους Πατέρες της εκκλησίας. ..Αγαπώ πολύ τα βιβλία, την κλασσική μουσική, μή γελάσεις, τις κουκλίτσες</i> (είχε πολλές ρομαντικές πορσελάνινες, που τις δώριζε) <i>και γενικά δεν βρίσκω κάτι που να μην το αγαπώ όταν είναι όμορφο</i>...»</div><div style="color: #20124d; text-align: justify;"> Αγιογραφούσε όταν μπορούσε, δημιουργούσε όσο μπορούσε. «<i>Έκανα και ένα μεγάλο μέρος ενός χαλιού· τώρα λίγο ζεσταίνομαι και παρουσιάζει το χέρι μου κάποιες φλεγμονές. Γράφω κάπου κάπου.</i>..»</div><div style="color: #20124d; text-align: justify;"> «<i>Η Δήμητρα έχει ένα ολάνθιστο μπαλκόνι...αν και μικρό.<br /> Σου στέλνω την αγάπη τους, στο μωβ μου βάζο, οι σομόν μεγάλες (4) μαργαρίτες και ο γαλανός ουρανός...<br /> Έλπισον επί Κύριον και Αυτός σε διαθρέψει</i>...»</div><div style="color: #20124d; text-align: justify;"> Κάποιοι συνήθιζαν να «κατακρημνίζουν» τους ανάπηρους (και περισσότερο τους παραπληγικούς και τους νοητικά καθυστερημένους) συνανθρώπους μας στον καιάδα της παραγωγικότητας ή να τους σκοτώνουν σαν «<i>άχθος αρούρης</i>» πριν ανοίξουν τα μάτια τους στο φως. Αλλά και σε πόσους η ευλογία αυτή δεν γίνεται επαχθής εξ’ αιτίας ημών. Κι όμως η Έλενα έκανε το άχθος της ευλογία· απλά, αθόρυβα, ταπεινά, δι ευχών. Κι η χαρά της ξεχείλισε και πότισε όλους εμάς γύρω της. Η παρουσία της έδωσε δύναμη σε όλους εμάς τους αρτιμελείς, υγιείς, που πνιγόμαστε σε μια κουταλιά νερό. </div><div style="color: #20124d; text-align: justify;">΄Οταν ήμουν στην ξενιτειά η σκέψη της, τα γράμματά της, οι προσευχές της με στήριξαν. </div><div style="color: #20124d; text-align: justify;">Το ίδιο και στην πατρίδα, «στην ξενιτεία του κόσμου τούτου».</div><div style="color: #20124d; text-align: justify;"> Και την τελευταία φορά πριν φύγει, όταν εξουθενωμένη έσερνε τα βήματά της στο κρεββάτι του πόνου της, η χαρά της με έκανε να νοιώσω ότι δεν δικαιούμαι να θλίβομαι για το άχθος που κουβαλούσα· έφυγα άλλος άνθρωπος... Και τώρα γυρνώντας πίσω και βλέποντας τη χαριτωμένη ζωή της, νοιώθω στις κοινές-απειροελάχιστες, συγκριτικά- δοκιμασίες να σηματοδοτεί και τη δική μου πορεία. Το «πάντα συνεργεί εις αγαθόν» στο μυστήριο της σωτηρίας...</div><div style="color: #20124d; text-align: justify;"> Αγαπημένη μας Έλενα, το όνομα που δόθηκε στη κουρά σου δεν ήταν τυχαίο. Αγάπησες και στολίστηκες με αρετές· Πραότητα, Ταπείνωση, Απλότητα, Υπομονή, Αγάπη...</div><div style="color: #20124d; text-align: justify;"> «Καλλιέργησες το κήπο σου, αφήνοντας τους άλλους να φτιάξουν το δικό τους όπως ήθελαν, μα τον έκανες τόσο όμορφο που όποιος περνούσε δίπλα του, ήθελε να κάνει και το δικό του τόσο ωραίο». </div><div style="color: #20124d; text-align: justify;"> ΄Ολοι σε αγαπήσαμε και θέλαμε να σε έχουμε κι άλλο κοντά μας. Πονέσαμε που έφυγες.</div><div style="color: #20124d; text-align: justify;">Σήμερα στην εξόδιο ακολουθία σου όλοι προσευχηθήκαμε και όλοι κλάψαμε, παρόντες και απόντες· ο ασθενής και υποβασταζόμενος Γέροντάς μας που ήρθε να σε ευλογήσει, οι Πατέρες, η Γερόντισσα και οι αδελφές, οι συγγενείς, εμείς οι φίλοι σου, ο ανηψιός σου ο «Σπυράκος» σου, που χάρη στις θερμές προσευχές σου και τις ευχές του πατρός Παϊσίου, που σου πέρασε το κομποσχοίνι στο χέρι, καταδικασμένος απ’ τους γιατρούς, γεννήθηκε υγιέστατος.</div><div style="color: #20124d; text-align: justify;"> Η αρρώστια σε απέσυρε διακριτικά από την καθημερινότητά μας και πιστέψαμε ότι θα ‘κανε μικρότερο το κενό που θ’ άφηνες. Όμως τώρα νοιώθουμε πόσο μας λείπεις... </div><div style="color: #20124d; text-align: justify;"> Αδελφή Φιλαρέτη, σήμερα που έφυγες, πιστεύω πως οι Άγγελοι και οι Άγιοι σε ασπάζονται χαρούμενοι και πως ο Άγιος Συμεών «θα σε βάλει στο ράσο του και θ’ ανεβείτε μαζί τη σκάλα, να μη φοβηθείς, να παρουσιαστείτε μαζί στο Θεό» και πως το «ολάνθιστο μπαλκόνι» του ουρανού θα ευωδιάσει απ’ το πηγαιμό σου.</div><div style="color: #20124d; text-align: justify;"> Συχνά μου έγραφες: «<i>Να μας θυμάσαι στη προσευχή σου, όπως κι εμείς ταπεινά θυμόμαστε εσάς</i>». Μέσα μου βαθιά το νοιώθω πως δεν θα μας ξεχνάς από εκεί ψηλά· όλους εμάς τους αχθοφόρους της ζωής· εσύ που τόσο πόνεσες, μα και τόσο ευλογήθηκες.</div><div style="color: #20124d; text-align: justify;"> Καλόν Παράδεισο!</div><div style="color: #20124d; text-align: justify;"> Σε ασπάζομαι,</div><div style="color: #20124d; text-align: justify;"> η φίλη σου Κ.Γ.</div><div style="color: #20124d; text-align: justify;"> Αθήνα 27 Ιανουαρίου 2012</div><div style="color: #20124d; text-align: justify;"> +Ανακομιδή λειψάνου Αγίου Ιωάννου Χρυσοστόμου, Μαρκιανής Βασιλίσσης</div><div style="color: #20124d; text-align: justify;"><br /></div><div style="color: #20124d; text-align: justify;">Το μήνυμα της ημέρας:</div><div style="color: #20124d; text-align: justify;">«<i>Είναι μακάριοι εκείνοι που ζώστηκαν την υπομονή και την ελπίδα και ρίχτηκαν στη θάλασσα των θλίψεων για χάρη της αγάπης του Θεού, με απλότητα και χωρίς να το εξετάσουν</i>»</div><div style="color: #20124d; text-align: justify;">Άγιος Ισαάκ ο Σύρος</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6711664408644467597-4774938836784843640?l=stavkoum.blogspot.com' alt='' /></div>Λήμνοςhttp://www.blogger.com/profile/00446201657454024055noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6711664408644467597.post-33598307898926538852012-01-25T20:41:00.002+02:002012-01-26T13:25:17.212+02:00Μνήμη Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">Ο Άγιος Γρηγόριος ήταν ο δεύτερος Θεολόγος κι έτσι μας είναι γνωστός. <br />Ήταν όμως κι ένας πολύ τρυφερός και στοχαστικός ποιητής.<br />Ένα μικρό δείγμα της ποίησής του σε κάπως ελεύθερη μετάφραση:<br /><br /><br /><div style="text-align: left;"><img height="250px" id="il_fi" src="http://blogs.sch.gr/kantonopou/files/2010/01/grigoriostheolog.jpg" style="padding-bottom: 8px; padding-right: 8px; padding-top: 8px;" width="320px" /></div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;"><br /></div><span style="font-size: large;">«Αν δεν ήμουν δικός σου θα ήμουν αδικημένος, Χριστέ μου.</span><br /><span style="font-size: large;"></span><br /><span style="font-size: large;">Τι λόγο έχει αυτή η ζωή; Τι λόγο έχει αυτή η τυράννια;</span><br /><span style="font-size: large;">Γιατί στροβιλίζομαι στις τρικυμίες του βίου;</span><br /><span style="font-size: large;">Γεννιόμαστε, μεγαλώνουμε, σβήνουμε, χανόμαστε απ’ τη γη,</span><br /><span style="font-size: large;">Νυστάζω, κοιμάμαι, ξυπνάω, πορεύομαι,</span><br /><span style="font-size: large;">αρρωσταίνω, γίνομαι καλά, ευχαριστιέμαι , πονώ...</span><br /><span style="font-size: large;">Τι περισσότερο έχω εγώ από τ’ άλογα πλάσματα, απ’ τ’ ανεύθυνα ζώα; </span><br /><span style="font-size: large;">Τι περισσότερο έχω εγώ; Τίποτα παρά μόνο τον Θεό.</span><br /><span style="font-size: large;"><br /></span><br /><span style="font-size: large;"><b>Αν δεν ήμουν δικός σου, θα ήμουν αδικημένος, Χριστέ μου</b>».</span><br /><span style="font-size: large;"><br /></span><br /><span style="font-size: large;"><br /></span><br /><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6711664408644467597-3359830789892653885?l=stavkoum.blogspot.com' alt='' /></div>Λήμνοςhttp://www.blogger.com/profile/00446201657454024055noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6711664408644467597.post-14805823069060638982012-01-25T20:28:00.001+02:002012-01-25T20:29:27.463+02:00Αληθινή μόρφωση<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">Μου το έστειλε η αγαπητή Πίστη. Μου άρεσε και με προβλημάτισε και το παραθέτω.<br />Ευκαιρία για αυτοκριτική και επαναπροσανατολισμό.<br /><br /><span style="font-size: large;"><strong>Ο κατά Σωκράτη ορισμός του μορφωμένου ανθρώπου</strong></span><br /><br /><span style="font-size: large;">Όταν ζήτησαν από το Σωκράτη να τους δώσει τον ορισμό του μορφωμένου ανθρώπου, δεν ανέφερε τίποτε για τη συσσώρευση γνώσεων. </span><br /><span style="font-size: large;">«Η μόρφωση είπε, είναι θέμα συμπεριφοράς... Ποιους ανθρώπους λοιπόν θεωρώ μορφωμένους;<br />Πρώτα αυτούς που ελέγχουν δυσάρεστες καταστάσεις, αντί να ελέγχονται από αυτές. </span><br /><span style="font-size: large;">Ύστερα αυτούς που αντιμετωπίζουν όλα τα γεγονότα με γενναιότητα & λογική.</span><br /><span style="font-size: large;">Αλλά και αυτούς που είναι έντιμοι σε όλες τους τις συνδιαλλαγές</span><br /><span style="font-size: large;">και όσους αντιμετωπίζουν γεγονότα δυσάρεστα και ανθρώπους αντιπαθείς καλοπροαίρετα.</span><br /><span style="font-size: large;">Μορφωμένοι είναι αυτοί που ελέγχουν τις απολαύσεις τους και όσοι δεν νικήθηκαν από τις ατυχίες και τις αποτυχίες τους. </span><br /><span style="font-size: large;">Πάνω απ΄όλους όμως βάζω όσους δεν έχουν φθαρεί από τις επιτυχίες και την δόξα τους...» </span><br /><span style="font-size: large;"><br /></span><br />Σωκράτης (469-399 π.Χ.)<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6711664408644467597-1480582306906063898?l=stavkoum.blogspot.com' alt='' /></div>Λήμνοςhttp://www.blogger.com/profile/00446201657454024055noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6711664408644467597.post-79976190850134881692012-01-21T18:31:00.001+02:002012-01-22T21:42:16.775+02:00Ο ασυλλόγιστος δανεισμός<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">Ο ασυλλόγιστος δανεισμός των πάντων. <br />Πολίτες και κράτος, νέοι και ώριμοι, πλούσιοι και φτωχοί μπήκαμε στον ξέφρενο χορό του υπερδανεισμού. Για μια εικοσαετία περίπου φερθήκαμε ως άμυαλοι άσωτοι νεανίσκοι. Πέσαμε με τα μούτρα να τα αποκτήσουμε όλα όλοι: μεγάλα σπίτια, μεγάλα αυτοκίνητα, διακοπές, ταξίδια, σπουδές στο εξωτερικό... Ξεχάσαμε όλες τις παροιμίες του τύπου "Άπλωσε τα πόδια σου όσο σε παίρνει το πάπλωμά σου", "Πιες νερό απ' το δικό σου παγούρι" που βγήκαν ως μάθημα μετά από ανάλογα παθήματα. Ο ασυλλόγιστος δανεισμός δισεκατομμυρίων. Δεν βρέθηκε κάποιος να ανακόψει αυτόν το χορό;<br />Οι πολιτικοί τον έσυραν πρώτοι κι ο λαός ακολούθησε ξεγελασμένος από την εφήμερη ευδαιμονία. Δεν έχω δικαίωμα να γίνω κατήγορος κανενός. Αλλά απορώ:<br />Οι πνευματικοί πατέρες που είχαν μελετήσει τις Γραφές και τους Πατέρες δεν έπρεπε να συγκρατήσουν με κάθε τρόπο το λαό του Θεού να μη βρεθεί τόσο εκτεθειμένος με τα δάνεια; Παρόλο που όλα αυτά τα χρόνια εκκλησιαζόμουν και είχα αρκετή σχέση με ομιλίες και πνευματικές νουθεσίες, δεν θυμάμαι καμιά αναφορά σ' αυτή την "πληγή" που είχε γίνει τρόπος ζωής για τους περισσότερους Έλληνες. Αντίθετα πολλά μοναστήρια είχαν μπει στο χορό χτίζοντας πολυτελέστατα συγκροτήματα - που ξεπερνούσαν κατά πολύ τις ανάγκες τους - και υπερβολικά ακριβούς ναούς με το πρόσχημα ότι θα μείνουν εις τους αιώνες και ότι θα δοξάζεται το όνομα του Θεού - με τους ...τοίχους;<br />Ποιος θα συγκρατούσε το λαό από τον υπερδανεισμό, αφού δεν το έκαναν αυτοί που έπρεπε να είχαν διαβάσει τις Παροιμίες ή τις σοφές ομιλίες του Μεγάλου Βασιλείου;<br /><br /><em>" ΄Ηδη σκέψου από πού θα πληρώσεις το χρέος. Από εκείνα που παίρνεις; Αλλ' αυτά δεν αρκούν και για τις ανάγκες σου και για την εξόφληση. Εάν δε μάλιστα υπολογίσεις και τους τόκους, από πού θα πολλαπλασιασθούν τα χρήματα σε τόσο μεγάλο ποσόν, ώστε και να υπηρετήσουν την δική σου ανάγκη, και να εξοφλήσεις το κεφάλαιο, επί πλέον δε να γεννούν και τόκους; Αλλά δεν θα εξοφλήσεις το δάνειο από εκείνα που παίρνεις. Από άλλους πόρους, λοιπόν; Ας περιμένουμε λοιπόν εκείνες τις ελπίδες, και ας μη πάμε, όπως τα ψάρια, στο δόλωμα. Οπως δηλαδή εκείνα μαζί με την τροφή καταπίνουν και το αγκίστρι, έτσι και εμείς για τα χρήματα αγκιστρωνόμαστε με τους τόκους. Δεν προξενεί καμμιά αισχύνη η φτώχεια. Γιατί λοιπόν να προσθέτουμε στους εαυτούς μας τους ονειδισμούς εξ αιτίας του χρέους μας; Κανείς δεν θεραπεύει τα τραύματα με το τραύμα, ούτε ιατρεύει το κακό με το κακό, ούτε επανορθώνεται η φτώχεια με τους τόκους".</em><br /><br /><br />Τώρα ήρθε η ώρα της πληρωμής των χρεών και των τόκων. Τα αγκίστρια των δανειστών μας γδέρνουν τα σωθικά μας. Σπαρταράμε από τον πόνο κι ίσως να μην αντέξουμε. Κι όμως γι' αυτή την κατάσταση υπάρχουν καταγεγραμμένα σοφά λόγια με διαχρονική ισχύ τα οποία δυστυχώς αγνοήσαμε. <br /><br /><em>"Για τούτο, και το είδος αυτό της πλεονεξίας έλαβε την ονομασία αυτή. Διότι τόκος, καθώς νομίζω, ονομάσθηκε για την μεγάλη γονιμότητα του κακού. Από πού λοιπόν αλλού; Η ίσως τόκος λέγεται για τους πόνους και τις λύπες που εκ φύσεως προξενεί στις ψυχές αυτών που εδανείσθηκαν. Διότι όπως ο πόνος του τοκετού στην γυναίκα, έτσι παρουσιάζεται η προθεσμία στον χρεωφειλέτη. Τόκος επάνω στον τόκο είναι πονηρό γέννημα πονηρών γονέων. Αυτά ας λέγονται γεννήματα εχιδνών, τα γεννήματα των τόκων. Λέγουν ότι οι έχιδνες γεννώνται αφού καταφάγουν την κοιλιά της μητέρας των. Και οι τόκοι παύουν να γεννούν αφού καταφάγουν τις οικίες των χρεωφειλετών". (Μ.Βασιλείου "κατά τοκιζόντων")</em><br /><em></em><br /><em><br /></em><br />*Πήρα αφορμή από τις ομιλίες στις οποίες παραπέμπουν τα ΓΟΡΓΑ ΠΑΡΕΣΤΙΓΜΕΝΑ.<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6711664408644467597-7997619085013488169?l=stavkoum.blogspot.com' alt='' /></div>Λήμνοςhttp://www.blogger.com/profile/00446201657454024055noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6711664408644467597.post-58621302318611388742012-01-12T13:13:00.000+02:002012-01-12T13:13:39.082+02:00Οι Φιλέλληνες της Νάντης<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><b><span style="color: #660000;">Φιλέλληνες! Πάντα με συγκινούσαν! Και πάντα απορούσα ποια δύναμη κι ορμή τους παρακινούσε ν' αφήσουν την ησυχία και το βόλεμά τους και να προσφέρουν και να προσφέρονται θυσία στις δικές μας συμφορές, στα δικά μας προβλήματα, στους δικούς μας αγώνες.</span></b><br /><b><span style="color: #660000;">Θαυμάζω και ευγνωμονώ αυτούς που ήρθαν απ' τα πέρατα της γης κι αγωνίστηκαν κι έπεσαν στο Πέτα και στο Μεσολόγγι κι όπου αλλού. Οι Έλληνες πολεμούσαν για την πατρίδα, για τις γυναίκες και τα παιδιά τους, για τους ναούς, τις εκκλησιές και τα μοναστήρια τους, για τους τάφους των προγόνων τους, για την ελευθερία τους. Αυτοί για ποιον, για ποιους; Έβλεπαν στους ταπεινωμένους Έλληνες τους εαυτούς τους και στους καταπιεστές τους τους δικούς τους μελλοντικούς πιθανούς καταπιεστές. Ο αγώνας ελευθερίας των Ελλήνων ήταν ένα σύμβολο για όλους τους λαούς, για όλους τους αγνούς ελεύθερους ανθρώπους.</span></b><br /><b><span style="color: #660000;">Διαβάζω τώρα τη Διακήρυξη των σύγχρονων Φιλελλήνων της Νάντης και πάλι αισθάνομαι την ίδια συγκίνηση κι ευγνωμοσύνη. Πολλοί σύγχρονοι Γάλλοι -και μακάρι να ξυπνήσουν κι όλοι οι λαοί της Ευρώπης- βλέπουν τους Έλληνες ως τα πρώτα σφαχτάρια της θυσίας στο βωμό του αισχρού κι αχόρταγου κέρδους. Βλέπουν όμως και τους εαυτούς τους ως τα πιθανά επόμενα θύματα, γι' αυτό στέκονται τώρα στο πλευρό μας. Η Ελλάδα γίνεται πάλι ένα σύμβολο κατά της εξαθλίωσης και μιας σύγχρονης οικονομικής δουλείας.</span></b><br /><b><span style="color: #660000;">Μήπως πρέπει να βρούμε τον τρόπο να υποστηρίξουμε αυτή την κίνηση ώστε να επεκταθεί να γίνει μια μεγάλη πυρκαγιά που θα κάψει τους οικονομικούς "κυρίαρχους" και τα υποχείριά τους, τους ανά την υφήλιο ευτελείς πολιτικούς;</span></b><br /><b><span style="color: #660000;">Μήπως ο κάθε Έλληνας πρέπει να κινητοποιήσει όσους γνωρίζει σε οποιαδήποτε χώρα του κόσμου ώστε να δημιουργηθεί μια παγκόσμια φιλελληνική κίνηση, μια παγκόσμια κίνηση κατά της νέας μορφής δουλείας που εμπεδώνεται μ' αυτούς τους πρωτοφανείς χρηματοπιστωτικούς μηχανισμούς; </span></b><br /><br /><br /><span style="font-size: large;"><b><i style="color: #660000;">Λόγω αλληλεγγύης είμαι και εγώ Έλληνας, Ελληνίδα!</i><br style="color: #660000;" /><span style="color: #660000;"> </span><i><span style="color: #660000;">Ζητάμε τη διπλή υπηκοότητα</span></i></b></span><b><i><br /><br />"Επειδή ο ελληνικός λαός ταπεινώνεται, ας είμαστε αλληλέγγυοι ενάντια στους πλούσιους όλου του κόσμου. Ας ζητήσουμε όλοι, συμβολικά, την ελληνική υπηκοότητα!<br /><br />Αγανακτισμένοι από τη δειλία και την έλλειψη οράματος των δυτικών κυβερνήσεων - μεταξύ των οποίων και η δική μας</i> <i>- ενάντια στη δικτατορία των χρηματαγορών, και εξαγριωμένοι από τη ταπείνωση στην οποία υπόκειται σήμερα ο ελληνικός λαός, κατηγορούμενος αδιάντροπα για ασωτεία και απάτη, συλλογικά υποδεικνυόμενος ως ένοχος χωρίς να μπορέσει να αυτοϋπερασπισθεί</i>,</b><b><i> καταδικασμένος σε μια <u>ατελείωτη</u> λιτότητα και στη μετάνοια με όρους που θυμίζουν το λόγο του στρατάρχη Πεταίν το 1940 για την "ηθική τάξη", την "προσπάθεια" και το "πνεύμα ηδονής".<br /><br />Εμείς μάλιστα δεν ξεχνάμε ότι <u>αυτοί που σήμερα θυσιάζουν την Ελλάδα στο βωμό της κερδοσκοπίας, ελπίζουν ότι ο οικονομικός φασισμός θα ικανοποιηθεί με αυτή τη μικρή χώρα και ότι οι ίδιοι θα γλιτώσουν!</u><br />Είναι αυτοί οι ίδιοι που εγκατέλειψαν την Τσεχοσλοβακία στον Αδόλφο Χίτλερ στο Μόναχο το 1938, ελπίζοντας πως θα του αρκούσε αυτή η καινούργια λεία που του προσέφεραν, αφού είχαν πριν παρατήσει τη δημοκρατική Ισπανία</i>.</b><b><i><br />Δεν αντέχουμε πια να βλέπουμε τους νεόπλουτους (1% του πληθυσμού παγκοσμίως) να θριαμβεύουν, αγνοώντας το αληθινό ηθικό χρέος που </i><u><span style="font-size: small;"><i>η Ανθρωπότητα οφείλει στο ελληνικό έθνος</i> ,<i> διότι έδωσε στη Ευρώπη τον πρώτο σπόρο της άμεσης Δημοκρατίας</i>,<i> βασισμένης ακριβώς στη κατάργηση των χρεών και στη χειραφέτηση των πολιτών από τη δουλεία τους για τα χρέη αυτά, πριν από 2.500 χρόνια</i>.</span></u></b><b><i><br />Για όλους αυτούς τους λόγους, είμαστε όλοι Ελληνες και Ελληνίδες.<br /><br />Συνεπώς, ήρθε η ώρα να μη γίνουμε συνένοχοι, μέσω της παθητικότητάς μας, ούτε μια στιγμή παραπάνω, στην οικονομική υποταγή της Ελλάδας</i>. </b><b><i>Ετσι θέλουμε, με ένα σαφές μήνυμα, να είμαστε αλληλέγγυοι με την Ελλάδα και να μοιραστούμε, τουλάχιστον συμβολικά, την τύχη του λαού της.<br /><br />Οπότε ζητάμε σήμερα να τύχουμε της Ελληνικής υπηκοότητας και απευθύνουμε επίσημη αίτηση στην Ελληνική Πρεσβεία της χώρας μας, θα δημοσιοποιήσουμε δε αυτή τη ενέργεια με μία πρώτη λίστα υπογραφών, στις 24 Νοεμβρίου 2011, επέτειο μιας σημαντικής δράσης της Ελληνικής Αντίστασης, που έγινε στη γέφυρα του Γοργοπόταμου τη νύχτα της 24ης προς την 25η Νοεμβρίου 1942</i>."</b></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6711664408644467597-5862130231861138874?l=stavkoum.blogspot.com' alt='' /></div>Λήμνοςhttp://www.blogger.com/profile/00446201657454024055noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-6711664408644467597.post-20206507052775186912012-01-07T22:44:00.000+02:002012-01-07T22:44:04.445+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">Ένα ρητό που το έχω ως moto λέει: <b>"Λέγε τι σιγής κρείττον ή σιγήν έχε!"</b><br />Μη έχοντας λοιπόν σιγής τι κρείττον, έχω σιγήν.<br />Πρέπει ωστόσο να ευχηθώ για τη χρονιά που "όρμησε ακάθεκτη και επιθετική" και προοιωνίζεται επιεικώς δύσκολη.<br />Τι να πω όμως; Υγεία, ευτυχία, επιτυχίες, ειρήνη, αγάπη και τα συναφή; Ακούγονται όλα τόσο ψεύτικα και ουτοπικά; <br />Τι να πω; "Να βάλει ο Θεός το χέρι Του;" Δεν είμαι τόσο σίγουρη, αν κι αυτό το θέλουμε.<br />Μου έστειλαν και αντιγράφω τα παρακάτω που δείχνουν την τραγική ανοησία στην οποία πλέουμε ως πολιτεία: <br /><br /><u><span style="font-size: 16.0pt;"> <b style="background-color: #f6b26b;"><span style="background-color: #e69138; color: black; font-size: small;">ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΜΑΣ ΣΩΣΕΙ!!!!!</span></b></span></u> <br /><div style="background-color: #f6b26b;"><div style="background-attachment: scroll; background-clip: border-box; background-image: none; background-origin: padding-box; background-position: 0% 0%; background-repeat: repeat; background-size: auto auto;"><span style="font-size: small;"><span>Βλέποντας ο Θεός το τεράστιο πρόβλημα της Ελλάδας και τις μεγάλες δυσκολίες που αντιμετωπίζει ο πιστός ελληνικός λαός, αποφασίζει να στείλει τον Υιό Του και πάλι στη Γη για να συμπαρασταθεί στους Έλληνες.</span></span></div></div><div style="background-color: #f6b26b;"><div style="background-attachment: scroll; background-clip: border-box; background-image: none; background-origin: padding-box; background-position: 0% 0%; background-repeat: repeat; background-size: auto auto;"><span style="font-size: small;"><span>Ο Ιησούς εμφανίζεται ενώπιον της Βουλής των Ελλήνων και μετά από μια θερμή ομιλία συμπαράστασης και υποστήριξης της Ελλάδας, ανακοινώνει ότι <b>διαγράφει όλα τα χρέη της χώρας, φέρνει μεγάλες επενδύσεις, παρέχει αυξήσεις 100%</b> <b>σε όλους τους Έλληνες</b> <b>και διαγράφει τα δάνειά τους</b>. </span></span></div></div><div style="background-color: #f6b26b;"><div style="background-attachment: scroll; background-clip: border-box; background-image: none; background-origin: padding-box; background-position: 0% 0%; background-repeat: repeat; background-size: auto auto;"><span style="font-size: small;"><span>Όλοι οι Βουλευτές όρθιοι ζητωκραυγάζουν. Αλαλαγμοί χαράς και ικανοποίησης από όλες τις πτέρυγες. Ακόμα και η Παπαρήγα σταυροκοπιέται.</span></span></div></div><div style="background-color: #f6b26b;"><div style="background-attachment: scroll; background-clip: border-box; background-image: none; background-origin: padding-box; background-position: 0% 0%; background-repeat: repeat; background-size: auto auto;"><span style="font-size: small;"><span>Τότε ο Ιησούς λέει: <b><i>«Υπό έναν όρο!».</i></b> Όλοι ησυχάζουν και περιμένουν να ακούσουν. <b><i>«Όλοι σας θα παραιτηθείτε και κανείς σας δεν θα είναι του λοιπού υποψήφιος βουλευτής».</i></b></span></span></div></div><div style="background-color: #f6b26b;"><div style="background-attachment: scroll; background-clip: border-box; background-image: none; background-origin: padding-box; background-position: 0% 0%; background-repeat: repeat; background-size: auto auto;"><span style="font-size: small;"><span>Νεκρική σιγή στην αίθουσα. Κάποιοι του απαντούν ότι θα πρέπει να συνέλθουν τα κόμματα για να αποφασίσουν.</span></span></div></div><div style="background-color: #f6b26b;"><div style="background-attachment: scroll; background-clip: border-box; background-image: none; background-origin: padding-box; background-position: 0% 0%; background-repeat: repeat; background-size: auto auto;"> <span style="font-size: small;"><b><i><span>«Πολύ καλά. Θα περιμένω την απάντησή σας αύριο το πρωί» </span></i></b><span>λέει ο Ιησούς.</span></span></div></div><div style="background-color: #f6b26b;"><span style="font-size: small;"><span>Την επομένη ο Πρόεδρος δίνει στον Ιησού την <b>ομόφωνη απάντηση</b> όλων των πτερύγων της Βουλής, με την οποία <u>«<b>καταγγέλλεται η απαράδεκτη παρέμβαση του Θεού στα εσωτερικά ζητήματα της χώρας»</b></u><b>!!!</b></span></span></div><div style="background-color: #f6b26b;"><br /></div><span style="font-size: small;"><span><b><br /></b></span></span><br /><span style="font-size: small;"><span><b><span style="color: #990000;">Νομίζω πως δεν μου μένει παρά να ευχηθώ στον καθένα προσωπικά να κάνει κουράγιο και να μπορέσει μέσα στις αντιξοότητες και τα προβλήματα να βρει οδό μετανοίας και σωτηρίας. </span></b></span></span><br /><span style="font-size: small;"><span><b><span style="color: #990000;">Πού ξέρετε; Ίσως να γίνει το 2012 πραγματικά σωτήριο για πολλούς.</span></b></span></span><br /><br /><span style="font-size: 14pt;"><span style="font-size: small;"><b> </b></span> </span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6711664408644467597-2020650705277518691?l=stavkoum.blogspot.com' alt='' /></div>Λήμνοςhttp://www.blogger.com/profile/00446201657454024055noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-6711664408644467597.post-21275220884616636782011-12-25T22:01:00.000+02:002011-12-25T22:01:37.906+02:00Χριστουγεννιάτικες ευχές<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="color: purple; font-family: Georgia,"Times New Roman",serif; text-align: center;"><br /></div><div style="color: purple; font-family: Georgia,"Times New Roman",serif; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-HD6gfMzYU8k/TveAxOP3_oI/AAAAAAAAAlg/CzN7ICkGeic/s1600/4.JPG" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="253" src="http://4.bp.blogspot.com/-HD6gfMzYU8k/TveAxOP3_oI/AAAAAAAAAlg/CzN7ICkGeic/s320/4.JPG" width="320" /></a><span style="font-size: large;"> </span></div><div style="color: purple; font-family: Georgia,"Times New Roman",serif; text-align: center;"><br /></div><div style="color: purple; font-family: Georgia,"Times New Roman",serif; text-align: center;"><span style="font-size: large;">Εύχομαι να γίνουν τα φετινά Χριστούγεννα</span></div><div style="color: purple; font-family: Georgia,"Times New Roman",serif; text-align: center;"><span style="font-size: large;">"αρχή παλιννόστησης του αλήτη νου μας</span></div><div style="color: purple; font-family: Georgia,"Times New Roman",serif; text-align: center;"><span style="font-size: large;">προς τον Ποιητή και Σωτήρα μας,</span></div><div style="color: purple; font-family: Georgia,"Times New Roman",serif; text-align: center;"><span style="font-size: large;">που για μας τους ανόητους κι αμετανόητους</span></div><div style="color: purple; font-family: Georgia,"Times New Roman",serif; text-align: center;"><span style="font-size: large;">δέχθηκε να ντυθεί την πολύπαθη και πολύμοχθη σάρκα μας</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-family: Georgia,"Times New Roman",serif; font-size: large;"><span style="color: purple;">και να φανερωθεί ως βρέφος </span></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-family: Georgia,"Times New Roman",serif; font-size: large;"><span style="color: purple;">τεχθέν και ανακλιθέν σε φάτνη αλόγων".</span></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6711664408644467597-2127522088461663678?l=stavkoum.blogspot.com' alt='' /></div>Λήμνοςhttp://www.blogger.com/profile/00446201657454024055noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6711664408644467597.post-71367937527542064362011-12-14T10:10:00.000+02:002011-12-14T10:10:59.396+02:00Χριστούγεννα<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-2elIbHxGyG4/TuhXbZDMUDI/AAAAAAAAAlU/lCxis3BUW2U/s1600/PC230101.JPG" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://2.bp.blogspot.com/-2elIbHxGyG4/TuhXbZDMUDI/AAAAAAAAAlU/lCxis3BUW2U/s400/PC230101.JPG" width="400" /></a> </div> <br /> <span style="font-size: large;"> </span><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Μη δεν μπορούσε σαν Θεός να γεννηθεί</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">σ' ένα πανέμορφο παλάτι,</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">τα Χερουβίμ να Τον υπηρετούν,</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">ανάστατη γι' Αυτόν να τρέμει όλη η πλάση;</span></div><div style="text-align: center;"></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Μη δεν μπορούσε σαν Θεός</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">τη φοβερή Του δύναμη στα σύμπαντα να δείξει,</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">κι ο άνθρωπος, το πλάσμα Του,</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">σιωπηλός κι εκστατικός να πέσει να Τον προσκυνήσει;</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Μη δεν μπορούσε σαν Θεός</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">τις εξουσίες του κόσμου αυτού να αφανίσει,</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">άρχοντες, βασιλιάδες, στρατηγούς</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">μ' ένα Του νεύμα διά παντός να καταργήσει;</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Στ' αλήθεια -ποιος θα τό 'λεγε! -</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">στ' αλήθεια <b>δεν </b>μπορούσε!</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Η αγάπη Του η άπειρη, η ακατάληπτη</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">η αγάπη Τον εμπόδιζε, η αγάπη Τον κρατούσε,</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">η αγάπη Τον ταπείνωσε!</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Για μας τους άσημους θνητούς, </span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">τα χωματένια σκεύη,</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">σάρκα εντύθη χοϊκή κι ως βρέφος εσπαργανωμένο</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">στην αγκαλιά της Παναγιάς μας ώφθη.</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Αγάπη ανώτερη απ' τη δύναμη, που τον Θεό ταπείνωσες,</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">έλα και βρες μας, φώλιασε στην άφιλη ψυχή μας.</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Αλλοίωσε την ύπαρξη, κατάργησε τα πάθη</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">και μην αφήσεις ίχνος, σπιθαμή του εγωισμού</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">να κυβερνά, να διαφεντεύει τη ζωή μας!</span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6711664408644467597-7136793752754206436?l=stavkoum.blogspot.com' alt='' /></div>Λήμνοςhttp://www.blogger.com/profile/00446201657454024055noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6711664408644467597.post-41366230590662149362011-12-06T10:38:00.002+02:002011-12-06T11:50:11.801+02:00Δώρα πτερόεντα (διασκευή από το ομώνυμο διήγημα του Αλ. Παπαδιαμάντη με ...άλλη εξέλιξη))<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-l5pGNKcUv_I/Tt3T4s36LrI/AAAAAAAAAlM/RZYPra9oTOM/s1600/%25CE%25B1%25CE%25B3%25CE%25B3.jpeg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="280" src="http://3.bp.blogspot.com/-l5pGNKcUv_I/Tt3T4s36LrI/AAAAAAAAAlM/RZYPra9oTOM/s320/%25CE%25B1%25CE%25B3%25CE%25B3.jpeg" width="320" /></a></div><div class="MsoNormal"><b style="mso-bidi-font-weight: normal;"><span style="font-size: 14pt;"><br /></span></b><span style="font-size: 14pt;"></span></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span style="font-size: 14pt;">Ξένος στον κόσμο και τη σάρκα, κρύβοντας τις φτερούγες του, ο θεϊκός Άγγελος κατέβηκε από τα ύψη του ουρανού την παραμονή των Χριστουγέννων. Έφερνε δώρα από τα άνω Βασίλεια για τους κατοίκους της πρωτεύουσας. Ήταν ο καλός άγγελος της πόλης.</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span style="font-size: 14pt;">Τα δώρα του ήταν <b style="mso-bidi-font-weight: normal;">ζωή αληθινή</b> και <b style="mso-bidi-font-weight: normal;">δύναμη ψυχής</b> και <b style="mso-bidi-font-weight: normal;">θεϊκή γαλήνη </b>και <b style="mso-bidi-font-weight: normal;">φωτεινό καθάριο βλέμμα</b>. Αυτά τα δώρα ήθελε να χαρίσει σε όλους όσοι θα τα δέχονταν πρόθυμα, σε όλους όσοι θα δέχονταν τον ίδιον με λαχτάρα, σαν να περίμεναν με βεβαιότητα τον ερχομό του. Κι έπρεπε τα δώρα να βρουν αποδέκτη <b style="mso-bidi-font-weight: normal;">σήμερα</b>.</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span style="font-size: 14pt;">Με την άυλη ύπαρξή του κινήθηκε γρήγορα πάνω από την πόλη. Διάλεξε ένα πλούσιο αρχοντικό για να κάνει την πρώτη του επίσκεψη. Όλα ήταν τέλεια, η αρχιτεκτονική του σπιτιού θαυμάσια, ο κήπος του «ένα ποίημα», το εσωτερικό του άψογα φροντισμένο. Στραφτοκοπούσε από την πολυτέλεια. Οι ένοικοί του όμως ήταν βλοσυροί, αδιάφοροι, ανέλπιδοι. Ανία και ψεύτικη ζωή, ερμητικό κλείσιμο στον εαυτό τους και θυμό διάβασε στις ψυχές τους. Ο Άγγελος πήρε τα ουράνια δώρα του κι έφυγε βιαστικός κι απορημένος: «Μα, γιατί δεν ήταν ευτυχισμένοι, αφού τα είχαν όλα; Γιατί ήταν θυμωμένοι;».</span><br /><a name='more'></a></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span style="font-size: 14pt;">Ύστερα βρήκε ένα φτωχό διαμέρισμα σε μια παλιά πολυκατοικία. Το εξωτερικό του σπιτιού ήταν εντελώς απεριποίητο και βρόμικο. Αλλά και το εσωτερικό ήταν ακατάστατο και μύριζε μούχλα. Ο Άγγελος αγνόησε την ασχήμια των πραγμάτων κι αναζήτησε την ομορφιά στους ανθρώπους. Δυστυχώς δεν την βρήκε. Ο άντρας γύρισε από την ταβέρνα μεθυσμένος και τα ΄βαζε με τη γυναίκα του. Την έσπρωχνε, τη χτυπούσε, την έβριζε κι εκείνη βλαστήμαγε την ώρα που τον παντρεύτηκε και τσίριζε υστερικά και θύμωνε με τα τρία μικρά παιδιά τους που της ζητούσαν κάτι να φάνε. Κι ύστερα όλοι έπεσαν να κοιμηθούν χωρίς να μονοιάσουν και να κάνουν την προσευχή τους. Ο Άγγελος λυπήθηκε πάρα πολύ. Ήθελε να αγκαλιάσει εκείνα τα μικρά παιδάκια και να τα προστατέψει από τους γονείς τους. Μα δεν μπορούσε, δεν είχε αυτό το δικαίωμα. Έφυγε πικραμένος.</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span style="font-size: 14pt;">Από μακριά είδε ένα πολύ μεγάλο κτίριο φωταγωγημένο. Κινήθηκε γρήγορα προς τα εκεί. Από τα παράθυρα παρατηρούσε τι γινόταν στο εσωτερικό. Παντού υπήρχαν μεγάλα τραπέζια στρωμένα με πράσινα τραπεζομάντιλα. Γύρω-γύρω παρέες ανθρώπων έπαιζαν χαρτιά, μετρούσαν μάρκες και λεφτά. Ήταν ολότελα αφοσιωμένοι σ’ αυτό που έκαναν. Ήταν όλοι συνοφρυωμένοι και χλωμοί. Πού και πού κάποιος φαινόταν πολύ ικανοποιημένος, αλλά σε λίγο πάλι μια γκριμάτσα απογοήτευσης και θυμού σκίαζε το πρόσωπό του. Σίγουρα κανένας δεν θα του έδινε σημασία ακόμα κι αν έπαιρνε ανθρώπινη υπόσταση και φανερωνόταν μπροστά τους. Αυτοί δεν νοιάζονταν για τίποτα πέρα από το τραπέζι τους. Ο Άγγελος κάλυψε τα μάτια του με τις φτερούγες του κι έφυγε.</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span style="font-size: 14pt;">Σκέφτηκε να περάσει από ένα νοσοκομείο. Δεν μπορεί, το δίχως άλλο εκεί θα τον περίμεναν. Ήθελε να πιστεύει πως, όταν ο άνθρωπος πονάει στο σώμα, αποζητά ουράνια δώρα. Μπήκε αθόρυβα στους θαλάμους του νοσοκομείου. Κάποιοι ασθενείς περίμεναν με αγωνία τους γιατρούς κι είχαν σ’ αυτούς όλες τους τις ελπίδες. Κάποιοι ήταν πολύ θυμωμένοι με τις αδελφές νοσοκόμες και δεν σκέφτονταν τίποτ’ άλλο παρά μόνο ότι δεν είχαν εξυπηρετηθεί όπως ήθελαν. Κάποιοι ήταν απελπισμένοι με την πορεία της υγείας τους. Το βλέμμα τους ήταν απαθές, χαμένο. Δεν προσδοκούσαν τίποτα. Κάποιοι τά ‘βαζαν με την κακή τους τύχη που αρρώστησαν κι όλες τους οι δουλειές θα πήγαιναν πίσω και τώρα χρονιάρες μέρες θα τις περνούσαν στο άθλιο κρεβάτι του νοσοκομείου. Έβριζαν το Θεό με λόγια που έκαναν τον Άγγελο να κλείσει τ’ αυτιά του και να φύγει.</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span style="font-size: 14pt;">Πέρασε από την αγορά. Όχι ότι περίμενε σπουδαία πράγματα, αλλά ήθελε να δει κι εκεί τους ανθρώπους. Άλλοι ήταν ενθουσιασμένοι με τις αγορές τους, φορτωμένοι πακέτα κι ονειρεύονταν τι εντύπωση θα έκαναν με τα καινούργια τους φορέματα κι αξεσουάρ, άλλοι μετρούσαν τα λεφτά και δεν τους έφθαναν να αγοράσουν όλα όσα ήθελαν κι ήταν σκασμένοι. Κρατούσαν κιόλας αρκετά πακέτα, αλλά ήθελαν κι άλλα, κι άλλα. Κι οι έμποροι μετρούσαν συνέχεια τα λεφτά στο ταμείο και υπολόγιζαν το ΦΠΑ και σκέφτονταν πώς θα πληρώσουν τα χρέη τους. Κανένας δεν έλεγε τίποτα για το Χριστό κι ας ήταν όλα τα μαγαζιά διακοσμημένα με φάτνες και αγγελούδια κι αστέρια και στολισμένα τόσο που ο Άγγελος αναρρωτήθηκε τι προσδοκούσαν όλοι αυτοί που τα στόλισαν τόσο πολύ.</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span style="font-size: 14pt;">Κόντευε να τελειώσει η Παραμονή. Νύχτωσε. Τα μαγαζιά έκλεισαν κι όλοι μαζεύτηκαν στα σπίτια τους. Ο Άγγελός μας έχει βαθιά απογοητευθεί, αλλά δεν σταματά το ψάξιμο. Πριν μπουν τα Χριστούγεννα πρέπει να δώσει τα δώρα του ώστε όταν γεννηθεί ο Χριστός να βρει κάπου μια ζεστή φωλιά, μια καθάρια, αληθινή, γαλήνια καρδιά να Τον υποδεχτεί. Δεν μπορεί, ανάμεσα σε τόσα εκατομμύρια κόσμο κάποιος θα τον περιμένει... </span><br /><span style="font-size: 14pt;">...................................................................................</span><br /><span style="font-size: 14pt;"> Η Μαρία έχει έρθει από ξένη χώρα. Κάνει πού και πού κανένα μεροκάματο κι εξοικονομεί λίγα χρήματα. Ο άντρας της ήταν χρόνια στη φυλακή και τώρα που αποφυλακίστηκε δεν έχει δουλειά. Είναι πολύ σκληρός μαζί της. Μα εκείνη δεν του θυμώνει. Τον συμπονάει γιατί βλέπει πόσο δυστυχισμένος είναι. Έχει κι ένα κορίτσι και προσπαθεί να το φροντίσει και να του εξασφαλίσει τα χρειώδη. Απόψε δεν έχει αρκετά χρήματα ν’ αγοράσει πετρέλαιο. Στο κρύο και μισοσκότεινο ημιυπόγειο σπιτάκι τους όλα είναι συμμαζεμένα και καθαρά. </span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span style="font-size: 14pt;">Η Μαρία είναι κουρασμένη και βιάζεται να χωθεί στο κρεβάτι της για να ζεσταθεί. Μα πριν πέσει γονατίζει και προσεύχεται: «Χριστέ μου, αύριο θα γεννηθείς. Αν δεν βρεις αλλού να πας, έλα εδώ στο φτωχικό μου σπίτι. Το συμμάζεψα. Μα ...δεν μπόρεσα να το ζεστάνω. Όπως καταδέχτηκες το στάβλο, καταδέξου και τη δική μου φτώχια». Σταυροκοπιέται. Τα μάτια της βουρκώνουν ... «Ή αν δεν έρθεις Εσύ, Κύριε, στείλε μου τον άγγελό σου να μου φέρει τη δική Σου χαρά, τη δική Σου γαλήνη». </span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span style="font-size: 14pt;">Ο Άγγελός μας είναι μακριά, αλλά η ταπεινή και τρυφερή προσευχή της Μαρίας έχει μια ασύλληπτη δύναμη και ταχύτητα. Ο Άγγελος την ακούει κι ενθουσιάζεται. Επιτέλους κάποιος τον περιμένει. Επιτέλους κάποιος θα πάρει τα δώρα του. </span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span style="font-size: 14pt;">Η άυλη ύπαρξή του βρίσκεται κιόλας μέσα στο σπιτάκι της Μαρίας. Εκείνη δεν τον βλέπει, αλλά αισθάνεται την υπερκόσμια παρουσία του. Αισθάνεται την ψυχή της να γεμίζει δύναμη και γαλήνη θεϊκή. Με το καθάριο βλέμμα της αντικρίζει το φτωχικό της σπίτι και της φαίνεται τόσο όμορφο και φωτεινό και φιλόξενο! Ζει σε μια άλλη πραγματικότητα που το νιώθει, είναι αληθινή, γιατί είναι θεϊκή. Γονατίζει ακόμη μια φορά και ξεσπά σε δάκρυα χαράς κι ευγνωμοσύνης:</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span style="font-size: 14pt;">«Σ’ ευχαριστώ, Χριστέ μου, που μ’ άκουσες εμένα την ασήμαντη δούλη Σου. Καλώς όρισες στο φτωχικό μου!»</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span style="font-size: 14pt;">Στο σπιτάκι της Μαρίας γεννήθηκε εκείνα τα Χριστούγεννα ο Χριστός. Τον δοξολόγησε ο Άγγελός μας. Τον προσκύνησε η ταπεινή Μαρία ...</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6711664408644467597-4136623059066214936?l=stavkoum.blogspot.com' alt='' /></div>Λήμνοςhttp://www.blogger.com/profile/00446201657454024055noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6711664408644467597.post-89599765619200737802011-11-23T12:47:00.002+02:002011-11-23T12:54:43.371+02:00Οι δυο δοκιμασίες<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-indent: 36.0pt;">Ο Θεός, λέει, δοκιμάζει τους ανθρώπους με δυο τρόπους: Ή με δεινά, αρρώστιες, θανάτους, πολέμους, ένδεια, κάθε είδους δυσχέρεια που προκύπτει στη ζωή του καθενός, ή με αφθονία αγαθών, με τον πλούτο και την ευμάρεια. </div><div style="text-indent: 36.0pt;">Δεν ξέρω ποια δοκιμασία είναι πιο εύκολη, δηλαδή ποια θα την περάσουμε πιο εύκολα. </div><div style="text-indent: 36.0pt;">Συνήθως στη δοκιμασία των δεινών παρά το σοκ που περνά ο άνθρωπος βαθύτερα "οργώνεται" από τον πόνο και μαλακώνει και καρπόν πολύν φέρει σε πολλές περιπτώσεις και βγαίνει από τη δοκιμασία με επιτυχία κι ακούει από τον Κύριο το:"Ευ, δούλε, αγαθέ και πιστέ!". Εξάλλου στην ένδεια φανερώνεται με θαυμαστό τρόπο η αγάπη και ο άπειρος πλούτος του Θεού.</div><div style="text-indent: 36.0pt;">Η δοκιμασία του πλούτου φαίνεται πολύ ευχάριστη, τόσο που ξεχνάμε ότι κρινόμαστε δι' αυτής. Επαναπαυόμαστε και λέμε με λόγια και έργα "Ψυχή μου, έχεις πολλά αγαθά κείμενα εις έτη πολλά. Αναπαύου, φάγε, πίε, ευφραίνου". Ξεχνάμε ότι είμαστε διαχειριστές του πλούτου και όχι δικαιωματικά κύριοί του. Στρογγυλοκαθόμαστε πάνω στα υλικά αγαθά, μάλλον τα θεοποιούμε. Ξεχνάμε ότι την ίδια ώρα που εμείς υπεραπολαμβάνουμε, κάποιοι στερούνται τα στοιχειώδη. Θεωρούμε αυτονόητα όσα έχουμε κι ούτε σαν σκιά δεν περνά από το νου μας η υποψία ότι κάποια στιγμή μπορεί όλα να χαθούν, να πάνε στα χέρια κάποιου άλλου για να δοκιμαστεί κι αυτός με τη σειρά του. Λίγοι άνθρωποι περνούν με επιτυχία τη δοκιμασία του πλούτου.</div><div style="text-indent: 36.0pt;">Μακάρι και στον πλούτο και στην ένδεια να κρατιόμαστε από το χέρι του Θεού και να ζητούμε το δικό Του φωτισμό. Να πορευόμαστε χωρίς έπαρση ή απελπισία, χωρίς παράπονο ή αναλγησία, αλλά με την αμεριμνησία και την ειρήνη του ανθρώπου που αισθάνεται κάθε στιγμή γεμάτος από την αγάπη του Θεού.</div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6711664408644467597-8959976561920073780?l=stavkoum.blogspot.com' alt='' /></div>Λήμνοςhttp://www.blogger.com/profile/00446201657454024055noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6711664408644467597.post-90236754947457980672011-10-25T22:13:00.000+03:002011-10-25T22:13:35.177+03:00Η πλαγιά του κυρ-Βαγγέλη<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-IF18DtLpF0E/TqcDauxRL2I/AAAAAAAAAks/bbPBQHuT-UE/s1600/IMGP7637.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://3.bp.blogspot.com/-IF18DtLpF0E/TqcDauxRL2I/AAAAAAAAAks/bbPBQHuT-UE/s320/IMGP7637.JPG" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-E9hl-PgPwJM/TqcDuhNZnrI/AAAAAAAAAk0/vnDR1mDmp6E/s1600/IMGP7638.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://4.bp.blogspot.com/-E9hl-PgPwJM/TqcDuhNZnrI/AAAAAAAAAk0/vnDR1mDmp6E/s320/IMGP7638.JPG" width="320" /> </a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-uTt8B1ktnik/TqcDGqzpsFI/AAAAAAAAAkk/4CKcg5Xm1LU/s1600/IMGP7633.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://1.bp.blogspot.com/-uTt8B1ktnik/TqcDGqzpsFI/AAAAAAAAAkk/4CKcg5Xm1LU/s320/IMGP7633.JPG" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="font-size: large;">Κάποιοι αφήνουν πίσω τους συντρίμμια, ας πούμε μια ολόκληρη χώρα ρημαγμένη. </span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="font-size: large;">Κάποιοι αφήνουν στη γενιά που μας ακολουθεί χρέη κι αδιέξοδα. </span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="font-size: large;">Ο κυρ-Βαγγέλης αφήνει μια πλαγιά δενδροφυτεμένη και περιποιημένη από τα ίδια του τα χέρια. </span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="font-size: large;">Μια πλαγιά στους πρόποδες του βουνού Σιβρί στο Παλιόκαστρο Θεσσαλονίκης. </span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="font-size: large;">Φύτεψε μόνος του εκατοντάδες δεντράκια και θάμνους. </span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="font-size: large;">Εγκατέστησε σύστημα ποτίσματος με δικά του έξοδα κι όπου δεν μπόρεσε τα πότιζε ο ίδιος αφιερώνοντας πολλές ώρες μέσα στη ζέστη του καλοκαιριού.</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="font-size: large;">Κάθε απόγευμα θα τον έβρισκες στην όμορφη πλαγιά ν΄αγωνίζεται, μόνος, με τις έγνοιες και τα προβλήματά του, αλλά με μια γλυκύτητα κι αγάπη για τη γη, για τη φύση, για τον τόπο μας. </span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="font-size: large;">Σε μια εποχή που ζούμε τόσο εγωιστικά, που μας νοιάζουν μόνο τα δικά μας, (αυτά για τα οποία έχουμε τίτλους ιδιοκτησίας), ο κυρ-Βαγγέλης είναι ένα υπέροχο παράδειγμα, μια αχτίδα φωτός.</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="font-size: large;">Εύχομαι να ζήσει χρόνια πολλά και να ιδεί τα δεντράκια του να"κρουν" τον ουρανό και τα εγγόνια του γερά και δυνατά να ξαποσταίνουν στον ίσκιο τους.</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="font-size: large;">Σ' ευχαριστούμε, κυρ-Βαγγέλη!</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-8rxQ9vZSx0Q/TqcD-vGzUXI/AAAAAAAAAk8/yvPaVWPVrjI/s1600/IMGP7642.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://1.bp.blogspot.com/-8rxQ9vZSx0Q/TqcD-vGzUXI/AAAAAAAAAk8/yvPaVWPVrjI/s320/IMGP7642.JPG" width="320" /> </a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">Η πλαγιά του κυρ-Βαγγέλη</div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">*Ξέρω είμαι εντελώς ανεπίκαιρη. Έπρεπε να γράφω για τα "κουρεμένα" ομόλογα και το ξεπούλημα της Ελλάδας. Τώρα είναι πολύ αργά για δάκρυα. Πιστεύω όμως πως μέσα στο σκότος και το έρεβος που έχουμε βυθιστεί, έχουμε ανάγκη από μια σπιθίτσα, ένα φωτάκι, μια σχισμή ελπίδας.</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">Αυτά τα φωτάκια ψάχνω να βρω.</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6711664408644467597-9023675494745798067?l=stavkoum.blogspot.com' alt='' /></div>Λήμνοςhttp://www.blogger.com/profile/00446201657454024055noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-6711664408644467597.post-72008083911894475792011-10-24T23:08:00.000+03:002011-10-24T23:08:01.065+03:00Στη Ραψάνη<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-51xGXk8q7nE/TqXEOK_qtmI/AAAAAAAAAkc/8uPoPNzK9rQ/s1600/IMGP7525.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><br /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">Το περασμένο Σάββατο χαρήκαμε άλλη μια υπέροχη εκδρομή με ανεπανάληπτη παρέα και σύμμαχο έναν καταπληκτικό καιρό αυτή τη φορά στην πανέμορφη Ραψάνη, τα Τέμπη και το Μοναστήρι Κομνηνείου Στομίου. </div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">Μια ακόμη ευκαιρία μας έδωσαν τα Σεμινάρια Γονέων του Σχολείου μας να περάσουμε μια μέρα στη φύση παιδιά και γονείς και εργαζόμενοι στο Σχολείο (Εκαπαιδευτήρια "Ο Απόστολος Παύλος"). Ευλογίες πνευματικές στο Μοναστήρι του Στομίου, προσκύνημα στην Αγία Παρασκευή Τεμπών και θέα του Πηνειού, πορεία σε πανέμορφο δάσος στον Κάτω Όλυμπο, πικ-νικ στο προαύλιο της Αγίας Παρασκευής έξω από τη Ραψάνη, καφές στην πλατεία του χωριού, εσπερινός στην Παναγία, παρέα με τον Άγιο Γεώργιο τον τοπικό Άγιο. Με κέφι, με καλή διάθεση, με ατέλειωτο παιχνίδι για τα παιδιά και όμορφες συζητήσεις για τους μεγάλους. Σίγουρα πρέπει να το επαναλάβουμε με κάποιον άλλον προορισμό.</div><div style="text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-giHxj_HrglM/TqWp9tIzMpI/AAAAAAAAAiU/lwvvYN_BHjY/s1600/IMGP7515.JPG" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://2.bp.blogspot.com/-giHxj_HrglM/TqWp9tIzMpI/AAAAAAAAAiU/lwvvYN_BHjY/s320/IMGP7515.JPG" width="320" /> </a></div><div style="text-align: center;">Η όμορφη παρέα μας στον αυλόγυρο της Μονής Κομνηνείου (Αγίου Δημητρίου και Παναγίας) Στομίου Λάρισας</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-E8lHkLBugi4/TqWrxC6r1AI/AAAAAAAAAik/sxJi0v3UstU/s1600/IMGP7520.JPG" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://2.bp.blogspot.com/-E8lHkLBugi4/TqWrxC6r1AI/AAAAAAAAAik/sxJi0v3UstU/s320/IMGP7520.JPG" width="320" /></a> </div><div style="text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-bqUvH_eYHmk/TqXAvV_X36I/AAAAAAAAAkM/x-rj0ewfrjA/s1600/IMGP7531.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"></a>Βασιλικά και αηδημητριάτικα στολίζουν τη βρύση στο προαύλιο του μοναστηριού.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-f7XrR6Sp520/TqW_kTM-VeI/AAAAAAAAAkE/gqBdk-qUkTU/s1600/IMGP7521.JPG" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://3.bp.blogspot.com/-f7XrR6Sp520/TqW_kTM-VeI/AAAAAAAAAkE/gqBdk-qUkTU/s320/IMGP7521.JPG" width="320" /> </a></div><div style="text-align: center;">Απίστευτο δάσος πάνω από τη Μονή</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-51xGXk8q7nE/TqXEOK_qtmI/AAAAAAAAAkc/8uPoPNzK9rQ/s1600/IMGP7525.JPG" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://1.bp.blogspot.com/-51xGXk8q7nE/TqXEOK_qtmI/AAAAAAAAAkc/8uPoPNzK9rQ/s320/IMGP7525.JPG" width="320" /></a> </div><div style="text-align: center;"> Λουκουμάκι και κασέτες με ομιλίες του μακαριστού π.Αθανασίου ήταν η ευλογία από τον π.Συμεών.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-bqUvH_eYHmk/TqXAvV_X36I/AAAAAAAAAkM/x-rj0ewfrjA/s1600/IMGP7531.JPG" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://2.bp.blogspot.com/-bqUvH_eYHmk/TqXAvV_X36I/AAAAAAAAAkM/x-rj0ewfrjA/s320/IMGP7531.JPG" width="320" /></a> </div><div style="text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-3ZuukiYbv60/TqXCL9Ar3nI/AAAAAAAAAkU/d7Sh7cTayWE/s1600/IMGP7550.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"></a>Στάμνες, κανάτια, γάστρες και κάθε λογής πήλινα δημιουργήματα περιμένουν αγοραστές στα Τέμπη που όταν ολοκληρωθούν οι σήραγγες θα χαθούν από προσώπου οδηγών και ταξιδιωτών.</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-YvgnDHyjGWw/TqWtCuTVNpI/AAAAAAAAAis/50fw-FtIl3I/s1600/IMGP7534.JPG" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://3.bp.blogspot.com/-YvgnDHyjGWw/TqWtCuTVNpI/AAAAAAAAAis/50fw-FtIl3I/s320/IMGP7534.JPG" width="320" /> </a></div><div style="text-align: center;">Ο Πηνειός στα Τέμπη είναι γοητευτικός.</div><div style="text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-223JMyVx_MM/TqWqR5O8mRI/AAAAAAAAAic/ZN_C3f0YGGo/s1600/IMGP7536.JPG" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://2.bp.blogspot.com/-223JMyVx_MM/TqWqR5O8mRI/AAAAAAAAAic/ZN_C3f0YGGo/s320/IMGP7536.JPG" width="320" /></a> </div><div style="text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-LlvM6-CdAFI/TqWv7-fZXvI/AAAAAAAAAjM/BljlYnDqvR8/s1600/IMGP7564.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"></a>Παιχνίδι με τα γατάκια. Τρυφερότητες μεταξύ μικρών πλασμάτων.</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-G2zSS9mbsrw/TqWyNv07--I/AAAAAAAAAjk/OvbCT89mVUQ/s1600/IMGP7558.JPG" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://1.bp.blogspot.com/-G2zSS9mbsrw/TqWyNv07--I/AAAAAAAAAjk/OvbCT89mVUQ/s320/IMGP7558.JPG" width="320" /> </a></div><div style="text-align: center;">Αυτή η καταπληκτική πλατεία της Ραψάνης με τα γιγάντια πλατάνια, </div><div style="text-align: center;">το ωραίο πλακόστρωτο, τα καφενεία ένα γύρο και την απίστευτη θέα.</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-bCczaLewQtg/TqWwPNticSI/AAAAAAAAAjU/H-Sm-pwozEU/s1600/IMGP7565.JPG" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://2.bp.blogspot.com/-bCczaLewQtg/TqWwPNticSI/AAAAAAAAAjU/H-Sm-pwozEU/s320/IMGP7565.JPG" width="320" /> </a></div><div style="text-align: center;">Από την πλατεία της Ραψάνης βλέπουμε την τελευταία κορφούλα του Ολύμπου </div><div style="text-align: center;">πάνω από τα Τέμπη και στο βάθος τον Κίσσαβο. </div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-LlvM6-CdAFI/TqWv7-fZXvI/AAAAAAAAAjM/BljlYnDqvR8/s1600/IMGP7564.JPG" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://3.bp.blogspot.com/-LlvM6-CdAFI/TqWv7-fZXvI/AAAAAAAAAjM/BljlYnDqvR8/s320/IMGP7564.JPG" width="320" /> </a></div><div style="text-align: center;">Πόσο ψηλό μπορεί να είναι ένα δέντρο! </div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-TI0jN3Oayh0/TqWzBALcJRI/AAAAAAAAAj0/yjsZQnyqy20/s1600/IMGP7563.JPG" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://3.bp.blogspot.com/-TI0jN3Oayh0/TqWzBALcJRI/AAAAAAAAAj0/yjsZQnyqy20/s320/IMGP7563.JPG" width="320" /></a> </div><div style="text-align: center;">Το εσωτερικό του Ναού της Παναγίας όπου παρακολουθήσαμε τον Εσπερινό </div><div style="text-align: center;">στον οποίο έψαλαν δικοί μας ψαλτάδες. </div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"></div><div style="text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-ADQtgqNFRpo/TqWwlX6r9bI/AAAAAAAAAjc/oUqmeImwLh0/s1600/IMGP7561.JPG" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://2.bp.blogspot.com/-ADQtgqNFRpo/TqWwlX6r9bI/AAAAAAAAAjc/oUqmeImwLh0/s320/IMGP7561.JPG" width="320" /> </a></div><div style="text-align: center;">Ο νεομάρτυς Άγιος Γεώργιος, το κλέος της Ραψάνης, μαρτύρησε σε ηλικία 20 ετών. </div><div style="text-align: center;">Τα λείψανά του ως πολύτιμος θησαυρός φυλάσσονται στον Ιερό Ναό της Παναγίας.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-uK37ftizRwE/TqWywnnQ5EI/AAAAAAAAAjs/BtLh7agaxko/s1600/IMGP7567.JPG" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://1.bp.blogspot.com/-uK37ftizRwE/TqWywnnQ5EI/AAAAAAAAAjs/BtLh7agaxko/s320/IMGP7567.JPG" width="320" /></a> </div><div style="text-align: center;">"Ξεδιψάστε, παιδιά, με το πεντακάθαρο γάργαρο νερό του Ολύμπου."</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-mebvDqZ8TQs/TqW0JGMrcuI/AAAAAAAAAj8/aKmWTE-CJV0/s1600/IMGP7557.JPG" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://4.bp.blogspot.com/-mebvDqZ8TQs/TqW0JGMrcuI/AAAAAAAAAj8/aKmWTE-CJV0/s320/IMGP7557.JPG" width="320" /></a> </div><div style="text-align: center;"> Κάποιες Ραψανιώτισσες επιμένουν στην ανθοκομία.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-av5kyBMUq08/TqWu9Q5wSXI/AAAAAAAAAjE/7X6ofi1PG4k/s1600/IMGP7556.JPG" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://1.bp.blogspot.com/-av5kyBMUq08/TqWu9Q5wSXI/AAAAAAAAAjE/7X6ofi1PG4k/s320/IMGP7556.JPG" width="320" /></a></div><a href="http://3.bp.blogspot.com/-3ZuukiYbv60/TqXCL9Ar3nI/AAAAAAAAAkU/d7Sh7cTayWE/s1600/IMGP7550.JPG" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://3.bp.blogspot.com/-3ZuukiYbv60/TqXCL9Ar3nI/AAAAAAAAAkU/d7Sh7cTayWE/s320/IMGP7550.JPG" width="320" /></a><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">Σ' αυτήν την όμορφη αυλή κάναμε το πικ-νικ μας.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-iPvvPtXOWUs/TqWuRzUve2I/AAAAAAAAAi0/CxtZyTiVXog/s1600/IMGP7554.JPG" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://2.bp.blogspot.com/-iPvvPtXOWUs/TqWuRzUve2I/AAAAAAAAAi0/CxtZyTiVXog/s320/IMGP7554.JPG" width="320" /> </a></div><div style="text-align: center;"> Όση ώρα ήμασταν στο εξωκλήσι της Αγίας Παρασκευής δεν σταμάτησε η καμπάνα. </div><div style="text-align: center;"> Όλα τα πιτσιρίκια βρήκαν την ευκαιρία να κωδωνοκρούσουν. Ήταν κάτι πρωτόγνωρο για τα μικρά.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">΄Οσοι δεν ήρθαν μαζί μας ...Ε Χ Α Σ Α Ν ! ! !</div><div style="text-align: center;"><br /></div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6711664408644467597-7200808391189447579?l=stavkoum.blogspot.com' alt='' /></div>Λήμνοςhttp://www.blogger.com/profile/00446201657454024055noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6711664408644467597.post-82047307440049344812011-10-24T13:36:00.000+03:002011-10-24T13:36:39.196+03:00"Κύριε, ως θέλεις και ότε θέλεις, μόνον χωρίς αισχύνης και παραπτωμάτων"<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">Με συγκλόνισε το άθλιο τέλος του Καντάφι, όχι τόσο γιατί ως άνθρωπο τον λυπήθηκα, αλλά γιατί επιβεβαιώθηκε για μια ακόμη φορά ότι το χέρι του Θεού πέφτει φοβερό πάνω στους υβριστές και τους άδικους. Και απορώ, πώς δεν παραδειγματίζονται οι ασκούντες παράνομα και απάνθρωπα την εξουσία από το φριχτό τέλος τόσων προηγηθέντων τυράννων; Τόσο λοιπόν μωραίνονται και μένουν κολλημένοι στο "θρόνο" τους, παρόλο που τον βλέπουν να καταρρέει, οδηγούν τη χώρα τους σε αιματοκύλισμα, προκαλούν το θάνατο ή τον ακρωτηριασμό ή τον βαρύτατο τραυματισμό χιλιάδων αθώων υπηκόων τους, καταστρέφουν την οικονομία τους, αφήνουν μαύρο και φριχτό το όνομά τους στην ιστορία ... Άραγε τι προσδοκούν; Σε τι ελπίζουν;<br />Μάλλον επιτρέπει ο Κύριος να μωρανθούν για να καταεξευτελιστούν και να οδηγηθούν από τις ίδιες τους ενέργειες στην απώλεια.<br />Πόσο ευλογημένη είναι η ζωή του απλού ανθρώπου που αντί να ακουμπάει στον πλούτο και την εξουσία, ακουμπάει στην αγάπη και την πρόνοια του Θεού!<br />Μου άρεσε πολύ - και την κρατώ μέσα μου ως σύνθημα- μια ευχή από τη Θεία Λειτουργία του Αγίου Ιακώβου του Αδελφοθέου που χθες ετιμάτο η μνήμη του<b> "Κύριε, ως θέλεις και ότε θέλεις, μόνον χωρίς αισχύνης και παραπτωμάτων".</b><br /><b> </b><br /><br /><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6711664408644467597-8204730744004934481?l=stavkoum.blogspot.com' alt='' /></div>Λήμνοςhttp://www.blogger.com/profile/00446201657454024055noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6711664408644467597.post-4903556118088619192011-10-16T22:25:00.000+03:002011-10-16T22:25:34.957+03:00Κι όμως προκαλέσαμε...<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /><div style="direction: ltr; line-height: 80%; margin-bottom: 0pt; margin-left: 0.38in; margin-top: 5.76pt; text-align: left; text-indent: -0.38in; unicode-bidi: embed; vertical-align: baseline;"><span style="color: black; font-family: Arial; font-size: small;"> </span></div><div style="direction: ltr; language: el; line-height: 80%; margin-bottom: 0pt; margin-left: .38in; margin-top: 5.76pt; mso-line-break-override: none; punctuation-wrap: hanging; text-align: left; text-indent: -.38in; unicode-bidi: embed; vertical-align: baseline;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-xwn-17215mw/TpsqVQLSzSI/AAAAAAAAAiM/IGGERF6KDGM/s1600/Picture1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="248" src="http://4.bp.blogspot.com/-xwn-17215mw/TpsqVQLSzSI/AAAAAAAAAiM/IGGERF6KDGM/s320/Picture1.jpg" width="320" /></a></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><br /></span><span style="color: black; font-family: Arial; font-size: small;"> </span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;">Έτσι ήμασταν μέχρι να 'ρθει η κρίση.</span></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"> Κι ούτε που το υποψιαζόμασταν.</span></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;">Τουλάχιστον ας περάσει σαν υποψία από το μυαλό μας. </span></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;">Θα είναι μεγάλο το όφελος.</span><span style="color: black; font-family: Arial; font-size: small;"> </span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><br /></span><span style="color: black; font-family: Arial; font-size: small;"> </span></div><br /><span style="color: black; font-family: Arial; font-size: 24pt;"> </span><br /><br /><span style="color: black; font-family: Arial; font-size: 24pt;"> </span></div><br /><div style="direction: ltr; margin-bottom: 0pt; margin-left: 0.38in; margin-top: 5.76pt; text-align: center; text-indent: -0.38in; unicode-bidi: embed; vertical-align: baseline;"><span style="color: black; font-family: Arial; font-size: 24.0pt; language: el; mso-ascii-font-family: Arial; mso-bidi-font-family: Arial; mso-color-index: 1; mso-fareast-font-family: Arial;"><span style="mso-spacerun: yes;"> <span style="font-size: small;"> </span></span></span><span style="font-size: small;"><u><span style="color: black; font-family: Arial;">Χώρες με τα μεγαλύτερα αποτυπώματα</span></u><u><span style="color: black; font-family: Arial;"> </span></u></span></div><span style="font-size: small;"> </span><div style="direction: ltr; margin-bottom: 0pt; margin-left: 0.38in; margin-top: 5.76pt; text-align: center; text-indent: -0.38in; unicode-bidi: embed; vertical-align: baseline;"><span style="font-size: small;"><span><span>•</span></span><span style="color: black; font-family: Arial;">9,5 εκτάρια (5 πλανήτες): Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (Ντουμπάι), Κουβέιτ, Κατάρ, Μπαχρέιν, Η.Π.Α.</span></span></div><span style="font-size: small;"> </span><div style="direction: ltr; margin-bottom: 0pt; margin-left: 0.38in; margin-top: 5.76pt; text-align: center; text-indent: -0.38in; unicode-bidi: embed; vertical-align: baseline;"><span style="font-size: small;"><span><span>•</span></span><span style="color: black; font-family: Arial;">7,5 εκτάρια (4 πλανήτες): Αυστραλία, Καναδάς </span></span></div><span style="font-size: small;"> </span><div style="direction: ltr; margin-bottom: 0pt; margin-left: 0.38in; margin-top: 5.76pt; text-align: center; text-indent: -0.38in; unicode-bidi: embed; vertical-align: baseline;"><span style="font-size: small;"><span><span>•</span></span><span style="color: black; font-family: Arial;">6 εκτάρια (3 πλανήτες): <b style="color: #660000;">Ελλάδα</b>, Ισπανία </span></span></div><span style="font-size: small;"> </span><div style="direction: ltr; margin-bottom: 0pt; margin-left: 0.38in; margin-top: 5.76pt; text-align: center; text-indent: -0.38in; unicode-bidi: embed; vertical-align: baseline;"><span style="font-size: small;"><span><span><br /></span></span><span style="color: black; font-family: Arial;"> </span></span></div><span style="font-size: small;"> </span><div style="direction: ltr; margin-bottom: 0pt; margin-left: 0.38in; margin-top: 5.76pt; text-align: center; text-indent: -0.38in; unicode-bidi: embed; vertical-align: baseline;"><span style="font-size: small;"><span style="color: black; font-family: Arial;"><span> </span></span><u><span style="color: black; font-family: Arial;">Χώρες με τα μικρότερα αποτυπώματα</span></u></span></div><span style="font-size: small;"> </span><div style="direction: ltr; margin-bottom: 0pt; margin-left: 0.38in; margin-top: 5.76pt; text-align: center; text-indent: -0.38in; unicode-bidi: embed; vertical-align: baseline;"><span style="font-size: small;"><span><span>•</span></span><span style="color: black; font-family: Arial;">0,5 εκτάρια (1/4 του πλανήτη): Μαλάουι, Αφγανιστάν, Μπαγκλαντές, Σομαλία</span></span></div><div style="direction: ltr; margin-bottom: 0pt; margin-left: 0.38in; margin-top: 5.76pt; text-align: center; text-indent: -0.38in; unicode-bidi: embed; vertical-align: baseline;"><span style="font-size: small;"><span style="color: black; font-family: Arial;"> </span><span style="color: black; font-family: Arial;"> </span></span></div><span style="font-size: small;"></span><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><span style="color: black; font-family: Arial;">Είναι προφανές ότι, επειδή η Γη μας είναι ένας πλανήτης, </span></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><span style="color: black; font-family: Arial;">για να μπορούν οι πλούσιες χώρες να έχουν τόσο μεγάλα οικολογικά </span></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><span style="color: black; font-family: Arial;"> αποτυπώματα, θα πρέπει οι φτωχές χώρες να έχουν πολύ μικρά.</span></span></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="direction: ltr; line-height: 80%; margin-bottom: 0pt; margin-left: 0.38in; margin-top: 5.76pt; text-align: center; text-indent: -0.38in; unicode-bidi: embed; vertical-align: baseline;"><span style="font-size: small;"><span style="color: black; font-family: Arial;"></span></span><span style="color: black; font-family: Arial; font-size: 24.0pt; language: el; mso-ascii-font-family: Arial; mso-bidi-font-family: Arial; mso-color-index: 1; mso-fareast-font-family: Arial;"><b><span style="color: #660000; font-size: small;">Την στιγμή που ο κάθε Έλληνας καθημερινά καταναλώνει και μολύνει για 3</span></b></span></div><div style="direction: ltr; line-height: 80%; margin-bottom: 0pt; margin-left: 0.38in; margin-top: 5.76pt; text-align: center; text-indent: -0.38in; unicode-bidi: embed; vertical-align: baseline;"><span style="color: black; font-family: Arial; font-size: 24pt;"><b><span style="color: #660000; font-size: small;"> </span></b></span><b style="color: #660000;"><span style="font-family: Arial; font-size: 24pt;"><span style="font-size: small;">ανθρώπους,1δις άνθρωποι πηγαίνουν στο κρεβάτι τους πεινασμένοι.</span></span></b> </div><div style="direction: ltr; line-height: 80%; margin-bottom: 0pt; margin-left: 0.38in; margin-top: 5.76pt; text-align: center; text-indent: -0.38in; unicode-bidi: embed; vertical-align: baseline;"><div style="color: #660000; direction: ltr; line-height: 80%; margin-bottom: 0pt; margin-left: 0.38in; margin-top: 5.76pt; text-indent: -0.38in; unicode-bidi: embed; vertical-align: baseline;"><b style="color: #660000;"><span style="font-family: Arial; font-size: 24pt;"><span style="font-size: small;"> </span></span></b> </div><div style="color: #660000; direction: ltr; margin-bottom: 0pt; margin-top: 0pt; unicode-bidi: embed; vertical-align: baseline;"><b><span style="font-family: Arial; font-size: 24pt;"><span style="font-size: small;">Ουσιαστικά, κλέβουμε το μερίδιο </span><span style="font-size: small;">κατανάλωσης και ρύπανσης των φτωχών χωρών.</span></span></b></div><div style="color: #660000; direction: ltr; margin-bottom: 0pt; margin-top: 0pt; unicode-bidi: embed; vertical-align: baseline;"><br /></div><div style="color: #660000; direction: ltr; margin-bottom: 0pt; margin-top: 0pt; unicode-bidi: embed; vertical-align: baseline;"><br /></div><span style="font-size: small;"> </span> </div><div style="color: #0c343d; direction: ltr; line-height: 80%; margin-bottom: 0pt; margin-left: 0.38in; margin-top: 5.76pt; text-align: center; text-indent: -0.38in; unicode-bidi: embed; vertical-align: baseline;"><b><span style="font-family: Arial; font-size: small;"> </span></b><br /><b><span style="font-size: small;">Κάνω κι εγώ την αυτοκριτική μου υπο το φως των προβολέων της</span></b><br /><br /><b><span style="font-size: small;"> κρίσης. Δεν συγκρίνω τον εαυτό μου με τους εν Ελλάδι κλέφτες,</span></b><br /><br /><b><span style="font-size: small;"> παχυλόμισθους ή τους φοροφυγάδες. Τον συγκρίνω με τους</span></b><br /><br /><b><span style="font-size: small;"> Σομαλούς και τους Αφγανούς που έχουν οικολογικό αποτύπωμα</span></b><br /><br /><b><span style="font-size: small;"> 0,25 για να έχω εγώ 2,5, ο μέσος Ευρωπαίος 2,8-3 και ο</span></b><br /><br /><b><span style="font-size: small;"> Αμερικανός 5. (Αυτό σημαίνει ό,τι αν όλοι ζούσαν σαν εμένα πάνω</span></b><br /><br /><b><span style="font-size: small;"> στη Γη θα χρειαζόντουσαν 2,5 πλανήτες σαν τη Γη, αν ζούσαν σαν</span></b><br /><br /><b><span style="font-size: small;"> τον μέσο Αμερικανό θα χρειαζόντουσαν 5 πλανήτες κι αν ζούσαν</span></b><br /><br /><b><span style="font-size: small;"> σαν τον Σομαλό θα έφθανε το ένα τέταρτο της Γης).</span></b><br /><br /><b><span style="font-size: small;">Ομολογώ πως δεν βρίσκω πολλά ελαφρυντικά. </span></b><br /></div><br /><span id="goog_356787216"></span><span id="goog_356787217"></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6711664408644467597-490355611808861919?l=stavkoum.blogspot.com' alt='' /></div>Λήμνοςhttp://www.blogger.com/profile/00446201657454024055noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6711664408644467597.post-90349999463235173542011-10-12T15:43:00.000+03:002011-10-12T15:43:09.628+03:00Απογοήτευση κι ελπίδα<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="font-family: "Trebuchet MS",sans-serif;"><br /></div><!--[if gte mso 9]><xml> <w:WordDocument> <w:View>Normal</w:View> <w:Zoom>0</w:Zoom> <w:PunctuationKerning/> <w:ValidateAgainstSchemas/> <w:SaveIfXMLInvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:IgnoreMixedContent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:AlwaysShowPlaceholderText>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:Compatibility> <w:BreakWrappedTables/> <w:SnapToGridInCell/> <w:WrapTextWithPunct/> <w:UseAsianBreakRules/> <w:DontGrowAutofit/> </w:Compatibility> <w:BrowserLevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:LatentStyles DefLockedState="false" LatentStyleCount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;}</style> <![endif]--> <div class="MsoNormal" style="color: black; font-family: Arial,Helvetica,sans-serif; margin-left: -9pt; text-indent: 45pt;"><span style="font-size: large;"><span> </span><span style="font-size: small;">Η γενιά μας έζησε μια διπλή ιδεολογική απογοήτευση. Πρώτα, στη δεκαετία του ’90, ήρθε η κατάρρευση του κομμουνιστικού ονείρου. Το όνειρο στο οποίο πολλοί πίστεψαν με απόλυτη αφοσίωση, αλλά και εκατομμύρια ανθρώπων το πλήρωσαν με τη ζωή τους (με εκτοπίσεις, εγκλεισμούς σε φυλακές, μαρτύριο συνειδήσεως, δολοφονίες κτλ), διαλύθηκε αφήνοντας πίσω λαούς φτωχότατους και διαλυμένες χώρες. Τώρα μας προδίδει και ο καπιταλισμός με στρατιές ανέργων και υπερχρεωμένων απελπισμένων πολιτών, αλλά και ξεπουλημένων χωρών.</span></span></div><span style="color: black; font-family: Arial,Helvetica,sans-serif; font-size: small;"> </span><div class="MsoNormal" style="margin-left: -9pt; text-indent: 45pt;"><span style="font-size: small;"><span style="font-family: "Palatino Linotype";"><span style="color: black; font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;">Πού λοιπόν θα αναζητήσουμε δύναμη, ελπίδα, χαρά, πληρότητα, δικαίωση; Ποια σχήματα και ποια συστήματα θα καλύψουν τις ανάγκες και τις αναζητήσεις μας όχι εφήμερα, αλλά σταθερά και με πιστότητα; Μια πολύ ζεστή, παρηγορητική απάντηση μας δίνει ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος στον λόγο του "Περί αγάπης".</span></span></span></div><span style="font-size: small;"> </span><div class="MsoNormal" style="color: #20124d; font-family: Arial,Helvetica,sans-serif; margin-left: -9pt; text-indent: 45pt;"><span style="font-size: small;">“Ώστε τίποτα δεν είναι ανώτερο από την αγάπη και την ομόνοια, αγαπητοί. Γιατί με την αγάπη ο ένας γίνονται πολλοί. Αν δύο ή δέκα έχουν αγάπη και ομόνοια μεταξύ τους τότε ο ένας δεν είναι πια ένας, αλλά ο καθένας γίνεται δεκαπλάσιος και θα βρεις στους δέκα τον έναν και τους δέκα στον έναν κι, αν έχουν εχθρό, εκείνος που θα θελήσει να βλάψει τον έναν θα βρει απέναντί του δέκα και θα νικηθεί. Κι αν ο ένας δυστυχήσει, δεν θα τον λυγίσει η δυστυχία, γιατί την σηκώνουν μαζί δέκα. Καθένας απ’ αυτούς έχει είκοσι χέρια, είκοσι μάτια και άλλα τόσα πόδια και δέκα ψυχές. Κι αν γίνουν εκατό ή χίλιες οι αγαπημένες ψυχές, μέχρι πού θα φτάσει η δύναμή τους και πόσο θαυμαστά θα γίνουν τα κατορθώματά τους; </span></div><div class="MsoNormal" style="color: #20124d; font-family: Arial,Helvetica,sans-serif; margin-left: -9pt; text-indent: 45pt;"><span style="font-size: small;">Γιατί λοιπόν δεν αποκτάμε τη δύναμη της αγάπης έτσι ώστε να κρατάμε τους εαυτούς μας σε ασφάλεια; Μέχρι πότε θα την<span> </span>περιορίζουμε σε ένα και δύο ανθρώπους; </span></div><div class="MsoNormal" style="color: #20124d; font-family: Arial,Helvetica,sans-serif; margin-left: -9pt; text-indent: 45pt;"><span style="font-size: small;">Ακόμη κι αν είναι φτωχός εκείνος που έχει φίλους, εν τούτοις είναι πλουσιότερος από τους πλουσίους. Και δεν είναι δυνατόν να πάθει τίποτε κακό εκείνος που φυλάσσεται από τόσους φύλακες, γιατί ούτε οι σωματοφύλακες του βασιλιά δεν είναι τόσο προσεχτικοί, όσο αυτοί οι φίλοι. Εκείνοι, οι σωματοφύλακες, δείχνουν προσοχή από φόβο και ανάγκη, ενώ ετούτοι από συμπάθεια και αγάπη. Έρχονται στιγμές που ο βασιλιάς φοβάται τους σωματοφύλακές του, μήπως ενεργούν για λογαριασμό κάποιων που επιβουλεύονται το θρόνο του, ενώ όποιος βασίζεται σε ανθρώπους που τον αγαπούν, δεν έχει τίποτα να φοβηθεί. Σαν τείχος αρραγές, οχυρωμένο αρμονικά με μεγάλους λίθους, απόρθητο στις εφόδους των εχθρών, είναι η παράταξη εκείνων που αγαπούν ο ένας τον άλλον και είναι θωρακισμένοι με την ομόνοια. Σαν τις χορδές της λύρας που συμβάλλουν σε μια αρμονία και παράγουν γλυκύτατο μέλος, έτσι κι εκείνοι που είναι ενωμένοι σε ομοψυχία αποδίδουν τον ευχάριστο ήχο της αγάπης. Μυριάδες θησαυροί δεν αξίζουν όσο ένας γνήσιος, αγαπημένος συνοδοιπόρος. </span></div><div class="MsoNormal" style="color: #20124d; font-family: Arial,Helvetica,sans-serif; margin-left: -9pt; text-indent: 45pt;"><span style="font-size: small;">Κι αν η αγάπη των ανθρώπων είναι τόσο δυνατή κι αν η σκέψη των αγαπημένων προσώπων μας τα φέρνει δίπλα μας και μας ενισχύει, αν έχουμε στο νου μας Εκείνον που είναι η Αγάπη, Εκείνον που μας αξίωσε να αγαπάμε αληθινά, τότε ποια λύπη θα μας τσακίσει, ποιο πράγμα θα είναι τόσο φοβερό και επικίνδυνο, ώστε να μας λυγίσει και να μας εξουθενώσει; Αν όταν μας αγαπούν ισχυροί άνθρωποι, αισθανόμαστε ασφαλείς και ισχυροί, πόσο μάλλον πρέπει να αισθανόμαστε ασφαλείς και ισχυροί αφού μας αγαπάει ο Παντοδύναμος Θεός; <b>Η τελεία αγάπη έξω βάλλει τον φόβο, τον κάθε είδους φόβο</b>».</span></div><span style="font-size: small;"> </span><div class="MsoNormal" style="color: black; font-family: Arial,Helvetica,sans-serif; margin-left: -9pt; text-indent: 45pt;"><span style="font-size: small;">Μόνο λοιπόν αν μάθουμε, αν μπορέσουμε αληθινά να αγαπήσουμε, θα ξεφύγουμε από την απελπισία της οικονομικής μονοδιάστασης την οποία καθημερινά βιώνουμε και η οποία φαίνεται πως μας έχει λυγίσει. Θα υψωθούμε σε άλλο επίπεδο. Θα ανακαλύψουμε αγαθά που δεν εκδαπανώνται και χαρά που δεν είναι πρόσκαιρη κι εφήμερη, αλλά διαρκής, βαθιά, «ήν ουδείς αίρει αφ’ ημών». Πιστεύω πως δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην αναζητά αυτή την ελπίδα, αυτή τη χαρά, αυτή την πληρότητα. </span></div><span style="color: black; font-family: Arial,Helvetica,sans-serif; font-size: small;"> </span><div style="color: black; font-family: "Trebuchet MS",sans-serif;"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:WordDocument> <w:View>Normal</w:View> <w:Zoom>0</w:Zoom> <w:PunctuationKerning/> <w:ValidateAgainstSchemas/> <w:SaveIfXMLInvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:IgnoreMixedContent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:AlwaysShowPlaceholderText>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:Compatibility> <w:BreakWrappedTables/> <w:SnapToGridInCell/> <w:WrapTextWithPunct/> <w:UseAsianBreakRules/> <w:DontGrowAutofit/> </w:Compatibility> <w:BrowserLevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:LatentStyles DefLockedState="false" LatentStyleCount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;}</style> <![endif]--> </div><div class="MsoNormal" style="color: black; font-family: "Trebuchet MS",sans-serif; margin-left: -27pt; text-align: justify; text-indent: 27pt;"><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6711664408644467597-9034999946323517354?l=stavkoum.blogspot.com' alt='' /></div>Λήμνοςhttp://www.blogger.com/profile/00446201657454024055noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6711664408644467597.post-87153800273477041862011-09-21T16:39:00.000+03:002011-09-21T16:39:49.677+03:00Στα όπλα...<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><span style="font-size: small;">Στον πόλεμο οι στρατοί αντιπαρατάσσονται με οπλισμό. Συνήθως δεν αρκεί ο ηρωισμός και η φυσική ρώμη των παλικαριών, αν και αυτά έχουν θεμελιώδη αξία. Τις μάχες και την έκβαση του πολέμου θα την κρίνουν τα όπλα. Όταν ανακαλύφθηκε η μπαρούτη και τα πυροβόλα όπλα, όλα τα προηγούμενα, ξίφη, τόξα-βέλη, ακόντια, αχρηστεύθηκαν. Κι όταν ανακαλύφθηκαν τα πυρηνικά όπλα, όχι απλά αχρηστεύθηκαν τα συμβατικά, αλλά αποσβολώθηκε έντρομη η ανθρωπότητα.</span><br /><span style="font-size: small;">Λοιπόν ποιος θα ξεκινούσε πόλεμο δίχως ισχυρά όπλα;</span><br /><span style="font-size: small;">Ήδη μπήκαμε στη δίνη ενός φοβερού πολέμου. Είναι πρωτοφανής, σκληρότατος κι απίστευτα απροσδόκητος. Ο αντίπαλος δεν φανερώνει το πρόσωπό του. Είναι απροσδιόριστος, άγνωστος, κρυμμένος πίσω από εταιρίες και λέσχες και οίκους και τραπεζικούς κολοσσούς. Μας πολεμά με τα πιο εξελιγμένα όπλα που δεν τα συλλαμβάνουν ραντάρ και δορυφόροι, που διαπερνούν τοίχους, τείχη, θάλασσες κι ωκεανούς που δεν απαιτούν εργοστάσια και ακριβές πρώτες ύλες για την κατασκευή τους. <b> </b></span><br /><span style="font-size: small;"><b>Πρώτα μας έπληξε με την απληστία-φιλαργυρία και την ανηθικότητα, ύστερα μας αποκοίμισε με την κενοδοξία και την υπερηφάνεια. Τώρα μας χτυπά με την οργή, την κοσμική λύπη και την ακηδία και ολοφάνερα μας οδηγεί στον όλεθρο δεμένους με την απόλυτη απελπισία και απογοήτευση. </b></span><br /><span style="font-size: small;">Αν μας έμεινε λίγη ακόμη αγωνιστικότητα και εγρήγορση, αν δεν νεκρωθήκαμε εντελώς, ας ακούσουμε τον Άγιο Ιωάννη τον Δαμασκηνό. Μας υποδεικνύει οπλοστάσιο κραταιότατο. δοκιμασμένο, ακατανίκητο. Υπάρχει εξειδικευμένο αντίπαλο όπλο για καθένα από τα όπλα που αναφέρθηκαν.</span><br /><span style="font-size: small;">Την <b>απληστία</b> την πολεμά η <b>εγκράτεια</b>.</span><br /><span style="font-size: small;">Τη <b>φιλαργυρία</b> η <b>συμπάθεια προς τους πτωχούς</b>.</span><br /><span style="font-size: small;">Την <b>ανηθικότητα ο θείος πόθος</b> και <b>η επιθυμία των μελλόντων αγαθών</b>.</span><br /><span style="font-size: small;">Την <b>κενοδοξία η συνεχής προσευχή με συντριβή καρδιάς </b>και <b>η εργασία των αρετών</b>.</span><br /><span style="font-size: small;">Την <b>υπερηφάνεια</b> θα την χτυπήσουμε <b>αν σταματήσουμε να κρίνουμε τους άλλους κι αν θεωρήσουμε τους εαυτούς μας κατώτερους από όλους</b>.</span><br /><span style="font-size: small;">Την <b>οργή αν αγαπήσουμε τους άλλους</b></span><br /><span style="font-size: small;">Την <b>κοσμική λύπη αν βάλουμε μέσα μας την πνευματική χαρά</b>.</span><br /><span style="font-size: small;">Την <b>ακηδία αν αποκτήσουμε υπομονή κι ευχαριστιακό φρόνημα.</b></span><br /><span style="font-size: small;">Την <b>απελπισία και απογοήτευση αν στηρίξουμε με πίστη τη ζωή μας στην Αγάπη και την Πρόνοια του Θεού</b>.</span><br /><span style="font-size: small;">Σίγουρα όλοι θα ευχόμασταν να μην αρχίσει ένας πόλεμος. Από την ώρα όμως που θ' αρχίσει πρέπει να βρούμε τρόπο να τον κερδίσουμε!</span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6711664408644467597-8715380027347704186?l=stavkoum.blogspot.com' alt='' /></div>Λήμνοςhttp://www.blogger.com/profile/00446201657454024055noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6711664408644467597.post-47846529705660277712011-09-13T18:42:00.000+03:002011-09-13T18:42:16.163+03:00Ελληνική παιδεία<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <br /><br /><br /><br /><br /><br /><span style="font-size: large;"><span style="color: #073763;">Με τις ολόθερμες ευχές μου για </span><b style="color: #073763;">"Καλή χρονιά"</b><span style="color: #073763;"> σε μαθητές και εκαιδευτικούς μεταφέρω το παρακάτω άρθρο από το πολύ ενδιαφέρον Blog </span><b><span style="color: blue;">24grammata.</span><span style="color: black;"></span></b></span><br /><strong></strong><br /><h2 style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><strong><span style="color: red;">Καλή Σχολική Χρονιά!</span></strong></span></h2><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><strong><span style="color: red;">σε όλα τα Ελληνόπουλα και σε όλους όσοι μετέχουν της ελληνική παιδείας.</span></strong></span></div><i><span style="font-size: large;">Για τα προβλήματα και τις ελλείψεις στο έμψυχο και άψυχο υλικό των ελληνικών σχολείων, δυστυχώς, θα τα λέμε όλη τη χρονιά. Σήμερα, ας χαιρετήσουμε τους Δασκάλους και τους μαθητές που μεταλαμπαδεύουν και δέχονται τα Ελληνικά Γράμματα απανταχού της γης. Ένα τέτοιο</span></i><br /><i><span style="font-size: large;"> <a href="http://www.24grammata.com/wp-content/uploads/2010/09/c.avorio-map.jpg"><img alt="" class="alignright size-full wp-image-2146" height="140" src="http://www.24grammata.com/wp-content/uploads/2010/09/c.avorio-map.jpg" title="c.avorio map" width="142" /></a></span><img alt="" class="alignleft size-thumbnail wp-image-16408" height="150" src="http://www.24grammata.com/wp-content/uploads/2011/09/img2k600002-150x150.jpg" title="img2k600002" width="150" /></i><i><span style="font-size: large;">σχολείο είναι και το Ελληνικό Δημοτικό σχολείο «Ελλάς – Μακεδονία» στην Ακτή Ελεφαντοστού. Το “Ελλάς – Μακεδονία” αναζητά όχι μόνο την ηθική αλλά και την υλική υποστήριξη των εκπαιδευτικών και των μαθητών της “μητέρας – Ελλάδας” (μην τους εγκαταλείψουμε και εμείς τώρα που το υπουργείο, επιτέλους, βρήκε την ευκαιρία να κρυφτεί πίσω από τις δικαιολογίες της οικονομικής κρίσης). Αγάπη για την πατρίδα είναι να διαδίδεις τα μηνύματα του ελληνισμού-ανθρωπισμού στα πέρατα της οικουμένης. Τα περί χρωμάτων, φυλής, καθαρότητας και αιμάτων αφήστε τα για τους αργόσχολους, που περιστρέφονται, ισοβίως, στον κύκλο του μηδενός.<span id="more-2140"></span><br /><strong>Λίγα λόγια για το σχολείο “Ελλάς -Μακεδονία” </strong></span><span style="font-size: large;"><br /><a href="http://www.24grammata.com/wp-content/uploads/2010/09/africa-greecegif1.gif"><img alt="" class="alignleft size-thumbnail wp-image-2147" height="137" src="http://www.24grammata.com/wp-content/uploads/2010/09/africa-greecegif1-150x137.gif" title="africa greecegif" width="150" /></a></span> <span style="font-size: large;">Το σχολείο “Ελλάς-Μακεδονία” βρίσκεται στην περιοχή Guiglo, της Ακτής Ελεφαντοστού. Στεγάζει 300 μαθητές, ορφανά παιδιά οι γονείς των οποίων πέθαναν από HIV/AIDS και συστάθηκε με χρηματοδότηση της οργάνωσης «Ελληνική Δράση Αφρικής», πρόεδρος της οποίας είναι η κ. <b><span style="color: #0c343d;">Μέρω Κεσεσίογλου</span></b>, πρόξενος της Ακτής Ελεφαντοστού στην Ελλάδα <strong></strong><strong><a href="http://www.actionafrica.gr/">www.actionafrica.gr</a></strong>.<br />Το σχολείο αυτό είναι το δεύτερο ελληνικό σχολείο που ιδρύει η κ. Κεσεσίογλου. Το πρώτο ήταν πριν από 11 χρόνια στην πόλη Toukouzou της Ακτής Ελεφαντοστού, όπου φοιτούν 600 παιδιά μαθαίνοντας ελληνικά.<br />Από το 1980 μέχρι σήμερα η ίδια έχει ιδρύσει συνολικά εννιά νοσοκομεία, ένα ορφανοτροφείο και δύο σχολεία, όλα με την επωνυμία «Ελλάς» και με την ελληνική σημαία να κυματίζει σε αυτά. Εξόπλισε 30 Κέντρα Υγείας και υλοποίησε 70 προγράμματα ανάπτυξης όπου ιδρύθηκαν 70 συνεταιρισμοί με 3.000 γυναίκες, οι οποίες πέτυχαν να αυξήσουν το μηνιαίο τους εισόδημα.</span></i><br /><i><span style="font-size: large;"> </span></i> <br /><i> </i><i><span style="font-size: large;"><strong>Το έργο της Ελληνικής Δράσης Αφρικής</strong><br />Το έργο της Ελληνικής Δράσης Αφρικής είναι πολύπλευρο και δεν στέκεται μονάχα σε μια άποψη των προβλημάτων των ανθρώπων της Αφρικής. Αντίθετα αγκαλιάζει κάθε πλευρά της ζωής τους, με έμφαση στην παροχή της γνώσης και της υλικής υποδομής ώστε να σταθούν πλέον στα δικά τους πόδια. Παράλληλα με εκδηλώσεις και άλλα μέσα, αλλά κυρίως με την χωρίς αντάλλαγμα παροχή της αγάπης μας προς τους λαούς της Αφρικής, δημιουργεί ένα αδιάρρηκτο δεσμό μεταξύ της Ελλάδας και των χωρών της Αφρικής.Τα αγροτικά προγράμματα στοχεύουν στην κατάρτιση των γυναικών της Αφρικής στην καλλιέργεια και τη μεταποίηση προϊόντων της γης. Εκατοντάδες αφρικανές έχουν εκπαιδευθεί στην Ελλάδα και αφού μετέφεραν τη γνώση τους και σε άλλες <a href="http://www.24grammata.com/wp-content/uploads/2010/09/elliniki-drasi-afrikis.jpg"><img alt="" class="alignleft size-thumbnail wp-image-2148" height="190" src="http://www.24grammata.com/wp-content/uploads/2010/09/elliniki-drasi-afrikis-150x143.jpg" title="elliniki-drasi-afrikis" width="200" /></a>στην πατρίδα τους, μαζί με την οργάνωσή μας δημιούργησαν αγροτικούς συνεταιρισμούς. Έτσι σήμερα στους δεκάδες αυτούς συνεταιρισμούς οι αγρότισσες με τα δικά τους χέρια πλέον έχουν ένα βασικό εισόδημα. Για τους άνδρες ιδρύει εγκαταστάσεις ιχθυοκαλλιεργειών για να αντιμετωπίσει το καυτό πρόβλημα της ανεργίας.Η οργάνωσή μας ακόμα με τις δικές σας προσφορές και τη βοήθεια του κράτους δημιουργεί μονάδες υγείας. Έχει υπό την επίβλεψή της τρία νοσοκομεία, ενώ έχει δημιουργήσει και τη δικιά της νοσοκομειακή μονάδα “Ελλάς” στην οποία εδώ και 15 χρόνια κυματίζει η ελληνική σημαία. Η Ελληνική Δράση Αφρικής εργάζεται και για την επιμόρφωση των παιδιών της Αφρικής. Κατασκευάζει και επιχορηγεί σχολικές μονάδες και τις εξοπλίζει με σχολικό υλικό. Οργανώνει αθλητικά προγράμματα. Υιοθετεί τοπικά ορφανοτροφεία. Ακόμη, βοηθά στη μηχανοργάνωση του Πανεπιστημίου του Αμπιτζάν και ιδρύει βιβλιοθήκες.<br />Φέρνει πιο κοντά τους λαούς της Αφρικής με την Ελλάδα προωθώντας ενεργά την διάδοση της Ελληνικής παράδοσης στην Αφρική. Οργανώνει ετήσιες Ελληνικές εβδομάδες και ιδρύει ελληνικές βιβλιοθήκες. Γίνεται δίαυλος για κρατικές και επιχειρηματικές συνεργασίες προς τις χώρες της Αφρικής.</span></i><br /><br /><span style="font-size: large;">*<span style="color: #073763;">Ευτυχώς Ελλάδα δεν είναι μόνο η ελληνική επικράτεια. </span></span><br /><div style="color: #073763;"><b><span style="font-size: large;">Η Ελλάδα ζει σ' όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης ως ελληνική παιδεία και μέσα σε υπέροχους ανθρώπους που την αγαπούν και την πιστεύουν.</span></b></div><span style="font-size: large;"><span style="color: #073763;">Αυτούς να τιμήσουμε και να μιμηθούμε με κάθε θυσία προσωπική. Αυτή θα είναι και η άμυνά μας στον αμείλικτο πόλεμο τον οποίον έχουν κηρύξει οι "βάρβαροι" δυστυχώς κυβερνήτες μας. </span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6711664408644467597-4784652970566027771?l=stavkoum.blogspot.com' alt='' /></div>Λήμνοςhttp://www.blogger.com/profile/00446201657454024055noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-6711664408644467597.post-16722058516823579222011-08-20T16:29:00.000+03:002011-08-20T16:29:31.244+03:00Δράση για το κάτι άλλο<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="color: #741b47;"><span style="font-size: large;">Ή... όταν οι νέοι κάνουν τους μεγαλύτερους να ντρέπονται....</span></div><div style="color: #741b47;"><span style="font-size: large;">Νέα παιδιά, 22-24 ετών έχουν συστήσει σωματείο, μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα, για να φροντίσουν εθελοντικά ανθρώπους με ειδικές ανάγκες.</span></div><div style="color: #741b47;"><span style="font-size: large;">Με προσωπική εργασία και έξοδα ετοίμασαν έναν καταπληκτικό ξενώνα, όπου αναπτύσσουν προγράμματα "Ψυχαγωγίας και γνώσης", "Εικαστικής έκφρασης", "Υπολογιστών", "Μουσικής", "Αrt therapy" κτλ., πραγματοποιούν εκθέσεις και bazar χειροτεχνημάτων.</span></div><div style="color: #741b47;"><span style="font-size: large;">Τα απογεύματα των συμμετεχόντων στο πρόγραμμα, αλλά και των εθελοντών που το πραγματοποιούν έχουν πάρει ξεχωριστή, μοναδική αξία και διάσταση.</span></div><div style="color: #741b47;"><span style="font-size: large;">Σε μας μένει να χειροκροτήσουμε θερμά τα παιδιά που πήραν αυτή την εξαιρετική πρωτοβουλία και προχώρησαν στην υλοποίησή της, παρά τις τεράστιες δυσκολίες, αλλά και να τα ενισχύσουμε οικονομικά και ηθικά.</span></div><div style="color: #741b47;"><span style="font-size: large;">Μεγάλο ΜΠΡΑΒΟ! και ΕΥΓΕ!</span></div><div style="color: #741b47;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: #741b47;"><span style="font-size: large;">www.drasigiatokatiallo.gr</span></div><div style="color: #741b47;"><span style="font-size: large;">Θεσσαλονίκη, Ξενοφώντος 31, πίσω από το Ιπποκράτειο, ΤΚ54639</span></div><div style="color: #741b47;"><span style="font-size: large;">τηλ. 6976579364</span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6711664408644467597-1672205851682357922?l=stavkoum.blogspot.com' alt='' /></div>Λήμνοςhttp://www.blogger.com/profile/00446201657454024055noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6711664408644467597.post-8216334410860243822011-08-10T07:53:00.000+03:002011-08-10T07:53:28.016+03:00Ώρα πνευματικής μάχης<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">Κοινωνική εξέγερση και σην Αγγλία! Νομίζω πως θα γενικευτεί η αντίδραση των πολιτών σ' όλα τα μήκη και πλάτη της καπιταλιστικής υφηλίου. Το σύστημα έδειξε "τα δόντια του" και τους καταχθόνιους σχεδιασμούς του, την ανθρωποφαγία του στο βωμό του κέρδους. Και οι πολιτικοί είναι ανίσχυροι. Το χρησιμοποίησαν όσο τους έπαιρνε για να καλοφάνε, αλλά τώρα τους ξεπέρασε και τους πετά στην άκρη. Ο Μαμμωνάς είναι πολύ-πολύ ισχυρός και ανελέητος. Έχει χτίσει ένα τέλειο -τουλάχιστον έτσι φαίνεται - σύστημα που τον υπηρετεί τυφλά. Φαίνεται να μην έχει ανθρώπινο πρόσωπο, ούτε αισθήματα, ούτε συμπόνια και κατανόηση για κανέναν.<br />Δεν θα νικηθεί με ανθρώπινες δυνάμεις.Η μάχη δεν θα δοθεί εναντίον κάποιων προσώπων η έστω κάποιων πολιτικών συστημάτων. Είναι πνευματική μάχη και θέλει πνευματικά όπλα και ηγέτη πνευματικό<br />Μόνη μας ελπίδα ο δι' ημάς Ενανθρωπήσας Θεός.<br />Σ' Αυτόν ας καταφύγουμε, αλλά όχι συμβατικά, όχι για να εξασφαλίσουμε τη βολεμένη ζωή μας και να αυτοδικαιωθούμε.Ας τα χάσουμε όλα. Ας έχουμε μόνο Αυτόν με την απόλυτη πίστη ότι είμαστε δικά Του αγαπημένα πλάσματα, από Αυτόν παίρνουμε φως και αξία και νόημα ζωής και μόνο αν ζήσουμε κατά το Άγιο Θέλημά Του, αν αδειάσουμε τη ζωή μας από τις άπληστες επιθυμίες και διεκδικήσεις μας και τη γεμίσουμε με λαχτάρα για Εκείνον, θα βρούμε αξιόπιστες προσωπικές και κοινωνικές ισορροπίες και σχέσεις και ελπίδα ζωής..<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6711664408644467597-821633441086024382?l=stavkoum.blogspot.com' alt='' /></div>Λήμνοςhttp://www.blogger.com/profile/00446201657454024055noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6711664408644467597.post-29041956182418187412011-08-01T00:48:00.001+03:002011-08-01T00:51:05.548+03:00Πόλη: λιγότερο γνωστά μνημεία<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-7asv9-pY74k/TjW_Lf_WrTI/AAAAAAAAAhk/jigOVaast1w/s1600/IMGP6502.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://2.bp.blogspot.com/-7asv9-pY74k/TjW_Lf_WrTI/AAAAAAAAAhk/jigOVaast1w/s400/IMGP6502.JPG" width="400" /></a></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Η Αγία Ειρήνη, ναός αφιερωμένος στην Ειρήνη του Θεού, πίσω ακριβώς από την Αγία Σοφία, ένα κτίριο αληθινό κόσμημα, με άριστη ακουστική που χρησιμοποιείται ως χώρος συναυλιών και λοιπών καλλιτεχνικών εκδηλώσεων, δυστυχώς μη επισκέψιμο.</span></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-8CNVhgO3CK4/TjW_Z9t4q9I/AAAAAAAAAho/a3AUQe5RvV4/s1600/IMGP6507.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://1.bp.blogspot.com/-8CNVhgO3CK4/TjW_Z9t4q9I/AAAAAAAAAho/a3AUQe5RvV4/s400/IMGP6507.JPG" width="400" /></a></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Κι εκεί που περπατάς, στο ιστορικό κέντρο της Πόλης, βλέπεις ένα άνοιγμα και μια όμορφη αυλή με περιστύλιο. Ποιος ξέρει από πότε είναι αυτοί οι τοίχοι; ποιος ξέρει από πού έχουν μεταφερθεί αυτοί οι κίονες; Σε ποιον αιώνα βρίσκομαι;</span></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-70d2nuH7kFI/TjW_jOvyp1I/AAAAAAAAAhs/MyZAayu_KyA/s1600/IMGP6510.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://2.bp.blogspot.com/-70d2nuH7kFI/TjW_jOvyp1I/AAAAAAAAAhs/MyZAayu_KyA/s320/IMGP6510.JPG" width="320" /></a></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Ψηφιδωτό από το δάπεδο του Μεγάλου Παλατίου των Βυζαντινών. Βρέθηκαν πολλά και εκτίθενται στον χώρο όπου αποκαλύφθηκαν. Εικονίζουν σκηνές καθημερινού βίου, κυνηγιού, εικόνες από το ζωικό βασίλειο και είναι εξαιρετικής τέχνης.</span></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-nL81BxdKI8I/TjW_wGdxjSI/AAAAAAAAAhw/T0509kaC0OM/s1600/IMGP6521.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://3.bp.blogspot.com/-nL81BxdKI8I/TjW_wGdxjSI/AAAAAAAAAhw/T0509kaC0OM/s320/IMGP6521.JPG" width="320" /></a></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Ναός Σεργίου και Βάκχου, ή αλλιώς Μικρή Αγια-Σοφιά. </span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Πριν λίγα χρόνια ο χώρος και το μνημείο ήταν σε άθλια χάλια. Φέτος μας περίμενε αυτή η ευχάριστη έκπληξη. Περιποιημένο πεντακάθαρο εξωτερικό και άριστα συντηρημένο εσωτερικό. </span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Η "Κωνσταντινούπολη-πρωτεύουσα της Ευρώπης 2010" ήταν μια εξαιρετική ευκαιρία "ζωής" για πολλά-πολλά μνημεία. </span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Αξίζει έπαινος σε όλους τους φορείς που δραστηριοποιήθηκαν προς τη σωστή κατεύθυνση.</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-i1EJ2XS9vZ4/TjW_6bZJ00I/AAAAAAAAAh0/hXwRptCmupk/s1600/IMGP6522.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><br /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-JtyIQFiaQNk/TjXAJ1G_XVI/AAAAAAAAAh4/bva17Hbn1bM/s1600/IMGP6523.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://1.bp.blogspot.com/-JtyIQFiaQNk/TjXAJ1G_XVI/AAAAAAAAAh4/bva17Hbn1bM/s320/IMGP6523.JPG" width="320" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-nzDLPB5CHd8/TjXAXbhkEjI/AAAAAAAAAh8/gV_eIUoGupU/s1600/IMGP6524.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://3.bp.blogspot.com/-nzDLPB5CHd8/TjXAXbhkEjI/AAAAAAAAAh8/gV_eIUoGupU/s320/IMGP6524.JPG" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/--mD9MU9CCcY/TjXNMHmLtnI/AAAAAAAAAiA/E4IoamRyiwA/s1600/images.jpeg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><br /></a></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Όταν αντίκρυσα αυτόν τον πανέμορφο βυζαντινό ναό τόσο περιποιημένο εξωτερικά, δεν μπόρεσα να μην κάνω μια σύγκριση που με πονάει. Στη Θεσσαλονίκη, τη Συμβασιλεύουσα, υπάρχουν βυζαντινοί ναοί εξαιρετικοί. Ανάμεσά τους ο ναός των Αγίων Αποστόλων (14ου αιώνα), δίπλα στα δυτικά τείχη της πόλης. Ο περιβάλλων χώρος είναι -ας τον χαρακτηρίσω επιεικώς- απαράδεκτος. Ήταν και η Θεσσαλονίκη πολιτιστική πρωτεύουσα της Ευρώπης... Γιατί δεν ευτρεπίστηκε ο χώρος γύρω από ένα τόσο αξιόλογο μνημείο;</span></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/--mD9MU9CCcY/TjXNMHmLtnI/AAAAAAAAAiA/E4IoamRyiwA/s1600/images.jpeg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="299" src="http://1.bp.blogspot.com/--mD9MU9CCcY/TjXNMHmLtnI/AAAAAAAAAiA/E4IoamRyiwA/s400/images.jpeg" width="400" /></a></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Για του λόγου το αληθές...</span></div><div style="text-align: center;"><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6711664408644467597-2904195618241818741?l=stavkoum.blogspot.com' alt='' /></div>Λήμνοςhttp://www.blogger.com/profile/00446201657454024055noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6711664408644467597.post-84758134119200018862011-07-28T17:25:00.000+03:002011-07-28T17:25:21.246+03:00Στη Νίκαια και στην Προύσα<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: center;"> <span style="font-size: large;">Νίκαια,</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"> η πόλη των Οικουμενικών Συνόδων (Α΄και Ζ΄), </span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">το σημερινό Isnik, το διάσημο για τα cini, τα φαγεντιανά ζωγραφισμένα πλακίδια. </span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Πολύ εντυπωσιακά τα βυζαντινά της τείχη από τα οποία σώζεται μεγάλο μέρος και η εικονιζόμενη Πύλη της Κωνσταντινούπολης</span>.</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-K1x55aTxuxs/TjFputnXVWI/AAAAAAAAAhI/C5kxwPh87m8/s1600/IMGP6419.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><br /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-iv34qQVLssI/TjFqZ1x0d5I/AAAAAAAAAhQ/QRcjCew3cWA/s1600/IMGP6367.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://2.bp.blogspot.com/-iv34qQVLssI/TjFqZ1x0d5I/AAAAAAAAAhQ/QRcjCew3cWA/s400/IMGP6367.JPG" width="400" /></a></div><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-XuYS4bBJZJM/TjFqr4S5-lI/AAAAAAAAAhU/KcTVq8pXvls/s1600/IMGP6376.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://4.bp.blogspot.com/-XuYS4bBJZJM/TjFqr4S5-lI/AAAAAAAAAhU/KcTVq8pXvls/s400/IMGP6376.JPG" width="400" /></a></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Ο ναός της Αγίας Σοφίας (της του Θεού Σοφίας) </span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">στον οποίον υπογράφηκε ο τόμος αποφάσεων </span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">της Ζ΄ Οικουμενικής Συνόδου (κατά της Εικονομαχίας). </span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Πριν από δέκα χρόνια ήταν κυριολεκτικά ερειπωμένος. </span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Σήμερα είναι πλήρως αναστηλωμένος και συντηρημένος </span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">και περιβάλλεται από πολύ όμορφο πάρκο.</span></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-Ax3yg090WwY/TjFrAAGeC6I/AAAAAAAAAhY/kByfT0L9kvg/s1600/IMGP6377.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://3.bp.blogspot.com/-Ax3yg090WwY/TjFrAAGeC6I/AAAAAAAAAhY/kByfT0L9kvg/s400/IMGP6377.JPG" width="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-OXoNUSN_s-s/TjFrQmP3koI/AAAAAAAAAhc/GsJsIW4FdA0/s1600/IMGP6395.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://1.bp.blogspot.com/-OXoNUSN_s-s/TjFrQmP3koI/AAAAAAAAAhc/GsJsIW4FdA0/s400/IMGP6395.JPG" width="400" /></a></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"> Άποψη της Προύσας από το τελεφερίκ που ανεβαίνει στον Όλυμπο. Η θέα της πόλης και του πράσινου είναι συναρπαστική. Πρώτα οι οξιές και οι δρυς κι υστερα τα έλατα πυκνά, </span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">καταπράσινα, ολοζώντανα.</span></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-jU69fvPP97s/TjFrfayqM0I/AAAAAAAAAhg/LRJ7OUmUo2k/s1600/IMGP6396.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://1.bp.blogspot.com/-jU69fvPP97s/TjFrfayqM0I/AAAAAAAAAhg/LRJ7OUmUo2k/s400/IMGP6396.JPG" width="400" /> </a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://3.bp.blogspot.com/-kmfxiyLjtUM/TjFpebQrT5I/AAAAAAAAAhE/amduzaSLJys/s1600/IMGP6410.JPG" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://3.bp.blogspot.com/-kmfxiyLjtUM/TjFpebQrT5I/AAAAAAAAAhE/amduzaSLJys/s400/IMGP6410.JPG" width="300" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="font-size: large;">Μια βόλτα στο ελατόδασος του Ολύμπου </span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="font-size: large;">είναι ψυχοθεραπευτική και φανερώνει </span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="font-size: large;">και αρκετά αξιοπερίεργα της φύσης </span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="font-size: large;">όπως αυτό το "πολύδυμο" έλατο. </span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br /><br /><br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-hTt3XT31TFM/TjFqKHsoQgI/AAAAAAAAAhM/sPUhwhtEe5E/s1600/IMGP6358.JPG" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://3.bp.blogspot.com/-hTt3XT31TFM/TjFqKHsoQgI/AAAAAAAAAhM/sPUhwhtEe5E/s400/IMGP6358.JPG" width="400" /></a> </div><div style="text-align: center;"> <span style="font-size: large;">Τα πιο παλιά λουτρά της Προύσας, </span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">τα λουτρά της αυτοκράτειρας Θεοδώρας, </span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">συζύγου του Ιουστινιανού, η οποία ερχόταν στην Προύσα </span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">με συνοδεία 4.500 θεραπαινίδων, ευνούχων κτλ.,</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">που και σήμερα λειτουργούν ως χαμάμ.</span></div><br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-K1x55aTxuxs/TjFputnXVWI/AAAAAAAAAhI/C5kxwPh87m8/s1600/IMGP6419.JPG" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://2.bp.blogspot.com/-K1x55aTxuxs/TjFputnXVWI/AAAAAAAAAhI/C5kxwPh87m8/s400/IMGP6419.JPG" width="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="font-size: large;">Πανσέληνος στον ουρανό της Προύσας. </span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="font-size: large;">Το φωτισμένο κτίριο είναι το Μουσείο του Καραγκιόζη </span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="font-size: large;">ακριβώς απέναντι από το Μαυσωλείο του </span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="font-size: large;">και την "ελιά του Σημίτη" στο πανέμορφο Cekirge.</span></div><span id="goog_1105047764"></span><span id="goog_1105047765"></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6711664408644467597-8475813411920001886?l=stavkoum.blogspot.com' alt='' /></div>Λήμνοςhttp://www.blogger.com/profile/00446201657454024055noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-6711664408644467597.post-82214667477759119432011-07-27T22:56:00.001+03:002011-07-27T22:59:02.081+03:00Βήματα στα πάτρια Προποντίδας και Κωνσταντινουπόλεως<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><span style="font-size: large;">Κάτι μας τραβάει κάθε τόσο προς την Ανατολή.</span><br /><span style="font-size: large;">Βρεθήκαμε πριν λίγες μέρες με γκρουπ φίλων και γνωστών στα νότια παράλια της Προποντίδας, στην Προύσα και φυσικά στην Πόλη που, ακόμα και χωρίς βασιλείς, είναι η Βασιλεύουσα της καρδιάς μας. </span><br /><span style="font-size: large;">Δεν θα αποφύγω τον πειρασμό να αναρτήσω μερικές φωτογραφίες.</span><br /><span style="font-size: large;">Αρχίζω από την Τρίγλια της Προποντίδας.</span><br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-gIUHx4ZqriE/TjBjO967j1I/AAAAAAAAAgA/0NLaqpwlty0/s1600/IMGP6314.JPG" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://2.bp.blogspot.com/-gIUHx4ZqriE/TjBjO967j1I/AAAAAAAAAgA/0NLaqpwlty0/s400/IMGP6314.JPG" width="400" /> </a></div><div style="text-align: center;"></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Το ελληνικό σχολείο της Τρίγλιας, ένα εντυπωσιακό κτίριο.</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Το μέγεθος και η αίγλη του, παρά την εγκατάλειψη των ενενήντα χρόνων, μαρτυρούν τον πλούτο της πόλης και την αγάπη των κατοίκων της στην παιδεία και στα παιδιά τους.</span></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-w8Nqcw8YNu4/TjBjgSTOikI/AAAAAAAAAgE/AwE5PG7JlKQ/s1600/IMGP6317.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://1.bp.blogspot.com/-w8Nqcw8YNu4/TjBjgSTOikI/AAAAAAAAAgE/AwE5PG7JlKQ/s400/IMGP6317.JPG" width="400" /></a></div><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Κοιτάμε εντυπωσιασμένοι το σχολείο, ενώ πάνω από τα κεφάλια μας είναι ένα επίσης πανέμορφο ελληνικό σπίτι, ευτυχώς καλοδιατηρημένο. </span></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-cTpieP-R_HA/TjBjzuErHJI/AAAAAAAAAgI/Sbj7vf6blLA/s1600/IMGP6318.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://4.bp.blogspot.com/-cTpieP-R_HA/TjBjzuErHJI/AAAAAAAAAgI/Sbj7vf6blLA/s320/IMGP6318.JPG" width="320" /></a></div><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-IrPHYYj7SWM/TjBkCNQSLwI/AAAAAAAAAgM/H_NHEOOaw64/s1600/IMGP6319.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://1.bp.blogspot.com/-IrPHYYj7SWM/TjBkCNQSLwI/AAAAAAAAAgM/H_NHEOOaw64/s320/IMGP6319.JPG" width="240" /></a></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"> Όπου δεις γούστο και μεράκι, </span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">ξέρεις ότι πέρασε ελληνικό χεράκι...</span></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-T9d6UEZM5Kw/TjBkP3q0eKI/AAAAAAAAAgQ/tAv4ZT89Kn8/s1600/IMGP6320.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://1.bp.blogspot.com/-T9d6UEZM5Kw/TjBkP3q0eKI/AAAAAAAAAgQ/tAv4ZT89Kn8/s400/IMGP6320.JPG" width="400" /></a></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"> Χαρακτηριστική αρχιτεκτονική </span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">με σαχνισί σε κάθε όροφο.</span></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/--xNRPyaWGa0/TjBkbT_EiSI/AAAAAAAAAgU/i4UAPxwKH0E/s1600/IMGP6322.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://3.bp.blogspot.com/--xNRPyaWGa0/TjBkbT_EiSI/AAAAAAAAAgU/i4UAPxwKH0E/s400/IMGP6322.JPG" width="400" /></a></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"> Ο ναός του Αγίου Στεφάνου που σήμερα είναι το τζαμί της Τρίγλιας.</span></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-mIHAr6hyP-Q/TjBkq_nmymI/AAAAAAAAAgY/OwxCk_9MB30/s1600/IMGP6329.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://1.bp.blogspot.com/-mIHAr6hyP-Q/TjBkq_nmymI/AAAAAAAAAgY/OwxCk_9MB30/s400/IMGP6329.JPG" width="400" /></a></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"> Μερική άποψη της Τρίγλιας και </span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">του ναού του Αγίου Στεφάνου από ψηλά.</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"> Ευτυχώς ο ναός έχει καθαρισθεί </span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">και συντηρηθεί πολύ καλά η τοιχοποιία του.</span></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-725uYWTkssU/TjBk4kFwDlI/AAAAAAAAAgc/pD-80NykuGo/s1600/IMGP6337.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://3.bp.blogspot.com/-725uYWTkssU/TjBk4kFwDlI/AAAAAAAAAgc/pD-80NykuGo/s400/IMGP6337.JPG" width="400" /></a></div><div style="text-align: center;"> <span style="font-size: large;">Το καθολικό της Μονής Παντοβασίλισσας, ερειπωμένο.</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Μπήκαμε χάρη στην αποφασιστικότητα του Τούρκου ιδιοκτήτη του χώρου, ο οποίος είχε δώσει τα κλειδιά του ναού σε κάποιο παλικάρι που εκείνη την ώρα απουσίαζε από το χωριό. </span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Χωρίς να διστάσει έσπασε με σκεπάρνι την κλειδαριά </span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">και μας πέρασε μέσα στο Ναό λέγοντας: </span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">"Ήρθατε τόσοι άνθρωποι από την άλλη άκρη και </span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">θα φύγετε άπρακτοι; Ντροπή!" </span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Τον ευχαριστούμε ιδιαίτερα.</span></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-pFodUrFzeL8/TjBlFnALYPI/AAAAAAAAAgg/-EPyiiK1bac/s1600/IMGP6343.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://1.bp.blogspot.com/-pFodUrFzeL8/TjBlFnALYPI/AAAAAAAAAgg/-EPyiiK1bac/s400/IMGP6343.JPG" width="400" /></a></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"> Όμορφες φατσούλες χαριτωμένων παιδιών. </span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Μοιάζουν τόσο πολύ με τα δικά μας! </span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Επιμειξίες αιώνων μας έχουν φέρει φυλετικά τόσο κοντά. </span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Μας χωρίζουν η θρησκεία και η γλώσσα και </span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">τα πολιτικά παιχνίδια των ισχυρών.</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Ας καλλιεργήσουμε αυτά που μας συνδέουν </span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">κι ας δώσουμε στα παιδιά μας </span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">μέλλον ελπιδοφόρο με συνεργασία και </span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">καλές σχέσεις των δύο λαών.</span></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/--e_QJ1A_Gp0/TjBlTFxqgPI/AAAAAAAAAgk/flNNup4WkJw/s1600/IMGP6345.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://4.bp.blogspot.com/--e_QJ1A_Gp0/TjBlTFxqgPI/AAAAAAAAAgk/flNNup4WkJw/s400/IMGP6345.JPG" width="400" /></a></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"> Η βρύση του χωριού κοσμείται από μια επιτύμβια </span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">αρχαιοελληνική πλάκα.</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Στα μικρασιατικά χώματα βρίσκεις ζωντανό </span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">τον ελληνικό, τον ελληνιστικό, </span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">το ρωμαϊκό, τον βυζαντινό, τον οθωμανικό </span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">και το ρωμέικο πολιτισμό. </span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Μπλέκονται, αλληλοτροφοδοτούνται, διαδέχονται, </span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">αλληλοεπηρεάζονται, αντιγράφονται, </span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">συντίθενται και προχωρούν...</span></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-YrYTrUugO3M/TjBlemQxpoI/AAAAAAAAAgo/17EXaeFTwrs/s1600/IMGP6350.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://4.bp.blogspot.com/-YrYTrUugO3M/TjBlemQxpoI/AAAAAAAAAgo/17EXaeFTwrs/s400/IMGP6350.JPG" width="400" /></a></div><a href="http://2.bp.blogspot.com/-gIUHx4ZqriE/TjBjO967j1I/AAAAAAAAAgA/0NLaqpwlty0/s1600/IMGP6314.JPG" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><br /></a><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">"Φως ιλαρόν...", ομορφιά και γαλήνη </span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">στα δαντελωτά ακρογιάλια της Προποντίδας</span></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">*Θα συνεχίσουμε με φωτογραφίες άλλων όμορφων κι αγαπημένων τόπων.</div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6711664408644467597-8221466747775911943?l=stavkoum.blogspot.com' alt='' /></div>Λήμνοςhttp://www.blogger.com/profile/00446201657454024055noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6711664408644467597.post-11957345703316421942011-07-08T15:50:00.001+03:002011-07-10T19:10:50.555+03:00Η Ελλάδα ζει και μεγαλουργεί στα βουνά και στα ιστορικά χωριά της.Μια εκδρομή στα Γιάννενα και στα περίχωρά τους είναι πάντα εντυπωσιακή κι ωφέλιμη. Σε κάθε βήμα ανακαλύπτεις απίστευτες φυσικές ομορφιές, μοναδικό πολιτιστικό πλούτο και πάνω απ' όλα ωραίους<br />ανθρώπους.<br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-U9oleJ9RSSU/ThSGZrKKTjI/AAAAAAAAAfk/7wK4eO8sMN0/s1600/IMGP6265.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><br /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-79Emfsjtlyo/ThSERdho2_I/AAAAAAAAAfE/nTTsyoVlBvI/s1600/IMGP6165.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><br /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-cwLIjjDuXMg/ThSDMX1OnWI/AAAAAAAAAe8/-5N2Coeka6Y/s1600/IMGP6157.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://2.bp.blogspot.com/-cwLIjjDuXMg/ThSDMX1OnWI/AAAAAAAAAe8/-5N2Coeka6Y/s400/IMGP6157.JPG" width="400" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-cwLIjjDuXMg/ThSDMX1OnWI/AAAAAAAAAe8/-5N2Coeka6Y/s1600/IMGP6157.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><span style="color: black;"><br /></span></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-cwLIjjDuXMg/ThSDMX1OnWI/AAAAAAAAAe8/-5N2Coeka6Y/s1600/IMGP6157.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><span style="color: black;"><span style="color: black;">Οι πηγές του Λούρου, μια τοποθεσία απίστευτης ομορφιάς και γαλήνης.</span></span></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-F5lCC_F4j28/ThSEg6frAUI/AAAAAAAAAfI/vMZRv1JINWU/s1600/IMGP6168.JPG" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://2.bp.blogspot.com/-F5lCC_F4j28/ThSEg6frAUI/AAAAAAAAAfI/vMZRv1JINWU/s400/IMGP6168.JPG" width="400" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-79Emfsjtlyo/ThSERdho2_I/AAAAAAAAAfE/nTTsyoVlBvI/s1600/IMGP6165.JPG" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://3.bp.blogspot.com/-79Emfsjtlyo/ThSERdho2_I/AAAAAAAAAfE/nTTsyoVlBvI/s400/IMGP6165.JPG" width="400" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-cwLIjjDuXMg/ThSDMX1OnWI/AAAAAAAAAe8/-5N2Coeka6Y/s1600/IMGP6157.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><br /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-oclRofXb7BY/ThSED2XfPvI/AAAAAAAAAfA/KGjLQhLjtW8/s1600/IMGP6164.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://3.bp.blogspot.com/-oclRofXb7BY/ThSED2XfPvI/AAAAAAAAAfA/KGjLQhLjtW8/s400/IMGP6164.JPG" width="400" /></a></div><br />Το δείπνο στον κήπο της Αφεντούλας ήταν ιδιαίτερα περιποιημένο και "αυστηρά ...διατεταγμένο" με πατέ ντε φουά για ορεκτικό, παστουρμαδόπιτα που τρώγεται πάση θυσία ζεστή, σαλάτα στο ποτήρι, μοσχάρι με χυλοπίτες -δεν θυμάμαι την ακριβή ονομασία- και γιαούρτι με γλυκό πορτοκάλι, όλα εξαιρετικά κι αξέχαστα. Ευχαριστούμε θερμά τους οικοδεσπότες.<br /><br /><br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-00eo23i_98U/ThSEwihUOXI/AAAAAAAAAfM/n6u1nSUD0F0/s1600/IMGP6179.JPG" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://3.bp.blogspot.com/-00eo23i_98U/ThSEwihUOXI/AAAAAAAAAfM/n6u1nSUD0F0/s400/IMGP6179.JPG" width="400" /> </a></div><div style="text-align: center;">Το τραπέζι στρωμένο για έξι σ' έναν υπέροχο κήπο.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-Ozliuh-mv7U/ThSFBv5eO_I/AAAAAAAAAfQ/TKL_kDmWnSc/s1600/IMGP6183.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://4.bp.blogspot.com/-Ozliuh-mv7U/ThSFBv5eO_I/AAAAAAAAAfQ/TKL_kDmWnSc/s320/IMGP6183.JPG" width="320" /> </a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">Η σαλάτα στο ποτήρι </div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-00eo23i_98U/ThSEwihUOXI/AAAAAAAAAfM/n6u1nSUD0F0/s1600/IMGP6179.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><br /></a></div><div style="text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-OnYa0VOPGaQ/Thb2X9xLnOI/AAAAAAAAAf0/UhgPvcBNMzQ/s1600/IMGP6193.JPG" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://1.bp.blogspot.com/-OnYa0VOPGaQ/Thb2X9xLnOI/AAAAAAAAAf0/UhgPvcBNMzQ/s320/IMGP6193.JPG" width="320" /></a> </div><div style="text-align: center;">Εξαιρετική οικοδέσποινα</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-uR5AXvOSfQQ/ThSFriCanWI/AAAAAAAAAfY/Bu1OhxbL8NQ/s1600/IMGP6276.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"></a></div><br /><div style="text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-L3I2WRQFO6M/ThSG7AO8FgI/AAAAAAAAAfs/xfPWBcpS7v8/s1600/IMGP6185.JPG" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://1.bp.blogspot.com/-L3I2WRQFO6M/ThSG7AO8FgI/AAAAAAAAAfs/xfPWBcpS7v8/s320/IMGP6185.JPG" width="320" /></a></div><div style="text-align: center;">Άψογος και ο μπαξές του κ.Περικλή με τα φυτά μέσα σε τενεκέδες.</div><br /><br />Στο χωριό Ελληνικό (που βρισκόταν στα σύνορα Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και Ελλάδας το 1913, πριν απελευθερωθούν τα Ιωάννινα) υπάρχει εδώ κι ενάμιση χρόνο ένα Μουσείο Γλυπτικής που αφήνει άφωνους τους επισκέπτες, του γλύπτη Θεόδωρου Παπαγιάννη, ο οποίος με συγκίνηση κι ευγνωμοσύνη αφιέρωσε τη δουλειά του στο χωριό του και τη στέγασε στο σχολείο όπου έμαθε τα πρώτα του γράμματα και το οποίο στις μέρες μας στεκόταν άδειο και ρήμαζε εγκαταλειμμένο.<br /><div style="text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-KLJfuHoN5z8/ThSGJOeEboI/AAAAAAAAAfg/Nn2NHH1gdKg/s1600/IMGP6268.JPG" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://1.bp.blogspot.com/-KLJfuHoN5z8/ThSGJOeEboI/AAAAAAAAAfg/Nn2NHH1gdKg/s400/IMGP6268.JPG" width="400" /></a> </div><br />Ο προαύλιος χώρος του Μουσείου, κάποτε έσφυζε από παιδιά. Τώρα τουλάχιστον βρίθει γλυπτών.<br /><br /><br /><br /><br /><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/-79Emfsjtlyo/ThSERdho2_I/AAAAAAAAAfE/nTTsyoVlBvI/s1600/IMGP6165.JPG" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><br /></a><br /><br /><div style="text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-cwLIjjDuXMg/ThSDMX1OnWI/AAAAAAAAAe8/-5N2Coeka6Y/s1600/IMGP6157.JPG" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"></a><a href="http://1.bp.blogspot.com/-U9oleJ9RSSU/ThSGZrKKTjI/AAAAAAAAAfk/7wK4eO8sMN0/s1600/IMGP6265.JPG" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://1.bp.blogspot.com/-U9oleJ9RSSU/ThSGZrKKTjI/AAAAAAAAAfk/7wK4eO8sMN0/s320/IMGP6265.JPG" width="320" /> </a></div><br /><div style="text-align: center;"> Ο δημιουργός του Θεόδωρος Παπαγιάννης το ονόμασε "Ο εγκέφαλος της γης" ( η ψύχα ενός καρυδιού)</div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-8s4RhzN1PX8/Thb14-TjLLI/AAAAAAAAAfw/GOaJjwl7EOY/s1600/IMGP6261.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://4.bp.blogspot.com/-8s4RhzN1PX8/Thb14-TjLLI/AAAAAAAAAfw/GOaJjwl7EOY/s400/IMGP6261.JPG" width="400" /></a></div><div style="text-align: center;"> Μινιατούρα βραβευμένου γλυπτού του Θ. Παπαγιάννη</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-OnYa0VOPGaQ/Thb2X9xLnOI/AAAAAAAAAf0/UhgPvcBNMzQ/s1600/IMGP6193.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><br /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-M8IQmY8GhC4/Thb2naMWkmI/AAAAAAAAAf4/QiJh2rdqqz0/s1600/IMGP6257.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://1.bp.blogspot.com/-M8IQmY8GhC4/Thb2naMWkmI/AAAAAAAAAf4/QiJh2rdqqz0/s320/IMGP6257.JPG" width="320" /></a></div><div style="text-align: center;"> Ο μετανάστης -τέλεια αναπαράσταση του θλιμμένου προσώπου, του μάλλινου ρούχου, της χαρτονένιας βαλίτσας. </div><div style="text-align: center;">Το σύμβολο μιας γενιάς που ξεριζώθηκε για ένα καλύτερο μέλλον, αυτό που ζήσαμε εμείς με τόση ξεγνοιασιά κι εγωκεντρισμό ώστε καταντήσαμε τη γενιά των παιδιών μας <b>νέα γενιά μεταναστών</b>.</div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-hbHXcs8Xm8g/Thb25WuAFHI/AAAAAAAAAf8/MgJUl4l1CLQ/s1600/IMGP6254.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://4.bp.blogspot.com/-hbHXcs8Xm8g/Thb25WuAFHI/AAAAAAAAAf8/MgJUl4l1CLQ/s320/IMGP6254.JPG" width="320" /> </a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">Σύνθεση από την αίθουσα την αφιερωμένη στο ψωμί</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">(Όσες φωτογραφίες και να βάλω είναι λίγες, ελάχιστες. </div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">Μόνο μια επίσκεψη στο Μουσείο είναι, νομίζω, αρκετή.)</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;">Και πάνω από το Ελληνικό η Μονή της Τσούκας, το μεγάλο προσκύνημα των Ηπειρωτών με την υποβλητική θέα των Αθαμανικών ορέων και του Άραχθου που κυλά σε μια αβυσσαλέα χαράδρα. </div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;">Ευχαριστούμε ιδιαίτερα τη Μαρία που μας συνόδευσε στην Εκδρομή και η οποία πάντα βρίσκει το καινούργιο, το ενδιαφέρον, τις σταγόνες της εθνικής και πολιτιστικής μας κληρονομιάς που σταλάζουν βάλσαμο κι ελπίδα στον απογοητευμένο Νεοέλληνα. </div><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-uR5AXvOSfQQ/ThSFriCanWI/AAAAAAAAAfY/Bu1OhxbL8NQ/s1600/IMGP6276.JPG" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://2.bp.blogspot.com/-uR5AXvOSfQQ/ThSFriCanWI/AAAAAAAAAfY/Bu1OhxbL8NQ/s400/IMGP6276.JPG" width="400" /> </a></div><br /><div style="text-align: center;"> <a href="http://2.bp.blogspot.com/-Ki8ATgYx5GE/ThSF6jtDHtI/AAAAAAAAAfc/qsHMKp-hdmw/s1600/IMGP6273.JPG" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://2.bp.blogspot.com/-Ki8ATgYx5GE/ThSF6jtDHtI/AAAAAAAAAfc/qsHMKp-hdmw/s400/IMGP6273.JPG" width="400" /> </a></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Μάλλον πρέπει να φύγουμε από τα μεγάλα αστικά κέντρα και φυσικά να κλείσουμε τις τηλεοράσεις για να ξαναζήσουμε. </div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>Η Ελλάδα ζει και μεγαλουργεί στα βουνά της και στα ιστορικά χωριά της.</b></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6711664408644467597-1195734570331642194?l=stavkoum.blogspot.com' alt='' /></div>Λήμνοςhttp://www.blogger.com/profile/00446201657454024055noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6711664408644467597.post-56250000246314840402011-07-02T21:51:00.000+03:002011-07-02T21:51:50.965+03:00..."καγκελοφιλοσοφία"<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">Κατά το αμπελοφιλοσοφία..., αλλά πιστεύω πως υπάρχει σοβαρότητα στα παρακάτω:<br />Πριν λίγες μέρες ασχολήθηκα με το βάψιμο κάγκελων. Ακολούθησα τη γνωστή διαδικασία: έξυσα τη σκουριά, πέρασα με μίνιον πολύ σχολαστικά τα σημεία που είχε φύγει η προηγούμενη μπογιά κι ύστερα τα έβαψα.Καθώς παιδεύονταν τα χέρια μου, σκεφτόμουν πως ο μόνος τρόπος για να αποτραπεί η οξείδωση είναι να προστατέψουμε το σίδερο. Είναι προφανώς αδύνατον να εμποδίσουμε το οξυγόνο να κάνει αυτό που κάνει, δηλαδή να προκαλεί τη δημιουργία σκουριάς.<br />Κάνω κοιπόν τον εξής παραλληλισμό: Ζούμε σ' έναν κόσμο που προκαλεί οξειδώσεις, "σκουριές". Αυτό μπορεί, αυτό κάνει. Είναι αδύνατον να σταματήσουμε την αδικία, την κακία, την ανοησία, την παλαβωμάρα, τη σκληρότητα του κόσμου. Τι μπορούμε να κάνουμε λοιπόν; Να ..."μινιαριστούμε". Μ' όποιον τρόπο μπορεί ο καθένας να αυτοπροστατευθεί. Δεν είναι εγωιστικό. Είναι απόλυτα ρεαλιστικό.<br />Βέβαια πρέπει να διαλέξουμε ένα υλικό αξιόπιστο και ασφαλές. Προτείνω ένα μείγμα από τα εξής υλικά: ευχαριστιακός τρόπος ζωής, ταπείνωση και συγχώρηση.<br />Πώς εννοώ τα παραπάνω; <b>Ευχαριστιακός τρόπος</b>: Αναφέρω με ευγνωμοσύνη όλη μου τη ζωή, όλη μου την ύπαρξη στο Δημιουργό μου. Πιστεύω ότι με δημιούργησε με αγάπη, ότι προνοεί για μένα με αγάπη, ότι γνωρίζει οτιδήποτε μου συμβαίνει και επιτρέπει να μου συμβεί για να με παιδαγωγήσει και να με ωφελήσει μακροπρόθεσμα, δηλαδή για να με σώσει. Έτσι όλα γίνονται ανάλαφρα μέσα μου και γύρω μου. Το πιο οδυνηρό γεγονός μπορώ να το αντιμετωπίσω ως ευλογία και να το υποστώ με υπομονή και χαρά.<br /><b>Ταπείνωση</b>: Είμαι ξεχωριστή γιατί είμαι αγαπημένο πλάσμα του Θεού μου, αλλά σε σχέση με τα άλλα πλάσματά Του δεν απαιτώ να έχω ξεχωριστή, προνομιακή μεταχείριση. Ο αδελφός μου πεθαίνει από την πείνα κι εγώ έχω μπροστά μου ένα ξέχειλο τραπέζι. Κι αν χρειαστεί να περιοριστώ στα υλικά αγαθά, θ' αρχίσω να διαμαρτύρομαι; Μάλλον πρέπει να πω απλά: "Ναι, ήρθε κι η σειρά μου να καταλάβω τι περνά στον υπέρτατο βαθμό σ' όλη του τη ζωή ο αδελφός μου". Το ίδιο στην αρρώστια, στο πένθος, στην κάθε θλίψη. Γιατί εγώ να απαιτώ (και από ποιον άραγε;) όλα να πηγαίνουν ρολόι στη ζωή μου;<br /><b>Συγχώρηση</b>: Η αδικία που πιθανόν να υποστώ προέρχεται από κάποιον ή κάποιους ανθρώπους. Είναι κι αυτοί αδύναμοι, ανεπαρκείς, μικροί, ακόμα κι αν στα μάτια του κόσμου φαίνονται ισχυροί, ακόμα κι αν έχουν κύρος και εξουσία. Σε άλλη περίπτωση εγώ θα αποδειχθώ αδύναμη και άδικη. Κοινή μοίρα των ανθρώπων η αδυναμία και το λάθος, κοινή ελπίδα και επιθυμία η συγχώρηση των λαθών και της κακίας μας, για να μπορέσουμε να συνεχίσουμε την πορεία μας, τον αγώνα μας σ' αυτή τη ζωή. Ας δούμε τον κάθε διπλανό μας ως έναν ομοιοπαθή ασθενή που προσδοκά όπως κι εμείς λίγη συμπόνοια και κατανόηση ακόμα κι αν δεν το δείχνει. Η συγχώρεση είναι η κατανόηση της ανθρώπινης φύσης και η αναγκαία συνθήκη για να μπορέσουμε να συνεχίσουμε σ' αυτή τη ζωή και να κερδίσουμε και την άλλη.<br />Έτσι κάπως αποφάσισα και τολμώ να πω πως άρχισα να αυτοπροστατεύομαι.<br />Καλό καλοκαίρι σε όλους.<br />Πιστεύω πως θα βρούμε ευκαιρία να τα ξαναπούμε.<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6711664408644467597-5625000024631484040?l=stavkoum.blogspot.com' alt='' /></div>Λήμνοςhttp://www.blogger.com/profile/00446201657454024055noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-6711664408644467597.post-18407340174961582022011-06-19T17:20:00.047+03:002011-08-19T16:10:51.430+03:00Η "ενωτική" Μαρία<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-kPUFLCpO074/Tf8IFueRw1I/AAAAAAAAAeI/QUhjQ8vjSL0/s1600/DSC00256.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><br /></a></div><b>"Ίνα ώσιν έν"</b>. <br />Μ' αυτή την παρακαταθήκη μας αποχαιρέτησε η Μαρία Κ., η "ενωτική" Μαρία. Αφού, όπως την γνωρίσαμε, βίωσε η ίδια την θερμή παράκληση-προσευχή του Ιησού προς τον Πατέρα Του, μας προτρέπει κι εμάς να συνεχίσουμε τον αγώνα μας στο σχολείο μας ενωμένοι με μια ψυχή κι ένα στόχο, τη δόξα του Θεού.<br />Ένα υπέροχο βραδινό στον αγαπημένο τόπο με τα αγαπημένα πρόσωπα ήταν η βραδιά αποχαιρετισμού της Μαρίας Κ. που συνταξιοδοτείται μετά από μια ευδόκιμη κοπιαστικότατη "επαγγελματική" θητεία. Για τη Μαρία δεν ήταν επάγγελμα. Ήταν η ζωή της. Και το αποδείκνυε αυτό κάθε μέρα με χίλιους τρόπους. Ποτέ δεν είδε το βόλεμά της, την ξεγνοιασιά της. Ήταν πάντα πιο πρόθυμη από ό,τι της εζητείτο πληρούσα την ευαγγελική ρήση: "Αν κάποιος σε αγγαρεύσει για ένα μίλι, πήγαινε μαζί του δύο".<br />Δεν υπάρχει συνάδελφος που να έχει κάποιο παράπονο ή κρατούμενο για τη Μαρία. Ήταν ως συνάδελφος -και παραμένει ως άνθρωπος- ανιδιοτελής εις το έπακρον, ακαταπόνητη παρά τα προβλήματα της υγείας της -την οποία για χάρη του σχολείου συχνά παραμελούσε- με προσωπικό ενδιαφέρον για τον καθένα μας. Ως νηπιαγωγός <b>εξαίρετη</b>, εξασφάλισε για το Νηπιαγωγείο του Σχολείου μας τη λαμπρή του φήμη. <br />Της ευχόμαστε ολόψυχα να είναι γερή και να χαίρεται τα αγαπημένα -και σε όλους μας- παιδιά της. Παρακαλούμε να προσεύχεται για εμάς που αισθανόμαστε πολύ "λίγοι" μετά την αποχώρησή της.<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-TpQEWyqQpWg/Tf4BdutgAmI/AAAAAAAAAdw/dMR5ygUZRg0/s1600/DSC_0472.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><br /></a></div><span id="goog_1331510567"></span><span id="goog_1331510568"></span><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-9P2RGaXEf4s/Tf9A4Bjet2I/AAAAAAAAAeM/Yhu_pvAJrYg/s1600/DSC_0466.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="212" src="http://1.bp.blogspot.com/-9P2RGaXEf4s/Tf9A4Bjet2I/AAAAAAAAAeM/Yhu_pvAJrYg/s320/DSC_0466.JPG" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-j_j6lMBssWw/Tf9BvLQpReI/AAAAAAAAAeQ/JkTAqczDk5Q/s1600/DSC_0443.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="212" src="http://3.bp.blogspot.com/-j_j6lMBssWw/Tf9BvLQpReI/AAAAAAAAAeQ/JkTAqczDk5Q/s320/DSC_0443.JPG" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-DtfK7WIDQQA/Tf9CKl7UcEI/AAAAAAAAAeU/hU5GSJZ3uoY/s1600/DSC_0446.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="212" src="http://1.bp.blogspot.com/-DtfK7WIDQQA/Tf9CKl7UcEI/AAAAAAAAAeU/hU5GSJZ3uoY/s320/DSC_0446.JPG" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-qAE-L0pqx4A/Tf9CnBZLT1I/AAAAAAAAAeY/MvWjw3FOzKc/s1600/DSC_0448.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="212" src="http://2.bp.blogspot.com/-qAE-L0pqx4A/Tf9CnBZLT1I/AAAAAAAAAeY/MvWjw3FOzKc/s320/DSC_0448.JPG" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-59F__XgjtMI/Tf9DDafkwKI/AAAAAAAAAec/tWGqXWgTGx8/s1600/DSC_0462.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="212" src="http://2.bp.blogspot.com/-59F__XgjtMI/Tf9DDafkwKI/AAAAAAAAAec/tWGqXWgTGx8/s320/DSC_0462.JPG" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-8DCRTKG2KOM/Tf9DhXh_t2I/AAAAAAAAAeg/6pfRN-iYXOM/s1600/DSC_0463.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><br /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-wIiMXWTsDzs/Tf9ECzGpUbI/AAAAAAAAAek/AKC1YLsgtKE/s1600/DSC_0447.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="212" src="http://1.bp.blogspot.com/-wIiMXWTsDzs/Tf9ECzGpUbI/AAAAAAAAAek/AKC1YLsgtKE/s320/DSC_0447.JPG" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-iZyb2dV2amM/Tf9EkBY6wzI/AAAAAAAAAeo/UFB94MG5ql4/s1600/DSC_0448.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://1.bp.blogspot.com/-lW6BZ8oI0tM/Tf9FBKpy8RI/AAAAAAAAAes/nDc-qlgOSr4/s1600/DSC_0449.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="212" src="http://1.bp.blogspot.com/-lW6BZ8oI0tM/Tf9FBKpy8RI/AAAAAAAAAes/nDc-qlgOSr4/s320/DSC_0449.JPG" width="320" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-Ejtp9o2OFm8/Tf9GIN6tGAI/AAAAAAAAAew/6ZJi8vOswQ8/s1600/DSC_0445.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="212" src="http://4.bp.blogspot.com/-Ejtp9o2OFm8/Tf9GIN6tGAI/AAAAAAAAAew/6ZJi8vOswQ8/s320/DSC_0445.JPG" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-_xq7iriij-A/Tf8FvvFrdzI/AAAAAAAAAeA/Si_07UH5bQU/s1600/DSC00237.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240px" src="http://1.bp.blogspot.com/-_xq7iriij-A/Tf8FvvFrdzI/AAAAAAAAAeA/Si_07UH5bQU/s320/DSC00237.JPG" width="320px" /></a></div><div style="text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-kPUFLCpO074/Tf8IFueRw1I/AAAAAAAAAeI/QUhjQ8vjSL0/s1600/DSC00256.JPG" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240px" src="http://2.bp.blogspot.com/-kPUFLCpO074/Tf8IFueRw1I/AAAAAAAAAeI/QUhjQ8vjSL0/s320/DSC00256.JPG" width="320px" /></a></div><div style="text-align: center;"> Η δεξίωση στην αυλή του σχολείου ήταν αξέχαστη. Ευχαριστούμε θερμά όσους κοπίασαν για την ετοιμασία της.</div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-g3aXfLNuNlo/Tf8GQqkaDOI/AAAAAAAAAeE/91U993WaNCI/s1600/DSC00235.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://3.bp.blogspot.com/-g3aXfLNuNlo/Tf8GQqkaDOI/AAAAAAAAAeE/91U993WaNCI/s400/DSC00235.JPG" width="400" /></a></div><div style="text-align: center;">Είμαι σίγουρη πως ο π.Λεωνίδας κατά κάποιον τρόπο ήταν παρών. </div><div style="text-align: center;">Να έχουμε την ευλογία του και τις πρεσβείες του.</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6711664408644467597-1840734017496158202?l=stavkoum.blogspot.com' alt='' /></div>Λήμνοςhttp://www.blogger.com/profile/00446201657454024055noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6711664408644467597.post-9161624369340628552011-06-16T18:51:00.000+03:002011-06-16T18:51:51.894+03:00Sung-Bong Choi<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">Έμεινα άφωνη όταν είδα το σχετικό video στο You Tube -αναζητήστε το με το όνομα αυτό. Ο Choi παρουσιάζεται στην εκπομπή "Κορέα έχεις ταλέντο" και αφήνει άφωνους τους κριτές και τους θεατές με την ιστορία του.<br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-NpqBOR-WaJA/TfomLYT0RjI/AAAAAAAAAds/IJrIprxv4hw/s1600/imagechoi.jpeg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/-NpqBOR-WaJA/TfomLYT0RjI/AAAAAAAAAds/IJrIprxv4hw/s1600/imagechoi.jpeg" /></a></div>Βρέθηκε στα τρία του χρόνια σε ορφανοτροφείο κι έζησε εκεί ως τα πέντε του. Κάποια μέρα έφαγε πολύ ξύλο και το έσκασε. Από τα πέντε του ζούσε κυριολεκτικά στο δρόμο, κοιμόταν σε σκάλες και δημόσιες τουαλέτες και πουλούσε τσίχλες και αναψυκτικά για να ζήσει. Για δέκα χρόνια έζησε την πιο ελεεινή ζωή. Μόνος και πάμφτωχος, αποκαλεί ο ίδιος τον εαυτό του dayfly. Ένα βράδυ βρέθηκε πουλώντας αναψυκτικά σ' ένα night-club, όπου άκουσε κάποιον να τραγουδά συναρπαστικά. Από τότε ενθουσιάστηκε κι άρχισε κι εκείνος να τραγουδά. Είναι το μόνο πράγμα που του δίνει χαρά στην τόσο σκληρή ζωή του. "Δεν τραγουδάω καλά" λέει, "αλλά τραγουδάω επειδή το απολαμβάνω". Στην ερώτηση αν πήγε στο σχολείο, απαντά πώς μικρός δεν μπορούσε φυσικά να παρακολουθεί μαθήματα, αλλά αργότερα πέρασε κάποια τεστ και κατάφερε να μπει στο Λύκειο. Η αξιοπρέπειά του και η σεμνότητα εντυπωσιάζουν.<br />Όταν αρχίζει να τραγουδάει όλοι βουβαίνονται και δακρύζουν. Πρόκειται για ένα εκπληκτικό ταλέντο, ένα θεϊκό χάρισμα.<br />Ένα παιδί ξεγραμμένο για τα ανθρώπινα μέτρα, για τις δικές μας πιθανότητες, γίνεται διάσημος (το φιλμάκι έχει πάνω από 6.000.000 προβολές) και σίγουρα θα διαπρέψει. Αντί για ένα αξιοθρήνητο πλάσμα, είναι ένα πραγματικά αξιοθαύμαστο παλικάρι.<br />Μπορεί να είναι για όλους μας ένα εξαιρετικό παράδειγμα ζωής και μια απόδειξη ότι ο άνθρωπος δεν είναι έρμαιο των συνθηκών και της άδικης κοινωνίας, αλλά μπορεί να φτιάξει τη ζωή του ακόμα κι από το μηδέν, ακόμα και μέσα στις πιο αντίξοες συνθήκες.<br />"Choi, θα ήθελα να σου σφίξω το χέρι και να σου πω όχι μόνο "συγχαρητήρια", αλλά κι ένα μεγάλο "ευχαριστώ".<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6711664408644467597-916162436934062855?l=stavkoum.blogspot.com' alt='' /></div>Λήμνοςhttp://www.blogger.com/profile/00446201657454024055noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6711664408644467597.post-82434024161340900442011-05-22T21:39:00.002+03:002011-05-22T21:58:08.913+03:00Ο χάρτης<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-L0RnVbWZtrs/TdlYmU1EOJI/AAAAAAAAAdo/HUjHKWcBNEg/s1600/200px-Helene_Ahrweiler.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://4.bp.blogspot.com/-L0RnVbWZtrs/TdlYmU1EOJI/AAAAAAAAAdo/HUjHKWcBNEg/s320/200px-Helene_Ahrweiler.jpg" width="213" /></a></div>Ήταν μια πολύ ευχάριστη έκπληξη και τιμή για το Παλαιόκαστρο να έρθει, ως προσκεκλημένη της Ένωσης Ποντίων Ωραιοκάστρου, η πρύτανις της Σορβόνης κυρία Ελένη Γλύκατζη Αρβελέρ για να μιλήσει για την Γενοκτονία των Ποντίων. Την εκτιμώ βαθύτατα για τη σοφία , αλλά και την απλότητά της, για το θάρρος της γνώμης της , αλλά και το χιούμορ της. Συγχαίρω και τον Δήμο Ωραιοκάστρου και την Ένωση Ποντίων για την απόφασή τους αυτή.<br />Μεταξύ των πολλών ωραίων και σοφών λόγων, μας είπε κι ένα ανέκδοτο με νόημα απαντώντας στην ερώτηση "Πώς είναι δυνατόν να βγούμε από την κρίση". Το μεταφέρω.<br />"Κάποτε μια ομάδα Αυστριακών αλπινιστών έπεσε σε πολλή σφοδρή χιονοθύελλα στις Άλπεις. Ταλαιπωρήθηκαν πολύ και αποπροσανατολίστηκαν τελείως. Όταν η χιονοθύελλα κόπασε μαζεύτηκαν όλοι για να δουν πώς θα μπορέσουν να γυρίσουν στο ορμητήριό τους. Άλλοι έλεγαν να πάνε από δω, άλλοι από εκεί. Δεν μπορούσαν να αποφασίσουν. Η ώρα περνούσε. Αν τους έβρισκε το βράδυ θα ήταν χαμένοι. Κάποια στιγμή ένας αλπινιστής βγάζει έναν χάρτη και τον στρώνει κάτω. Πιστεύει πως ο ίδιος έχει προσανατολιστεί. Καταστρώνουν ένα σχέδιο με βάση αυτόν τον χάρτη και το ακολουθούν με <b>θρησκευτική ευλάβεια</b>. Μετά από τρεις ώρες φθάνουν στη βάση τους, κουρασμένοι, παγωμένοι, αλλά ασφαλείς. Ξεδιπλώνουν το χάρτη για να ξαναδούν όλη τη μακρά, αλλά σωτήρια πορεία τους και διαπιστώνουν ότι <b>ο χάρτης ήταν ...των Πυρηναίων</b>!<br /><br />Ο νοών νοείτω!!!</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6711664408644467597-8243402416134090044?l=stavkoum.blogspot.com' alt='' /></div>Λήμνοςhttp://www.blogger.com/profile/00446201657454024055noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6711664408644467597.post-64930621284124709102011-05-17T00:29:00.000+03:002011-05-17T00:29:42.823+03:00ΚΑΝ υψώθης και εμεγαλύνθης...,<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">Με αφορμή την σύλληψη του Προέδρου του ΔΝΤ και το διεθνές "ρεζιλίκι" έκανα τις εξής σκέψεις:<br />Όσο διάσημος και σπουδαίος αν γίνει κανείς, παραμένει έρμαιο των παθών του. Αυτό γίνεται πιο φανερό στους άλλους - και σε κάποιους γίνεται τόσο φανερό που "βγάζει μάτι"- αλλά ως άνθρωποι αδύναμοι όλοι βρισκόμαστε σε κοινό παρονομαστή. Μπορεί να πετύχουμε μια στοιχειώδη ή ιδιαίτερη κοινωνική καταξίωση. Μπορεί να χτίσουμε μια αξιοπρεπή εικόνα του εαυτού μας και να την έχουμε περί πολλού. Αν όμως δεν πολεμήσουμε τα πάθη μας, αν αμελήσουμε τον προσωπικό εσωτερικό αγώνα, αν περιφρονήσουμε την ενάρετη και ηθική ζωή, κάποια στιγμή θα εκτεθούμε ανεπανόρθωτα. Ίσως το επιτρέπει αυτό ο Θεός για να μετανοήσουμε έστω υπό το κράτος της καταισχύνης και να μην φύγουμε για την άλλη ζωή αδιόρθωτοι.<br />"Μωραίνει Κύριος, ον βούλεται απωλέσαι" λέει στη Γραφή και βλέπουμε το σοφό ρητό να εφαρμόζεται και σ' αυτή την περίπτωση. Αν έχουμε προκαλέσει το Θεό με τα έργα, με τα λόγια μας, με τις σκέψεις μας, με την απερίσκεπτη ζωή μας, σαν να μας αφαιρεί το λογικό, σαν να μας αφήνει να μωρανθούμε και να οδηγηθούμε στην απώλεια.<br />Και κάτι ακόμη. Από τα παθήματα των άλλων ας βγάλουμε συμπεράσματα και διδάγματα για μας. Ας μη μπούμε στη θέση του κριτή -τότε είναι που δεν θα γλιτώσουμε τη μωρία και την απώλεια, γιατί εν ώ μέτρω μετρείτε, μετρηθήσεται υμίν και εν ώ κρίματι κρίνετε, κριθήσεσθε - αλλά στη θέση του κρινόμενου κι ας βρούμε ομοιότητες και αναλογίες και αφορμές για μετάνοια.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6711664408644467597-6493062128412470910?l=stavkoum.blogspot.com' alt='' /></div>Λήμνοςhttp://www.blogger.com/profile/00446201657454024055noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6711664408644467597.post-21548078284771368052011-05-10T19:08:00.001+03:002011-05-10T19:19:00.931+03:00Μνήμη πατρός Λεωνίδα<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-GgMsUBQFdPc/TclkEvepFfI/AAAAAAAAAdg/GtZqrLheVTo/s1600/leonidas_paraskevopoulos.bmp" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/-GgMsUBQFdPc/TclkEvepFfI/AAAAAAAAAdg/GtZqrLheVTo/s1600/leonidas_paraskevopoulos.bmp" /></a></div><div style="text-align: center;"> </div><div style="text-align: center;"> π. Λεωνίδας</div><div style="text-align: center;">Οι Θεσσαλονικείς - οι έχοντες κάποια ηλικία- τον θυμούνται με αγάπη κι ευγνωμοσύνη </div><div style="text-align: center;">γιατί τους πρόσφερε κυριολεκτικά τη ζωή του. </div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-BOwspfYhdDc/TclbFwKJyVI/AAAAAAAAAdc/51I8_cKFdho/s1600/IMGP5804.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><br /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-ryKDeiTUyqA/TclaMUWtzNI/AAAAAAAAAdQ/jPvchDIDGRM/s1600/IMGP5800.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://2.bp.blogspot.com/-ryKDeiTUyqA/TclaMUWtzNI/AAAAAAAAAdQ/jPvchDIDGRM/s400/IMGP5800.JPG" width="400" /></a></div><br /><div style="text-align: center;">Άγιος Βασίλειος: το ταπεινό εκκλησάκι, όπου για χρόνια ιερουργούσε ο π. Λεωνίδας παραμένει μέχρι σήμερα ο αγαπημένος τόπος θείας λατρείας και το σύμβολο των Εκπαιδευτηρίων μας.</div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-nTGO_oWdvAg/TclafZy0mlI/AAAAAAAAAdU/1wrUtefcboY/s1600/IMGP5802.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://2.bp.blogspot.com/-nTGO_oWdvAg/TclafZy0mlI/AAAAAAAAAdU/1wrUtefcboY/s400/IMGP5802.JPG" width="400" /></a></div><br />Πριν από 27 έτη εκοιμήθη εν Κυρίω ο μακαριστός και αείμνηστος πατήρ Λεωνίδας, μητροπολίτης Θεσσαλονίκης και ιδρυτής των Εκπαιδευτηρίων μας.<br />Ο τρυφερός "παππούλης" μας που αγαπούσε τα παιδιά, τα πουλιά και τα λουλούδια.<br />Την Κυριακή των Μυροφόρων κάθε χρόνο τελείται μνημόσυνο στο μνήμα του.<br />Πλήθος κόσμου τον θυμάται, τον τιμά, τον ευγνωμονεί.<br />Ας είναι αναπαυμένη η ψυχή του! <br />Το έργο του τεράστιο, εθνικό, κατηχητικό, ιεραποστολικό, φιλανθρωπικό. <br />Η κατακλείδα, η σφραγίδα του έργου του είναι τα Εκπαιδευτήρια "Ο Απόστολος Παύλος" που από το 1976 μέχρι σήμερα ακολουθώντας τις δικές του νουθεσίες και υποθήκες, με το δικό του όραμα αγωνίζονται να μορφώσουν το νου αλλά και τις ψυχές των παιδιών που φοιτούν σ' αυτά.<br />"Ευλόγησέ μας, πατέρα μας! Πρέσβευε για τους μαθητές μας, για όλα τα παιδιά της Ελλάδας, γι' αυτή τη γενιά που θα σηκώσει το βάρος των δικών μας αμαρτημάτων!"<br />"Ας είναι αιωνία σου η μνήμη!"<br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6711664408644467597-2154807828477136805?l=stavkoum.blogspot.com' alt='' /></div>Λήμνοςhttp://www.blogger.com/profile/00446201657454024055noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-6711664408644467597.post-91854114235267277612011-04-29T07:16:00.041+03:002011-04-29T07:31:19.205+03:00Ζωοδόχος Πηγή<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">"Τις λαλήσει τας δυναστείας σου, πηγή; ήτις εξ ακενώτων θαυμάτων πλημμυρούσα, πολλά και υπέρ φύσιν ενεργείς διά ιάσεων. Βαβαί των μεγαλείων, ων τοις πάσιν επιρρέεις! Ου μόνον γαρ νοσήματα χαλεπά απήλασας των προσιόντων μετά πόθου, αλλά τα των ψυχών πάθη εκπλύνεις, καθαρίζουσα, πανάσπιλε, συν πάσι βραβεύουσα και μέγα έλεος".</span></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Σήμερα ο Εσπερινός της εορτής της Ζωοδόχου Πηγής και βρεθήκαμε στη Σαρακίνα<br />στο όμορφο εκκλησάκι του π. Μεθοδίου που πανηγυρίζει.</div><div style="text-align: center;">Κολυμβήθρα ιαμάτων η Παναγία μας.<br />Της δόθηκε υπεράφθονη η χάρη του Θεού -τον οποίον εκυοφόρησε και ως παιδί εφρόντισε.<br />Κι αυτή με την άπειρη αγάπη της για όλον τον κόσμο<br />την προσφέρει αφειδώς.<br />Άπειρα θαύματα αποδίδονται στην Παναγία μας,<br />αλλά και βαθύτατη η αγάπη<br />και η ευγνωμοσύνη των πιστών προς αυτήν.<br />Ας έχουμε τη βοήθειά της όλοι. </div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-Ldzvme5rcZ8/Tbo4EaFF-nI/AAAAAAAAAdE/VXGk9j16IXk/s1600/IMGP5754.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><br /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-XjcxmMRYlzQ/Tbo4UvchzzI/AAAAAAAAAdI/XQRYSAq2coM/s1600/IMGP5757.JPG" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://2.bp.blogspot.com/-XjcxmMRYlzQ/Tbo4UvchzzI/AAAAAAAAAdI/XQRYSAq2coM/s320/IMGP5757.JPG" width="320" /></a> </div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">Η τιμώμενη εικόνα του τέμπλου ομορφοστολισμένη </div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-Ldzvme5rcZ8/Tbo4EaFF-nI/AAAAAAAAAdE/VXGk9j16IXk/s1600/IMGP5754.JPG" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://4.bp.blogspot.com/-Ldzvme5rcZ8/Tbo4EaFF-nI/AAAAAAAAAdE/VXGk9j16IXk/s320/IMGP5754.JPG" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">Το εσωτερικό του απλού, αλλά πολύ όμορφου ναΐσκου</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-nfJnHLxltJs/Tbo30KW8fPI/AAAAAAAAAdA/gY4eSD4I_s4/s1600/IMGP5752.JPG" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://4.bp.blogspot.com/-nfJnHLxltJs/Tbo30KW8fPI/AAAAAAAAAdA/gY4eSD4I_s4/s320/IMGP5752.JPG" width="320" /> </a><br />Αρτοκλασία στο αίθριο.<br />Κρίμα που ο φακός δεν κάνει και ηχητική εγγραφή για ν' ακουστούν τ' αηδόνια. <br /><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-4UEoX-PRUTo/Tbo4iFpwvBI/AAAAAAAAAdM/8w28HfV7sJk/s1600/IMGP5762.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://4.bp.blogspot.com/-4UEoX-PRUTo/Tbo4iFpwvBI/AAAAAAAAAdM/8w28HfV7sJk/s320/IMGP5762.JPG" width="320" /></a></div><div style="text-align: center;">Περιφορά της εικόνας και δέηση στο μνήμα της αείμνηστης κυρίας Σοφίας. </div><div style="text-align: center;">Ευλογημένος τόπος αναπαύσεως, στο ιερό μιας εκκλησιάς. </div><div style="text-align: center;">Αιωνία της η μνήμη!</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Ειρηνικό απόγευμα, κατανυκτικό, ενισχυτικό... μια αληθινή "ψυχαγωγία".</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6711664408644467597-9185411423526727761?l=stavkoum.blogspot.com' alt='' /></div>Λήμνοςhttp://www.blogger.com/profile/00446201657454024055noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6711664408644467597.post-54103372407765194892011-04-28T14:59:00.001+03:002011-04-28T15:12:05.239+03:00Ζωγραφικής απόπειρες<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-9amHw2doQUA/TblT20zczzI/AAAAAAAAAc0/8yIPc3ZVWxo/s1600/%25CE%259B%25CE%25B1%25CE%25BC%25CF%2580%25CE%25AC%25CE%25B4%25CE%25B5%25CF%2582.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="318" src="http://1.bp.blogspot.com/-9amHw2doQUA/TblT20zczzI/AAAAAAAAAc0/8yIPc3ZVWxo/s400/%25CE%259B%25CE%25B1%25CE%25BC%25CF%2580%25CE%25AC%25CE%25B4%25CE%25B5%25CF%2582.png" width="400" /> </a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; color: #444444; text-align: center;"><span style="font-size: large;">"Πασχαλινές λαμπάδες" </span></div><div style="color: #444444;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-AT8iHdXFJrM/TblT9QxB6YI/AAAAAAAAAc4/rszN5wxhksY/s1600/%25CE%2594%25CE%25AC%25CF%2583%25CE%25BF%25CF%2582.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="318" src="http://1.bp.blogspot.com/-AT8iHdXFJrM/TblT9QxB6YI/AAAAAAAAAc4/rszN5wxhksY/s400/%25CE%2594%25CE%25AC%25CF%2583%25CE%25BF%25CF%2582.png" width="400" /> </a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><span style="color: #783f04;">"Δάσος ανοιξιάτικο" </span></span></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-s9pwFpxFaOg/TblUHNWPM9I/AAAAAAAAAc8/WOmNdGCamsc/s1600/what+a+mess%2521.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="318" src="http://3.bp.blogspot.com/-s9pwFpxFaOg/TblUHNWPM9I/AAAAAAAAAc8/WOmNdGCamsc/s400/what+a+mess%2521.png" width="400" /></a></div><br /><div style="text-align: center;"> <span style="font-size: large;"><span style="color: #a64d79;">"Διαδρομές και εμπλοκές"</span></span></div><br />Χθες σαν μικρό παιδάκι πήρα στα χέρια μου ηλεκτρονικές μπογιές κι αποτύπωσα στο χαρτί ό,τι μου ερχόταν. Ιδού το αποτέλεσμα. Είναι "παιδικό", αλλά πιστέψτε με η διαδικασία ήταν απίστευτα χαλαρωτική, κάτι σαν ...ψυχοθεραπεία.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6711664408644467597-5410337240776519489?l=stavkoum.blogspot.com' alt='' /></div>Λήμνοςhttp://www.blogger.com/profile/00446201657454024055noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-6711664408644467597.post-50172440705833813362011-04-27T18:38:00.001+03:002011-04-27T18:39:21.838+03:00...ανέστην και νενίκηκα τον κόσμον...<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-ewr0lFGkCB8/Tbg3lQkPxsI/AAAAAAAAAcw/Ycy4bWeqQKQ/s1600/thumbnailCAXCMMZP.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="360" src="http://1.bp.blogspot.com/-ewr0lFGkCB8/Tbg3lQkPxsI/AAAAAAAAAcw/Ycy4bWeqQKQ/s400/thumbnailCAXCMMZP.jpg" width="400" /></a> </div>Τεμπέλιασα κι έμεινε πασχαλιάτικα ...Εσταυρωμένος ο Κύριος!<br />Θέλω να γράψω θριαβευτικά και αναστάσιμα, αλλά με συνέχουν μερικά δυσάρεστα γεγονότα.<br />Πρώτο απ' όλα ο βαρύτατος τραυματισμός του εφτάχρονου Χρήστου στη Χαλκίδα την ώρα της Ανάστασης!!! Δεν μπορώ να το αποδεχθώ. Γιατί επέτρεψε ο Κύριος την ώρα της αναστάσιμης χαράς να συμβεί τέτοια τραγωδία στον ιερέα και στο μικρό του αγγελούδι που μάλιστα ήταν ντυμένο παπαδάκι και κρατούσε εξαπτέρυγο; Τι φοβερή δοκιμασία πόνου και πίστεως γι' αυτούς τους γονείς; Ψελλίζω "Κύριε ελέησον" και κλαίω μαζί τους. <br />Έπειτα αυτό το λουτρό αίματος στη Συρία και στη Λιβύη. Ως πότε; Ως πού; Πόσοι ακόμη θα σκοτωθούν, θα ακρωτηριασθούν, θα σακατευθούν και θα σέρνονται ταλαίπωροι σ' όλη την υπόλοιπη ζωή τους; Προς τι αυτή η επιμονή των τυράννων; η προσκόλλησή τους στην εξουσία; Δεν μελέτησαν ποτέ τους ιστορία; Γιατί δεν αποχωρούν με αξιοπρέπεια, όταν αισθάνονται τους πρώτους τριγμούς στην "παντοδυναμία" τους;<br />Όσο για τα θλιβερότατα οικονομικά μας ... καλύτερα να μην τα σκέφτομαι.<br />Παρομοιάζω την κρατικοοικονομική μας υπόσταση με ένα γυάλινο δοχείο. Αντί να το προσέξουν οι πολιτικοί μας, έπαιζαν μ' αυτό, το πετούσαν ο ένας στον άλλον. Τώρα έσπασε και χύνεται το υγρό περιεχόμενό του. Τι να μαζέψουμε; Τι να περισώσουμε; Κι οι ανόητοι φταίχτες αλληλοκατηγορούνται από ποιου τα χέρια έπεσε ...<br />Κι άλλα πολλά δυσάρεστα ακούμε, βλέπουμε, ζούμε αυτές τις μέρες.<br />ΑΛΛΑ δεν θα πέσουμε στην παγίδα της απαισιοδοξίας και της απελπισίας.<br />Ο Χριστός ΑΝΕΣΤΗ! Κι αφού Εκείνος Ανέστη άνοιξε για όλους μας δρόμο ανάστασης και σωτηρίας. Κι όλα αυτά που σήμερα μας θλίβουν - ακόμα κι αν δεν τελειώσουν ποτέ σ' αυτή τη ζωή- θα μηδενιστούν, θα εξαλειφθούν, θα σβήσουν στο χωροχρόνο του Θεού, δηλαδή στην αιώνια Βασιλεία Του.<br /><b>"Εν τω κόσμω θλίψιν έξετε, αλλά θαρσείτε εγώ Ανέστην και νενίκηκα τον κόσμον".</b><br /><br /><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6711664408644467597-5017244070583381336?l=stavkoum.blogspot.com' alt='' /></div>Λήμνοςhttp://www.blogger.com/profile/00446201657454024055noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-6711664408644467597.post-41760952312846147282011-04-21T23:47:00.002+03:002011-04-22T12:25:08.756+03:00Τον ληστήν συνοδοιπόρον λαβών...<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="color: #20124d; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>"Κύριε, ο τον ληστήν συνοδοιπόρον λαβών, </b></span></div><div style="color: #20124d; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>τον εν αίματι χείρας μολύναντα, </b></span></div><div style="color: #20124d; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>και ημάς συν αυτώ καταρίθμησον, </b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b><span style="color: #20124d;">ως αγαθός και φιλάνθρωπος". </span></b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b><span style="color: #20124d;"><br /></span></b></span></div><div style="text-align: center;"><img height="449" src="http://www.byzantinemuseum.gr/pictures/b_2264_13166.jpg" width="316" /></div><br /><div style="color: #4c1130; text-align: center;"><span style="font-size: large;">Από όλα τα υπέροχα τροπάρια της Ακολουθίας των Παθών στάθηκα απόψε σ' αυτό.</span></div><div style="color: #4c1130; text-align: center;"><span style="font-size: large;">Ο Χριστός συνοδοιπορεί με τον ληστή.</span></div><div style="color: #4c1130; text-align: center;"><span style="font-size: large;">Τι κοινό έχουν; Γιατί τον διάλεξε για συνοδοιπόρο στο μαρτύριό του αυτόν που τα χέρια του ήταν βουτηγμένα στο αίμα; </span></div><div style="color: #4c1130; text-align: center;"><span style="font-size: large;">Κι εμείς γιατί ζητάμε να συμμετρηθούμε μαζί μ' αυτόν, </span></div><div style="color: #4c1130; text-align: center;"><span style="font-size: large;">να βρεθούμε στην ίδια μοίρα μ' εκείνον </span></div><div style="color: #4c1130; text-align: center;"><span style="font-size: large;">επικαλούμενοι την αγαθότητα και φιλανθρωπία του Θεού μας;</span></div><div style="color: #4c1130; text-align: center;"><span style="font-size: large;">Πόσο μυστήρια είναι λοιπόν η πίστη μας;</span></div><div style="color: #4c1130; text-align: center;"><span style="font-size: large;">Από πόσο παράξενους κι ανέλπιστους δρόμους </span></div><div style="color: #4c1130; text-align: center;"><span style="font-size: large;">περνάει η σωτηρία μας;</span></div><div style="color: #4c1130; text-align: center;"><span style="font-size: large;">Δεν προηγούνται οι ηθικοί, οι τυπικοί στα θρησκευτικά τους καθήκοντα, οι "καθωσπρέπει" του κατεστημένου της εποχής.</span></div><div style="color: #4c1130; text-align: center;"><span style="font-size: large;">Προηγείται ο πιο ελεεινός, ο κατάκριτος, αυτός που μόνο με τον θάνατό του θα ωφελούσε την κοινωνία </span></div><div style="color: #4c1130; text-align: center;"><span style="font-size: large;">γιατί θα την απάλλασσε από τη φρίκη που της προκαλούσε.</span></div><div style="color: #4c1130; text-align: center;"><span style="font-size: large;">Ο αιμοσταγής ληστής γίνεται συνοδοιπόρος Χριστού, </span></div><div style="color: #4c1130; text-align: center;"><span style="font-size: large;">πρώτος κάτοικος Παραδείσου και το ιδανικό πρότυπό μας.</span></div><div style="color: #4c1130; text-align: center;"><span style="font-size: large;">Όλα όσα έχουν σχέση με το Χριστό και τη σωτηρία μας είναι ανατρεπτικά. Ξεπερνούν κάθε προσδοκία και όριο. </span></div><div style="color: #4c1130; text-align: center;"><span style="font-size: large;">Καταργούν καθετί γνώριμο και αποδεκτό.</span></div><div style="color: #4c1130; text-align: center;"><span style="font-size: large;">Για να τονιστεί η μεγαλειώδης αλήθεια:</span></div><div style="color: #4c1130; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>Δεν υπάρχει τίποτα ισχυρότερο από την αγάπη του Χριστού</b>.</span></div><div style="color: #4c1130; text-align: center;"><span style="font-size: large;">Όλα λιώνουν μέσα της: ληστείες, φόνοι, πορνείες, κάθε είδους κακίες και απεχθείς πράξεις.</span></div><div style="color: #4c1130; text-align: center;"><b><span style="font-size: large;">Μια υψικάμινος αγάπης, ένα σύμπαν αγάπης, ένας ωκεανός αγάπης μας περιμένει για να σβήσει όλους τους ρύπους και τις κηλίδες και τις μαυρίλες της ψυχής μας.</span></b></div><div style="color: #4c1130; text-align: center;"><span style="font-size: large;">Αρκεί να κάνουμε αυτή την θετική κίνηση προς τον Χριστό. </span></div><div style="color: #4c1130; text-align: center;"><span style="font-size: large;">Να ακουμπήσουμε πάνω Του.</span></div><div style="color: #4c1130; text-align: center;"><span style="font-size: large;">Να γείρουμε στην ανοιχτή αγκαλιά Του.</span></div><div style="color: #4c1130; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>Απόψε</b> <b>που είναι πάνω στο Σταυρό.</b></span></div><div style="color: #4c1130; text-align: center;"><span style="font-size: large;">Απόψε που τα χέρια Του είναι τόσο ανοιχτά, </span></div><div style="color: #4c1130; text-align: center;"><span style="font-size: large;">ώστε χωρούν όλη την οικουμένη...</span></div><div style="color: #4c1130; text-align: center;"><span style="font-size: large;">Και να ψιθυρίσουμε ή να φωνάξουμε δυνατά το </span></div><div style="color: #4c1130; text-align: center;"><span style="font-size: large;">"Μνήσθητί μου, Κύριε, όταν έλθης εν τη Βασιλεία Σου".</span></div><div style="color: #4c1130; text-align: center;"><span style="font-size: large;">Ανώνυμε ληστή, συνώνυμε του Παραδείσου, </span></div><div style="color: #4c1130; text-align: center;"><span style="font-size: large;">δέξου κι εμάς συνοδοιπόρους </span></div><div style="color: #4c1130; text-align: center;"><span style="font-size: large;">στο δρόμο της μετάνοιας και της σωτηρίας...</span></div><div style="text-align: center;"><br /></div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6711664408644467597-4176095231284614728?l=stavkoum.blogspot.com' alt='' /></div>Λήμνοςhttp://www.blogger.com/profile/00446201657454024055noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6711664408644467597.post-51841381334803657932011-04-16T16:27:00.000+03:002011-04-16T16:27:04.101+03:00Τα γόνατα του Ιησού<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">Μου αρέσει υπερβολικά ο Νικηφόρος Βρεττάκος. Διαλέγει "απίθανα" θέματα για να εστιάσει την προσοχή μας και λέξεις με πολύ ιδιαίτερο, ξεχωριστό, βάρος και νόημα. Μένει σε ανθρώπινα στοιχεία, αλλά τα χρωματίζει διακριτικά με λεπτά συναισθήματα κι έναν άπειρο σεβασμό προς τον Ιησού. <br />Παραθέτω ένα επίκαιρο ποίημά του:<br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: #660000; font-size: large;"><strong>Τα γόνατα του Ιησού</strong></span></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><img class="sg_i" height="300" src="http://ts3.mm.bing.net/images/thumbnail.aspx?q=546046157426&id=07cddbbe4a6aa3e5a3719cfc16eb82f0&url=http%3a%2f%2fclubs.pathfinder.gr%2fgetphoto.php%3falbum%3d71037%26pic_id%3d35" style="height: 250px; left: 0px; top: 0px; width: 182px;" width="219" /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Καρφωμένα στ΄αγριόξυλο του σταυρού, σχηματίζουν</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">μι' αμβλεία γωνία.</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"> Είναι τα ίδια τα γόνατα</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">που προβάτιζαν, παίζοντας, γύρω απ' το κόκκινο</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">φουστάνι της μάνας του, όταν</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">ήτανε βρέφος δέκα μηνών.</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Που αργότερα, έφηβος, τ' ακούμπαγε κάτω</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">στη γη πριονίζοντας το ξύλο ενός κέδρου.</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Που λύθηκαν κι έπεσαν, ένας σωρός,</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">-μια νύχτα που η άνοιξη ήταν αβάσταγη</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">και μύριζε η γης κι ο ουρανός λεμονάνθι- </span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">στο Όρος των Ελαιών.</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"> Κι είναι ακόμη τα γόνατα</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">που κάθιζε, αμίλητος, δυο δυο τα παιδιά</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">κι απλώνοντας δίπλα του, πάνω στη γη,</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">το απέραντο χέρι του, τα φίλευεν ένα</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">λουλουδάκι-</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"> κομμένο</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">απ' τον πλούτο του σύμπαντος.</span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6711664408644467597-5184138133480365793?l=stavkoum.blogspot.com' alt='' /></div>Λήμνοςhttp://www.blogger.com/profile/00446201657454024055noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6711664408644467597.post-351798677645319632011-04-07T23:50:00.000+03:002011-04-07T23:50:40.523+03:00Εαρινές αποδράσεις<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-a5RHsoroqKo/TZ4c3l6HtXI/AAAAAAAAAcY/7EjRQD1v6vg/s1600/IMGP5639.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" r6="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-a5RHsoroqKo/TZ4c3l6HtXI/AAAAAAAAAcY/7EjRQD1v6vg/s400/IMGP5639.JPG" width="400" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="font-size: large;">Μια κίτρινη αγκαλιά αγριολούλουδα στο χείλος του γκρεμού.</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-h1H3wqjmBxo/TZ4dGumENqI/AAAAAAAAAcc/dW8LH_fHds4/s1600/IMGP5634.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" r6="true" src="http://4.bp.blogspot.com/-h1H3wqjmBxo/TZ4dGumENqI/AAAAAAAAAcc/dW8LH_fHds4/s400/IMGP5634.JPG" width="400" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="font-size: large;">Το φαράγγι του Αγγίτη: Υπέροχη θέα από ύψος που κόβει την ανάσα.</span></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-q4PqgvKILTY/TZ4dY3yIYCI/AAAAAAAAAcg/D-cQrvrVFS8/s1600/IMGP5625.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" r6="true" src="http://3.bp.blogspot.com/-q4PqgvKILTY/TZ4dY3yIYCI/AAAAAAAAAcg/D-cQrvrVFS8/s400/IMGP5625.JPG" width="400" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="font-size: large;">Τρέξτε, παιδιά, να προλάβετε! Το τρενάκι αναχωρεί...</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="font-size: large;">Πολύ όμορφη η σημερινή σχολική εκδρομή μας στο Σπήλαιο της Αλιστράτης και στο Φαράγγι του Αγγίτη, όπου περιηγηθήκαμε μ' ένα τρενάκι. </span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-r1NfyOITrr8/TZ4hAOBpAiI/AAAAAAAAAck/x8wTGiXf24s/s1600/IMGP5587.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" r6="true" src="http://4.bp.blogspot.com/-r1NfyOITrr8/TZ4hAOBpAiI/AAAAAAAAAck/x8wTGiXf24s/s400/IMGP5587.JPG" width="400" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="font-size: large;">Ο θλιμμένος βασιλιάς...</span></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-Se1jzUTxbGs/TZ4hRmyflTI/AAAAAAAAAco/4U8KkvPUSt0/s1600/IMGP5585.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" r6="true" src="http://3.bp.blogspot.com/-Se1jzUTxbGs/TZ4hRmyflTI/AAAAAAAAAco/4U8KkvPUSt0/s400/IMGP5585.JPG" width="400" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="font-size: large;">Μας μιλάει η Ηγουμένη στην Μονή Αναλήψεως Πρώτης</span></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-RA8_ZixrR1s/TZ4hmV4fcTI/AAAAAAAAAcs/HxfU0k_6fkI/s1600/IMGP5592.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" r6="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-RA8_ZixrR1s/TZ4hmV4fcTI/AAAAAAAAAcs/HxfU0k_6fkI/s400/IMGP5592.JPG" width="400" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="font-size: large;">Αγγίτης: Είναι πανέμορφος!</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="font-size: large;">Πολύ όμρφη και πολλαπλά ωφέλιμη και η εκδρομή μας με τα Σεμινάρια Γονέων του Σχολείου μας στην Ι.Μ. Αναλήψεως Πρώτης Σερρών, στο Σπήλαιο Μααρά-Πηγών Αγγίτη και στην Ι.Μ. Αναλήψεως Σήψας Δράμας το περασμένο Σάββατο.</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="font-size: large;">Γονείς και παιδιά δροσιστήκαμε πνευματικά με τα εμπνευσμένα λόγια της Γερόντισσας, απολαύσαμε τον Αγγίτη, προσκυνήσαμε τον Άγιο Γεώργιο Καρσλίδη, αναπαυθήκαμε στον Εσπερινό.</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="font-size: large;">Ξέγνοιαστες κι ευλογημένες ανάσες σε μια καθημερινότητα που μας πιέζει ολοένα και περισσότερο. </span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="font-size: large;">Τι όμορφη που μπορεί να είναι η ζωή! </span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6711664408644467597-35179867764531963?l=stavkoum.blogspot.com' alt='' /></div>Λήμνοςhttp://www.blogger.com/profile/00446201657454024055noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6711664408644467597.post-76810336719377148652011-03-27T22:14:00.001+03:002011-03-27T22:20:46.023+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="font-size: large;">Πότε θα σκεφτούμε την ουσία και το νόημα της παρούσας και της μέλλουσας ζωής;</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-dLPbp2J5ITE/TY-KHWvRbuI/AAAAAAAAAb4/jbE4LHnjj8A/s1600/thumbnailCAM1G72U.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" r6="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-dLPbp2J5ITE/TY-KHWvRbuI/AAAAAAAAAb4/jbE4LHnjj8A/s1600/thumbnailCAM1G72U.jpg" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="font-size: large;">Πολύ μικρός για να σκεφτεί...</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><br /></div><div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-ZpwoSPtbtpg/TY-Kk8gTqVI/AAAAAAAAAcI/9c1N36nRj0o/s1600/thumbnailCAFWR5LV.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" r6="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-ZpwoSPtbtpg/TY-Kk8gTqVI/AAAAAAAAAcI/9c1N36nRj0o/s1600/thumbnailCAFWR5LV.jpg" /></a></div><div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;"><span style="font-size: large;">Πολύ ξένοιαστη για να σκεφτεί...</span></div><br /><div style="text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-NuyPGuNrqPQ/TY-Koj1ilLI/AAAAAAAAAcM/uxz9stNNKB0/s1600/thumbnailCAH13U64.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" r6="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-NuyPGuNrqPQ/TY-Koj1ilLI/AAAAAAAAAcM/uxz9stNNKB0/s1600/thumbnailCAH13U64.jpg" /></a></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Πολύ σίγουρος για να σκεφτεί...</span></div><div style="text-align: center;"><br /></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-7taVOS_2A8M/TY-KOFfdSQI/AAAAAAAAAb8/8lEESSI8WSk/s1600/thumbnailCAQUX10Y.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="133" r6="true" src="http://2.bp.blogspot.com/-7taVOS_2A8M/TY-KOFfdSQI/AAAAAAAAAb8/8lEESSI8WSk/s200/thumbnailCAQUX10Y.jpg" width="200" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="font-size: large;">Πολύ ευτυχισμένος για να σκεφτεί...</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-U954CUJy-s0/TY-N2wW1feI/AAAAAAAAAcU/Zgu5ZFFV3-w/s1600/thumbnailCAZY8U0S.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="200" r6="true" src="http://3.bp.blogspot.com/-U954CUJy-s0/TY-N2wW1feI/AAAAAAAAAcU/Zgu5ZFFV3-w/s200/thumbnailCAZY8U0S.jpg" width="136" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="font-size: large;">Πολύ απασχολημένος για να σκεφτεί...</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-Z5MMQXlgZ1g/TY-KaYW8d3I/AAAAAAAAAcA/i8uddPz3wz8/s1600/thumbnailCATVYHNQ.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" r6="true" src="http://3.bp.blogspot.com/-Z5MMQXlgZ1g/TY-KaYW8d3I/AAAAAAAAAcA/i8uddPz3wz8/s1600/thumbnailCATVYHNQ.jpg" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="font-size: large;">Πολύ μπερδεμένος για να σκεφτεί...</span></div><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-tKN_5zCGygw/TY-KffGvQuI/AAAAAAAAAcE/tN51W9IQ73U/s1600/thumbnailCAQST4IB.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" r6="true" src="http://4.bp.blogspot.com/-tKN_5zCGygw/TY-KffGvQuI/AAAAAAAAAcE/tN51W9IQ73U/s1600/thumbnailCAQST4IB.jpg" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="font-size: large;">Πολύ γέρος για να σκεφτεί...</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-hkcnUcoO9JU/TY-Ktwywl_I/AAAAAAAAAcQ/QWyEC7yqVB8/s1600/thumbnailCA54F0UV.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" r6="true" src="http://4.bp.blogspot.com/-hkcnUcoO9JU/TY-Ktwywl_I/AAAAAAAAAcQ/QWyEC7yqVB8/s1600/thumbnailCA54F0UV.jpg" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="font-size: large;">Πολύ αργά για να σκεφτεί...</span></div><br /><div align="center"></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6711664408644467597-7681033671937714865?l=stavkoum.blogspot.com' alt='' /></div>Λήμνοςhttp://www.blogger.com/profile/00446201657454024055noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-6711664408644467597.post-42172827409739023762011-03-15T23:27:00.000+02:002011-03-15T23:27:57.582+02:00Σκέψεις ...σεισμογενείς<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: right;"><a href="http://ts3.mm.bing.net/images/thumbnail.aspx?q=819524936854&id=55f7db775f83aabeefdf24b82917042e&url=http%3a%2f%2fmedia.islandpacket.com%2fsmedia%2f2011%2f03%2f12%2f10%2f15-APTOPIX_Japan_Earthquake.sff.standalone.prod_affiliate.9.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" class="sg_i" height="300" src="http://ts3.mm.bing.net/images/thumbnail.aspx?q=819524936854&id=55f7db775f83aabeefdf24b82917042e&url=http%3a%2f%2fmedia.islandpacket.com%2fsmedia%2f2011%2f03%2f12%2f10%2f15-APTOPIX_Japan_Earthquake.sff.standalone.prod_affiliate.9.jpg" style="height: 250px; left: 0px; top: 0px; width: 200px;" width="241" /></a><img class="sg_i" height="199" src="http://ts4.mm.bing.net/images/thumbnail.aspx?q=818340832191&id=ab97a23460baa2dc1922288696a71aec&url=http%3a%2f%2fimages.lancasteronline.com%2flocal_old%2fsoundslides%2f361563%2fcustom%2f00tok819_j_uake_2.jpg" style="height: 165px; left: 0px; top: 0px; width: 250px;" width="300" /></div><br /><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">Είναι το πιο συγκλονιστικό συμβάν που έχουμε ζήσει. Είναι ασύλληπτο. Και μάλλον έχουμε δει και αντιληφθεί ένα ελάχιστο ποσοστό της καταστροφής. Μήπως μπαίνουμε στην αντίστροφη μέτρηση ενός παγκόσμιου ολέθρου; Δεν μ' αρέσει να κινδυνολογώ ή να υπερβάλλω. Κι αν το θέτω ως πιθανότητα είναι μόνο για να ετοιμαζόμαστε και να πετάμε σιγά-σιγά από την πολυάσχολη ζωή μας όσα είναι άσκοπα, όσα είναι κούφια και ματαιόδοξα, όσα μας κρατούν αγκιστρωμένους σ' αυτόν τον ευάλωτο κόσμο και ν' αρχίσουμε να ελπίζουμε και να ποθούμε τον αληθινό κόσμο, τη Βασιλεία του Θεού...</div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><br /></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><br /></div><div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;"><a href="http://ts2.mm.bing.net/images/thumbnail.aspx?q=646509899737&id=06cb49b32e473530013fd88d72f4b520&url=http%3a%2f%2fwww.theage.com.au%2fffximage%2f2005%2f05%2f25%2fcherryblossoms_wideweb__430x293.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" class="sg_i" height="271" src="http://ts2.mm.bing.net/images/thumbnail.aspx?q=646509899737&id=06cb49b32e473530013fd88d72f4b520&url=http%3a%2f%2fwww.theage.com.au%2fffximage%2f2005%2f05%2f25%2fcherryblossoms_wideweb__430x293.jpg" style="height: 169px; left: 0px; top: 0px; width: 249px;" width="400" /></a></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: center;"><a href="http://ts2.mm.bing.net/images/thumbnail.aspx?q=646581592837&id=8dce671162cb9a4eb981861e46e33551&url=http%3a%2f%2fimg411.imageshack.us%2fimg411%2f1397%2fimg0160py.jpg" imageanchor="1" style="cssfloat: undefined;"><img border="0" class="sg_i" height="478" src="http://ts2.mm.bing.net/images/thumbnail.aspx?q=646581592837&id=8dce671162cb9a4eb981861e46e33551&url=http%3a%2f%2fimg411.imageshack.us%2fimg411%2f1397%2fimg0160py.jpg" style="height: 187px; left: 0px; top: 0px; width: 250px;" width="640" /></a></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: center;"><br /></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: center;">Μακάρι να χαρούν και φέτος οι Ιάπωνες τις υπέροχες ανθισμένες κερασιές τους.</div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: center;">Μακάρι να επουλωθούν οι πληγές τους. </div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: center;">Η σκέψη μας και οι προσευχές μας ας είναι κοντά τους.</div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><br /></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><br /></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6711664408644467597-4217282740973902376?l=stavkoum.blogspot.com' alt='' /></div>Λήμνοςhttp://www.blogger.com/profile/00446201657454024055noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6711664408644467597.post-31425604357287440052011-03-09T21:52:00.000+02:002011-03-09T21:52:39.002+02:00Άγιοι Τεσσαράκοντα Μάρτυρες<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://lh5.googleusercontent.com/-sWPmhp5264g/TXfVElTLtaI/AAAAAAAAAbs/gmYGfUWw1Fg/s1600/AgioiSaranta02.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" q6="true" src="https://lh5.googleusercontent.com/-sWPmhp5264g/TXfVElTLtaI/AAAAAAAAAbs/gmYGfUWw1Fg/s400/AgioiSaranta02.jpg" width="316" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="font-family: "Trebuchet MS", sans-serif; font-size: large;">"Μη γαρ ιμάτιον αποδυόμεθα, αλλά τον παλαιόν άνθρωπον αποτιθέμεθα,</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="font-family: "Trebuchet MS", sans-serif; font-size: large;">τον φθειρόμενον κατά τας επιθυμίας της απάτης...</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="font-family: "Trebuchet MS", sans-serif; font-size: large;">Δριμύς ο χειμών, αλλά γλυκύς ο παράδεισος.</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="font-family: "Trebuchet MS", sans-serif; font-size: large;">Αλγεινή η πήξις, αλλ' ηδεία η ανάπαυσις...</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="font-family: "Trebuchet MS", sans-serif; font-size: large;">Μιας νυκτός όλον αιώνα ανταλλαξώμεθα.</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="font-family: "Trebuchet MS", sans-serif; font-size: large;">Καυθήτω ο πους, ίνα διηνεκώς μετ' αγγέλων χορεύη,</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="font-family: "Trebuchet MS", sans-serif; font-size: large;">απορρυήτω η χειρ, ίνα έχη παρρησίαν </span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="font-family: "Trebuchet MS", sans-serif; font-size: large;">προς τον Δεσπότην επαίρεσθαι.</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="font-family: "Trebuchet MS", sans-serif; font-size: large;">Μη εκκλίνωμεν, ω συστρατιώται, </span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="font-family: "Trebuchet MS", sans-serif; font-size: large;">μη δώμεν νώτα τω διαβόλω.</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="font-family: "Trebuchet MS", sans-serif; font-size: large;">Σάρκες εισίν μη φεισώμεθα.</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="font-family: "Trebuchet MS", sans-serif; font-size: large;">Επειδή δει πάντως αποθανείν, αποθανώμεν, ίνα ζήσωμεν..."</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="font-family: Trebuchet MS;">(Από τον Λόγο του Μεγάλου Βασιλείου "εις τους σαράντα Μάρτυρας")</span></div><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: #351c75; font-size: large;">"Θανόντες έζησαν" και μας δείχνουν το δρόμο του θάρρους, της αγάπης στον Χριστό και της πίστης.</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #351c75; font-size: large;">Το μήνυμά τους διαχρονικό: Ας μη λυπόμαστε τόσο τη σάρκα. </span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #351c75; font-size: large;">Ας μη καμπτόμαστε από τις δυσκολίες και τους "χειμώνες". Υπάρχει η αιωνιότητα, όχι σαν μια αόριστη παρηγοριά, </span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #351c75; font-size: large;">αλλά σαν μια απόλυτη βεβαιότητα, μια ζωντανή πραγματικότητα που επισκιάζει και ξεθωριάζει </span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #351c75; font-size: large;">όλες τις δυχέρειες και τα βάσανα του παρόντος αιώνος.</span></div><div style="text-align: center;"><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6711664408644467597-3142560435728744005?l=stavkoum.blogspot.com' alt='' /></div>Λήμνοςhttp://www.blogger.com/profile/00446201657454024055noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6711664408644467597.post-67769623508496539262011-03-06T19:59:00.000+02:002011-03-06T19:59:44.461+02:00Κατανυκτικός εσπερινός<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><span style="font-size: large;"><strong>"Μην αποστρέψης το πρόσωπόν Σου από του παιδός Σου, </strong></span><br /><span style="font-size: large;"><strong>ότι θλίβομαι ...".</strong></span><br /><br /><span style="font-size: large;">Μακριά απ' το Θεό μας περιμένει η θλίψη, η κατάθλιψη.</span><br /><span style="font-size: large;">Σαν τον Αδάμ που κάθισε απέναντι απ' τον Παράδεισο κι αναλογιζόμενος την χαμένη τρυφή έκλαιγε πικρά.</span><br /><span style="font-size: large;">Μα τώρα, εμείς έχουμε την ξεκάθαρη διαβεβαίωση,</span><br /><span style="font-size: large;">την υπόσχεση του ενανθρωπήσαντος Χριστού:</span><br /><span style="font-size: large;">"Θα είμαι μαζί σας έως της συντελείας του αιώνος".</span><br /><span style="font-size: large;">Εκείνος δεν θ' αποστρέψει ποτέ το πρόσωπό του.</span><br /><span style="font-size: large;">Όσο ελεεινοί και δύσμορφοι και σπιλωμένοι κι αν είμαστε,</span><br /><span style="font-size: large;">θα μας αναγνωρίζει ως αγαπημένα Του παιδιά,</span><br /><span style="font-size: large;">θα έχει για μας υλικά κι ουράνια αγαθά,</span><br /><span style="font-size: large;">θα μας φροντίζει, θα μας νοιάζεται.</span><br /><span style="font-size: large;">Μόνο εμείς να μείνουμε κοντά Του,</span><br /><span style="font-size: large;">μόνο εμείς να μην γυρίσουμε τα νώτα μας</span><br /><span style="font-size: large;">στην πηγή της ζωής και της χαράς μας.</span><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><span style="font-size: large;">Καλή Σαρακοστή!</span><br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><a href="https://lh3.googleusercontent.com/-AXIFQOO5a4o/TXPLI3OkJRI/AAAAAAAAAbo/EN6kWL7bxJk/s1600/viewer4.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" l6="true" src="https://lh3.googleusercontent.com/-AXIFQOO5a4o/TXPLI3OkJRI/AAAAAAAAAbo/EN6kWL7bxJk/s320/viewer4.png" width="320" /></a></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6711664408644467597-6776962350849653926?l=stavkoum.blogspot.com' alt='' /></div>Λήμνοςhttp://www.blogger.com/profile/00446201657454024055noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6711664408644467597.post-40116869933548990712011-03-04T19:07:00.002+02:002011-03-04T19:15:01.201+02:00Οι προστάτες του Θεού!!<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><span style="font-size: large;"><strong>Προστάτες του Θεού!</strong> Παράξενος όρος! Τον άκουσα σε μια ομιλία (π. Βαρνάβα Γιάγκου). Είμαστε εμείς, οι ηθικοί, οι εκκλησιαστικοί, οι "του κατηχητικού" που φοβόμαστε να μη θιγεί ο Θεός από την αμαρτία του κόσμου. Λες κι ο Θεός είναι ένα αδύναμο πλάσμα που καταφεύγει στη δική μας βοήθεια. </span><br /><span style="font-size: large;">Ω ανόητοι και βραδύνοες και καημένοι! Είμαστε ηθικοί, αλλά στεγνοί, άπνοοι, άτολμοι, εγκιβωτισμένοι, απολύτως στερεότυποι. Και προσπαθούμε τάχα εμείς να είμαστε σωστοί, όχι γιατί αγαπούμε αληθινά τον Θεό, όχι γιατί ποθούμε να μας μεταμορφώσει το Φως του Χριστού, αλλά γιατί έτσι μάθαμε, βρεθήκαμε σ' αυτό το χώρο από μικροί, συνηθίσαμε, αναλάβαμε το ρόλο του τιμητή της κοινωνίας. Και βέβαια, μέσα μας - όχι και πολύ βαθιά - έχουμε τη βεβαιότητα ότι "ουκ εσμέν ώσπερ οι λοιποί των ανθρώπων...". </span><br /><span style="font-size: large;">Εκ του ασφαλούς, βέβαια. Γιατί την ώρα της δοκιμασίας, της κρίσεως, του σταυρού, είμαστε έτοιμοι να λακίσουμε, να μελαγχολήσουμε, να καταθλιβούμε, σαν να μην υπάρχει Ανάσταση, πρόνοια του Θεού, αιωνιότητα, αγαθά πνευματικά.</span><br /><span style="font-size: large;">Επιτρέπει όμως ο Θεός να έρθει για τον καθένα ένας σεισμός, ένα σημείο "μηδέν", ένα τέλειο άδειασμα. Μέσα από την <strong>απόλυτη εξουδένωση</strong> μπορεί να γεννηθεί κάτι καθαρό, ανυπόκριτο κι αληθινό, όπου θα ποιήσει "Μονήν" το Πνεύμα το Άγιον. </span><br /><span style="font-size: large;">Αυτή είναι η ευλογία της κάθε κρίσης, της κάθε δυσκολίας.</span><br /><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://lh3.googleusercontent.com/-EuZmHgGlN-Q/TXEb1nmHyAI/AAAAAAAAAbY/hNGBV24fjEw/s1600/assets_LARGE_t_420_4403252_type11495.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="174" l6="true" src="https://lh3.googleusercontent.com/-EuZmHgGlN-Q/TXEb1nmHyAI/AAAAAAAAAbY/hNGBV24fjEw/s320/assets_LARGE_t_420_4403252_type11495.jpg" width="320" /></a></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6711664408644467597-4011686993354899071?l=stavkoum.blogspot.com' alt='' /></div>Λήμνοςhttp://www.blogger.com/profile/00446201657454024055noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6711664408644467597.post-53770812662031921402011-02-25T19:42:00.000+02:002011-02-25T19:42:08.822+02:00Ψυχοσάββατο<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><span style="font-size: large;"><em>"Στις νεκρώσιμες ακολουθίες κρατάμε αναμμένες λαμπάδες. Με τον τρόπο αυτό διακηρύσσουμε την Ανάσταση. Κρατάμε αναμμένες λαμπάδες όπως το βράδυ της Ανάστασης.</em></span><br /><span style="font-size: large;"><em>Πέρα' απ' αυτό μαρτυρούμε ενώπιον του Θεού ότι το πρόσωπο που κηδεύουμε αποτέλεσε μια φλόγα, έστω ασθενική, μέσα στο λυκόφως ή το σκοτάδι αυτού του κόσμου. Μαρτυρούμε πως το πρόσωπο αυτό δεν έζησε μάταια και πως εμείς θα κρατήσουμε, θα προστατέψουμε, θα αυξήσουμε και θα μοιραστούμε αυτή τη φλόγα, ώστε να φωτίζει ολοένα και περισσότερους ανθρώπους και να φέρει καρπόν εκατονταπλασίονα".</em></span><br /><span style="font-size: large;"><em>"Παρότι η καρδιά μας είναι ραγισμένη, υπάρχει η φωνή της Εκκλησίας: "Μακαρία η οδός ή πορεύει σήμερον, ότι ητοιμάσθη σοι τόπος αναπαύσεως". Υπάρχει η βεβαιότητα πως ο θάνατος είναι μια γέννηση στην αιωνιότητα, είναι μια αφετηρία, όχι ένα τέρμα. Είναι ένα υπέροχο και άγιο συναπάντημα του Θεού με τη ζωντανή ψυχή που μπορεί να βρει το πλήρωμά της μονάχα σ' Εκείνον".</em></span><br /><em><span style="font-size: large;">(Ο Θάνατος ως κέρδος, Anthony Bloom)</span></em><br /><br /><span style="font-size: large;">Ο Κύριος ας συγχωρεί και αναπαύει τους προαπελθόντας πατέρας και αδελφούς ημών κι ας είναι βοηθός στον δικό μας αγώνα στη ζωή αυτή, για όσο μας χαριστεί.</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6711664408644467597-5377081266203192140?l=stavkoum.blogspot.com' alt='' /></div>Λήμνοςhttp://www.blogger.com/profile/00446201657454024055noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6711664408644467597.post-71546024991902011152011-02-24T22:17:00.000+02:002011-02-24T22:17:09.171+02:00Η ζωή μας χαρίστηκε ...<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><span style="font-size: large;">Anthony Bloom,ο γνωστός κι αγαπημένος από τα νεανικά μας χρόνια μ' εκείνο το υπέροχο βιβλίο του "Μάθε να προσεύχεσαι".</span><br /><span style="font-size: large;">Σήμερα ξανάπεσε στα χέρια μου ένα άλλο βιβλίο του <strong>"Ο θάνατος ως κέρδος"</strong> και με άγγιξε βαθιά. Δεν ξέρω πόσο άβολα αισθανόμαστε μπροστά στο θάνατο. Ίσως και μόνο η λέξη μας προκαλεί το λιγότερο "ανατριχίλα". Αυτό το βιβλίο -μικρό σε έκταση, τεράστιο σε αξία- <em>"θέλει να καταρρίψει τη συνηθισμένη στάση που ο σύγχρονος άνθρωπος έχει υιοθετήσει απέναντι στο θάνατο, δηλαδή ένα αίσθημα φόβου και απόρριψης, μια αντίληψη ότι ο θάνατος είναι ό,τι χειρότερο μπορεί να συμβεί σε κάποιον και ότι η επιβίωση είναι κάτι που πρέπει πάση θυσία να κατορθωθεί, ακόμα κι αν αυτή έχει ελάχιστη σχέση με την αληθινή ζωή"</em>. Αν η πίστη μας στον πνευματικό κόσμο είναι ισχυρό βίωμα, αν ζούμε ειρηνευμένοι και απλοί μέσα στην Εκκλησία που είναι η ζωντανή απόδειξη της Ανάστασης και της αιωνιότητας, γιατί να φοβόμαστε και να δειλιούμε;</span><br /><span style="font-size: large;">Ο θάνατος μας στέλνει ένα συνεχές μήνυμα ζωής, αληθινής ζωής.</span><br /><span style="font-size: large;">Η μνήμη του θανάτου είναι εγρήγορση και δίνει άλλο νόημα στη κάθε στιγμή μας, δίνει αξία στη στιγμή μας. </span><br /><span style="font-size: large;"><em>"Σκεφτείτε πώς θα ήταν κάθε στιγμή της ζωής μας αν κάθε στιγμή της είχαμε τη συναίσθηση πως μπορεί να είναι η τελευταία, πως αυτή η στιγμή μας δόθηκε για να πλησιάσουμε με κάποιο τρόπο την τελειότητα, πως τα λόγια που λέμε θα είναι τα στερνά μας κι έτσι θα έπρεπε να εκφράσουν όλη την ομορφιά, όλη τη σοφία, όλη τη γνώση και πάνω απ' όλα, όλη την αγάπη που γνωρίσαμε στο κύλισμα του βίου μας, είτε αυτός ήταν μακρύς, είτε σύντομος. Πώς θα συμπεριφερόμασταν ο ένας στον άλλον, αν η παρούσα στιγμή ήταν η μοναδική που είχαμε στη διάθεσή μας και θα έπρεπε να χωρέσει και να εκφράσει όλη την αγάπη και τη φροντίδα που υπάρχει μέσα μας; Θα ζούσαμε με βάθος και ένταση ακατόρθωτη υπό άλλες συνθήκες. Κι ωστόσο είναι δύσκολο να συναισθανθούμε τι σημαίνει αυτή η παρούσα στιγμή. Κινούμαστε από το παρελθόν προς το μέλλον, χωρίς ποτέ να ζούμε αληθινά με ένταση την παρούσα στιγμή.</em></span><br /><span style="font-size: large;"><em>Ο Ντοστογιέφσκι στο ημερολόγιό του αναφέρει αυτό που συνέβη μέσα του όταν, καταδικασμένος σε θάνατο, στεκόταν μπροστά στο εκτελεστικό απόσπασμα. Πώς κοίταξε γύρω του! Πόσο λαμπερό ήταν το φως! Πόσο υπέροχος ο αέρας που ανάσαινε! Πόσο όμορφος ο κόσμος τριγύρω του! Πόσο πολύτιμη η κάθε στιγμή που έμενε ακόμα ζωντανός, ενόσω βρισκόταν ακόμα στο χείλος του θανάτου! "Ω" λέει εκείνη την ώρα "αν μου χαριζόταν η ζωή, ούτε ένα λεπτό της δεν θα πήγαινε χαμένο". <strong>Η ζωή χαρίστηκε και τόσο πολύ απ' αυτή χαραμίστηκε..."</strong>.</em></span><br /><span style="font-size: large;">Μνήμη θανάτου, αφορμή ζωντανής ζωής!</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6711664408644467597-7154602499190201115?l=stavkoum.blogspot.com' alt='' /></div>Λήμνοςhttp://www.blogger.com/profile/00446201657454024055noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6711664408644467597.post-91265796794539296202011-01-28T20:32:00.000+02:002011-01-28T21:00:22.996+02:00Χρυσάνθη, η Υπατία<span style="font-size:130%;">Το όνομά της δεν ακούστηκε ούτε στα πολύ ψιλά των ειδήσεων. Η ειρηνική αποχώρηση των τριακοσίων μεταναστών-απεργών πείνας από τη Νομική παρουσιάστηκε ως κατόρθωμα του Υπουργού και της Πρυτανείας.<br />Το υπέροχο νεοκλασσικό κτίριο στο οποίο μετοίκησαν ανήκει στην ΚΥΡΙΑ Χρυσάνθη Ρουτζούνη και το σύζυγό της, ιδιοκτήτη της Κapa-research, οι οποίοι προσεφέρθησαν να φιλοξενήσουν αυτό το πλήθος όχι σε ένα σπίτι απλά "υπάρχον" - που τους βρέθηκε - αλλά σε ένα αληθινό παλάτι, σε λειτουργία, με πλήθος αντικειμένων τεράστιας αξίας.<br />Αυτή η ίδια η ΚΥΡΙΑ Χρυσάνθη ούσα παιδοχειρουργός δούλευε επί πολλά χρόνια στο Δημόσιο και στο ΙΚΑ <strong>αφιλοκερδώς. </strong>Μετά το φοβερό σεισμό στην Αϊτή πέταξε με δικά της έξοδα και άπειρη προσωπική ταλαιπωρία για να βρεθεί δίπλα στα σεισμόπληκτα παιδιά της Αϊτής τα οποία κατά δεκάδες φρόντιζε πρόθυμα και ταπεινά -όπως μαρτυρεί συνάδελφός της- κάθε μέρα για πολλές ημέρες. Και σε πόσα άλλα έργα αγάπης θα έχει δηλώσει "παρούσα"! Σίγουρα μόνο ο Θεός γνωρίζει.<br />"Για να μην αιματοκυλιστεί πάλι η Αθήνα!" δυο υπέροχοι άνθρωποι παραχώρησαν το σπίτι τους. Και είμαι σίγουρη πως οι ίδιοι δεν θέλησαν ν' ακουστούν τα ονόματά τους.<br />Μένω άφωνη από το μεγαλείο αυτών των ανθρώπων. Εύχομαι να τους χαρίζει ο Θεός πλούτο. Γιατί απέδειξαν ότι ξέρουν πολύ καλά να τον διαχειρίζονται.<br /><br />(*Κάποιοι μιλούν για παζαρέματα και συναλλαγές. Δεν πιστεύω ότι θα μηχανευόταν ο κ. Ρουτζούνης και η σύζυγός του να ωφεληθούν οικονομικά μ' αυτόν τον τρόπο. Θα δέχονταν πολλοί από εμάς να φιλοξενήσουν έστω και έναν μετανάστη, έστω και με κάποια αποζημίωση;)</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6711664408644467597-9126579679453929620?l=stavkoum.blogspot.com' alt='' /></div>Λήμνοςhttp://www.blogger.com/profile/00446201657454024055noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6711664408644467597.post-28424096464426835772011-01-17T21:45:00.000+02:002011-01-17T22:35:06.823+02:00Ποια γλώσσα μιλάτε στο σπιτικό σας;<span style="font-size:130%;">Το σπιτικό λειτουργεί "άψογα". Όλα είναι τακτοποιημένα. Κάθε τι στη θέση του καθαρό και περιποιημένο κι ό,τι χρειαστεί στην ώρα του καμωμένο. Όλα είναι "άψογα", αλλά κρύα και βουβά. Δεν εκδηλώνονται συναισθήματα, δεν ακούγονται λόγια στοργικά και τρυφερά, τα βλέμματα είναι αυστηρά, από άδειες καρδιές. </span><br /><span style="font-size:130%;">Καλύτερα αναπαύεται καθένας στο δωμάτιό του. Να ασχολείται μ' ό,τι θέλει, ν' ακούει τη μουσική που θέλει, να βλέπει το έργο που θέλει, να χάνεται στο internet και να μιλά με τα πέρατα της οικουμένης γιατί δεν μπορεί να επικοινωνήσει με τον διπλανό του. </span><br /><span style="font-size:130%;">Οι συνεννοήσεις γίνονται πιο σίγουρα με σημειώματα. Παντού είναι κολλημένα χαρτάκια για να γίνονται όλα στην ώρα τους. Μην ξεχαστεί τίποτα. Και βέβαια ο απαραίτητος έλεγχος. Έλεγχος και παρατηρήσεις για να μην ξαναγίνουν λάθη. Δεν πρέπει να γίνονται λάθη και παραλείψεις. Πρέπει όλα να προλαμβάνονται, να προϋπολογίζονται, γιατί είναι δύσκολη έως αδύνατη η ανοχή και η συγνώμη. </span><br /><span style="font-size:130%;">Οι Κυριακές και οι γιορτές είναι δυσβάσταχτες. Ο ελεύθερος χρόνος θέλει καλή διάθεση για να κυλήσει. Ευκολότερες είναι οι καθημερινές που είναι γεμάτες έγνοιες κι απασχολήσεις. </span><br /><span style="font-size:130%;">Σ' αυτό το σπιτικό ίσως ομιλείται η γλώσσα της λογικής, της δικαιοσύνης, της προνοητικότητας, της νοικοκυροσύνης, της τάξης και της οργάνωσης. </span><br /><span style="font-size:130%;">Δεν ομιλείται και δεν ακούγεται η γλώσσα της αγάπης. </span><br /><span style="font-size:130%;">Το πιο τραγικό είναι ότι δεν μαθαίνεται η γλώσσα της αγάπης.</span><br /><span style="font-size:130%;">Η γλώσσα της αγάπης μαθαίνεται όταν είναι η μητρική μας γλώσσα.</span><br /><span style="font-size:130%;">Αν δεν είναι η μητρική, πώς θα την μάθουν τα παιδιά που ζουν και μεγαλώνουν εντός της; </span><br /><span style="font-size:130%;">Αν το επιθυμήσουν, πρέπει να την διδαχτούν σαν την ξένη γλώσσα. Να βρουν καλό δάσκαλο, να μάθουν λεξιλόγιο, κανόνες γραμματικής και συντακτικού, να μάθουν προφορά, να διαβάσουν βιβλία. Και πάλι δεν θα την μιλήσουν ποτέ σαν την μητρική τους. Πόσος αβέβαιος κόπος θα χρειαστεί για κάτι που θα 'πρεπε να είναι ολότελα φυσικό κι αυτονόητο! Να το δεχόμαστε μέσα μας μαζί με τον αέρα που αναπνέουμε και να το δίνουμε κι εμείς απλά, αβίαστα, κι αυτονόητα. </span><br /><span style="font-size:130%;">Σε πόσες οικογένειες άραγε είναι η αγάπη μητρική γλώσσα;</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6711664408644467597-2842409646442683577?l=stavkoum.blogspot.com' alt='' /></div>Λήμνοςhttp://www.blogger.com/profile/00446201657454024055noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6711664408644467597.post-71865010069968548392010-12-31T23:36:00.000+02:002011-01-01T00:02:32.616+02:00Αλλαγή<a href="http://1.bp.blogspot.com/_RygWk9kcU_I/TR5SjYaHliI/AAAAAAAAAaQ/iDTMwllr934/s1600/2008.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; DISPLAY: block; HEIGHT: 240px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5556969758022669858" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_RygWk9kcU_I/TR5SjYaHliI/AAAAAAAAAaQ/iDTMwllr934/s320/2008.jpg" /></a><font size="4"><br /></font><div><font size="4">Αφουγκράζομαι το χρόνο που φεύγει.<br />Τα βήματά του δύσκολα "σαν να πονούν τ' αρθριτικά του".<br />Τον φαντάζομαι κυρτό και λευκασμένο.<br />Έχει σοφία και πόνο.<br />Κάθε χιλιοστό του κορμιού του έχει πονέσει από την αγωνία,<br />τις στερήσεις, την οργή των ανθρώπων που έζησαν μαζί του.<br />Ο πόνος όμως τον έκανε σοφό.<br />Στη Σιβήρια -γράφει ο Ντοστογιέφσκι - μου ήρθαν οι καλύτερες σκέψεις.<br />Ήμουν στο κάτεργο και σκεφτόμουν καθαρά, έβλεπα καθαρά.<br />Κι ο γερο-Χρόνος από τον πόνο απόκτησε σοφία.<br />Αφουγκράζομαι το χρόνο που έρχεται.<br />Τι ανάλαφρα βήματα!<br />Σαν της πεντάχρονης Ξενούλας που όλο χορεύει.<br />Ξένοιαστη... άμαθη ...άπραγη ...ευτυχισμένη!<br />Μόνο αν δεν ξέρεις, είσαι ευτυχισμένος κι ανάλαφρος.<br />Αν ξέρεις πονάς κι απ' το φόρτο κουτσαίνεις.<br />Ώρα καλή, γερο Χρόνε! Αναρρωτιέμαι αν τη θέλω τη σοφία σου.<br />Καλώς ήρθες Καινούργιε! Αναρρωτιέμαι αν επιθυμώ την ελαφρότητά σου.<br />Μα ο χρόνος που φεύγει δεν με ρωτά.<br />Αποθετεί σε μένα το φορτιό του και φεύγει.<br />Κι ο καινούργιος γοργά, σαν να μπήκε στ' αλώνι,<br />την ξεγνοιασιά του σκορπά στων ανέμων τη δίνη κι ολοένα βαραίνει...<br /><br /><strong><font color="#333399">Ακόμα μια συμβατική αλλαγή στη ζωή μας.<br />Πότε θα γίνει η ουσιαστική, η κοσμογονική αλλαγή της βιοτής μας;<br /><br />Ας πούμε όμως "Καλή χρονιά!"<br />Κι ας ερμηνεύσει την ευχή ο καθένας όπως θέλει κι όπως μπορεί.</font></strong></font></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6711664408644467597-7186501006996854839?l=stavkoum.blogspot.com' alt='' /></div>Λήμνοςhttp://www.blogger.com/profile/00446201657454024055noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6711664408644467597.post-10301695023785527552010-12-26T15:41:00.000+02:002010-12-26T16:02:58.328+02:00Ιωσήφ του μνήστορος<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_RygWk9kcU_I/TRdKLbTqlKI/AAAAAAAAAaI/2gJz4pznJP4/s1600/%25CE%2599%25CF%2589%25CF%2583%25CE%2584%25CF%2586.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 240px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_RygWk9kcU_I/TRdKLbTqlKI/AAAAAAAAAaI/2gJz4pznJP4/s320/%25CE%2599%25CF%2589%25CF%2583%25CE%2584%25CF%2586.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5554990225554052258" border="0" /></a><br /> Συνήθως τον παραβλέπουμε. Η προσοχή μας κι η αγάπη μας προσφέρεται στο Βρέφος το τεχθέν και την Παναγία μητέρα του. Κι όμως ο Ιωσήφ είναι πολύ τραγικό αλλά και μεγαλειώδες πρόσωπο. Προστατεύει μια νεαρή ανύπαντρη κοπέλα που μόλις γέννησε ένα παιδί που δεν ξέρει την σπορά του. Κι αναλαμβάνει την προστασία αυτού του παιδιού και της μητέρας υπό συνθήκες φτώχειας, διωγμού, προσφυγιάς. Θα μπορούσε να εκθέσει τη Μαρία, την οποία θα περίμενε η κοινωνική κατακραυγή, ίσως και ο θάνατος κατά τα ήθη της εποχής. Θα μπορούσε να τους εγκαταλείψει και θα είχε κάθε δικαιολογία. Κι όμως "ξεβολεύεται" απολύτως και μπαίνει σε μια πρωτοφανή περιπέτεια. Σπήλαιο, φυγή στην Αίγυπτο, επιστροφή όχι στην πατρίδα, αλλά στη Ναζαρέτ, συντήρηση και επιμέλεια δύο επιπλέον ανθρώπων.<br /> Έχει θεϊκά σημάδια, έχει αγγελικές προτροπές για όσα κάνει, αλλά σίγουρα έχει και μια εκλεκτή γλυκύτατη ψυχή. Δεν έχει το απόλυτο και άτεγκτο του ανδρός, δεν έχει προκαταλήψεις και κοινωνικά ταμπού, δεν επιζητεί το δικό του βόλεμα, δεν ακολουθεί τα δικά του πλάνα και σχέδια. Είναι υπέροχο πρότυπο ανδρός. Πράγματι του αξίζει η αφιέρωση της σημερινής ημέρας.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6711664408644467597-1030169502378552755?l=stavkoum.blogspot.com' alt='' /></div>Λήμνοςhttp://www.blogger.com/profile/00446201657454024055noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6711664408644467597.post-53562359901620338082010-12-24T21:50:00.000+02:002010-12-25T17:45:28.764+02:00Ήλιε μου, γιε μου<div style="TEXT-ALIGN: center"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_RygWk9kcU_I/TRT55VV49fI/AAAAAAAAAaA/uYvq2Pmr0Ak/s1600/%25CF%2587%25CF%2581%25CE%25B9.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; DISPLAY: block; HEIGHT: 223px; CURSOR: pointer" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5554339003831481842" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_RygWk9kcU_I/TRT55VV49fI/AAAAAAAAAaA/uYvq2Pmr0Ak/s320/%25CF%2587%25CF%2581%25CE%25B9.jpg" /></a><br /></div><div style="TEXT-ALIGN: center"><span style="font-size:130%;">"Ήλιε μου, γιε μου, πώς να κρύψω τη λαμπρότητά Σου μ' αυτά τα κουρέλια;<br />πώς να θηλάσω Εσένα που διατρέφεις όλη την κτίση;<br />πώς να κρατήσω στην αγκαλιά μου Εσένα που κρατάς και συντηρείς τα σύμπαντα;<br />πώς ν' αντικρίσω άφοβα Εσένα που δεν τολμούν να Σ' αντικρίσουν τα πολυόμματα ;"<br />Έτσι αναρρωτιόταν και σάστιζε η Απειρόγαμος<br />καθώς είχε στα χέρια της ως βρέφος τον άπειρο Θεό.<br /><br /><span style="FONT-STYLE: italic">(Ελεύθερη απόδοση προεόρτιου τροπαρίου)</span><br /><br /><span style="COLOR: rgb(0,0,153); FONT-WEIGHT: bold">Ας έχουμε ευλογημένα Χριστούγεννα!</span><br /><br /></span><span style="font-size:130%;"><span style="COLOR: rgb(0,0,153); FONT-WEIGHT: bold">Ας απαντήσουμε μ' ένα θερμό, ζωντανό, βιωματικό "Ευχαριστώ"<br />στην άκρα συγκατάβαση του Θεού μας.</span> </span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6711664408644467597-5356235990162033808?l=stavkoum.blogspot.com' alt='' /></div>Λήμνοςhttp://www.blogger.com/profile/00446201657454024055noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6711664408644467597.post-19781918622086949112010-12-16T20:21:00.000+02:002010-12-16T20:38:30.011+02:00Χιόνι<div align="center"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_RygWk9kcU_I/TQpcVkCWcyI/AAAAAAAAAZ0/E2Oxlw6M3LI/s1600/%25CF%2587%25CE%25B9%25CF%258C%25CE%25BD%25CE%25B9.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; DISPLAY: block; HEIGHT: 207px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5551351016208102178" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_RygWk9kcU_I/TQpcVkCWcyI/AAAAAAAAAZ0/E2Oxlw6M3LI/s320/%25CF%2587%25CE%25B9%25CF%258C%25CE%25BD%25CE%25B9.jpg" /></a><br />Όλα σκεπάστηκαν από το χιόνι.<br /><br />Θαρρείς ομόρφηναν, καθάρισαν,<br /><br />καινούρια φάνηκαν.<br /><br /><br /><br /><div align="center">Το χιόνι έλυωσε, αλλού πατήθηκε,</div><br />πέτρωσε, μαύρισε.<br /><br />Κι όλα ξανά βρώμικα κι άσχημα,<br /><br />παλιά φανήκαν.<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6711664408644467597-1978191862208694911?l=stavkoum.blogspot.com' alt='' /></div>Λήμνοςhttp://www.blogger.com/profile/00446201657454024055noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6711664408644467597.post-34967889298998843012010-12-16T14:33:00.000+02:002010-12-16T15:04:55.945+02:00Ευχαριστώ!<div align="center"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_RygWk9kcU_I/TQoMj-UCHVI/AAAAAAAAAZs/55H33bVGzs4/s1600/%25CE%259311.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 311px; DISPLAY: block; HEIGHT: 325px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5551263302849535314" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_RygWk9kcU_I/TQoMj-UCHVI/AAAAAAAAAZs/55H33bVGzs4/s320/%25CE%259311.jpg" /></a><br /><div align="center">Δρόμο μακρύ ξεκίνησα</div><br />κι έσερνα τα βαριά,<br /><br />τ' ασήκωτα τα βήματά μου-<br /><br />βαριά γιατί τη θλίψη κουβαλούσαν της ψυχής μου.<br /><br />Ήθελα να βρεθώ στη Φάτνη<br /><br />κι εκεί μπροστά στην Παναγιά και τον Υγιό της<br /><br />γονατιστή να καταθέσω λίγο από το βάρος,<br /><br />όπως Εκείνος μου το ζήτησε σαν είπε:<br /><br />"Ελάτε προς με οι κουρασμένοι".<br /><br /><br /><br />Έφτασα κάποτε και μπήκα.<br /><br />Ο τόπος πάμφτωχος κι ελεεινός.<br /><br />Κι απ' τους φτωχούς φτωχότερος μου φάνηκε.<br /><br />Μα Εκείνος ...έλαμπε σαν ήλιος.<br /><br />Η ζεστασιά Του μ' έλουσε, με τύλιξε το φως Του.<br /><br />Γονάτισα και κοίταζα.<br /><br />Τον κοίταζα και πάσχιζα να θυμηθώ τι ήρθα να Του πω,<br /><br />γιατί τόσο κουράστηκα να' ρθω να Τονε βρω.<br /><br /><br /><br />Λόγια δεν βρήκα.<br /><br />Τα 'χα όλα μονομιάς ξεχάσει.<br /><br />Ο πόνος μου είχε παύσει.<br /><br />Αντί για θλίψη, άπειρη χαρά ξεχείλιζ' η ψυχή μου.<br /><br />Τον κοίταζα, Τον κοίταζα<br /><br />και λέξη άλλη καμιά δεν βρήκα να ψελλίσω.<br /><br />Μονάχα ... <strong>"Ευχαριστώ!".</strong><br /><br /><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6711664408644467597-3496788929899884301?l=stavkoum.blogspot.com' alt='' /></div>Λήμνοςhttp://www.blogger.com/profile/00446201657454024055noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6711664408644467597.post-21231460356831466472010-12-02T19:38:00.000+02:002010-12-02T20:02:30.218+02:00Ας αποθέσουμε τα βάρη μαςΚάποτε ένας δάσκαλος προσπαθούσε να βοηθήσει τους μαθητές του να καταλάβουν ότι αν συγχωρούν όποιον τους έχει πικράνει θα λυτρώνονται από ένα βάρος. Θα κάνουν καλό στον εαυτό τους κι όχι χάρη σ' εκείνον που συγχωρούν. Οι μαθητές ωστόσο επέμεναν στην μνησίκακη συμπεριφορά. Έτσι ο δάσκαλος σκαρφίστηκε μια πολύ έμπρακτη διδασκαλία.<br />Χωρίς να εξηγήσει τίποτα στα παιδιά κουβάλησε στο σχολείο ένα σακκί πατάτες. Έδωσε στους μαθητές του από μια νάυλον σακκούλα. Κάθε φορά που μάλωναν και θύμωναν και δεν αλληλοσυγχωριόντουσαν έπαιρνε μια πατάτα έγραφε πάνω της το όνομα του παιδιού που είχε εμπλακεί στον καβγά και το έριχνε στη σακούλα του παιδιού που δεν ήθελε να συγχωρήσει. Κάθε μεσημέρι έβαζε τους μαθητές του να κουβαλούν τη σακκούλα στο σπίτι και την άλλη μέρα πάλι στο σχολείο κτλ. Οι μέρες περνούσαν.Οι σακκούλες κάποιων παιδιών γέμιζαν και βάραιναν. Μερικές πατάτες πήραν να χαλούν κι άρχισαν να μυρίζουν πολύ άσχημα. Τα παιδιά κουράστηκαν από το βάρος και αγανάκτησαν από τη δυσοσμία. Ζήτησαν επίμονα από τον κύριό τους να σταματήσει αυτή η ιστορία.<br />Κι ο δάσκαλος πήρε μια καλή αφορμή να τους μιλήσει για τη λύτρωση της συγχώρησης, για την ανάσα που παίρνει η ψυχή κάθε φορά που διαγράφει τα οφειλήματα των άλλων.<br />"Τα χέρια σας κουράστηκαν να κουβαλούν ένα- δυο κιλά βάρος. Η ψυχή μας δεν κουράζεται όταν κουβαλάει τόνους μνησικακίας, αδιαλλαξίας, εκδικητικότητας, θυμού, οργής. Αποθέστε τα βάρη της ψυχής σας. Χαρίστε ολόψυχα τη συγνώμη. Ξεχάστε τον κακό λόγο που σας είπε ο συμμαθητής σας, την απρεπή πράξη του, το άσχημο πείραγμα. Μην συνεχίζετε τη διελκυστίνδα του κακού. Αφήστε το να "πέσει κάτω". Απαντήστε με καλοσύνη στο κακό. Λυτρώστε την ψυχή σας".<br />Τα παιδιά εντυπωσιάστηκαν. Μακάρι να έμεινε για πάντα στο νου τους και στην καρδιά τους και στη ζωή τους το μάθημα του σοφού δασκάλου τους.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6711664408644467597-2123146035683146647?l=stavkoum.blogspot.com' alt='' /></div>Λήμνοςhttp://www.blogger.com/profile/00446201657454024055noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6711664408644467597.post-40172038615517954992010-11-24T17:30:00.001+02:002010-11-24T18:25:43.915+02:00Ο δικός μας θησαυρόςΚάνουμε μάθημα Γλώσσας στην Στ΄Δημοτικού. Συναντάμε σε κάποιο κείμενο τη λέξη "βοήθεια". Με τσιμπάει ο οίστρος ο ετυμολογικός και λέω στα παιδιά: "Ξέρετε τι κρύβει ή μάλλον τι φανερώνει η λέξη βοήθεια; Τις λέξεις βοή (που θα πει φασαρία, κραυγές και θόρυβος μάχης) και τη λέξη θέω (που θα πει τρέχω). Δηλαδή με μια λέξη ξετυλίγεται μπροστά μας ολόκληρη σκηνή. Κάποιος, κάποιοι βρίσκονται σε μεγάλη ανάγκη ή δυσκολία. Φωνάζουν, ζητούν συμπαράσταση. Και κάποιος, κάποιοι τρέχουν για να συνδράμουν. Μια λέξη, μια ιστορία. (Η αντίστοιχη αγγλική "help" τι μπορεί να φανερώνει;)<br />Ύστερα βρίσκουμε τη λέξη "ενθουσιασμός". Πάλι προσπαθούμε να διεισδύσουμε. Η λέξη περιέχει την πρόθεση "εν" (μέσα) και "θεός". Μέσα μας μπαίνει κάτι θεϊκό. Ανάταση ψυχής. Ξεφεύγουμε από την ανθρώπινη διάσταση.<br />Ο ενθουσιασμός με κυριεύει.<br />"Παιδιά, η γλώσσα η ελληνική είναι ένας ασύλληπτος θησαυρός. Επιστήμονες γλωσσολόγοι απεφάνθησαν ότι η καλλιέργεια της ελληνικής γλώσσας προκάλεσε "πακτωλό ιδεών" στον ανθρώπινο εγκέφαλο. Οι άνθρωποι μπόρεσαν να σκεφτούν βαθύτερα και λεπτότερα και πολυπλοκότερα χάρη στην ελληνική γλώσσα. (νους και λόγος: αλληλένδετα, απολύτως αλληλοεξαρτώμενα, ο λόγος έκφραση και καλλιέργεια του νου, ο νους εκπορεύει τον λόγο). Δεν είναι τυχαίο ότι οι πιο δυσκολοέκφραστες έννοιες, οι θεολογικές, διατυπώθηκαν στην ελληνική γλώσσα από τους Πατέρες της Εκκλησίας. Αυτή η γλώσσα είναι η βάση του παγκόσμιου πολιτισμού κι είναι δική μας. Είναι ένας από τους θησαυρούς μας. Δεν αποτιμάται η αξία του σε ευρώ ή δολάρια. Όλα αυτά είναι φθηνά κι ελάχιστα, τιποτένια.<br />Έχουμε κι άλλους θησαυρούς. Έχουμε μια ιστορία που κάποιες της στιγμές ήταν τρομακτικά μεγαλειώδεις, όπως η μάχη του Μαραθώνα (από την οποία φέτος γιορτάζουμε τα 2.500 χρόνια κι έπρεπε όλος ο κόσμος να γονατίσει ευγνώμων μπροστά μας).<br />Έχουμε μια φυσική ομορφιά μοναδική με ορεινά και θαλασσινά τοπία σπάνιας ομορφιάς κι ένα κλίμα που κάνει τον Παπαρρηγόπουλο να αποκαλεί τον ουρανό της Ελλάδας "φιλάνθρωπο".<br />Έχουμε μια πίστη που γέμισε την πατρίδα μας αγίους, που την καταστόλισε με εκκλησιές και εξωκλήσια.<br />Έχουμε μια λαογραφική παράδοση που φανερώνει την επιδεξιότητα, την καλλιτεχνία, την φιλοκαλλία, την επίμονη εργατικότητα, την ευρηματικότητα της φυλής μας στην αρχιτεκτονική, τη λαϊκή φορεσιά, τις καθημερινές εργασίες, την επεξεργασία όλων των βασικών προϊόντων κτλ.<br />Έχουμε μια άπειρη παρακαταθήκη συγγραφών από την αρχαιότητα μέχρι τη σύγχρονη Ελλάδα.<br />Έχουμε και τι δεν έχουμε κι όμως αισθανόμαστε φτωχοί κι εξαθλιωμένοι και ταπεινωμένοι και καταδεχόμαστε να ζητιανεύουμε από το ΔΝΤ και να εισπράττουμε τα περιφρονητικά σχόλια του κόσμου όλου.<br />Δεν φταίνε οι άλλοι. Φταίμε εμείς που περιφρονήσαμε και ξεχάσαμε τους ανεκτίμητους θησαυρούς μας. Και λιμπιστήκαμε τα ευρώ και τα δολάρια. Και μετρήσαμε μ' αυτά τη ζωή και την ευτυχία μας. Η δική μας η γενιά η "φτηνότερη" απ' όλες.<br />Ανακαλύψτε, παιδιά, τους αληθινούς θησαυρούς μας και μην αισθάνεστε φτωχοί και περιφρονημένοι. Νάστε περήφανοι που είστε Έλληνες και σεις να ξανακάνετε την Ελλάδα μας μεγάλη".<br />Τα παιδιά σάστισαν και ικανοποιήθηκαν. Μάλλον είχαν πολύν-πολύν καιρό ν' ακούσουν για την πατρίδα μας έναν επαινετικό λόγο. Και πάλι αισθάνθηκα βαριά ενοχή. Εκτός από όσα άσχημα διαπράξαμε, τι μηνύματα έχουμε περάσει στα παιδιά μας; Πόσο τα έχουμε βαρύνει μ' όλα όσα καθημερινά λέμε, γράφουμε κι αισθανόμαστε; Τι ελπίδες τους έχουμε αφήσει; Πόση αγάπη και εκτίμηση στην πατρίδα μας τους καλλιεργήσαμε;<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6711664408644467597-4017203861551795499?l=stavkoum.blogspot.com' alt='' /></div>Λήμνοςhttp://www.blogger.com/profile/00446201657454024055noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6711664408644467597.post-63478093813963461362010-11-17T16:50:00.000+02:002010-11-17T17:33:07.480+02:00Λίθων θεολογία...Απέμειναν κάποιοι ακόμα που έχουν μεράκια και κάνουν ασύλληπτα πράγματα όπως ο π. Γεώργιος, ο ταπεινός ιερέας, που, αντί να λέει μεγάλα λόγια, με τα χέρια του κάνει θαύματα: Αποκαθιστά ναούς παλιούς πετρόχτιστους, που κάποιοι αδαείς κι απλοϊκοί τους είχαν ντύσει με σοβά, στην παλιά τους αίγλη.<br />Και καθώς μια-μιά καθαρίζει και γυαλίζει τις πέτρες και τις χαϊδεύει και τις μιλά, φιλοσοφεί και θεολογεί:<br />"Δες, στο χτίσιμο χρειάζονται οι μεγάλες πέτρες που θα στήσουν τον τοίχο, αλλά και οι μικρές και οι ελάχιστες που θα γεμίσουν τα κενά που αφήνουν οι μεγάλες. Και πώς θα δέσουν και θα συγκρατηθούν όλες αυτές οι χιλιάδες πέτρες; Με τον αρμό που όπως το όνομά του μαρτυρεί θα αρμόσει, θα συνταιριάξει μεταξύ τους τις ανόμοιες πέτρες και θα φτιάξει ένα κατάγερο, αθάνατο κατασκεύασμα.<br />Κάπως έτσι είμαστε οι άνθρωποι. Άλλοι μεγάλοι, εντυπωσιακοί, με πολλά προσόντα και έργα, σε υψηλές θέσεις, αυτοί που τους γράφει η ιστορία και τους ξέρουν όλοι κτλ. κι άλλοι μικροί και άσημοι, ελάχιστοι, περνούν σχεδόν απαρατήρητοι. Όμως όλοι χρειάζονται για να συγκροτηθεί το σύνολο. Κι η πιο ανεπαίσθητη παρουσία βρίσκει θέση. Κι όλοι θα συναρμοσθούν με τη Χάρη του Θεού, που είναι ο αρμός, με το Άγιο Πνεύμα που όλον συγκροτεί τον θεσμόν της Εκκλησίας.<br /><br /><div style="text-align: center;"><div style="text-align: center;"><div style="text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_RygWk9kcU_I/TOPwXcLi_lI/AAAAAAAAAZM/HInet0ZO-n8/s1600/IMGP5258.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_RygWk9kcU_I/TOPwXcLi_lI/AAAAAAAAAZM/HInet0ZO-n8/s320/IMGP5258.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5540536252088122962" border="0" /></a><span style="font-style: italic;">Ο ναός του Αγίου Γεωργίου Ασβεστοχωρίου όπως έχει αποκατασταθεί </span><br /><span style="font-style: italic;">μετά την αφαίρεση του σοβά.<br />"Παρθενώνα" τον αποκαλεί ο ανακαινιστής του.<br /><br /></span><a href="http://2.bp.blogspot.com/_RygWk9kcU_I/TOPwGkISHaI/AAAAAAAAAZE/c4TRJe4mf2g/s1600/IMGP5255.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_RygWk9kcU_I/TOPwGkISHaI/AAAAAAAAAZE/c4TRJe4mf2g/s320/IMGP5255.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5540535962164141474" border="0" /></a><span style="font-style: italic;">Ο πατήρ Γεώργιος μας εξηγεί πώς καθάρισε, έτριψε, γυάλισε, </span><br /></div><span style="font-style: italic;">ανέδειξε μια-μια τις πέτρες.<br /><br /></span><a href="http://2.bp.blogspot.com/_RygWk9kcU_I/TOPwltGOaII/AAAAAAAAAZU/TE4MauH3eD8/s1600/IMGP5261.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_RygWk9kcU_I/TOPwltGOaII/AAAAAAAAAZU/TE4MauH3eD8/s320/IMGP5261.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5540536497147373698" border="0" /></a><span style="font-style: italic;">Καινουργιοκατασκευασμένη πόρτα μασίφ. </span><br /><span style="font-style: italic;"></span></div><span style="font-style: italic;">Θα στολιστεί με χοντρά καρφιά όπως γινόταν και παλιά.<br /><br /></span><a href="http://1.bp.blogspot.com/_RygWk9kcU_I/TOPw2ZXmmfI/AAAAAAAAAZc/i0M-bbxPeds/s1600/IMGP5264.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_RygWk9kcU_I/TOPw2ZXmmfI/AAAAAAAAAZc/i0M-bbxPeds/s320/IMGP5264.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5540536783909329394" border="0" /></a><span style="font-style: italic;">Το εξωκλήσι της Αγίας Παρασκευής σε μια απίθανη τοποθεσία απ' όπου αγναντεύεις όλο το Ασβεστοχώρι. Κι αυτό το εξωκλήσι είχε την "τύχη" να πέσει στα χέρια του π. Γεωργίου.</span><br /></div><br /><div style="text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_RygWk9kcU_I/TOPxKAngLQI/AAAAAAAAAZk/ap8SM_w0oIc/s1600/IMGP5268.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_RygWk9kcU_I/TOPxKAngLQI/AAAAAAAAAZk/ap8SM_w0oIc/s320/IMGP5268.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5540537120862514434" border="0" /></a><span style="font-style: italic;">Αυτά που κάνουμε θα μείνουν για αιώνες. Θά 'ρχονται οι πιστοί να λατρεύουν<br />τον Θεό και θα αισθάνονται πληρότητα κι ευφροσύνη.</span><br /><br /><div style="text-align: left;">Έτσι απλά μας διδάσκει ο π. Γεώργιος με τα τριμμένα ασβεστωμένα ράσα και τα σκληρά από τη δουλειά χέρια. Και κάπου σε μια απίθανη άκρη του έργου γράφει: "π.Γ.Μ.". Κι ο Θεός θα ξέρει ποιος δούλεψε σιωπηλά, με ανιδιοτέλεια και χαρά.<br /></div><br /><br /><br /></div><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_RygWk9kcU_I/TOPwXcLi_lI/AAAAAAAAAZM/HInet0ZO-n8/s1600/IMGP5258.JPG"><br /></a><a href="http://2.bp.blogspot.com/_RygWk9kcU_I/TOPwGkISHaI/AAAAAAAAAZE/c4TRJe4mf2g/s1600/IMGP5255.JPG"><br /></a><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_RygWk9kcU_I/TOPwGkISHaI/AAAAAAAAAZE/c4TRJe4mf2g/s1600/IMGP5255.JPG"><br /></a><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_RygWk9kcU_I/TOPv1RnXtDI/AAAAAAAAAY8/mLtzA-G_8QI/s1600/IMGP5251.JPG"><br /></a><a href="http://2.bp.blogspot.com/_RygWk9kcU_I/TOPxKAngLQI/AAAAAAAAAZk/ap8SM_w0oIc/s1600/IMGP5268.JPG"><br /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6711664408644467597-6347809381396346136?l=stavkoum.blogspot.com' alt='' /></div>Λήμνοςhttp://www.blogger.com/profile/00446201657454024055noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6711664408644467597.post-7401684084481395952010-10-29T18:45:00.000+03:002010-10-29T23:46:50.244+03:00Αληθινό κέρασμα<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_RygWk9kcU_I/TMsyRvGJIuI/AAAAAAAAAY0/p2w6PZTODc0/s1600/IMGP5136.JPG"><br /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_RygWk9kcU_I/TMswV5oD2aI/AAAAAAAAAYs/DQOQ5c2-XyA/s1600/IMGP5167.JPG">Κοπιάστε να σας κεράσω στον "Κήπο της Αρκούδας", μια μοναδική ταβέρνα στην Επισκοπή Ρεθύμνου. Κάθε της γωνιά ...μια αποκάλυψη!</a><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_RygWk9kcU_I/TMsud_xbd6I/AAAAAAAAAYk/vtNZIBPVxFc/s1600/IMGP5162.JPG"><br /></a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_RygWk9kcU_I/TMskkOtnF8I/AAAAAAAAAW8/EKLm3rAESiU/s1600/IMGP5140.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_RygWk9kcU_I/TMskkOtnF8I/AAAAAAAAAW8/EKLm3rAESiU/s320/IMGP5140.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5533556771998078914" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-style: italic;">Το πανέμορφο τζάκι</span><br /><br /></div><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_RygWk9kcU_I/TMskScpJflI/AAAAAAAAAW0/6h_G8Lh5aZ0/s1600/IMGP5137.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_RygWk9kcU_I/TMskScpJflI/AAAAAAAAAW0/6h_G8Lh5aZ0/s320/IMGP5137.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5533556466499812946" border="0" /></a><span style="font-style: italic;">Τραπέζια και τοίχοι ζωγραφισμένοι, καρέκλες πολύχρωμες, σε μια πανδαισία χρωμάτων που τη συμπληρώνουν ακόμη και τα τραπεζομάντιλα και οι χαρτοπετσέτες και τα πιάτα.</span> </div><br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_RygWk9kcU_I/TMsjo1xhYhI/AAAAAAAAAWs/m6aXx1-xbx8/s1600/IMGP5135.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_RygWk9kcU_I/TMsjo1xhYhI/AAAAAAAAAWs/m6aXx1-xbx8/s320/IMGP5135.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5533555751691313682" border="0" /></a><span style="font-style: italic;">Οι πίνακες είναι του πολύ διάσημου ζωγράφου Αλεξάκη.<br /><br /></span> </div><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_RygWk9kcU_I/TMsyRvGJIuI/AAAAAAAAAY0/p2w6PZTODc0/s1600/IMGP5136.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_RygWk9kcU_I/TMsyRvGJIuI/AAAAAAAAAY0/p2w6PZTODc0/s320/IMGP5136.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5533571847436182242" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center; font-style: italic;">Το ταβάνι πολύχρωμο και τα ξερά κρεμμύδια γίνονται θαυμάσιος διάκοσμος<br /></div><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_RygWk9kcU_I/TMrt3xwVRkI/AAAAAAAAAWc/yM_uNxhBMVM/s1600/IMGP5144.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_RygWk9kcU_I/TMrt3xwVRkI/AAAAAAAAAWc/yM_uNxhBMVM/s320/IMGP5144.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5533496634682721858" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center; font-style: italic;">Σαλάτα με 44 είδη λαχανικών και φρούτων<br /><br /></div><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_RygWk9kcU_I/TMrtTmJ3uOI/AAAAAAAAAWU/xoRbCpbq9P4/s1600/IMGP5146.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_RygWk9kcU_I/TMrtTmJ3uOI/AAAAAAAAAWU/xoRbCpbq9P4/s320/IMGP5146.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5533496013093320930" border="0" /></a><span style="font-style: italic;">Φάβα εξαιρετική με πολύ άνηθο</span><br /></div><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_RygWk9kcU_I/TMrtCoL4z9I/AAAAAAAAAWM/Eubv5dkrdPE/s1600/IMGP5148.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_RygWk9kcU_I/TMrtCoL4z9I/AAAAAAAAAWM/Eubv5dkrdPE/s320/IMGP5148.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5533495721580875730" border="0" /></a><span style="font-style: italic;">Πανσέτες με καραμελωμένους ξηρούς καρπούς και μέλι</span><br /><span style="font-style: italic;"><br /></span><div style="text-align: left;"><span>και πολλά άλ</span><span>λα εξαιρετικά πιάτα που διαφημίζουν την κρητική κουζίνα.</span> </div></div><br /><div style="text-align: center;">Ας κάνουμε και μια βόλτα στα στενάκια της παλιάς πόλης των Χανίων και στην κλειστή τους αγορά.<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_RygWk9kcU_I/TMstd_yHQjI/AAAAAAAAAYc/kuI1ZqM8Sx8/s1600/IMGP5156.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_RygWk9kcU_I/TMstd_yHQjI/AAAAAAAAAYc/kuI1ZqM8Sx8/s320/IMGP5156.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5533566560515867186" border="0" /></a><br /><span style="font-style: italic;">Προϊόντα της πλούσιας κρητικής γης, μυρωδικά, βότανα, σαπούνια από ελαιόλαδο<br />και όλα τα σχετικά</span> </div><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_RygWk9kcU_I/TMsswZ-j0aI/AAAAAAAAAYM/soGVNKcUpd4/s1600/IMGP5155.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_RygWk9kcU_I/TMsswZ-j0aI/AAAAAAAAAYM/soGVNKcUpd4/s320/IMGP5155.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5533565777273409954" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center; font-style: italic;">Ωραία αναμνηστικά για τους τουρίστες σε μια πεντακάθαρη κλειστή αγορά<br /><br /></div><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_RygWk9kcU_I/TMsseybo7qI/AAAAAAAAAYE/5hIFKawJ8Sk/s1600/IMGP5157.JPG"><br /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_RygWk9kcU_I/TMssMXgvlcI/AAAAAAAAAX8/3xras_c9284/s1600/IMGP5175.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 240px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_RygWk9kcU_I/TMssMXgvlcI/AAAAAAAAAX8/3xras_c9284/s320/IMGP5175.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5533565158136190402" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center; font-style: italic;">Ξεχωριστή γραφικότητα στα στενά της παλιάς πόλης<br />που το καλοκαίρι σφύζουν από ζωή<br /><br /></div><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_RygWk9kcU_I/TMsr-Rnas3I/AAAAAAAAAX0/qiSX6z9BWSY/s1600/IMGP5172.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_RygWk9kcU_I/TMsr-Rnas3I/AAAAAAAAAX0/qiSX6z9BWSY/s320/IMGP5172.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5533564916035400562" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_RygWk9kcU_I/TMsrso35pAI/AAAAAAAAAXs/kZLIMzDMpZg/s1600/IMGP5173.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_RygWk9kcU_I/TMsrso35pAI/AAAAAAAAAXs/kZLIMzDMpZg/s320/IMGP5173.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5533564613040907266" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_RygWk9kcU_I/TMsrYoF0_AI/AAAAAAAAAXk/C3PnKKbeemk/s1600/IMGP5177.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_RygWk9kcU_I/TMsrYoF0_AI/AAAAAAAAAXk/C3PnKKbeemk/s320/IMGP5177.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5533564269233503234" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_RygWk9kcU_I/TMsrIaz8BJI/AAAAAAAAAXc/G6Ht_vc_Ea0/s1600/IMGP5178.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_RygWk9kcU_I/TMsrIaz8BJI/AAAAAAAAAXc/G6Ht_vc_Ea0/s320/IMGP5178.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5533563990790898834" border="0" /></a><br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_RygWk9kcU_I/TMsud_xbd6I/AAAAAAAAAYk/vtNZIBPVxFc/s1600/IMGP5162.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_RygWk9kcU_I/TMsud_xbd6I/AAAAAAAAAYk/vtNZIBPVxFc/s320/IMGP5162.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5533567660024625058" border="0" /></a><span style="font-style: italic;">Άπειρα φαναράκια φτιαγμένα από κογχύλια κι άλλα θαλασσινά</span> </div><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_RygWk9kcU_I/TMswV5oD2aI/AAAAAAAAAYs/DQOQ5c2-XyA/s1600/IMGP5167.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_RygWk9kcU_I/TMswV5oD2aI/AAAAAAAAAYs/DQOQ5c2-XyA/s320/IMGP5167.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5533569719959017890" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center; font-style: italic;">Ο χαρακτηριστικός Φάρος του παλιού λιμανιού φωτισμένος σαν να αιωρείται<br />πάνω από τη σκοτεινή θάλασσα<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6711664408644467597-740168408448139595?l=stavkoum.blogspot.com' alt='' /></div>Λήμνοςhttp://www.blogger.com/profile/00446201657454024055noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6711664408644467597.post-19833661370768055212010-10-29T11:35:00.000+03:002010-10-29T12:53:14.376+03:00Επέτειος δύο χρόνωνΠριν δυο χρόνια λίγο πριν αναχωρήσω για ολιγοήμερο ταξίδι στη Λήμνο, στα νιόπαντρα τότε παιδιά μου Αλίκη και Κωστή, είχα ξεκινήσει αυτό το ιστολόγιο - με προτροπή και βοήθεια του αδελφού Αντώνη ("Γοργά Παρεστιγμένα"). Έτσι εξηγείται και το ψευδώνυμο "Λήμνος" που χρησιμοποιώ. Πριν πέντε ημέρες λοιπόν έκλεισε δυο χρόνια αυτό το ιστολόγιο. Το σκέφτομαι ενώ βρίσκομαι πάλι στα δυο μου παιδιά, στα Χανιά αυτή τη φορά, όπου υπηρετούν ως εκπαιδευτικοί.<br />Αισθάνομαι πως μεγάλωσε ένα μου παιδί. Όταν το ξεκίνησα ήμουν πολύ διστακτική. Δεν ήξερα τι να γράφω. Δεν διάβαζε μάλλον και κανείς ό,τι έγραφα, εκτός από τον αδελφό μου. Σιγά-σιγά το αγάπησα, το εμπιστεύθηκα, αρκετές φορές του "ακούμπησα" την ψυχή μου. Κάποιες αναρτήσεις κρύβουν πόνο, άλλες ελπίδα, άλλες μοναξιά, άλλες ευχαριστία. Έτσι μάλλον ήταν και η ζωή μου στα δυο αυτά χρόνια. Έγινε λοιπόν αυτό το bloggάκι μια πολύτιμη προσωπική ιστορία που εκτέθηκε σε κοινή θέα και ανάγνωση.<br />Η "έκθεση" της ψυχής απαιτεί αρκετό θάρρος. Ωστόσο είναι ο καλύτερος τρόπος για να συνειδητοποιήσει ο γράφων ή η γράφουσα όσα αισθάνεται και βιώνει, αλλά και να ζήσει την κοινωνία με τους άλλους. Η αυτοαποκάλυψή μας, που πολλές φορές γίνεται με πόνο, μας φέρνει κοντά. Αν κρατήσουμε την ψυχρή ατσαλάκωτη αξιοπρέπειά μας γινόμαστε μουσειακά απλησίαστα είδη.<br />Δεν μετανιώνω λοιπόν, χαίρομαι γι' αυτό το άνοιγμα. Ξέρω ότι τώρα αρκετοί φίλοι, συνάδελφοι και συγγενείς διαβάζουν ό,τι αναρτώ. Κάποιοι σχολιάζουν γραπτά, άλλοι προφορικά. Πολλοί συμμερίζονται τα γραφόμενα ή στηρίζονται από κάτι που κι εμένα με στήριξε και γι' αυτό το κατέθεσα.<br />Ελπίζω να συνεχίσω την "κατάθεση" έστω αραιά , έστω αδύναμα ...<br /><br />Πρέπει να κεράσω κάτι για τα γενέθλια. Τι θα λέγατε για λίγες φωτογραφίες από τα Χανιά;<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_RygWk9kcU_I/TMqYENI88dI/AAAAAAAAAWE/ntW9CSnQSCg/s1600/IMGP5066.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_RygWk9kcU_I/TMqYENI88dI/AAAAAAAAAWE/ntW9CSnQSCg/s320/IMGP5066.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5533402290192183762" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center; font-style: italic;">Οι τάφοι των Βενιζέλων στο Ακρωτήρι<br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-style: italic;"><br /></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_RygWk9kcU_I/TMqQoABBGDI/AAAAAAAAAVU/s6TL8pwin0Y/s1600/IMGP5067.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_RygWk9kcU_I/TMqQoABBGDI/AAAAAAAAAVU/s6TL8pwin0Y/s320/IMGP5067.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5533394109051508786" border="0" /></a><br /><span style="font-style: italic;">Θέα των Χανίων από το μνημείο των Βενιζέλων</span><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_RygWk9kcU_I/TMqQ3wMz4wI/AAAAAAAAAVc/NtP-MY4MBCY/s1600/IMGP5090.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_RygWk9kcU_I/TMqQ3wMz4wI/AAAAAAAAAVc/NtP-MY4MBCY/s320/IMGP5090.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5533394379683914498" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center; font-style: italic;">Γραφική πλατειούλα πίσω απ'ο τον Άγιο Νικόλαο Σπλάντζιας<br /><br /></div><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_RygWk9kcU_I/TMqRMu8QlUI/AAAAAAAAAVk/d3tkJcW9upw/s1600/IMGP5075.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_RygWk9kcU_I/TMqRMu8QlUI/AAAAAAAAAVk/d3tkJcW9upw/s320/IMGP5075.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5533394740123309378" border="0" /></a><br /><br />Το μοναστήρι των Τσαγκαρόλων έξω από τα Χανιά από το 1611<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_RygWk9kcU_I/TMqRiIpP7cI/AAAAAAAAAVs/KwbKAcorVYc/s1600/IMGP5100.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_RygWk9kcU_I/TMqRiIpP7cI/AAAAAAAAAVs/KwbKAcorVYc/s320/IMGP5100.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5533395107800149442" border="0" /></a><br /><span style="font-style: italic;">Βενετσιάνικες οχυρώσεις στο Κουμ-Καπί<br /><br /></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_RygWk9kcU_I/TMqS3QsMo3I/AAAAAAAAAV8/bMFNr_3dF8I/s1600/IMGP5095.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_RygWk9kcU_I/TMqS3QsMo3I/AAAAAAAAAV8/bMFNr_3dF8I/s320/IMGP5095.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5533396570248881010" border="0" /></a><br /><span style="font-style: italic;">Χαλάσματα και βοκαμβίλιες<br /><br /></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_RygWk9kcU_I/TMqR5JZ2saI/AAAAAAAAAV0/IUbLxy2u9O8/s1600/IMGP5098.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_RygWk9kcU_I/TMqR5JZ2saI/AAAAAAAAAV0/IUbLxy2u9O8/s320/IMGP5098.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5533395503141007778" border="0" /></a><br /><span style="font-style: italic;">Γραφικό στενάκι στην παλιά πόλη</span><br /><br /><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6711664408644467597-1983366137076805521?l=stavkoum.blogspot.com' alt='' /></div>Λήμνοςhttp://www.blogger.com/profile/00446201657454024055noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6711664408644467597.post-44464480136676306242010-10-09T22:40:00.000+03:002010-10-09T22:55:59.282+03:00Εργασία ή δουλειά;Κάναμε μια άσκηση γραπτής έκφρασης στην τάξη. Σε μια πρόταση χρησιμοποιήσαμε το ρήμα "δουλεύω". Κάποιος μαθητής (έκτης δημοτικού) έκανε την εξής παρατήρηση: "Κυρία, καλύτερα να γράψουμε "εργάζομαι". Το "δουλεύω" έχει σχέση με τη δουλεία και το δούλο". Του έδωσα συγχαρητήρια για την ευστοχότατη παρατήρηση και άλλαξα το ρήμα και φυσικά πήρα αφορμή για μια γρήγορη συζήτηση με τα παιδιά.<br />Πράγματι το ρήμα δουλεύω βγαίνει από το δούλος και η δουλειά με τη δουλεία έχουν απόλυτη συνάφεια. Το ρήμα εργάζομαι βγαίνει από το έργο, εργάζομαι θα πει παράγω έργο, καταγίνομαι με κάποιο έργο. Η διαφορά είναι τεράστια. Μεταφέρω τα δύο ρήματα στην πραγματικότητα. Αναρρωτιέμαι πόσοι άνθρωποι δουλεύουν και πόσοι εργάζονται.<br />Δουλεύουν όσοι πηγαίνουν το πρωί στη δουλειά και σκέφτονται το σχόλασμα, όσοι ξεκινούν τη Δευτέρα με την ελπίδα της Παρασκευής, όσοι τηρούν σχολαστικά το ωράριό τους, όσοι απεργούν μόνο για οικονομικά αιτήματα κι όσοι μετρούν τις μέρες, τους μήνες, τα χρόνια για τη σύνταξη. Εργάζονται όσοι βάζουν την ψυχή τους σ' αυτό που επιτελούν, αλλά δεν ελαττώνονται, αισθάνονται πλήρεις και ευτυχείς, ξεχνούν την κούραση, υπερβαίνουν το ωράριο, κάνουν όνειρα και σχέδια για την εργασία τους και δεν θέλουν να μάθουν πόσα χρόνια τους μένουν μέχρι τη σύνταξη.<br />Και νομίζω πως μια αιτία της μιζέριας που βλέπουμε και βιώνουμε στη σημερινή Ελλάδα είναι το ότι μάλλον δουλεύουμε παρά εργαζόμαστε. Θα μπορέσουμε άραγε να αλλάξουμε τα ρήματα στη ζωή μας, όπως τα αλλάξαμε στη γλωσσική μας άσκηση;<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6711664408644467597-4446448013667630624?l=stavkoum.blogspot.com' alt='' /></div>Λήμνοςhttp://www.blogger.com/profile/00446201657454024055noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6711664408644467597.post-10367352527103336212010-10-09T22:16:00.000+03:002010-10-09T23:22:24.326+03:00Καστοριανές εντυπώσεις<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_RygWk9kcU_I/TLDMyeRgNWI/AAAAAAAAAVE/BGVwfUU8PJE/s1600/IMGP4929.JPG"><br /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_RygWk9kcU_I/TLDMixruxJI/AAAAAAAAAU8/QRlgnXPvxa0/s1600/IMGP4923.JPG"><br /></a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_RygWk9kcU_I/TLDJ30M1vjI/AAAAAAAAAUM/vKs71v8Mqe0/s1600/IMGP4896.JPG"><br /></a><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_RygWk9kcU_I/TLDCtNU3-2I/AAAAAAAAATs/XGl-l-cYVl4/s1600/IMGP4835.JPG"><br /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_RygWk9kcU_I/TLDCW3oncyI/AAAAAAAAATk/dC1VseL8D-c/s1600/IMGP4831.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_RygWk9kcU_I/TLDCW3oncyI/AAAAAAAAATk/dC1VseL8D-c/s320/IMGP4831.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5526130440930816802" border="0" /></a><br />Ένα Σάββατο στην Καστοριά! Πολύ ωραία ιδέα! Την πραγματοποιούμε μια παρέα συναδέλφων από το σχολείο μας. Από την Εγνατία φθάνουμε χωρίς να το καταλάβουμε. Επίσκεψη στο Δισπηλιό και ξενάγηση στο νεολιθικό λιμναίο οικισμό<br /><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_RygWk9kcU_I/TLDMSVuFkkI/AAAAAAAAAU0/OxpYy65CpSM/s1600/IMGP4918.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_RygWk9kcU_I/TLDMSVuFkkI/AAAAAAAAAU0/OxpYy65CpSM/s320/IMGP4918.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5526141358223757890" border="0" /></a>και το μουσείο του. Καφεδάκι στη λίμνη. Γαλήνη κι ομορφιά!<br /><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_RygWk9kcU_I/TLDDBXVTp9I/AAAAAAAAAT0/Suee4j7FnoA/s1600/IMGP4870.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_RygWk9kcU_I/TLDDBXVTp9I/AAAAAAAAAT0/Suee4j7FnoA/s320/IMGP4870.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5526131170994268114" border="0" /></a><br />Προσκύνημα στη Μητρόπολη στο κενοτάφιο-μνημείο προς τιμήν του Γερμανού Καραβαγγέλη και του Παύλου Μελά. Προσκύνημα και στον τάφο του ήρωα στον ιστορικό ναό των Ταξιαρχών.<br /><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_RygWk9kcU_I/TLDCtNU3-2I/AAAAAAAAATs/XGl-l-cYVl4/s1600/IMGP4835.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_RygWk9kcU_I/TLDCtNU3-2I/AAAAAAAAATs/XGl-l-cYVl4/s320/IMGP4835.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5526130824710716258" border="0" /></a><br />Επίσκεψη και ξενάγηση στην Κουμπελίδικη, <a href="http://3.bp.blogspot.com/_RygWk9kcU_I/TLDLtKfIQCI/AAAAAAAAAUk/tuukpjNBtIQ/s1600/IMGP4857.JPG"><br /></a>το χαρακτηριστικό βυζαντινό εκκλησάκι της πόλης.<br /><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_RygWk9kcU_I/TLDLtKfIQCI/AAAAAAAAAUk/tuukpjNBtIQ/s1600/IMGP4857.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_RygWk9kcU_I/TLDLtKfIQCI/AAAAAAAAAUk/tuukpjNBtIQ/s320/IMGP4857.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5526140719553069090" border="0" /></a><br />Ωραίο φαγητό στο "Κελάρι" στους Αμπελόκηπους και η έκπληξη για το τέλος... το Μουσείο Κέρινων Ομοιωμάτων, Λαογραφίας και Προϊστορίας στο Μαυροχώρι.<br /><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_RygWk9kcU_I/TLDDUu52xpI/AAAAAAAAAT8/3w6DP9dRL-g/s1600/IMGP4875.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_RygWk9kcU_I/TLDDUu52xpI/AAAAAAAAAT8/3w6DP9dRL-g/s320/IMGP4875.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5526131503739094674" border="0" /></a><a href="http://1.bp.blogspot.com/_RygWk9kcU_I/TLDJkLO2YhI/AAAAAAAAAUE/Rqzm-67v8j8/s1600/IMGP4890.JPG"><br /></a><a href="http://1.bp.blogspot.com/_RygWk9kcU_I/TLDL_Gg2OII/AAAAAAAAAUs/SX7HQVSBMDI/s1600/IMGP4878.JPG"><br /></a>Η ανθρώπινη δημιουργικότητα στο αποκορύφωμά της!<br /><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_RygWk9kcU_I/TLDL_Gg2OII/AAAAAAAAAUs/SX7HQVSBMDI/s1600/IMGP4878.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_RygWk9kcU_I/TLDL_Gg2OII/AAAAAAAAAUs/SX7HQVSBMDI/s320/IMGP4878.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5526141027724179586" border="0" /></a><a href="http://1.bp.blogspot.com/_RygWk9kcU_I/TLDJkLO2YhI/AAAAAAAAAUE/Rqzm-67v8j8/s1600/IMGP4890.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_RygWk9kcU_I/TLDJkLO2YhI/AAAAAAAAAUE/Rqzm-67v8j8/s320/IMGP4890.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5526138366111146514" border="0" /></a><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_RygWk9kcU_I/TLDMixruxJI/AAAAAAAAAU8/QRlgnXPvxa0/s1600/IMGP4923.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_RygWk9kcU_I/TLDMixruxJI/AAAAAAAAAU8/QRlgnXPvxa0/s320/IMGP4923.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5526141640607974546" border="0" /></a><br /><div style="text-align: justify;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_RygWk9kcU_I/TLDDUu52xpI/AAAAAAAAAT8/3w6DP9dRL-g/s1600/IMGP4875.JPG"><br /></a><br /></div><div style="text-align: left;">Εύγε και πάλιν εύγε και πολλάκις εύγε στους ακούραστους δημιουργούς.<br /><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_RygWk9kcU_I/TLDJ30M1vjI/AAAAAAAAAUM/vKs71v8Mqe0/s1600/IMGP4896.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_RygWk9kcU_I/TLDJ30M1vjI/AAAAAAAAAUM/vKs71v8Mqe0/s320/IMGP4896.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5526138703526084146" border="0" /></a><a href="http://1.bp.blogspot.com/_RygWk9kcU_I/TLDKZu2cYSI/AAAAAAAAAUU/eT45bDvSo-Y/s1600/IMGP4954.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_RygWk9kcU_I/TLDKZu2cYSI/AAAAAAAAAUU/eT45bDvSo-Y/s320/IMGP4954.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5526139286205522210" border="0" /></a><br />Κι ένα θερμό "ευχαριστώ" στον πολύ αγαπητό εκ Καστοριάς συνάδελφο κ. Ζήση που μας υποδέχθηκε και μας ξενάγησε και μας αφιέρωσε μια ολόκληρη μέρα. <br /><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6711664408644467597-1036735252710333621?l=stavkoum.blogspot.com' alt='' /></div>Λήμνοςhttp://www.blogger.com/profile/00446201657454024055noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6711664408644467597.post-80236681951917520172010-09-22T23:06:00.000+03:002010-09-22T23:46:29.667+03:00Αναπηρίες...Δυο εικόνες με χίλια μηνύματα.<br />Η πρώτη είναι παρμένη από κάποια Special Olympics. Νέοι με αναπηρία (άλλος έχει τεχνητό μέλος, άλλος κουτσαίνει πολύ, άλλος δεν έχει χέρια, άλλος βλέπει ελάχιστα κτλ) αγωνίζονται σε κάποιο αγώνισμα δρόμου. Ένας από αυτούς σκοντάφτει και πέφτει. Τον παίρνει το παράπονο. Το αντιλαμβάνονται οι άλλοι. Κόβουν ταχύτητα. Σταματούν. Γυρίζουν πίσω. Τον βοηθούν να σηκωθεί και όλοι μαζί, ενωμένοι σας ένας, περπατούν προς το τέρμα καταχειροκροτούμενοι από όλους τους θεατές που όρθιοι, με δάκρυα στα μάτια θαυμάζουν και τιμούν το μεγαλείο της ψυχής τους.<br />Η δεύτερη είναι μια μάλλον συνηθισμένη σκηνή σε σχολείο αρτιμελών παιδιών. Κάποια παιδιά παίζουν ποδόσφαιρο. Παίζουν με όλο τους το είναι. Δεν καταλαβαίνουν, δεν νοιώθουν τίποτ' άλλο. Ένα παιδί κλοτσά την μπάλα άστοχα. Καρφώνεται στα κλαδιά ενός δέντρου. Το παιχνίδι αναγκαστικά σταματά. Τα παιδιά θυμωμένα ξεσπούν με μανία στον άστοχο σουτέρ. Κανονικό ξυλοφόρτωμα, βρισιές, εκβιασμοί ("Αύριο θα φέρεις λεφτά για καινούργια μπάλα, αλλιώς να μην πατήσεις στο σχολείο"). Ο θυμός και το μίσος ξεχειλίζουν από παιδικές ψυχές που κάποτε τις θεωρούσαμε "αθώες, αγνές".<br />Αναπηρίες σώματος και μεγαλείο ψυχής. Υγεία σώματος και αναπηρία ψυχής.<br />Πολλοί γονείς πονούν για τα ανάπηρα παιδιά τους.<br />Πόσοι θα έπρεπε να θρηνούν για τα θυμώδη, ανεγκρατή και απαιδαγώγητα παιδιά τους;<br />Και πόσοι γονείς θυμούνται ότι τα παιδιά έχουν ψυχή που χρειάζεται φροντίδα και αγωγή και υγιή τροφή για να μην καταστεί ανάπηρη;<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6711664408644467597-8023668195191752017?l=stavkoum.blogspot.com' alt='' /></div>Λήμνοςhttp://www.blogger.com/profile/00446201657454024055noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6711664408644467597.post-88211969846655203062010-09-19T19:41:00.000+03:002010-09-19T20:07:06.210+03:00Επαγγελματική εξουθένωσηΜια που μελετώ την "Αδικία που πληγώνει" του Δ. Καραγιάννη ας κλέψω κάτι ακόμη ενδιαφέρον.<br />Από το κεφάλαιο "Επαγγελματική εξουθένωση":<br />"Δεν είναι δυνατόν ένας επαγγελματίας να σκέφτεται ακραία ανταγωνιστικά στην εργασία του και να είναι συνεργατικός με τη σύντροφό του.<br />Δεν είναι δυνατόν ένας επαγγελματίας να έχει χάσει κάθε έννοια ηθικής στην υπηρεσία του κέρδους και να είναι τίμιος στη συντροφική του σχέση.<br />Δεν είναι δυνατόν ένας επαγγελματίας να στέκεται αδίστακτος στις επαγγελματικές του σχέσεις και να μη μεταφέρει την στάση αυτή και στις σχέσεις με τα παιδιά του.<br />Δεν είναι δυνατόν ένας εργαζόμενος να έχει χάσει το ενδιαφέρον στην εργασία του, να νοιώθει ότι σκουριάζει, να μην κάνει κάποια ενέργεια για να επαναπροσδιοριστεί και να μπορεί να γυρνά σπίτι του ευχαριστημένος και να έχει σχέσεις ζωντανές με τους δικούς του.<br />Δεν μπορεί κάποιος να εθίζεται στην παραίτηση και στην γκρίνια στη διάρκεια της ημέρας στο εργασιακό του περιβάλλον και το βράδυ να μεταβάλλεται σε έναν δημιουργικό άνθρωπο που παράγει λύσεις και που εμπνέει τους αγαπημένους του.<br />Η διάβρωση εισχωρεί παντού. Είναι ύπουλη. Η μεταφορά της κούρασης και της αίσθησης αδικίας και αποτυχίας από τον επαγγελματικό στον προσωπικό χώρο καθίσταται μοιραία..."<br /><br /><span style="font-style: italic;">Δεν υπάρχουν στεγανά στον άνθρωπο. Οι ποικίλες σχέσεις μας (συζυγικές, γονεϊκές, επαγγελματικές, κοινωνικές) είναι αλληλένδετες, αλληλοεπηρεαζόμενες και αλληλοτροφοδοτούμενες. Τα βιώματα που αντλούμε από τις μεν, ενθαρρύνουν ή υποσκάπτουν τις δε.</span><br /><span style="font-style: italic;">Αν μπορούμε να αντλούμε χαρά και πληρότητα και δικαίωση από την εργασία μας - την όποια εργασία μας, δεν χρειάζεται να είναι κάτι μοναδικό και ξεχωριστό - θα 'μαστε χαρούμενοι και πλήρεις σε όλες τις εκφάνσεις του βίου μας και θα μεταδίδουμε τη χαρά, τη δημιουργικότητα, το ενδιαφέρον μας σε όλους όσοι μας συναναστρέφονται.</span><br /><span style="font-style: italic;">Αλλά δυστυχώς και το αντίθετο. Αλλοίμονο στα μικρά παιδιά, στους νέους που στα πρόσωπα των γονέων τους αντικρύζουν την κούραση, την απογοήτευση, τα στίγματα της αξεπέραστης αδικίας που βιώνουν στο εργασιακό τους περιβάλλον. Πριν ακόμη τα ίδια δοκιμάσουν τις δυνάμεις τους, πριν αγαπήσουν την εργασία που θα κληθούν να κάνουν, πικράθηκαν. Οι εργασιακές σχέσεις ζωγραφίστηκαν μέσα τους μαύρες και οδυνηρές. Η σχέση τους με την εργασία προκαθορίστηκε αρνητικά. Τι κρίμα! Πόσο κακή η αρχή της ζωής τους!</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6711664408644467597-8821196984665520306?l=stavkoum.blogspot.com' alt='' /></div>Λήμνοςhttp://www.blogger.com/profile/00446201657454024055noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6711664408644467597.post-29822308715285974392010-09-15T18:10:00.000+03:002010-09-15T18:33:09.169+03:00Ουρανού ισοστάσιον και θεία κλίμαξ<div style="text-align: center;"><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_RygWk9kcU_I/TJDldF2z8mI/AAAAAAAAATc/7s9MDPSrUrI/s1600/%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%85%CF%81%CF%8C%CF%82.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 284px; height: 177px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_RygWk9kcU_I/TJDldF2z8mI/AAAAAAAAATc/7s9MDPSrUrI/s320/%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%85%CF%81%CF%8C%CF%82.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5517161831479898722" border="0" /> </a> <span style="font-size:85%;"><span style="font-style: italic;">Η εύρεση του Τιμίου Σταυρού από την Αγία Ελένη</span></span><br /></div><span style="font-size:85%;"><span style="font-style: italic;"></span></span></div><span style="font-size:85%;"><span style="font-style: italic;"><br /></span></span>Πώς μ' αρέσει ο εσπερινός και ο όρθρος της εορτής της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού!<br />Εκείνο το υπέροχο Εξαποστειλάριο: <span style="font-style: italic;"><br /></span><div style="text-align: center;"><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 0, 153);">"Σταυρός, ο φύλαξ πάσης της οικουμένης, </span> <span style="font-style: italic; color: rgb(0, 0, 153);"> σταυρός, η ωραιότης της εκκλησίας,</span><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 0, 153);"><br />σταυρός, βασιλέων το κραταίωμα,</span> <span style="font-style: italic; color: rgb(0, 0, 153);">σταυρός, πιστών το στήριγμα, </span> <span style="font-style: italic; color: rgb(0, 0, 153);"><br />σταυρός, αγγέλων η δόξα</span> <span style="font-style: italic; color: rgb(0, 0, 153);"> και των δαιμόνων το τραύμα".</span><br /></div>Και τα τροπάρια των Αίνων,όπως:<span style="font-style: italic;"><br /></span><div style="text-align: center;"><span style="font-style: italic;"><span style="color: rgb(0, 0, 153);"> "Ω του παραδόξου θαύματος! </span></span><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 0, 153);">ως βότρυν πλήρη ζωής ο βαστάσας τον ύψιστον, </span><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 0, 153);">από γης υψούμενος Σταυρός οράται σήμερον. </span><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 0, 153);">Δι' ού προς Θεόν πάντες ειλκύσθημεν </span><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 0, 153);">και κατεπόθη εις τέλος θάνατος. </span><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 0, 153);">Ω ξύλον άχραντον! υφ' ού απολαύομεν</span><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 0, 153);">της εν Εδέμ αθανάτου βρώσεως Χριστόν δοξάζοντες"</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6711664408644467597-2982230871528597439?l=stavkoum.blogspot.com' alt='' /></div>Λήμνοςhttp://www.blogger.com/profile/00446201657454024055noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-6711664408644467597.post-90873579008573001102010-09-15T17:01:00.000+03:002010-09-15T18:03:29.623+03:00Καθημερινές δικτατορίεςΜου άρεσαν πάρα πολύ και "κλέβω" από το βιβλίο του Δημήτρη Καραγιάννη <span style="color: rgb(51, 51, 255);">"Η αδικία που πληγώνει"</span> τα εξής:<br />"Στην καθημερινότητα των οικογενειών είναι συχνές οι καταστάσεις όπου<span style="font-weight: bold;"> </span>κάποιο μέλος αγανακτεί για την συμπεριφορά των άλλων και δεν συνειδητοποιεί ότι είναι αυτός που αδικεί με τη συμπεριφορά του ή με τις απόψεις του.<span style="font-weight: bold;"> </span><span style="font-style: italic; font-weight: bold;">Εν ονόματι τέλειων καταστάσεων βασανίζει ψυχές και σώματα</span> (Αυτό είναι δικό μου).<br />Ας αναφέρουμε μερικές καθημερινές δικτατορίες: <span style="font-weight: bold;">η καθαριότητα που μολύνει</span><span style="font-style: italic; font-weight: bold;"></span><span style="font-weight: bold;">, η αυτονομημένη αισθητική, η αναίσθητη ευαισθησία, η λογική που σκοτώνει, οι ψευδείς ύπουλες θυσίες, η τυραννία του σωστού.</span><br /><span style="font-style: italic;">(Για καθεμιά προχωρεί σε πολύ λεπτές, εύστοχες παρατηρήσεις.</span> <span style="font-style: italic;">Αντιγράφω κάποιες σχετικές με την πρώτη "δικτατορία").<br /></span><br />Η μητέρα (υπάρχουν και άνδρες σ' αυτήν την κατηγορία) που ασχολείται ψυχαναγκαστικά με την καθαριότητα δεν συνειδητοποιεί το πλήθος των ψυχικών μικροβίων που καλλιεργεί στην καθημερινή ζωή της οικογένειας.<br />Τη στιγμή που διαμαρτύρεται για το ρόλο της ως υπηρέτριας, που πιστοποιείται από την συνεχή ενασχόλησή της με τον καθαρισμό του σπιτιού, δεν συνειδητοποιεί ότι έχει γίνει ένας δικτάτορας που ενοχοποιεί τη ζωή.<span style="font-style: italic;"> <span style="font-weight: bold;">("Η ζωή και η δημιουργικότητα παράγουν ακαταστασία και σκουπίδια. Η απραξία και η νέκρα διαφυλάττουν την άψογη καθαριότητα"</span> κι αυτό είναι δικό μου).<br /></span>Θεωρεί ότι ταλαιπωρείται εξαιτίας των παιδιών της και δεν συνειδητοποιεί ότι αυτή τα ταλαιπωρεί αφόρητα με το να τους στερεί το δικαίωμα να είναι φυσιολογικά παιδιά και όχι προγραμματισμένα ρομπότ.<br />Αναπτύσσει μια αυτιστική στάση, κατά την οποία τα άψυχα αντικείμενα του σπιτιού έχουν την προτεραιότητα έναντι των έμψυχων όντων. Αντί να είναι η οικοδέσποινα που δημιουργεί το θερμό κλίμα του σπιτικού, περιορίζεται στο να είναι ο φύλακας του άψυχου σπιτιού.<br />Η μητέρα που ασχολείται διαρκώς με την καθαριότητα και βρίσκεται σε διαρκή διαμάχη με τα παιδιά της δεν συνειδητοποιεί ότι το σπίτι κατοικείται από ζωντανές υπάρξεις. Άραγε σκέφτεται ότι πολλές μητέρες παραπληγικών παιδιών θα εύχονταν να μπορούσαν τα παιδιά τους να τους αναστατώνουν το σπίτι;<span style="font-style: italic;"><br /></span>Εκείνος που εκνευρίζεται με τους άλλους που δεν τηρούν τους κανόνες της καθαριότητας , τους οποίους ο ίδιος έχει θέσει, δεν συνειδητοποιεί ότι στην πραγματικότητα και αυτός θα επιθυμούσε να δραπετεύσει από την πεντακάθαρη φυλακή του. Γι' αυτό και οργίζεται μ' εκείνους που το τολμούν...<span style="font-style: italic;">".<br /><span style="font-style: italic;"><br /></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6711664408644467597-9087357900857300110?l=stavkoum.blogspot.com' alt='' /></div>Λήμνοςhttp://www.blogger.com/profile/00446201657454024055noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6711664408644467597.post-39460975745832370652010-09-05T17:41:00.000+03:002010-09-05T18:55:22.149+03:00"Δεύτε πρός με πάντες οι ασθενείς, καγώ θεραπεύσω υμάς"Σε μια πολύ όμορφη και πλούσια χώρα ενέσκηψε λοιμός, πολύ παράξενος λοιμός. Όλοι οι κάτοικοι της χώρας ασθένησαν. Η αρρώστια αυτή δεν είχε εξωτερικά συμπτώματα πολύ φανερά. Ούτε πυρετό, ούτε καταρροή, ούτε διάρροια, ούτε εξανθήματα, ούτε κάτι τέλος πάντων εξωτερικά εύκολα αναγνωρίσιμο. Αλλά κατέβαλε εσωτερικά τους ανθρώπους και σιγά-σιγά τους οδηγούσε στην παράνοια και ύστερα στον θάνατο.<br />Στην αρχή οι άνθρωποι δεν καταλάβαιναν τι τους συνέβαινε. Δεν μπορούσαν να εξηγήσουν γιατί δεν μπορούσαν πια να σκεφθούν, να συνεννοηθούν μεταξύ τους, γιατί δεν μπορούσαν να ολοκληρώσουν τις δουλειές τους, γιατί ήταν μελαγχολικοί, γιατί αισθάνονταν απελπισμένοι. Κι όταν άρχισαν και οι θάνατοι - πιο συχνοί και σε νεαρές ηλικίες - τότε πια απογοητεύθηκαν. Οι επιστήμονές τους δεν μπορούσαν να ερμηνεύσουν το φαινόμενο. Ήταν κι αυτοί θύματα της ίδιας ασθένειας. Κάποιοι νεαροί έστειλαν e-mail σ' όλο τον κόσμο και ζητούσαν βοήθεια από όποιον μπορούσε να προσφέρει.<br />Πέρασε λίγος καιρός. Σε μια χώρα μακρινή ένας περίφημος επιστήμονας-ερευνητής που είχε αναλώσει τη ζωή του μελετώντας ιώσεις και λοιμώξεις κάθε είδους, κορυφή στο είδος του, ενδιαφέρθηκε για την παράξενη αυτή ασθένεια. Εγκατέλειψε την εξασφαλισμένη του άριστη εργασία, πήρε μαζί του ό,τι βιβλία και φάρμακα θα μπορούσαν να του φανούν χρήσιμα και ταξίδεψε στη χώρα αυτή, ας την πούμε Μάνια (βγαίνει από το man που θα πει άνθρωπος και το μανία που θα πει τρέλα). Φυσικά ήξερε, ήταν σίγουρο ότι κι αυτός θα κολλούσε αργά ή γρήγορα, αλλά αποδέχθηκε το ενδεχόμενο. Ήθελε μόνο να προλάβει πριν τον καταβάλει η ασθένεια να την μελετήσει και να βρει τη λύτρωση.<br />Μόλις έφτασε στη Μάνια στρώθηκε στη δουλειά. Άνοιξε ένα ιατρείο στο οποίο εξέταζε χιλιάδες ασθενείς και κατέγραφε τις αλλαγές στη συμπεριφορά τους. Ύστερα άρχισε να δοκιμάζει τα φάρμακά του και ό,τι μπορούσε να σκεφτεί με την τεράστια πείρα του ως πιθανά βοηθητικό. Τρία χρόνια δούλεψε υπερεντατικά. Κατέληξε σε κάποιο τρόπο θεραπείας που αποδείχτηκε σωτήριος. Ήταν μακροχρόνιος και βασιζόταν και σε φάρμακα, αλλά και σε γενικότερη αλλαγή του τρόπου ζωής.Ο διάσημος γιατρός νόσησε και ο ίδιος. Πάνω στον οργανισμό του όμως δοκίμασε εμβόλια και θεραπείες που αποδείχτηκαν σωτήριες. Ο ίδιος οδηγούνταν στο θάνατο αλλά πρόλαβε - με διεθνή βοήθεια - να παραγάγει μεγάλες ποσότητες εμβολίων και φαρμάκων, να χτίσει νοσοκομεία, τα εξόπλισε και κάλεσε όλο το λαό της χώρας να έρθει για να θεραπευτεί. Όσοι αποφάσισαν να μπουν στα νοσοκομεία έπρεπε να εγκαταλείψουν όλες τις παλιές συνήθειες, να απαρνηθούν τον μέχρι τότε τρόπο ζωής και να πιστέψουν στο γιατρό και τη θεραπεία που τους υποσχόταν. Να προσέξουν πολύ τη διατροφή τους, να ησυχάζουν με μελέτη και περισυλλογή, να μη μεριμνούν με άγχος για τη ζωή τους, να συγχωρήσουν όποιον τους είχε βλάψει και να παίρνουν πολύ τακτικά τα φάρμακα που θα τους χορηγούνταν. Αν τα έκαναν όλα αυτά θα γίνονταν καλά. Αν δεν τα έκαναν με συνέπεια δεν θα θεραπεύονταν κι ας ήταν μέσα στα νοσοκομεία. Όσοι τέλος δεν έμπαιναν στα νοσοκομεία δεν θα είχαν καμιά απολύτως πιθανότητα να γιατρευτούν.<br />Πολλοί κάτοικοι της Μάνια πίστεψαν στο γιατρό και τις επαγγελίες του και ζήτησαν τη θεραπεία στα νοσοκομεία του. Και πάρα πολλοί όμως έμειναν αδιάφοροι και συνέχισαν την ταλαίπωρη ζωή τους. Δεν ήταν κι εύκολο να απαρνηθούν τις μέχρι τώρα συνήθειές τους. Και φυσικά ήταν αδύνατο κάποιος να θέλει να είναι και στο νοσοκομείο και έξω. Αυτό θα ήταν το πιο εξωφρενικό απ' όλα...<br /><br /><span style="font-style: italic;">Πώς μου ήρθε η ιδέα γι' αυτή την ιστορία το πρωί την ώρα της Θείας Λειτουργίας! </span><br /><span style="font-style: italic;">Μάλιστα έμεινα σ' αυτό το τελευταίο: Ή μέσα ή έξω.<br />Δεν μπορείς να είσαι και του Χριστού και του κόσμου. </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6711664408644467597-3946097574583237065?l=stavkoum.blogspot.com' alt='' /></div>Λήμνοςhttp://www.blogger.com/profile/00446201657454024055noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-6711664408644467597.post-48148044331514116962010-08-29T21:14:00.001+03:002010-08-29T21:35:41.752+03:00Ποιητική αφορμή αυτοκριτκής<span style="font-weight: bold;">Κι είμαστε όλοι μας γονείς</span><br /><span style="font-weight: bold;">και μεγαλώνουμε παιδιά</span><br /><span style="font-weight: bold;">και τους χαλάμε τη ζωή </span><br /><span style="font-weight: bold;">με παλιοπράγματα...</span><br /><br /><span style="font-style: italic;">Στίχοι Σώτιας Τσώτου</span><br /><span style="font-style: italic;">που τους τραγουδούσε-απάγγελνε ο Κώστας Χατζής<br />με τον μοναδικό του τρόπο.<br /><br /></span>Κι ας κάνει ο κάθε γονιός την αυτοκριτική του...<span style="font-style: italic;"><br /></span>ασυνεπής δική μας ζωή, χαοτικές ή διαλυμένες οικογένειες, ανηθικότητες, έλλειψη στόχων και ιδανικών, κακότητες, μικρότητες, σκληρότητα κι ό,τι άλλο βρει ο καθένας μας στο ενεργητικό του.<br />Άραγε μπορούμε να διορθώσουμε κάτι;<span style="font-style: italic;"><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6711664408644467597-4814804433151411696?l=stavkoum.blogspot.com' alt='' /></div>Λήμνοςhttp://www.blogger.com/profile/00446201657454024055noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6711664408644467597.post-63793245008717763402010-08-27T22:29:00.000+03:002010-08-27T22:45:26.174+03:00Αλήθεια και λήθη<span style="font-size:130%;">-Τι να θυμάμαι; Τι να λησμονώ;<br />-Θυμήσου την αγάπη και την πρόνοια του Θεού.<br />Θυμήσου τη θυσία του Υιού.<br />Θυμήσου τις ουράνιες δωρεές του Πνεύματος του Αγίου.<br />Λησμόνησε τα λόγια τα πικρά και το θυμό του αδελφού σου.<br />Λησμόνησε τα λάθη, τα κενά, την απρονοησία των άλλων.<br />Θυμήσου τις δικές σου αστοχίες.<br />Θυμήσου τη δική σου αγνωμοσύνη και σκληρότητα.<br />Λησμόνησε τις άπειρες δικές σου επιθυμίες.<br />Λησμόνησε για λίγο τα δικά σου.<br />Θυμήσου τις ανάγκες των φτωχών<br />και των βασανισμένων αδελφών τον πόνο.<br />Θυμήσου ό,τι σε ωφελεί και την ψυχή σου ξελαφρώνει.<br />Λησμόνησε ό,τι σε πονεί ή τον εγωισμό σου γιγαντώνει.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6711664408644467597-6379324500871776340?l=stavkoum.blogspot.com' alt='' /></div>Λήμνοςhttp://www.blogger.com/profile/00446201657454024055noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6711664408644467597.post-74116884361731510992010-08-27T21:48:00.001+03:002010-08-28T16:34:40.004+03:00"Ίνα ώσιν εν"<span style="font-size:130%;">Λίγες ώρες πριν από τη σύλληψή Του ο Κύριός μας απευθύνει στον Πατέρα Του θερμή, "αιματηρή" προσευχή. Βλέπει τα γεγονότα που έρχονται και παρακαλεί τον Πατέρα Του να τον ενισχύσει. Βλέπει και κάτι άλλο και παρακαλεί και γι' αυτό τρεις φορές: "ίνα ώσιν έν". Βλέπει τις διχόνοιες, τα σχίσματα, τις εμπάθειες που διαιρούν τους ανθρώπους και παρακαλεί για τους μαθητές Του να μείνουν ενωμένοι, να γίνουν ένα.<br />Πώς μου ήρθε τώρα να γράψω για την ενότητα; Διάβαζα σ΄ένα βιβλίο που εξιστορεί το βίο και τα έργα του Μεγάλου Κωνσταντίνου (Ολυμπιάδος Ντίτορα, ο Πατήρ της Ρωμιοσύνης) ότι ο Κωνσταντίνος είχε πιστέψει πως η αγάπη που διεκήρυττε ο Χριστιανισμός θα κατάφερνε - αν επικρατούσε στο απέραντο κράτος του ο Χριστιανισμός - να βοηθήσει στην ενότητα των λαών της αυτοκρατορίας του. Απογοητεύθηκε βαθύτατα όταν ξέσπασε η πρώτη θύελλα με την αίρεση του Αρείου. Η εκκλησία σπαράχτηκε από εμπαθείς έριδες, όχι μόνο για δογματικά αλλά και για προσωπικά ζητήματα. Επίσκοποι που είχαν ζήσει τους διωγμούς αλληλοκατηγορούνταν για ανηθικότητες. Ο Κωνσταντίνος θέλησε να επαναφέρει την ενότητα της Εκκλησίας. Πίστευε στην ενότητα, ήλπιζε στην ενότητα κι ας ήταν ακόμη ειδωλολάτρης. Για να μην επιβάλει αυθαίρετα τη δική του γνώμη - αν και μπορούσε ως αυτοκράτορας να το πράξει - επειδή είχε επίγνωση ότι δεν γνωρίζει καλά τα της χριστιανικής πίστεως, συγκαλεί την Α΄Οικουμενική Σύνοδο, ώστε οι επίσκοποι να καταλλαγούν μεταξύ τους και να ενωθούν. Συντάσσει ο ίδιος το Διάταγμα με το οποίο συγκροτεί τη Σύνοδο. Το συνοδεύει με προσωπικές επιστολές και το αποστέλλει σε όλους τους επισκόπους στους οποίους διαθέτει μεταφορικά και οικονομικά μέσα για να μεταβούν στη Νίκαια. Η Σύνοδος αρχίζει με ενωτικό λόγο του αυτοκράτορα. Μόλις τελειώνει παίρνουν το λόγο οι επίσκοποι, οι οποίοι δυστυχώς αρχίζουν να αλληλοκατηγορούνται. Πάλι παίρνει το λόγο ο Κωνσταντίνος και τους παρακαλεί να του καταθέσουν γραπτά υπομνήματα με τις κατηγορίες για να τα μελετήσει. Αφού συγκεντρώθηκαν οι λίβελλοι, παρουσιάστηκε πάλι στη Σύνοδο ο Κωνσταντίνος. "Όσα γραπτά μου παραδώσατε υποσχέθηκα να τα εξετάσω. Αλλά δεν θα το κάμω. Θα τα ρίξω στην πυρά που τώρα εδώ μπροστά σας θα αναφθεί και θα παρακαλέσω με τον ίδιο τρόπο να κάψετε κι εσείς στη φωτιά της λήθης τις μεταξύ σας αντιπαλότητες, ώστε να μείνει η εκκλησία ενωμένη και δυνατή". Η Α' Οικουμενική Σύνοδος κατάφερε να κρατήσει την ενότητα της Εκκλησίας χάρη στην επιμονή του Κωνσταντίνου.<br />Κάποιος πρέπει να πολεμάει για την ενότητα. Δεν είναι αυτονόητη. Αυτονόητη είναι η διαίρεση, η απομάκρυνση, τα σχίσματα, η ψυχρότητα. Η ενότητα είναι κατόρθωμα σε όλα τα επίπεδα, στους μικρόκοσμους και στα έθνη. Κάθε βήμα προς την ενότητα ενέχει αυταπάρνηση και θυσία,την οδύνη της αποποίησης του δικού μας, του εαυτού μας, του βολέματός μας, μιας επιδίωξής μας. Η ενότητα είναι ένας πόνος κι ένας ματωμένος μακρύς δρόμος που οδηγεί στη Βασιλεία του Θεού.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6711664408644467597-7411688436173151099?l=stavkoum.blogspot.com' alt='' /></div>Λήμνοςhttp://www.blogger.com/profile/00446201657454024055noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6711664408644467597.post-74862036948168808012010-08-25T15:38:00.000+03:002010-08-25T16:11:58.294+03:00Δύο τινάΑκούω τις ειδήσεις και στέκομαι σε δυο σημεία, τραγικά κατά τη φτωχή μου γνώμη:<br />Πρώτη είδηση: Σε δυο τμήματα ΤΕΙ, τα οποία δεν κατονομάζονται, εισάγονται υποψήφιοι με ΜΟ βαθμολογίας ...೦,9!!! Προφανώς οι μαθητές αυτοί έδωσαν λευκή κόλλα σχεδόν σε όλα τα μαθήματα κι όμως εισάγονται στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Μάλλον δεν ξέρουν όχι να γράφουν, αλλά ούτε και να διαβάζουν (εννοώ να αναγινώσκουν), πόσο μάλλον να μελετούν επιστημονικά, να ερευνούν κτλ. Δεν ξέρω αν τελικά θα εγγραφούν στο ΤΕΙ για να σπαταλήσουν άσκοπα τις οικονομίες και το υστέρημα των γονιών τους και το χειρότερο τη νιότη τους, τα πιο παραγωγικά τους χρόνια που θα 'πρεπε να κάνουν επιλογές σύμφωνες με τις δυνατότητες και τις κλίσεις τους. Λυπάμαι που η πολιτεία για κάποιες ακατανόητες σκοπιμότητες "παίζει" με τα νέα παιδιά παρέχοντάς τους τάχα πρόσβαση σε μια κάποια σχολή που εκ προοιμίου είναι αδύνατον να τελειώσουν. Δεν είναι όλοι για σπουδές. Δεν είναι όλοι για γράμματα. Κάποιοι θα γίνουν τεχνίτες, εργάτες, αγρότες. Και μπορεί να σταδιοδρομήσουν επαγγελματικά με επιτυχία και χωρίς πτυχίο ΑΕΙ ή ΤΕΙ. Οι ώριμοι και νουνεχείς ιθύνοντες πρέπει να βοηθήσουν τα νέα παιδιά προς αυτή την κατεύθυνση.<br />Δεύτερη είδηση: Θα γίνει απογραφή των συνταξιούχων, όπως έγινε των δημοσίων υπαλλήλων, με την ελπίδα ότι θα γλιτώσουμε από το φαινόμενο να καταβάλλεται η σύνταξη σε ανθρώπους που έχουν πεθάνει εδώ και ...10 χρόνια! Ανακαλύφθηκε σε κάποιο έλεγχο περίπτωση τεθνεώτος από το 1999 του οποίου η σύνταξη ερχόταν κανονικότατα μέχρι σήμερα. Και δεν είναι ο μόνος. Σε πρόχειρο έλεγχο βρέθηκαν εκατοντάδες παρόμοιες περιπτώσεις. Μπράβο κράτος! Όλα αυτά τά ποσά δεν πρέπει να ζητηθούν πίσω εκ μέρους του Δημοσίου ως αχρεωστήτως καταβληθέντα συν τους τόκους, συν τα πρόστιμα, συν ποινικές καταδίκες; Κι αν ήταν συντάξεις των 500 ευρώ, μικρότερο το κακό. Αν ήταν παχυλές των 3000 και βάλε;<br />Ας ελπίσουμε ότι πλησιάζει η ώρα που θα λειτουργήσουν αποτελεσματικά οι ελεγκτικοί και οι τιμωρητικοί μηχανισμοί στο κράτος μας. Όσο κι αν μας κακοφαίνεται δεν λειτουργούμε έντιμα και με συνέπεια αν δεν κρέμεται πάνω απ΄το κεφάλι μας μια ισχυρή απειλή.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6711664408644467597-7486203694816880801?l=stavkoum.blogspot.com' alt='' /></div>Λήμνοςhttp://www.blogger.com/profile/00446201657454024055noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6711664408644467597.post-3222160318655834032010-08-16T23:20:00.000+03:002010-08-16T23:40:37.722+03:00Η Λειτουργία στην Παναγία Σουμελά: αρχή μιας νέας εποχής;<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_RygWk9kcU_I/TGmhDujGCfI/AAAAAAAAATM/3JqUdp1b234/s1600/%CE%A3%CE%BF%CF%85%CE%BC%CE%B5%CE%BB%CE%AC.png"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 191px; height: 143px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_RygWk9kcU_I/TGmhDujGCfI/AAAAAAAAATM/3JqUdp1b234/s320/%CE%A3%CE%BF%CF%85%CE%BC%CE%B5%CE%BB%CE%AC.png" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5506109104844048882" border="0" /></a><br />"Όποιος είναι βέβαιος για την πίστη του δεν φοβάται την ελευθερία της πίστης. Όποιος είναι βέβαιος για τις σκέψεις του, για τις ιδέες του δεν φοβάται την ελευθερία της σκέψης, την ελευθερία των ιδεών".<br />Ομολογώ πως ο Ερντογάν με εντυπωσίασε. Η γειτονική μας χώρα έχει έναν αξιόλογο ηγέτη.<br />Η Θεία Λειτουργία στην Παναγία Σουμελά δεν είναι τυχαίο ή ευκαιριακό γεγονός, παρόλο που εξυπηρετεί και σκοπιμότητες. Πιστεύω ότι σηματοδοτεί μια νέα νοοτροπία, ένα άλλο πολιτιστικό και ιδεολογικό είναι και φαίνεσθαι της Τουρκίας.<br />"Οψόμεθα" ελπίζοντες...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6711664408644467597-322216031865583403?l=stavkoum.blogspot.com' alt='' /></div>Λήμνοςhttp://www.blogger.com/profile/00446201657454024055noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6711664408644467597.post-12070497411744244412010-08-14T14:45:00.000+03:002010-08-14T14:58:39.225+03:00Ω, Παναγιά μου Δέσποινα!<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_RygWk9kcU_I/TGaCbJxm-3I/AAAAAAAAATE/g3GZjADbBXs/s1600/%CE%A0%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CE%B3%CE%AF%CE%B1+1.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 244px; height: 206px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_RygWk9kcU_I/TGaCbJxm-3I/AAAAAAAAATE/g3GZjADbBXs/s320/%CE%A0%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CE%B3%CE%AF%CE%B1+1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5505230997499083634" border="0" /></a><br /></div><div style="text-align: center;">Χρυσοπλοκώτατε πύργε και δωδεκάτειχε πόλις,<br />ηλιοστάλακτε θρόνε, καθέδρα του Βασιλέως,<br />Ακατανόητον θαύμα! Πώς γαλουχείς τον Δεσπότην;<br /><br /><span style="font-style: italic;">*Υπέροχο βλέμμα πόνου, λατρείας, ελπίδας, γλυκύτητας...</span><br /><span style="font-style: italic;">βλέμμα μητρικό.</span><br /><span style="font-style: italic;">Τα έχει όλα, όπως τα έχει κι η ψυχή της.</span><br /><span style="font-style: italic;">Γι'αυτό τη νιώθουμε πολύ κοντά μας. </span><br /><span style="font-style: italic;">Την παρακαλούμε και μας παρακαλεί (παρηγορεί).</span><br /><span style="font-style: italic;">Μας συμπονά και πρεσβεύει για μας</span><br /><span style="font-style: italic;">χαρίζοντάς μας ελπίδα και θάρρος.</span><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6711664408644467597-1207049741174424441?l=stavkoum.blogspot.com' alt='' /></div>Λήμνοςhttp://www.blogger.com/profile/00446201657454024055noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6711664408644467597.post-33157834952516610962010-08-12T22:48:00.000+03:002010-08-14T14:36:09.605+03:00Λίγες ακόμη φωτογραφίες από την Πόλη<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_RygWk9kcU_I/TGRRxuGH3cI/AAAAAAAAASk/3niCNA1Lw7k/s1600/IMGP3927.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_RygWk9kcU_I/TGRRxuGH3cI/AAAAAAAAASk/3niCNA1Lw7k/s320/IMGP3927.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5504614559182740930" border="0" /></a><br />Ο τρούλλος της Αγια-Σοφίας, που για δεκαετίες κρυβόταν από τις σκαλωσιές, επιτέλους αποκαλύφθηκε, δυστυχώς με τα αραβουργήματα στο κέντρο. Στα τέσσερα σφαιρικά τρίγωνα τα εξαπτέρυγα Σεραφίμ.<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_RygWk9kcU_I/TGRSU2fZ-JI/AAAAAAAAASs/KPvLGPCP-dk/s1600/IMGP3928.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_RygWk9kcU_I/TGRSU2fZ-JI/AAAAAAAAASs/KPvLGPCP-dk/s320/IMGP3928.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5504615162731690130" border="0" /></a><br />Ο χώρος στέψης των βυζαντινών αυτοκρατόρων περίπου στο κέντρο της Αγια-Σοφιάς. Τιμή και δόξα για όποιον στάθηκε σ' αυτό το σημείο, αλλά και πόσες πλεκτάνες, ραδιουργίες, δολοφονίες, εξορίες και αναγκαστικοί εγκλεισμοί σε μοναστήρια για να κερδηθεί αυτή η θέση!<br /><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_RygWk9kcU_I/TGRRCiS9gxI/AAAAAAAAASU/Q_S9Mp1wXi0/s1600/IMGP3834.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_RygWk9kcU_I/TGRRCiS9gxI/AAAAAAAAASU/Q_S9Mp1wXi0/s320/IMGP3834.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5504613748561511186" border="0" /></a><br />Μουσείο Πάγου στην Πόλη με αρκετά παγοεκθέματα, όπως αυτό το πλοίο των Βίκινγκς. Το συνιστούμε για τις πολύ θερμές ημέρες. Θα δροσιστείτε με -5ο Kελσίου. (Στο εμπορικό κέντρο Istanbul Forum στην περιοχή Bairampasa).<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_RygWk9kcU_I/TGRQjwDeKtI/AAAAAAAAASM/sThPkFVu_xs/s1600/IMGP3809.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_RygWk9kcU_I/TGRQjwDeKtI/AAAAAAAAASM/sThPkFVu_xs/s320/IMGP3809.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5504613219678694098" border="0" /></a>Εκατοντάδες διακοσμητικά φαναράκια. Μια όμορφη γωνιά στο Καπαλ ι(πολύ κλειστό το ι, σχεδόν άφωνο) Τσαρσί.<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_RygWk9kcU_I/TGRSwvKA2KI/AAAAAAAAAS0/FW-R8SDHGJk/s1600/IMGP3963.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_RygWk9kcU_I/TGRSwvKA2KI/AAAAAAAAAS0/FW-R8SDHGJk/s320/IMGP3963.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5504615641799252130" border="0" /></a>Τα χαλιά είναι για πούλημα σ' ένα γραφικό στενό κοντά στο Yerebatan Seray.<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_RygWk9kcU_I/TGRRYSq9vOI/AAAAAAAAASc/9Ob8oI6_qB8/s1600/IMGP3887.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_RygWk9kcU_I/TGRRYSq9vOI/AAAAAAAAASc/9Ob8oI6_qB8/s320/IMGP3887.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5504614122324344034" border="0" /></a><br />Αυτή η φωτογραφία είναι μόνο για το φίλο μας το Νίκο. Νοερά ας απολαύσει το Iskender στο Gelik (το λεγόμενο "Σπίτι της Λωξάντρας").<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6711664408644467597-3315783495251661096?l=stavkoum.blogspot.com' alt='' /></div>Λήμνοςhttp://www.blogger.com/profile/00446201657454024055noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6711664408644467597.post-74616253374840350602010-08-07T20:31:00.000+03:002010-08-07T21:04:30.320+03:00Σχέδιο "Ίρις"Από τον Οκτώβριο σε τρία Δημοτικά σχολεία της Οξφόρδης θα αρχίσει πιλοτικά η διδασκαλία των αρχαίων ελληνικών. Κρίνει το Υπουργείο Παιδείας του Ηνωμένου Βασιλείου ότι θα είναι πολύ καλό να μπορούν οι σύγχρονοι Βρετανοί να μελετούν από το πρωτότυπο κείμενα που επηρέασαν, μάλλον δημιούργησαν τον ευρωπαϊκό πολιτισμό, όπως τα έργα των τραγικών ποιητών ή τα συγγράμματα του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη. Μάλιστα σε μια δημοσκόπηση 80% των ερωτηθέντων απάντησαν θετικά σε ερώτηση γι' αυτήν την πρωτοβουλία.<br />Μια δημοσιογράφος (Mary Beard) ωστόσο σχολιάζει πικρόχολα ότι τα σπουδαία έργα της αρχαιοελληνικής γραμματείας δεν μπορούν να βοηθήσουν στη λύση των σύγχρονων προβλημάτων όπως δεν κατάφεραν να αποτρέψουν από την καταστροφή τη σύγχρονη Ελλάδα.<br />Βέβαια μπορούμε να της απαντήσουμε ότι ελάχιστοι από τους σύγχρονους Έλληνες πολίτες και πολιτικούς έχουν ασχοληθεί με την αρχαιοελληνική γραμματεία, επομένως πώς να μας βοηθήσει η σοφία των προγόνων μας.<br />Ποιος ας πούμε σύγχρονος Έλληνας θυμάται να εφαρμόσει τα λόγια του Περικλή (Επιτάφιος,37) ""...ανεπαχθώς τα ίδια προσομιλούντες, τα δημόσια διά δέος μάλιστα ου παρανομούμεν, των τε αιεί όντων ακροάσει και μάλιστα αυτών όσοι επ' ωφελεία των αδικουμένων κείνται και όσοι άγραφοι όντες αισχύνην ομολογουμένην φέρουσιν...".<br /><span style="font-style: italic;">"Στις ιδιωτικές μας συναναστροφές είμαστε ανεπαχθείς (χαρούμενοι,όχι σκυθρωποί και μίζεροι) και όσον αφορά στα δημόσια, στην πολιτική μας ζωή, δεν παρανομούμε όχι από φόβο αλλά από σεβασμό υπακούμε στους άρχοντες όταν μάλιστα θεσπίζουν νόμους επ' ωφελεία των αδυνάτων. Μάλιστα σεβόμαστε αυτούς τους άγραφους νόμους που η παράβασή τους επιφέρει ντροπή και καταισχύνη".</span><br />Τα κείμενα είναι πράγματι εξαιρετικά και σοφά και σωτήρια. Αλλά ...ούτε οι αρχαίοι Έλληνες δεν τα εφάρμοζαν κι ας τα άκουγαν ζωντανά από τον Περικλή και το Σωκράτη και το Σοφοκλή και τον Ευριπίδη. Πόσο μάλλον οι σύγχρονοι που έχουν και το άλλοθι ότι δεν τα καλοκαταλαβαίνουν. Μάλλον η θεωρία πολύ απέχει από την πράξη. Μάλλον οι άνθρωποι είμαστε επιρρεπείς προς το κακό και την αδικία. Μάλλον δεν αρκεί η γνώση και ο σεβασμός, ίσως να χρειάζεται και κάποιος φόβος...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6711664408644467597-7461625337484035060?l=stavkoum.blogspot.com' alt='' /></div>Λήμνοςhttp://www.blogger.com/profile/00446201657454024055noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6711664408644467597.post-17134801543594031862010-08-07T13:25:00.001+03:002010-08-07T14:15:14.734+03:00Λίγες φωτογραφίες από την Πόλη<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_RygWk9kcU_I/TF0021MAEII/AAAAAAAAARE/uQXZZ2ArSEY/s1600/IMGP3719.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_RygWk9kcU_I/TF0021MAEII/AAAAAAAAARE/uQXZZ2ArSEY/s320/IMGP3719.JP