Τετάρτη 23 Δεκεμβρίου 2020

Χριστούγεννα

 Μη δεν μπορούσε σαν Θεός να γεννηθεί σ' ένα πανέμορφο παλάτι,

τα Χερουβείμ να Τον υπηρετούν,

ανάστατη γι' Αυτόν να τρέμει όλη η πλάση;


Μη δεν μπορούσε σα Θεός τη φοβερή Του δύναμη στα σύμπαντα να δείξει,

κι ο άνθρωπος, το πλάσμα Του,

σιωπηλός κι εκστατικός να πέσει να Τον προσκυνήσει;


Μη δεν μπορούσε σα Θεός τις εξουσίες του κόσμου αυτού να αφανίσει,

άρχοντες, βασιλιάδες, στρατηγούς

μ' ένα Του νεύμα διαπαντός να καταργήσει;


Στ' αλήθεια -ποιος θα τό ΄λεγε- στ' αλήθεια δεν μπορούσε!

Η αγάπη Του , η άπειρη, η ακατάληπτη,

η αγάπη Τον εμπόδιζε, η αγάπη Τον κρατούσε, η αγάπη Τον ταπείνωσε!


Για μας τους άσημους θνητούς, τα χωματένια σκεύη,

για μας τους επιλήσμονες αχάριστους, τους κούφιους αλαζόνες,

σάρκα εντύθη χοϊκή, ως βρέφος εσπαργανωμένο στην αγκαλιά της Παναγιάς μας ώφθη!


Αγάπη ανώτερη απ' τη δύναμη που τον Θεό ταπείνωσες,

έλα και βρες μας, φώλιασε στην άφιλη ψυχή μας.

Αλλοίωσε την ύπαρξη, κατάργησε τα πάθη

και μην αφήνεις ίχνος, σπιθαμή του εγωισμού,

να κυβερνά, να διαφεντεύει τη ζωή μας! (Σ.Κ.)



Τὴν ἀπαρχὴν τῶν Ἐθνῶν, ὁ οὐρανός σοι προσεκόμισε,
 τῷ κειμένῳ νηπίῳ ἐν φάτνῃ, δι᾿ ἀστέρος τοὺς Μάγους καλέσας·
οὕς καὶ κατέπληττεν, οὐ σκῆπτρα καὶ θρόνοι, ἀλλ᾿ ἐσχάτη πτωχεία· 
τί γὰρ εὐτελέστερον σπηλαίου; 
τί δὲ ταπεινότερον σπαργάνων; 
ἐν οἷς διέλαμψεν ὁ τῆς Θεότητός σου πλοῦτος. 
Κύριε δόξα σοι.






Ἥλιε Υἱέ, πῶς σε κρύψω τοῖς σπαργάνοις; 
πῶς σε γαλουχῶ, πάσης φύσεως τροφέα; 
πῶς σε χερσὶ κατέχω, τὸν κρατοῦντα τὰ σύμπαντα; 
πῶς σοι ἀδεῶς ἐνατενίζω, ᾧ οὐ τολμᾷ ἐνατενίζειν τὰ πολυόμματα; 
ἡ Ἀπειρόγαμος Χριστόν κρατοῦσα ἐφθέγγετο.


Σιγησάτω πάσα σαρξ βροτεία...
Τεράστιο το μυστήριο!
Κι εμείς το έχουμε ευτελίσει σε φωτάκια, δεντράκια και ρεβεγιόν....

Πέμπτη 17 Δεκεμβρίου 2020

Ελπίδα

 


Βρέχει ο ουρανός μου δάκρυα

κι ανθίζουν σπάνια λουλούδια!

Στον αργαλειό του πόνου υφαίνονται 

τα πιο μελωδικά τραγούδια!

Στης σκοτεινιάς την παγωνιά

 ζεσταίνεται η ελπίδα,

πως θά 'ρθει μιαν Ανατολή,

μια θεϊκή λιαχτίδα! (Σ.Κ.)












(*Ο Μιχάλης Βακάρος είναι εξαίρετος διαδικτυακός φίλος και καταπληκτικός φωτογράφος κυρίως των Ιωαννίνων και της περιοχής. Μπορείτε να περιηγηθείτε στο site του  http://photoioannina.blogspot.com/)




Κυριακή 13 Δεκεμβρίου 2020

Άγιος Πέτρος Αλάσκας

 Τη αυτή ημέρα, μνήμη του Αγίου ενδόξου νεομάρτυρος Πέτρου του Αλεούτου, του εν Αλάσκα

Βίος

Για τον Άγιο Πέτρο έχουμε την παρακάτω αναφορά στο βιβλίο «Ο Άγιος Γερμανός της Αλάσκας» από την σειρά «Φιλοκαλία των Ρώσων Νηπτικών» σε μετάφραση - επιμέλεια Πέτρου Μπότση.


«…Μιαν άλλη φορά, συνεχίζει ο Γιανόφσκυ, του ’λεγα (του αγίου Γερμανού) πως οι Ισπανοί αιχμαλώτισαν στην Καλιφόρνια 14 Αλεούτους.


Οι Ιησουίτες τους πίεζαν ν’ ασπαστούν την πίστη των Καθολικών, εκείνοι όμως δε δέχονταν με τίποτα. «Είμαστε χριστιανοί», απαντούσαν.


Οι Ιησουίτες αντέτειναν: «Όχι, είστε αιρετικοί και σχισματικοί. Αν δεν υποκύψετε, θα σας βασανίσουμε μέχρι θανάτου».


Τελικά τους έβαλαν στη φυλακή ανά δύο. Το βράδυ ήρθαν στη φυλακή οι Ιησουίτες με λάμπες και αναμμένα κεριά και άρχισαν πάλι να τους πιέζουν για ν’ ασπαστούν την πίστη των Καθολικών.


«Είμαστε χριστιανοί», απαντούσαν οι Αλεούτοι, «δεν αλλάζουμε την πίστη μας».


Οι Ιησουίτες άρχισαν να βασανίζουν τον έναν, μπροστά στα μάτια των άλλων. Έσπαζαν μια άρθρωση των ποδιών του, μετά μια άλλη και στη συνέχεια τις αρθρώσεις των δαχτύλων, τη μια μετά την άλλη. Μετά κομμάτιασαν τα πόδια και τα χέρια του. Το αίμα έτρεχε, ο μάρτυρας όμως υπόμενε κι επαναλάμβανε σταθερά την απάντηση:


«Είμαι χριστιανός». Τελικά, από τα βασανιστήρια και την απώλεια του αίματος, πέθανε.


Την άλλη μέρα οι Ιησουίτες απείλησαν πως θα βασανίσουν το φίλο του με τον ίδιο τρόπο. Την ίδια νύχτα όμως έλαβαν εντολή από το Μόντερεϊ να μεταφέρουν όλους τους αιχμαλώτους Αλεούτους εκεί. Έτσι, την άλλη μέρα, όλοι εκτός από κείνον που θανατώθηκε, έφυγαν. Αυτό μου το διηγήθηκε ο φίλος εκείνου που μαρτύρησε. […].


Όταν τελείωσα την περιγραφή, ο π. Γερμανός με ρώτησε:

–Ποιο ήταν το όνομα του Αλεούτου;

–Πέτρος, απάντησα, αλλά δε θυμάμαι το επώνυμό του.


Ο Γέροντας σηκώθηκε όρθιος, στάθηκε μπροστά στην εικόνα, έκανε μ’ ευλάβεια το σταυρό του και είπε:


–Άγιε νεομάρτυρα Πέτρο, πρέσβευε υπέρ ημών».


Τετάρτη 2 Δεκεμβρίου 2020

Η πλατιά αγκαλιά

 


Η πλατιά αγκαλιά φυλλορροεί

με το πρώτο κέντημα του χειμώνα...

Δρόσισε τα καυτά απομεσήμερα του καλοκαιριού,

σκίασε τη γραφική ρεματιά,

ομόρφυνε το κάτασπρο ξωκλήσι μας,

φιλόξενα δέχτηκε στα πόδια της γέρους και νέους,

έγινε φωλιά για τα πουλιά,

σκεπή του ανοιχτού ναού μας...

Τελευταία της προσφορά

τα φύλλα τα ξερά...

Θα βρουν κι αυτά τον προορισμό τους!(Σ.Κ.)