Αναγνώστες

Παρασκευή, 4 Ιανουαρίου 2019

Όσιος Νικηφόρος ο λεπρός




Στο σημερινό συναξάρι μνημονεύεται ως σχετικά πρόσφατα αγιοκαταταχθείς ο Όσιος Νικηφόρος ο λεπρός.
Συνώνυμη της σωματικής εξαθλίωσης και της απόλυτης κοινωνικής απόρριψης η ασθένεια της λέπρας έγινε για εκατομμύρια ανά τους αιώνες ανθρώπους ένας ασήκωτος σταυρός. Για τον  Άγιο Νικηφόρο έγινε αφορμή μετανοίας και αγιότητος.
Γεννήθηκε στην Κρήτη, στο Σηρικάρι των Χανίων το 1890 και μέχρι τα δεκατρία του ορφάνεψε κι από τους δυο γονείς. Το νεαρό αγόρι ανέλαβε κάποιος συγγενής του ο οποίος του έμαθε την τέχνη του κουρέα. Σε πολύ μικρή ηλικία, στα δεκαπέντε του, εμφανίστηκαν πάνω στο σώμα του τα πρώτα σημάδια, οι κοκκινίλες της λέπρας*. Απελπισμένος και αποφασισμένος να μην φανερώσει την ασθένεια σε κανέναν φοβούμενος τον κοινωνικό αποκλεισμό ο Νικόλαος Τζανακάκης -αυτό ήταν το βαπτιστικό του όνομα- έφυγε για την Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου όπου μπόρεσε να επιβιώσει εξασκώντας την τέχνη του στα μέλη της ελληνικής ομογένειας. Έγινε μάλιστα πολύ αγαπητός λόγω της ευγένειας και του ανοιχτόκαρδου χαρακτήρα του. Αλλά ο φόβος της εξέλιξης της ασθένειάς του και της αποκάλυψής της ήταν για τον νέο ένας θανάσιμος βρόχος.

Στην Αλεξάνδρεια

Από την Αλεξάνδρεια του δόθηκε η ευκαιρία να πάει για προσκύνημα στους Αγίους Τόπους. Εκεί έγινε για τον Νικόλαο η συγκλονιστική αρχή στην εν Χριστώ ζωή. Προσκυνώντας στον Πανάγιο Τάφο και τον Γολγοθά ακουμπάει τον πόνο της αρρώστιας του στον Σταυρό του Κυρίου, εκκλησιάζει τον πόνο του -όπως λέει ο Μόρφου Νικηφόρος- και με θεία επίπνοια καταφεύγει και εξομολογείται σε κάποιον φωτισμένο αρχιερέα εκεί στα Ιεροσόλυμα. Εκείνος τον συμβουλεύει να αποδεχθεί την ασθένειά του και να καταφύγει σε κάποιο λεπροκομείο για να τύχει μιας στοιχειώδους έστω ιατρικής φροντίδας. Του συνιστά μάλιστα το λωβοκομείο Χίου. Οι Χιώτες είχαν το πιο πολιτισμένο και ιατρικά προηγμένο λεπροκομείο σε όλη την ανατολική Μεσόγειο, φτιαγμένο από τους Σταυροφόρους από τον 13ο αιώνα -γιατί είχαν κι αυτοί πολλούς ασθενείς από λέπρα. Το λωβοκομείο ενίσχυαν με δωρεές οι εφοπλιστές του νησιού. Στέλνεται λοιπόν ο Νικόλαος εκεί με συστατική επιστολή όχι απλά για να τύχει μιας νοσηλευτικής φροντίδας, αλλά παραδίδεται στην αγάπη και την πνευματική κηδεμονία του πατρός Ανθίμου Βαγιάνου, ενός Αγίου ανδρός ο οποίος είχε στην φροντίδα του το ίδρυμα. Μάλιστα επειδή μόνο Χιώτες εγίνοντο δεκτοί ο π.Αμφιλόχιος έδωσε στους υπεύθυνους ένα πολύ μεγάλο χρηματικό ποσό, το οποίο προόριζε για την ίδρυση ιεράς μονής, για να τον δεχθούν. 
Με πολλή αγάπη ο π. Άνθιμος εδίδαξε στον Νικόλαο την προσευχή και την πνευματική ζωή. Εγέμισεν η ψυχή του Άγιον Πνεύμα, χαρά, ειρήνη, δύναμη, υπομονή. Είδε την ασθένειά του ως δώρον Θεού, την αγάπησε, την υπέμεινε με θαυμαστή καρτερία. "Μεγάλος σταυρός! μεγάλη Ανάσταση!" "Πονεί το σώμα, αναγεννάται η ψυχή! Φθάνει τόν πόνο μου να τον κάνω προσευχή! Ο σταυρός του σώματος να γίνει ένα με τον Σταυρό του Κυρίου μας!" Αυτή ηταν πλέον η στάση ζωής του Νικολάου, ο οποίος κήρεται μοναχός και παίρει το όνομα Νικηφόρος. Στο μεταξύ η ασθένεια καλπάζει. Τα άκρα του σώματός του κατατρώγονται, χάνεται και η όρασή του. Ο Νικηφόρος όμως αν και ζει στο υλικό σκοτάδι με την ακοίμητη προσευχή του ανεβαίνει σε φωτεινούς ουρανούς. Η ταλαιπωρία, οι πόνοι, η κακοσμία των πληγών του γίνονται αφορμές ευχαριστίας. 
Ο π.Άνθιμος με τον π.Νικηφόρο

Το 1947 ανακαλύπτεται το φάρμακο της λέπρας. Τα λεπροκομεία κλείνουν. Όσοι λεπροί θεραπεύονται επιστρέφουν στις οικογένειές τους, άλλοι καλοδεχούμενοι κι άλλοι μπροστά σε νέες δοκιμασίες. Πολλοί δεν έχουν πού να επιστρέψουν ή είναι εντελώς παραμορφωμένοι και ανίκανοι να επιβιώσουν. Αυτοί συγκεντρώνονται στα Νοσοκομεία Λοιμωδών νόσων. Από την Χίο ο π.Νικηφόρος μεταφέρεται στο Νοσοκομείο Λοιμωδών στην Αγία Βαρβάρα στο  Αιγάλεω. Η έλευσή του εδώ είναι η απάντηση του Θεού στην προσευχή ενός άλλου Αγίου, του Αγίου Ευμενίου, ενός αποθεραπευθέντος λεπρού, ό οποίος όμως παρέμεινε στο Νοσοκομείο για να διακονεί τους αδελφούς του. Είχε όμως διακαή ζήλο και επιθμία να του στείλει ο Θεός έναν οδηγό, έναν πνευματικό πατέρα που να τον συμπαρίσταται και να τον οδηγεί και να τον διαφυλάττει. Και ο Θεός του στέλνει τον τυφλό και σχεδόν παράλυτο π.Νικηφόρο, την περιποίηση του οποίου μέχρι τον θάνατό του με χαρά ανεκλάλητη ανέλαβε ο π.Ευμένιος. Πόσο θαυμαστό είναι το σχέδιο του Θεού! Ο σωματικά ασθενής Νικηφόρος παραδίδεται με θεϊκή φροντίδα στον υγιή πλέον Ευμένιο και ο πνευματικά αδύναμος Ευμένιος στον πνευματικό τιτάνα π.Νικηφόρο! 


Ο π. Ευμένιος με τον π.Νικηφόρο

Άπειρα είναι τα περιστατικά που διηγείτο ο π.Ευμένιος για την αγιότητα του π.Νικηφόρου. Ένα μόνο θα καταγράψω. Ένα βράδυ ο π.Ευμένιος αφού τακτοποίησε τον γέροντα έφυγε για το κελλάκι του κι άρχισε τον κανόνα του. Είχε όμως έναν λογισμό, μήπως δεν έσβησε την σόμπα και μια ανησυχία μην ξεκινήσει καμιά φωτιά. Πολύ διστακτικά ξαναγύρισε στο δωματιάκι του π. Νικηφόρου και πολύ σιγά για να μην τον ξυπνήσει άνοιξε την πόρτα.  Ο μισοπαράλυτος π.Νικηφόρος ήταν γονατιστός αιωρούμενος ένα μέτρο πάνω από το κρεβάτι του!!!!


Επτά χρόνια κράτησε αυτή η ευλογημένη σχέση. Ο π.Ευμένιος έμαθε την καλογερική κοντά στον π.Νικηφόρο, ο οποίος μάλιστα ήταν πολύ καλλίφωνος ψάλτης και ήξερε απ' έξω τροπάρια και ψαλμούς και τους αποστόλους των εορτών και των Κυριακών. Ο π.Νικηφόρος γλυκύτατος, μειλίχιος, υπομονετικός, ήταν η παρηγοριά και το στήριγμα των άλλων ασθενών, των νοσηλευτών, των ιατρών, των επισκεπτών. Το φαγωμένο από την λέπρα πρόσωπό του φωτιζόταν κι ομόρφαινε από την αγιότητα της ψυχής του. Το 1964 ο π.Νικηφόρος εκοιμήθη. Κατά την εκταφή το λείψανό του ευωδίαζε. Τα οστά του τα κράτησε σ' ένα κασελάκι στο λεπροκομείο ο π. Ευμένιος κι έγιναν πηγή ιάσεων και παρηγορίας για τους πιστούς.
Πάρα πολύ ωφέλιμη η ομιλία του Επισκόπου Μόρφου Νικηφόρου. Μπορείτε να την ακούσετε εδώ.

Το απολυτίκιό του χαρίζει πνευματική παρηγορία στους ασθενείς: 
"Νικηφόρου Ὁσίου, τοῦ λεπροῦ τὰ παλαίσματα, καὶ τὴν ἐν ἀσκήσει ἀνδρείαν, κατεπλάγησαν Ἄγγελοι, ὡς ἄλλος γὰρ Ἰὼβ τὰ ἀλγεινά, ὑπέμεινε δοξάζων τὸν Θεόν, νῦν δὲ δόξῃ ἐστεφάνωται παρ᾽ Αὐτοῦ, θαυμάτων διακρίσεσιν. Χαίροις τῶν Μοναστῶν χειραγωγέ, χαίροις φωτὸς ὁ πρόβολος· χαίροις ὁ εὐωδίας χαρμονήν, προχέων ἐκ λειψάνων σου".

*Στην Κρήτη ήταν πολύ διαδεδομένη, πολύ περισσότερο από άλλα σημεία της χώρας μας και εξηγείται ίσως από την εγκατάσταση εδώ των Σαρακηνών Αράβων οι οποίοι την μετέφεραν μαζί με την κυριαρχία τους. Γι' αυτό και ιδρύθηκε εδώ το λεπροκομείο στο νησί Σπιναλόγκα κατά προτροπή του βασιλέως Γεωργίου μετά την ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα. Μέχρι να γίνει το λεπροκομείο οι διεγνωσμένοι λεπροί, ως απορρίμματα των κοινωνιών τους, ζούσαν σε όρη και σπηλιές και τις οπές της γης υστερούμενοι και αφόρητα κακουχούμενοι.

Δευτέρα, 24 Δεκεμβρίου 2018

Απόψε εν σιωπή ας ζήσουμε το θαύμα!!!!



Μέχρι σήμερα το πρωί... Λίγες ώρες πριν από τα Χριστούγεννα τα τροπάρια είναι γεμάτα "έντρομες"απορίες:

"Τάδε λέγει Ἰωσὴφ πρὸς τὴν Παρθένον· Μαρία, τὶ τὸ δρᾶμα τοῦτο, ὃ ἐν σοὶ τεθέαμαι; ἀπορῶ καὶ ἐξίσταμαι, καὶ τὸν νοῦν καταπλήττομαι! Λάθρα τοίνυν ἀπ' ἐμοῦ, γενοῦ ἐν τάχει. Μαρία, τὶ τὸ δρᾶμα τοῦτο, ὃ ἐν σοὶ τεθέαμαι; ἀντὶ τιμῆς αἰσχύνην, ἀντ' εὐφροσύνης, τὴν λύπην, ἀντὶ τοῦ ἐπαινεῖσθαι, τὸν ψόγον μοι προσήγαγες. Οὐκ ἔτι φέρω λοιπόν, τὸ ὄνειδος ἀνθρώπων· ὑπὸ γὰρ Ἱερέων ἐκ τοῦ ναοῦ, ὡς ἄμεμπτον Κυρίου σὲ παρέλαβον· καὶ τὶ τὸ ὁρώμενον;"

Ο Ιωσήφ εμφανίζεται κατησχυμένος: Φύγε κρυφά, γρήγορα μακριά, Μαρία! Αντί της τιμής μου προσφέρεις ντροπή, αντί της ευφροσύνης, λύπη, αντί να μου χαρίσεις τον έπαινο των ανθρώπων, μου προσήγαγες τον ψόγο, την κατηγόρια. Δεν αντέχω τον ονειδισμό των ανθρώπων. Από τον Ναό σε παρέλαβα κι οι ιερείς με βεβαίωσαν πως είσαι άμεμπτος. Και...τι είναι αυτό που βλέπω!

"Ἰωσήφ, εἰπὲ ἡμῖν, πῶς ἐκ τὼν ἁγίων ἣν παρέλαβες Κόρην, ἔγκυον φέρεις ἐν Βηθλεέμ; Ἐγὼ φησι, τοὺς Προφήτας ἐρευνήσας, καὶ χρηματισθεὶς ὑπὸ Ἀγγέλου, πέπεισμαι, ὅτι Θεὸν γεννήσει ἡ Μαρία ἀνερμηνεύτως· οὗ εἰς προσκύνησιν, Μάγοι ἐξ Ἀνατολῶν ἥξουσι, σὺν δώροις τιμίοις λατρεύοντες. Ὁ σαρκωθεὶς δι' ἡμᾶς, Κύριε, δόξα σοι. "

Ο ψόγος των ανθρώπων! Πες μας, Ιωσήφ, πώς την κόρη που παρέλαβες από τα Άγια του Ναού, έγκυο την φέρεις στην Βηθλεέμ; Ω Ιωσήφ! Πώς αντέχεις το όνειδος, την εξουθένωση; Αντέχει γιατί  γνωρίζει, μελέτησε τους Προφήτες, γιατί τον πληροφόρησε ο Άγγελος πως με τρόπο ανερμήνευτο θα γεννηθεί ο Θεός από την Μαρία! Μα και πάλι είναι βαρύ. Μια εκτός γάμου εγκυμοσύνη για εκείνη την εποχή ήταν δυσβάσταχτη και για την κοπέλα και για τον προστάτη της. Πόσο σθένος, πόση πίστη δείχνει ο Ιωσήφ!

"Ἥλιε Υἱέ, πῶς σε κρύψω τοῖς σπαργάνοις; πῶς σε γαλουχῶ, πάσης φύσεως τροφέα; πῶς σε χερσὶ κατέχω, τὸν κρατοῦντα τὰ σύμπαντα; πῶς σοι ἀδεῶς ἐνατενίζω, ᾧ οὐ τολμᾷ ἐνατενίζειν, τὰ πολυόμματα; ἡ Ἀπειρόγαμος Χριστόν, κρατοῦσα ἐφθέγγετο."

Η Μαρία εκστατική σπαργανώνει το τεχθέν βρέφος κι αναρρωτιέται τρομαγμένη: Πώς να σε κρύψω μέσ'  στα σπάργανα εσένα, τον Ήλιο; Πώς να σε θηλάσω εσένα που τρέφεις όλη την φύση; Πώς να σε κρατήσω στην αγκαλιά μου εσένα που κρατάς όλα τα σύμπαντα; Πώς να σε ατενίζω χωρίς φόβο εσένα που δεν τολμούν να σε αντικρίσουν τα πολυόμματα Σεραφείμ;

Ανθρώπινες απορίες! Ανθρώπινες εικόνες μέχρι σήμερα το πρωί...
Γιατί απόψε σιγούν όλα τα ανθρώπινα... Απόψε όλες οι απορίες διαλύονται...
Απόψε ανοίγει η θεϊκή σκηνή! Απόψε όλα ντύνονται με Φως! Απόψε ακούγονται μονάχα τα δοξαστικά των Αγγέλων. Απόψε αρχίζει η βασιλεία του Χριστού, η Δεσποτεία Του εν πάση γενεά...

"Ἡ Βασιλεία σου, Χριστὲ ὁ Θεός, βασιλεία πάντων τῶν αἰώνων, καὶ ἡ Δεσποτεία σου, ἐν πάσῃ γενεᾷ καὶ γενεᾷ. Ὁ σαρκωθεὶς ἐκ Πνεύματος Ἁγίου, καὶ ἐκ τῆς ἀειπαρθένου Μαρίας ἐνανθρωπήσας, φῶς ἡμῖν ἔλαμψας, Χριστὲ ὁ Θεός, τῇ σῇ παρουσίᾳ· φῶς ἐκ φωτός, τοῦ Πατρὸς τὸ ἀπαύγασμα, πᾶσαν κτίσιν ἐφαίδρυνας. Πᾶσα πνοὴ αἰνεῖ σε, τὸν χαρακτῆρα τῆς δόξης τοῦ Πατρός. Ὁ ὢν καὶ προών, καὶ ἐκλάμψας ἐκ Παρθένου Θεός, ἐλέησον ἡμᾶς."

Απόψε εν σιωπή ας ζήσουμε το θαύμα...!





Κυριακή, 16 Δεκεμβρίου 2018

Μόνο να ...δουλεύουν τα μαγαζιά!!!!

Το πρόσφατο περιστατικό της Ρόδου, μια ιδιαίτερα ανάλγητη δολοφονία, σίγουρα χρήζει εμβάθυνσης και πολλαπλής ερμηνείας για τις οποίες δεν είναι αρμόδιος ο καθένας.
Θέλω μόνο να θυμίσω, υπογραμμίσω κάτι γνωστό τοις πάσιν εν Ελλάδι. Επειδή το πρώτιστο στην πατρίδα μας είναι να "δουλεύουν τα μαγαζιά" δεν τηρείται κανένας νόμος, κανένας περιορισμός. Σερβίρεται το αλκοόλ ανεξέλεγκτα -πολύ συχνά μάλιστα νοθευμένο- σε νεαρότατα άτομα. Αποτέλεσμα, πολλά παιδιά εθίζονται στο αλκοόλ και υφίστανται και όλες τις παρενέργειές του. Η μητέρα του ενός δράστη φέρεται ειπούσα πως ο γιος της ταλαιπωρούνταν από ναρκωτικά και αλκοόλ εδώ και καιρό. Και οι δύο κατηγορούμενοι στις καταθέσεις τους ομολογούν πως είχαν καταναλώσει μεγάλες ποσότητες οινοπνεύματος πριν από το συμβάν. Υπάρχουν χιλιάδες, ίσως δεκάδες χιλιάδες,"καμένοι" νέοι από τα μικράτα τους, ναρκομανείς και αλκοολικοί. Ως ένα σημείο υπεύθυνοι οι γονείς! Αλλά είναι συνυπεύθυνος -κι αυτό είναι το μεγάλο κρίμα της κοινωνικής ευθύνης- και όλος ο ιστός της κοινωνίας μας. Γνωρίζω πατέρα που προσπαθούσε να προστατεύσει τα ατίθασα ανήλικα παιδιά του (14, 15, 16ετών) από την κατανάλωση αλκοόλ στις νυχτερινές τους εξόδους. Απευθύνθηκε στην αστυνομία, στον εισαγγελέα, τους ιδιοκτήτες των μαγαζιών εκλιπάρησε, απείλησε κτλ.. Δεν κουνήθηκε φύλλο!!!! Κανενός το αυτί δεν ίδρωσε!!!! Δεν υπάρχει κράτος. Δεν υπάρχει ευθύνη. Δεν υπάρχει συνείδηση. Μόνο να ...δουλεύουν τα μαγαζιά...!
Για τον ίδιο λόγο όλοι οι αντικαπνιστικοί νόμοι έχουν αποτύχει παταγωδώς στην πατρίδα μας, για την ακρίβεια ποτέ δεν εφαρμόσθηκαν.
Τα παιδιά μας καταστρέφονται με τσιγάρο, ποτό και ναρκωτικά. Επιπλέον θρηνούμε θύματα βίαιης, ανεξέλεγκτης, λόγω και των ουσιών συμπεριφοράς, και κανείς δεν μιλάει για την ...ταμπακιέρα!

* Δεν προσπάθησα να ερμηνεύσω το συμβάν. 

Δευτέρα, 26 Νοεμβρίου 2018

Αύτη η νίκη η νικήσασα τον κόσμον η πίστις ημών!


Πριν από δέκα περίπου χρόνια κατά τη διάρκεια μιας εκδρομής μας στα ρουμάνικα μοναστήρια της Μπουκοβίνα και Μολδαβίας περάσαμε από το Βουκουρέστι και ξεναγηθήκαμε στα αξιοθέατα και στην ιστορία της πόλης. Περνώντας έξω από το Παλάτι του Τσαουσέσκου ο ξεναγός μας είπε ότι πίσω από το γιγάντιο αυτό κτίριο επρόκειτο να χτιστεί τεράστιος ναός στην ελεύθερη πια Ρουμανία. Και σήμερα μαθαίνω ότι εγκαινιάστηκε ο ναός αυτός αφιερωμένος στην Ανάληψη του Κυρίου και στον Απόστολο Ανδρέα. Είναι ο μεγαλύτερος ορθόδοξος ναός του κόσμου.



Πέρα από το εντυπωσιακό μέγεθος, το αρχιτεκτονικό σχέδιο, τον εσωτερικό διάκοσμο και το μεγαλόπρεπο τελετουργικό θέλω να σταθώ στην εντυπωσιακή ιστορική ανατροπή.
Ο Νικολάε Τσαουσέσκου μαζί με τη γυναίκα του Έλενα κυβέρνησαν απάνθρωπα.



Η Ρουμανία είχε μετατραπεί σε μια λιμώττουσα απέραντη φυλακή. Εδώ https://www.stoxos.gr/2016/12/blog-post_8556.html μπορεί να διαβάσει κανείς λίγα από τα μαρτύρια του ρουμανικού λαού μέχρι το Δεκέμβρη του 1989. Κι ενώ ο κόσμος δεινοπαθούσε το ζεύγος έχτιζε παλάτια και μάζευε θησαυρούς.
Ο Τσαουσέσκου αφού ισοπέδωσε μια τεράστια περιοχή στο κέντρο του Βουκουρεστίου γκρεμίζοντας ωραιότατα νεοκλασικά κτίρια, αλλά και εκκλησιές και μοναστήρια έχτισε για τον εαυτό του ένα κυριολεκτικά "απέραντο" παλάτι. Κτίσμα τριακοσίων εξήντα πέντε στρεμμάτων!!! Ήθελε να ξεπεράσει τα παλάτια της Κίνας και της Ρωσίας. Έχτισε επίσης άλλο ένα λίγο μικρότερο για τη γυναίκα του ακριβώς απέναντι και λίγο πιο κάτω άλλα τρία τεράστια για τα τρία παιδιά του.


Το παλάτι του Τσαουσέσκου. Στο πίσω μέρος, στην αυλή του ανεγέρθηκε ο παμμέγιστος ναός.

Όταν τέλειωσε το δικό του παλάτι, πριν το επιπλώσει και βέβαια πριν εγκατασταθεί και το "χαρεί", -ούτε ένα βράδυ σεν πρόλαβε να κοιμηθεί!- ξέσπασε η Επανάσταση του Δεκεμβρίου 1989. Οι ταλαιπωρημένοι και στερημένοι Ρουμάνοι βγήκαν στους δρόμους και διαδήλωναν την αντίθεσή τους στο τυραννικό καθεστώς γονατιστοί, απαγγέλλοντας το "Πάτερ ημών".



Ο τύραννος έδωσε εντολή να χτυπηθούν. Χίλιοι ογδόντα νεκροί-μάρτυρες σε ένα βράδυ. Ο ίδιος βγαίνει σε έναν εξώστη να μιλήσει και να κατευνάσει τα πλήθη τρέφοντας ακόμη την ψευδαίσθηση ότι έχει λαϊκό έρεισμα. Καταλαβαίνει όμως ότι το ποτάμι της λαϊκής οργής θα τον πνίξει και καλεί το ελικόπτερό του να τον παραλάβει και να τον πάει στο αεροδρόμιο. Σκοπεύει να διαφύγει με τη γυναίκα του στην Περσία όπου ήδη έχει στείλει τους θησαυρούς του -ό,τι έκλεψε δηλαδή επί χρόνια από τον ρουμανικό λαό. Ο πιλότος του ελικοπτέρου είναι με τους επαναστάτες, γι' αυτό τους παρατάει σ' ενα χωράφι. Βγαίνουν στο δρόμο και κάνουν ωτοστόπ. Τους παίρνει ένα αυτοκίνητο αλλά μένει από βενζίνη, γιατί σύμφωνα με τα κομμουνιστικά μέτρα του ίδιου του Τσαουσέσκου κάθε αυτοκίνητο μπορούσε να βάζει με το δελτίο ελάχιστη ποσότητα βενζίνης το μήνα. Πάλι στο δρόμο ο Νικολάε και η 'Ελενα. Αυτή τη φορά τους παραλαμβάνει περιπολικό που τους οδηγεί σε στρατόπεδο. Σε δυο-τρία εικοσιτετράωρα δικάζονται με συνοπτικές διαδικασίες και εκτελούνται αμέσως για να περισταλεί η λαϊκή εξέγερση και να μην εξαπλωθεί η αναρχία και η βία.

Μετά το θάνατό του το τεράστιο κτίριο που προόριζε για τον εαυτό του προβληματίζει το διάδοχο καθεστώς. Δεν ξέρουν τι να το κάνουν, πώς να το χρησιμοποιήσουν. Είναι όχι απλά τεράστιο, είναι "άπειρο". Σήμερα σε μικρό του μέρος στεγάζεται το Κοινοβούλιο (Βουλή και Γερουσία).

Στην αυλή αυτού του φαρωνικού κτιρίου ανεγέρθηκε ο μεγαλύτερος ορθόδοξος ναός του κόσμου!!!!

Η απάντηση του Θεού στα αλαζονικά σχέδια ενός κακόμοιρου δικτάτορα!

Στην "αυλή" του άθεου σκληρότατου τυράννου, ο οποίος κακήν κακώς απωλέσθη, στον παμμέγιστο ιερό ναό θα τελείται η Θεία Λειτουργία και θα εκκλησιάζονται χιλιάδες πιστοί!

Πράγματι ο Θεός έχει την τελευταία λέξη στην ιστορία του κόσμου. Κι ας φαίνεται για λίγο πως βασιλεύει το κακό και η αδικία. Μόνο να έχουμε πίστη κι ελπίδα



Εδώ μπορείτε να δείτε στιγμιότυπα από τα εγκαίνια του ναού της Αναλήψεως και του Αγίου Ανδρέα.   https://youtu.be/18ciS0QIENE

Κάποιοι σχολιάζουν αρνητικά το μεγάλο κόστος της ανέγερσης αυτού του ναού, το οποίο ανέλαβε εξ ολοκλήρου το ρουμανικό κράτος. Για τους Ρουμάνους όμως οι οποίοι έζησαν τη φριχτή καταπίεση στο πετσί τους, είναι κάτι σαν τάμα -αυτό που εμείς οι Έλληνες ξεχάσαμε να κάνουμε- μια έκφραση ευγνωμοσύνης και απέραντης πίστης στον Θεό. Στον Θεό που λυσσαλέα πολέμησε το καθεστώς και νόμισε πως Τον νίκησε. Αλλά τα σημερινά εγκαίνια είναι η τρανή απόδειξη πως "Αύτη η νίκη η νικήσασα τον κόσμον, η πίστις ημών!".







Και μια φιλοσοφική-σκωπτική παραϋμνολογία σε ήχο Γ΄ κατά το "Ευφραινέσθω τα ουράνια...":

"Τσαουσέσκου τα παλάτια, της αλαζονείας η απόδειξις.

Τριακόσια πέντε και εξήκοντα στρέμματα δι' εαυτόν

πλείστα έτι της συζύγου και των τέκνων.

Ο Θεός όμως υπερηφάνοις αντιτάσσεται,

εν μιά στιγμή απώλετο πλούτος άπας και ο βίος.

Πού ενδιαιτάται νυν ο δύστηνος, τίνος κατεξουσιάζει

και τι πλέον προσδοκά ο ματαιόδοξος".


Εν φυλακή ήμην και ήλθες προς με, Γερβάσιε!!!!


Η πρόσφατη επίσκεψή μας στην Οσία Ξένη, την αδελφότητα που έχει ταχθεί στην διακονία των φυλακισμένων, μας συγκλόνισε. (Πολύ φτωχό το ρήμα...) Ένα τεράστιο έργο, γνωστό σε πολλούς, αλλά και άγνωστο σε πολύ περισσότερους, που εδώ και σαράντα χρόνια επιτελείται συστηματικά και ταπεινά εντός και εκτός Ελλάδος. 16.500 αποφυλακίσεις απόρων κρατουμένων λόγω χρεών, συμπαράσταση των οικογενειών τους, πνευματική βοήθεια και καλλιέργεια των φυλακισμένων ώστε να οδηγηθούν σε μετάνοια και έντιμο βίο. Μπορείτε σ' αυτόν τον σύνδεσμο εδώ να βρείτε το επίσημο site της αδελφότητας και να παρακολουθήσετε το έργο της. Η δική μου πένα είναι φτωχή κι αδύναμη για να μπορέσει να παρουσιάσει αυτό το γιγάντιο έργο.

Μόνο θα ήθελα να κάνω γνωστό το Μουσείο, που πριν από λίγες ημέρες εγκαινιάσθηκε στις εγκαταστάσεις της Οσίας Ξένης για να στεγάσει τα ευχαριστήρια δώρα των φυλακισμένων προς τον αγαπημένο προστάτη τους, τον πατέρα Γερβάσιο. Σ' έναν πολύ μικρό χώρο διαμορφωμένο έτσι που να θυμίζει κελλιά φυλακής εκτίθενται διάφορα χειροτεχνήματα που δίνουν χειροπιαστή υπόσταση στα ευγνώμονα συναισθήματα των κατασκευαστών τους. 

 
Το εκκλησάκι της Οσίας Ξένης

Η Οσία Ξένη, ξένη για τον κόσμο, οικεία του Θεού

Ο πολυσέβαστος γέροντας, μια μορφή αγιασμένη! 
Πήραμε την ευχή του ως πολύτιμο δώρο!

Ο Άγιος Ληστής του Γολγοθά, το μικρό εκκλησάκι, 
εσωτερικά αγιογραφημένο μόνο με αγίους 
που υπήρξαν πόρνες και ληστές μετανοημένοι,
οίτινες προάγουσιν ημάς εις την Βασιλείαν των Ουρανών!



"Κύριε, ο τον ληστήν συνοδοιπόρον λαβών..."
"Σήμερον μετ' εμού έση εν τω Παραδείσω!"


Ζωγραφιές κρατουμένων


Το ρολόι είναι προσφορά του Χριστόδουλου Ξηρού

Πολύ χαρακτηριστική αποτύπωση της αγάπης του πατρός, 
της σφιχτής χειραψίας πίσω από τα κάγκελα!

Πανέμορφα έργα των γυναικών στη φυλακή της Θήβας

Από τη Ρουμανία

Στα εγκώμια ο Κύριος παρομοιάζεται με τον πελεκάνο που τρυπάει την πλευρά του για να θρέψει - πεθαίνοντας ο ίδιος - με το αίμα του τα παιδιά του. Μιμούμενος τον Κύριό του και ο π.Γερβάσιος πρόσφερε όλη του τη ζωή και την αγάπη στα πληγωμένα παιδιά του Θεού που τα έκαμε δικά του.


Πολύ όμορφοι πίνακες κρατουμένων, δώρα στον παππούλη τους.





Η κάρτα που έστειλε ο Κωνσταντίνος Πάσσαρης με ευχές κάποια Χριστούγεννα. Ο Κωνσταντίνος είναι το πιο τρανταχτό παράδειγμα της προσφοράς του πατρός. Αξίζει να διαβάσετε αυτή την ανάρτηση! https://stavkoum.blogspot.com/2010/05/blog-post_20.html

Ένα μπουκέτο από κρατούμενο στη φτωχή Μαδαγασκάρη, φτιαγμένο με σφουγγάρια και στηριγμένο σε πόδια πουλιών.
Το δώρο του φτωχού το πιο πολύτιμο, σαν τον οβολό της χήρας!

Άπειρες οι τιμητικές διακρίσεις...και λίγες είναι...


Τα εκθέματα κάτω από τους φεγγίτες των κελλιών! Μια όμορφη σημειολογική παρουσίαση!


Η όμορφη αυτή κορνίζα είναι φτιαγμένη με εφημερίδες και βαμμένη με τα υπολείμματα του καφέ.

Ο πατήρ Γερβάσιος!



Όσα και να γραφούν για τον πατέρα Γερβάσιο είναι λίγα. Και είναι τόσο ταπεινός, τόσο απλός! Γερμένος πια από τα χρόνια, με πόδια σακατεμένα! Κι όμως η ψυχή του πανάλαφρη, χαρούμενη, έτοιμη για τον μεγάλο γάμο με τον Νυμφίο της Χριστό που τόσο αγάπησε και με τόση προθυμία διακόνησε.
Αλλά θα ήταν τεράστια παράλειψη να μην αναφέρουμε με μεγάλη εκτίμηση και σεβασμό την κοπιώδη προσπάθεια και αφοσίωση των αδελφών της Οσίας Ξένης. Το έργο τους τεράστιο, όχι μόνο στη διακονία των φυλακισμένων αλλά και στην ιεραποστολή εντός "των τειχών". Σε μια Ελλάδα που αποχριστιανίζεται συστηματικά οι αδελφές με κατηχητικά, κύκλους, κατασκηνώσεις, ομιλίες, εκκλησιασμούς, με ένα έργο ακατάπαυστο είναι "φως και άλας της γης". Είναι το επιτελείο του πατρός Γερβασίου. Κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να κερδίσει μόνος του έναν πόλεμο. Ο στρατηγικός νους χρειάζεται τους άξιους επιτελείς του. Και οι αδελφές είναι πανάξιες. Ο Θεός να τις χαριτώνει και να τις ενισχύει. 
Ευγνώμονες και συγκλονισμένοι, ας παρακαλούμε τον Θεό να τις ενισχύει και να δίνει συνέχεια σ' αυτό το έργο και φυσικά ας στηρίζουμε υλικά αυτή την προσπάθεια.

Τετάρτη, 21 Νοεμβρίου 2018

Εισόδια: Το προανάκρουσμα των Χριστουγέννων





Εισόδια!! Σήμερα εισοδεύουμε όλοι μαζί με την Παναγιά μας.
Εκείνη εισοδεύει τριετίζουσα εις τα Άγια των Αγίων. Ο έμψυχος ναός, η Θεοτόκος, εισάγεται στον χειροποίητο Ναό του Θεού. Ο Ιωακείμ προσφέρει στον Ναό, στον Θεό, αυτήν που διάλεξε ο Θεός για Μητέρα Του. Η τροφός  της ζωής μας θα τραφεί με άρτον αγγελικό.
Κι εμείς μαζί της εισοδεύουμε στη σωτηρία μας.
"Σήμερον της ευδοκίας Θεού το προοίμιον
και της των ανθρώπων σωτηρίας η προκήρυξις..."
Και με μια λαχτάρα εσωτερική περιμένουμε εκείνο το θριαμβευτικό "Χριστός γεννάται, δοξάσατε...Χριστός εξ ουρανών, απαντήσατε..." των Καταβασιών που πρωτακούγεται απόψε, στον όρθρο των Εισοδίων της Θεοτόκου.
Πόσο σοφά συνταιριασμένα μέσα στη λατρεία μας! Τα Εισόδια της Παναγίας μας και το προανάκρουσμα των Χριστουγέννων! Από τη στιγμή που εισέρχεται η Παναγία μας στο ναό, ανοίγει η επουράνιος σκηνή και φανερώνεται μπροστά μας όλο το θεϊκό σχέδιο της σωτηρίας μας. Η τριετίζουσα δάμαλις εισάγεται στη σιωπή και την καθαρότητα των Αγίων των Αγίων και προετοιμάζεται να γίνει η θεοχώρητος σκηνή. Ο αχώρητος παντί θα χωρέσει στη γαστέρα της.

Ασύλληπτο θαύμα ντυμένο με έναν υπέροχο θεοφώτιστο λόγο.

Και είναι κι αυτή μια τρανή απόδειξη της θείας αποκάλυψης που βιώνουμε εμείς οι ορθόδοξοι Χριστιανοί: αυτός ο πλούτος των ιερών ακολουθιών μας. Πώς διατυπώθηκαν αυτά τα τα τροπάρια, αν όχι με θεία φώτιση! Ποια ανθρώπινη συγγραφή, ποια ποιητική έμπνευση μπορεί να έχει τόσο βαθύ και συγχρόνως τόσο όμορφο και γλυκό λόγο!

πουρανίῳ τραφεῖσα, Παρθένε ἄρτῳ πιστῶς, ἐν τῷ Nαῷ Κυρίου, ἀπεκύησας κόσμῳ, ζωῆς ἄρτον τὸν Λόγον, οὗ ὡς ναός, ἐκλεκτὸς καὶ πανάμωμος, προεμνηστεύθης τῷ Πνεύματι μυστικῶς, νυμφευθεῖσα τῷ Θεῷ καὶ Πατρί.

Παρθένε, αφού τράφηκες με επουράνιο άρτο μέσα στο ναό του Κυρίου, κυοφόρησες για τον κόσμο, για όλους μας, τον άρτο της ζωής, τον Λόγο του Θεού, του οποίου έγινες ναός εκλεκτός και πεντακάθαρος και αφού δέχθηκες μυστικά τον αρραβώνα του Αγίου Πνεύματος, έγινες στη συνέχεια νύμφη του Θεού και Πατρός.

ξανοιγέσθω ἡ πύλη, τοῦ θεοδόχου Ναοῦ΄ τὸν γὰρ ναὸν τοῦ πάντων, Βασιλέως καὶ θρόνον, σήμερον ἐν δόξῃ, ἔνδον λαβών, Ἰωακεὶμ ἀνατίθεται, ἀφιερώσας Κυρίῳ τήν ἐξ αὐτοῦ, ἐκλεχθεῖσαν ὡς Μητέρα αὐτοῦ.

Ας ανοίξει διάπλατα η πύλη του θεοδόχου Ναού. Γιατί σήμερα ο Ιωακείμ με δόξα και τιμή προσφέρει τον ναό και θρόνο του Βασιλέως των πάντων και αφιερώνει στον Κύριο αυτήν που διαλέχθηκε από τον Κύριο για να γίνει η Μητέρα Του.


Κυριακή, 11 Νοεμβρίου 2018

Το σύνθημα: σκύλευση της Ελλάδας!!! ...αλλά..., ζει Κύριος!

Τελευταία έχω την αίσθηση πως έχει δοθεί ένα σύνθημα: "Ελάτε όλοι μαζί να σκυλεύσουμε την ετοιμοθάνατη, αν όχι νεκρή Ελλάδα!!".
Παροχολογίες ασύστολες από τον πρωθυπουργό...τη στιγμή που ούτε ανάπτυξη υπάρχει, ούτε επενδύσεις, ούτε δυνατότητα εξόδου στις αγορές
Διεκδικήσεις αναδρομικών από όλους τους συνταξιούχους...ίσως δίκαιες, αλλά πρακτικά μη δυνάμενες να ικανοποιηθούν ή εις βάρος ζωτικών αναγκών -παιδείας, υγείας, ασφάλειας κτλ- πραγματοποιήσιμες!
Ευτελισμός των Πανεπιστημίων μας...παράδοση στους παράνομους και τους καταληψίες διά τον φόβον των Ιουδαίων-να μην θιγεί το άσυλο και ποιος μας σώζει!!!!
Δημόσια υγεία... ασθενέστατη!!!
Ταπείνωση έως εσχάτου της αστυνομίας μας...εάν και το άλας μωρανθή, εν τίνι αλισθήσεται; εάν και η αστυνομία αλωθή, τίς ο προστατεύσων ημάς εκ των ανόμων;
Απαξίωση της Εκκλησίας και "ξωπέταγμα" των λειτουργών της με σύμφωνη γνώμη του προκαθημένου της -εδώ πραγματικά θέλω να κλάψω...Και πάραυτη υπόσχεση για προσλήψεις δέκα χιλιάδων δημοσίων υπαλλήλων. "Φύγετε εσείς, να μπούμε εμείς!" Ανοιχτός εμφύλιος! 
Ξεπούλημα της Μακεδονίας μας...Πριν ακόμη κυρωθεί η περιβόητη συμφωνία οι γείτονές μας μας ελέγχουν με θράσος και αλαζονία κι εμείς αποβάλλουμε τους μαθητές που τραγουδούν το αγαπημένο τραγούδι "Μακεδονία ξακουστή!"
Περιφρόνηση των αδελφών μας Βορειοηπειρωτών και προσβολή του νεκρού Κωνσταντίνου από τους άρχοντές μας...Ένα συλλυπητήριο μήνυμα δεν εστάλη στην χαροκαμένη μάνα! Οι δικοί μας ανιστόρητοι μιλούν για Νότια Αλβανία!!!!
Εισβολή λαθρομεταναστών από παντού και ενίσχυσή τους μέσω των ΜΚΟ που κυριολεκτικά αλωνίζουν στη χώρα μας! Τη στιγμή που τα καλύτερα παιδιά μας έχουν πάρει των ομματιών τους και απεδήμησαν προς άγραν εργασίας και αξιοπρεπούς διαβίωσης!
Να γράψω κι άλλα; Φτάνει! Είναι αρκετά! 
Αν δεν είχαμε αντίδοτο για όλα αυτά την ελπίδα μας και την πίστη μας στην αγάπη του Παντοδύναμου Θεού μας, θα ήμασταν καταθλιπτικοί! Αλλά ζει Κύριος!

Δευτέρα, 29 Οκτωβρίου 2018

Ακολουθεί κι άλλη γενιά...



Πάτα στη γη ανάλαφρα, διακριτικά...
Μην τη στραγγίξεις για να πιεις μονάχα εσύ.
Σκέψου πόσοι έζησαν πριν από σένα,
έφαγαν, ήπιαν, ντύθηκαν, χάρηκαν, γέρασαν,
κοιμήθηκαν στο αφράτο χώμα, το ζεστό,
προσμένοντας αθανασία...
Μα τον σεβάστηκαν της γης τον θησαυρό,
τον κληροδότησαν σε σένα και σε μένα.

Εσύ στα εγγόνια, στα πικρά παιδιά σου, τι θ' αφήσεις;

Πάτα στη γη ανάλαφρα, διακριτικά...
Ακολουθεί κι η επόμενη γενιά...


*Αφιερωμένο στη δική μας γενιά 
που δυστυχώς δείχτηκε άπληστη κι αχόρταγη...



Κυριακή, 28 Οκτωβρίου 2018

Η δοξολογία της 28ης Οκτωβρίου

Χρόνια πολλά για την σημερινή ημέρα! Εύχομαι η πατρίδα μας να ζήσει ελεύθερη και σώφρων!!!!
Μακάρι η Παναγιά μας να μην κωλυθεί από την ασέβεια και τη ραθυμία μας και να συνεχίσει να μας περιφρουρεί και να μας σκεπάζει! Φυσικά η βασικότερη ευχή να συνέλθουμε ως έθνος, αλλά και προσωπικά και να βρούμε πάλι βηματισμό συνετό και φιλόχριστο!
ΑΛΛΑ... τα συμβαίνοντα με απογοητεύουν...
Βρέθηκα σήμερα το πρωί μετά από πολλά χρόνια σε μια εκκλησία του κέντρου της Θεσσαλονίκης για τη Θεία Λειτουργία. Μετά την απόλυση της Θ. Λειτουργίας μάταια περίμενα - ήλπιζα- να τελεσθεί η Δοξολογία για τη σημερινή εθνική μας εορτή! Μαθημένη από τον Άγιο Αθανάσιο Παλαιοκάστρου, όπου εκκλησιάζομαι τα τελευταία 25 χρόνια, θεωρούσα αυτονόητο πως όλη η Ελλάδα ευγνωμονεί και δοξάζει τον Θεό αυτή την ημέρα. Ειλικρινά λυπούμαι!!!! Αν η Εκκλησία δεν θυμάται και δεν τιμά τις επετείους μας με τον μοναδικό ευχαριστιακό τρόπο που αυτή γνωρίζει, οδεύουμε ολοταχώς προς την λήθη και καταστροφή!
Παραθέτω κάποια σημεία της Δοξολογίας, πολύ δυνατά και πολύ διδακτικά, και συγχαίρω και ευχαριστώ θερμά τον π.Εμμανουήλ Κοντάκη, τον ιερέα της ενορίας μας, ο οποίος αν και μόνος του -δεν υπάρχει άλλος εφημέριος στην μεγάλη πλέον ενορία μας-, δεν παραλείπει και δεν προσπερνά καμιά εορτή, και καμιά τελετή μνήμης και ευχαριστίας.



Λέει λοιπόν η δοξολογία η οποία ψάλλεται μεγαλειωδώς: "Η δεξιά Σου, Κύριε, δεδόξασται εν ισχύι. Η δεξιά Σου, Κύριε, έθραυσεν εχθρούς.
Εν τω πλήθει της δόξης Σου συνέτριψας τους υπεναντίους.
Ταλαιπωρία εταλαιπωρήσαμεν, ελογίσθημεν ως πρόβατα σφαγής.
Οι αγροί ημών διεμερίσθησαν, οι οίκοι ηρημώθησαν και ημείς περιυβρίσθημεν.
Αυτοί συνεποδίσθησαν και έπεσαν, ημείς δε ανέστημεν και ανωρθώθημεν.
Αλαλάξατε τω Θεώ πάσα η γη, πάντα τα έθνη κροτήσατε χείρας. Αλληλούια..."
Εν συνεχεία διαβάζεται από τον ιερέα η εξής ευχή:
"Εὐχαριστοῦμέν σοι, Κύριε ὁ Θεὸς ἡμῶν, ὅτι καὶ αὖθις ἐπὶ τὴν εὔσημον ταύτην ἡμέραν ἤγαγες ἡμᾶς, ἐπινίκιον ᾠδὴν σοὶ ἀναμέλψαι τῷ εὐεργέτῃ καὶ σωτῆρι ἡμῶν. Ἰδοὺ γὰρ οἱ Ἄρχοντες ἡμῶν καὶ πᾶσα συναγωγὴ λαοῦ ἐπὶ ταὐτὸ συναχθέντες ἀνάμνησιν ἐπιτελοῦμεν ἔργου θαυμαστοῦ καὶ μεγάλου, ὃ ἡ δεξιά σου εἰργάσατο ἐν ταῖς ἡμέραις ἡμῶν, εἰς ἔνδειξιν, ὅτι ἡμέρα Κυρίου ἐπὶ πάντα ὑβριστὴν καὶ ὑπερήφανον καὶ ἡμέρα πτώσεως ἐπὶ πάντα ὑψηλὸν καὶ μετέωρον· τοὺς γὰρ ἐνδόξους συνετάραξας μετὰ ἰσχύος καὶ τοὺς ὑψηλοὺς τῇ ὕβρει συνέτριψας μετὰ δυνάμεως, Διὰ τοῦτο, Κύριε, σήμερον τῆς αἰνέσεώς σου πλήρης ἡμῶν πᾶσα ἡ γῆ καὶ ἐν εὐγνωμοσύνῃ καὶ ἀγαλλιάσει βοῶμέν σοι· Τὰς ὁδούς σου, Κύριε, γνώρισον ἡμῖν καὶ τὰς τρίβους σου δίδαξον ἡμᾶς, νομοθέτησον ἡμᾶς ἐν τῇ ὁδῷ σου καὶ ὁδήγησον πάντας, τοὺς Ἄρχοντας καὶ τὸν Λαόν, ἐπὶ τὴν ἀλήθειάν σου, ὅτι πολλοὶ κυκλόθεν οἱ ἐχθροὶ ἡμῶν καὶ μακάριος ὁ λαός, οὗ ἐστι βοηθὸς Κύριος ὁ Θεὸς αὐτοῦ, Ἔτι δὲ καὶ ὑπὲρ τῶν ψυχῶν τῶν μαρτύρων ἀδελφῶν ἡμῶν δεόμεθά σου, τῶν τε ἐν πολέμῳ πεσόντων, τῶν τε ἀναιρεθέντων καὶ τῶν ἐν αἰχμαλωσίᾳ καὶ ἐξορίᾳ τελειωθέντων, ἵνα αὐλισθῶσιν ἐν ἀγαθοῖς καὶ ἀναπαύσωνται μετὰ δικαίων καὶ ἵνα τὰ ὀστᾶ αὐτῶν ὡς βοτάνη ἀνατείλῃ, ὅπως ἂν οἵ τε ζῶντες καὶ οἱ ἐπ' ἐλπίδι ἀναστάσεως κεκοιμημένοι εὐχαριστήριον αἶνον καὶ δοξολογίαν σοὶ ἀναπέμπωμεν τῷ κραταιῷ Βασιλεῖ τῶν αἰώνων εἰς τοὺς αἰῶνας. Ἀμήν.

Υπάρχει και η εξής εκδοχή της ευχής, ακόμη πιο συγκλονιστική: "Ευχαριστούμεν σοι, Κύριε ο Θεός ημών, ότι τη ση αγαθότητι επί την εύσημον ταύτην ημέραν ήγαγες ημάς αναμέλψαι σοι ωδήν επινίκιον τω Σωτήρι ημών. Ιδού γαρ οι άρχοντες ημών συνήχθησαν επί το αυτό και πάσα συναγωγή λαού ανάμνησιν επιτελούμεν έργου θαυμαστού και μεγάλου, ό η δεξιά Σου ειργάσατο εν ταις ημέραις ημών. Λαός γαρ πόρρωθεν ιταμός και ανελέητος ανέβη ως λέων εκ της μάνδρας αυτού, εξήρε και εξήλθεν εκ του τόπου αυτού εξολοθρεύων έθνη, τιθείς την γην εις ερήμωσιν και πόλεις καθαιρών παρά το μη κατοικείσθαι αυτάς. Εσαλεύθη και έντρομος εγενήθη η γη. Οι κατοικούντες αυτήν είδον τα όρη και ην τρέμοντα και πάσας τας θαλάσσας ταρασσομένας, τον ουρανόν φλεγόμενον και πάσας τας πόλεις εμπεπυρισμένας, και εισέδυσαν εις τα σπήλαια και εκρύβησαν εις τας τάφρους. Και ήκεν εφ΄ημάς το έθνος το οπλομάχον και είπον ημίν. Κύψατε, ίνα παρέλθωμεν. Ο δε λαός σου ανέστη και εν τω ονόματί σου ημύνατο αυτοίς και εδίωξεν οπίσω αυτών, και εδίωξεν είς χιλίους και δύο μετεκίνησαν μυριάδας. Αλλ' έδει πληρωθήναι την βουλήν σου, ο Θεός, και έστρεψας την νίκην ημών εις ήτταν και ήλθον τα έθνη εις την κληρονομίαν σου και εμίαναν την χώραν ημών. Έθεντο τα θνησιμαία των δούλων σου βρώματα τοις πετεινοίς του ουρανού και τας σάρκας των οσίων σου τοις θηρίοις της γης. Εξέχεαν το αίμα αυτών ωσεί ύδωρ  και επί το άλγος των τραυματιών σου προσέθηκαν πληγάς. Έθου ημάς ως λίθον καταπατούμενον και εις χουν θανάτου κατήγαγες ημάς. Οι μισούντες ημάς διήρπαζον εαυτοίς και εγεννήθημεν όνειδος τοις γείτοσιν ημών. Οι υιοί ημών και αι θυγατέρες ετελεύτησαν εν λιμώ. Επένθησεν η γη και εκ πάσης οικίας ήρθη ευφροσύνη και χαρά. Και εκλαίομεν ου τους τεθνηκότας, ουδέ εθρηνούμεν επ' αυτοίς, αλλ' εκλαίομεν εν κλαυθμώ τους εκπορευομένους, ότι ουκ ην επιστρέψαι έτι και ιδείν την γην της πατρίδος αυτών.
Ότε δε συνετελέσθη η πονηρία των αμαρτωλών και επλήσθη η ταπείνωσις ημών, εβρόντησεν εξ ουρανού ο Κύριος και ο Ύψιστος έδωκε φωνήν αυτού και εξαπέστειλε βέλη και εσκόρπισε τους εχθρούς ημών και αστραπάς επλήθυνε και συνετάραξεν αυτούς. Άμα τω δοξασθήναι αυτούς και επαρθήναι εκλιπόντες ωσεί καπνός εξέλιπον, οι μεγαλορρημονούντες ωνειδίσαντο αισχύνην και εντροπήν και εγενήθησαν αιχμάλωτοι οι αιχμαλωτεύσαντες ημάς, ότι ημέρα Κυρίου επί πάντα υβριστήν και υπερήφανον και επί πάντα υψηλόν και μετέωρον. Ο γαρ Δεσπότης Κύριος Σαβαώθ συνταράσσει τους ενδόξους μετά ισχύος, και οι υψηλοί τη ύβρει συντριβήσονται..
Διά τούτο, Κύριε, σήμερον της αινέσεώς σου πλήρης η γη ημών και αι ψυχαί ημών ευγνωμοσύνης πλήρεις βοώσι προς Σε. Συ βασιλεύς ημών, Συ άρχων, Συ και κριτής, ότι η δικαιοσύνη Σου εις τον αιώνα έσται και το σωτήριόν Σου είς γενεάς γενεών. Τας οδούς Σου, Κύριε, γνώρισον ημίν και τας τρίβους Σου δίδαξον ημάς. Νομοθέτησον ημάς εν τη οδώ Σου και οδήγησον ημάς, τους άρχοντας και τον λαόν, επί την αλήθειάν Σου, ότι έτι πολλοί κυκλόθεν οι εχθροί ημών και μακάριον το έθνος, ού εστί Κύριος ο Θεός αυτού. 
Έτι δε και υπέρ των ψυχών των μαρτύρων αδελφών ημών δεόμεθά Σου, Κύριε, ίνα αυλισθώσιν εν αγαθοίς και αναπαύσωνται εν σκηναίς δικαίων και τα οστά αυτών ως βοτάνη ανατείλη, ίνα οί τε ζώντες και οι επ' ελπίδι αναστάσεως κεκοιμημένοι ευχαριστίαν και δόξαν προσφέρομέν Σοι, τω Κυρίω της ζωής και του θανάτου εις τους αιώνας".

Μεγαλειώδεις ευχές γεμάτες μηνύματα και διδάγματα! Κι όμως τις κλείσαμε κι αυτές στο ντουλάπι των περιττών και των άχρηστων... Αλήθεια τι μας απέμεινε;

*Μνημονεύω και του πατρός μας, ο οποίος τέτοια ημέρα τελούσε στον ιερό ναό των Αγίων Αποστόλων κατανυκτικότατη αγρυπνία!


Δευτέρα, 22 Οκτωβρίου 2018

Γλωσσολαλιά

Η γλώσσα που μου δώσατε μελώδισε στο στόμα,
ροδόσταμο που άνθισε στο πατρικό μου χώμα,
θαλασσινή η αύρα της, βουνίσια η πνοή της,
τον κόσμο όλο γύρισε, αλάργεψ' η φωνή της.

Η ανατολή τη λάτρεψε, η δύση την καρπώθη
πόθο γλυκό ζωντάνεψε σ' αυτόν που τη ζυγώθη
αθανασία γνώρισε στα έργα των ανθρώπων
φεγγάριασε τη σκοτεινιά ξένων λαών και τόπων.

Γλώσσα μου μυριολάλητη πώς να σε ασημώσω
που 'σαι διαμάντι αδάμαστο, πέτρα για να στεριώσω
έχω τον τρόπο μου εγώ την πέτρα να σηκώσω
και αργυρούς θνητούς να βρω, τη γλώσσα ν' αρματώσω
Αίσωπος, Όμηρος, Θαλλής, Ηρόδοτος κι Αισχίνης
Σόλων, Σωκράτης, Σοφοκλής, Καβάφης κι Ευριπίδης
Πίνδαρος, Πλάτων, Πλήθωνας, Κάλβος και Καζαντζάκης
Ερατοσθένης, Ηράκλειτος, Σεφέρης, Καρυωτάκης
Γκάτσος, Ελύτης, Αξελός, Παπαδιαμάντης, Ζέη
Αναγνωστάκης, Κούμας, Κουν, Μάτεσης, Ωριγένης
Σικελιανός και Παλαμάς, Γαζής κι Αριστοτέλης
Παπαντωνίου, Γιανναράς, Βρεττάκος, Καμπανέλλης
Μαβίλλης, Σεβαστίκογλου, Ξενόπουλος, Διογένης
και Μυριβίλης, Πιττακός, Δροσίνης, Δημοσθένης
Επίκουρος, Ησίοδος, Γρυπάρης Καββαδίας
Αναξαγόρας, Αρίσταρχος, Βενέζης και Βοργίας

Η γλώσσα που μας δώσατε σμίλεψε το σκαρί μας
το νου με γνώση μπόλιασε, πότισε την ψυχή μας
μάγεψε πλάνητες πολλούς, ξελόγιασε την πέννα
γένος και γης μπερδεύτηκαν, με μιας γενήκαν ένα.

Χαλάλι ήταν οι φθόγγοι της, θέριεψαν μύριες λέξεις
οι λέξεις έβγαλαν φτερά και γέννησαν τις σκέψεις
το γόνυ εκράτησαν ορθό στης λευτεριάς το τάμα
γλωσσολαλιά Ελληνική, της οικουμένης θάμα.

Γλώσσα μου μυριολάλητη μην θαρρείς σε προδώσω,
μην τάχα σε απαρνηθώ, σ' άλλα καλά να ενδώσω
λαλιά μου, εσύ, πεντάμορφη, πάντα θα σε χρυσώνω
που 'σαι διαμάντι αδάμαστο, πέτρα για να στεριώνω
έχω τον τρόπο μου εγώ την πέτρα να σηκώνω
και τους χρυσούς θνητούς να πω, την γλώσσα ν' αρματώνω.
Ρίτσος, Τερζάκης, Κοραής, Κορνάρος, Πρωταγόρας
Ψυχάρης, Τσίρκας, Συκουτρής, Χρυσολωράς, και Ρώτας
Αριστοφάνης, Βάρναλης, Βιζυηνός, Χορτάτσης
και Μακρυγιάννης, Σολωμός, Ρήγας και Σαμαράκης
Αυγέρης, Ουράνης Μαρκοράς, και Ισοκράτης, Θέσπις
Ψαθάς και Χριστιανόπουλος, Μουσούρος, Προβελέγγης
και Θουκυδίδης, Μένανδρος, Δελμούζος, Καρκαβίτσας
Χ(ε)ίλων, Ροΐδης, Λάσκαρης, Χάκκας, Χατζής, Σκαρίμπας
Εμπεδοκλής και Πλούταρχος, Κύρος, Πανοπολίτης
Κόραξ, Βοργίας, Βουτυράς, Σουρής, Βαλαωρίτης
Ιορδανίδου, Αρβελέρ, Σαπφώ και Αλεξίου
η Πολυδούρη, η Μιλλιέξ, Δέλτα και Σωτηρίου
και Ιπποκράτης, Ξενοφών, Πολίτης, Εφταλιώτης
Αισχύλος, Αινησίδημος, Λυσίας, Μπαμπινιώτης.

Μουσική/Στίχοι: Θαλασσινός Παντελής/Αθανασιάδου Σοφία