Αναγνώστες

Κυριακή, 31 Δεκεμβρίου 2017

Οσία Μελάνη και τέλος του ενιαυτού

Όχι μέλαινα
ως η κλήσις φανεροί,
αλλ' ολόφωτος, 
λαμπρά και λευκή!


Όταν έρχεται του θανάτου η θλίψη
άλλος πέφτει σε βαρύ μαρασμό
κι άλλος παίρνει θάρρος απίστευτο
κι ατενίζει μ' ελπίδα τον ουρανό.

Δυο παιδιά και τον άντρα της
εστερήθηκε η Οσία Μελάνη
κι ως να ήταν αυτό λιγοστό 
σύντομα εκήδευσε
και τους δύο γονείς.

Το πολύβουο, το πλούσιο αρχοντικό 
μένει τώρα νεκρό και βουβό.
Της αγάπης της οι καρποί και οι ρίζες
ανεχώρησαν όλοι για αιώνιες πατρίδες!

Μα εκείνη 
"τη ελπίδι τη κρείττονι έχαιρε,
και την θλίψιν υπέμενε,
τη προσευχή προσεκαρτέρει"!

Στη θέση των χαμένων παιδιών της
αγαπά και φροντίζει
τα ορφανά και φτωχά
της πρωτεύουσας Ρώμης.

Τους αρρώστους φροντίζει,
και τους ξένους ξενίζει.
Σε φριχτές φυλακές
των απόκληρων τούτης της γης
το μαρτύριο κουφίζει.

Μάνα ήτανε δύο παιδιών 
και γίνεται όλων η ΜΑΝΑ,
μι' ανοιχτή αγκαλιά
μια πηγή της αγάπης ακένωτη.

Και στη δύση του βίου της
σε κελί πενιχρό
στην Ιερουσαλήμ την επίγεια
μετανοούσα η οσία στενάζει
και μικρόν ασθενήσασα
στην Ιερουσαλήμ την ουράνια
ολόφωτεινη, λαμπρή,
πεντακάθαρη 
τον Νυμφίο Χριστό
συναντάει!

Η μνήμη της οσίας μητρός Μελάνης
τον κύκλο του ενιαυτού κατακλείει
και υπόδειγμα άριστο
βιοτής μας αφήνει. (Σ.Κ.)


*Κάπως έτσι, μεταξύ ουράνιας βιοτής των Αγίων μας 
και οδυνηρής πραγματικότητας, απληστίας και συγκρούσεων,
ανθρώπινου πόνου και ουράνιας παρηγορίας
διανύσαμε το 2017!
Μακάρι στο 2018 να υπερισχύσει μέσα μας το κομμάτι του ουρανού!!!




«...Αὐτὴ ἣν ἐπὶ τῆς βασιλείας Ὀνωρίου (395 – 423), Ρωμαία πλούσια καὶ ἐκ γένους περιφανοῦς καὶ ἐνδόξου. Συζευχθεῖσα παρὰ τὴν θέλησιν αὐτῆς, ἀπεσύρθη μετὰ τὸν θάνατον τοῦ ἀνδρὸς καὶ τῶν δύο αὐτῆς τέκνων εἰς ἐν προάστιον τῆς Ρώμης, ἐπιμελουμένη τῶν πτωχῶν, ὑποδεχoμένη τοὺς ξένους, ἐπισκεπτομένη τοὺς ἐξόριστους καὶ ἐν φυλακαὶς καὶ θεραπεύουσα τοὺς νοσοῦντας. Μετὰ τὴν ἐκποίησιν τῶν κτημάτων αὐτῆς καὶ διανομὴν τῶν προσόντων εἰς μονὰς καὶ ἐκκλησίας, διὰ τῆς Ἀφρικῆς καὶ Ἀλεξανδρείας κατέληξε εις τὰ Ἱεροσόλυμα καὶ ἐνεκλείσθη εἰς πενιχρὸν κελλίον. Εκεῖ ἔκτισε καὶ μονὴν εἰς ἣν συνήγαγεν ἐνενήκοντα παρθένους, ἐξ ἰδίων διὰ τὴν διατροφὴν αὐτῶν δαπανώσα. Μικρὸν ἀσθενήσασα ἐκ πλευρίτιδας, μετέλαβε τῶν ἀχράντων μυστηρίων ἐκ τῶν χειρῶν τοῦ Ἐπισκόπου Ἐλευθερουπόλεως καὶ ἀνεπαύθη ἐν Κυρίῳ".

Ἀπολυτίκιον. Ἦχος δ’. Ταχὺ προκατάλαβε.
Τοῦ πλούτου σκορπίσασα, τὰς μυριάδας σεμνή, τὸν πλοῦτον τῆς χάριτος, δι’ ἐναρέτου ζωῆς, Ὁσία ἐπλούτησας· σὺ γὰρ δι’ ἐγκρατείας, καὶ ζωῆς ἰσαγγέλου, σκεῦος τοῦ Παρακλήτου, ἐπαξίως ἐδείχθης· διὸ σὲ μακαρίζομεν, Μελάνη θεόληπτε.






1 σχόλιο:

Α. Παπαγιάννης είπε...

Χρόνια πολλά και ευτυχή,
με καθαρά κι αγνή ψυχή,
με χαρά και με υγεία,
με τη θεία ευλογία!