Αναγνώστες

Παρασκευή, 2 Σεπτεμβρίου 2016

Από τον 70ό Ψαλμό:



"...Ότι σύ εί η υπομονή μου, Κύριε. Κύριε, η ελπίς μου εκ νεότητός μου.
Επί σε επεστηρίχθην από γαστρός, 
εκ κοιλίας μητρός μου σύ  μου εί σκεπαστής.
Εν σοί η ύμνησίς μου διαπαντός... 
Μη απορρίψης με εις καιρόν γήρως, 
εν τω εκλείπειν την ισχύν μου μη εγκαταλίπης με...
Ο Θεός μου μη μακρύνης απ΄εμού,
ο Θεός μου, εις την βοήθειάν μου πρόσχες...
Ο Θεός μου, ά εδίδαξάς με εκ νεότητός μου και μέχρι του νυν 
απαγγελώ τα θαυμάσιά σου...
Και έως γήρως και πρεσβείου, ο Θεός μου, μη εγκαταλίπης με, 
έως αν απαγγελώ τον βραχίονά σου τη γενεά πάση τη ερχομένη..."

*Έρχεται η στιγμή που οι ψαλμικοί στίχοι μας αγγίζουν ιδιαίτερα και μιλούν στην ψυχή μας...


4 σχόλια:

Α. Παπαγιάννης είπε...

Όσο ασχολείται κανείς με τους Ψαλμούς, τόσο ανακαλύπτει ότι εκεί μέσα είναι γραμμένα όλα, συμβουλές και προσευχές και διαπιστώσεις για κάθε περίσταση. Όρεξη (και μάτια ανοιχτά) νάχουμε...
Καλή συνέχεια και καλή υπομονή στα επερχόμενα!

Λήμνος είπε...

Ευχαριστώ πολύ, αδελφέ! Συ οίδας, συ γινώσκεις, συ επίστασαι!

Κύμβαλον Αλαλάζον είπε...

Χρόνια Πολλά αδελφούλα Σταυρούλα!

Λήμνος είπε...

Σ' ευχαριστώ πολύ, Αλαλάζον Κύμβαλον!!!!