Έκθεση Αγιογραφίας

         Είμαστε πολύ ευλογημένοι και ευνοημένοι εμείς οι Ορθόδοξοι για άπειρους λόγους, αλλά και γιατί μπορούμε να προσεγγίζουμε και να τιμούμε τον Θεό και τους Αγίους του Θεού,  μέσω των εικόνων. Η τιμή της εικόνας διαβαίνει στο πρωτότυπο. Είναι όμως πολύ μεγάλη βοήθεια για τον πεπερασμένο και αδύναμο νου μας να μπορεί να στρέφεται προς μια μορφή σεβάσμια κι αγαπημένη και όχι σε κάτι απροσδιόριστο.
         Εξάλλου πολλές φορές ο Χριστός και η Παναγία μας και οι Άγιοι ενεργούν θαυμάσια προς τους πιστούς διαμέσου κάποιας εικόνας η οποία έτσι γίνεται φορέας της Θείας Χάριτος, διαμεσολαβητής μεταξύ ανθρώπων και Θεού, εγγυητής της πίστης του Χριστιανού αφενός και της θεϊκής Αγάπης αφετέρου.
          Όλοι μας είμαστε κατ' εικόνα Θεού πλασμένοι και καλούμαστε να ζήσουμε εν Θεώ ώστε να γίνουμε εικόνες Του, όπως διαλεχτές εικόνες Του είναι όλοι οι Άγιοί μας,  με πρώτη βεβαίως την Παναγία μας.
           Είναι πράγματι ευλογία να υπάρχει σε μια ενορία φυτώριο αγιογράφων, οι οποίοι αν ασκήσουν την εξαιρετική αυτή τέχνη με προσοχή και προσευχή γίνονται διάκονοι και βοηθοί στον πνευματικό αγώνα των Χριστιανών.

 

Εγκαίνια της Έκθεσης Αγιογραφίας  στο Ενοριακό Κέντρο 

του Αγίου Αθανασίου Παλαιοκάστρου, από τον σεβαστό π.Εμμανουήλ.

Οι μαθήτριες-αγιογράφοι πλαισιώνουν τη δασκάλα τους κ.Παναγιώτα (με το ριγέ φόρεμα), 

η οποία με γνώση και πειθαρχική δουλειά πέτυχε εξαιρετικό αποτέλεσμα.

 

 "Την σπουδήν σου τη κλήσει κατάλληλον εργασαμένη, φερώνυμε..."

Αγία Παρασκευή, η ηγαπημένη

 Γλυκύτατη η μορφή της Παναγίας εμπνέει βαθύτατο σεβασμό 

και καλεί σε προσωπική σχέση αγάπης τον πιστό που την πλησιάζει.

"Μάθετε απ' εμού, ότι πράος ειμί και ταπεινός τη καρδία ..." 

Ο Κύριός μας διδάσκων και ευλογών και πραΰνων 

τις ταλαίπωρες καρδίες των ανθρώπων

Ο Ευαγγελιστής Λουκάς, ο πρώτος αγιογράφος, 

η Παναγία Βρεφοκρατούσα, ο Άγιος Ελευθέριος,

Η Παναγία η Οδηγήτρια, ο Άγιος Νεκτάριος, 

η Αγία Παρασκευή εις διπλούν, 

ο Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος, η Αγία Φωτεινή η Ισαπόστολος,

δείγματα επιμελημένης εργασίας.

Συγχωρούμε, αλλά δεν ξεχνούμε

 

-Φεγγάρι μου ασημόφωτο και κοσμογυρισμένο,

πες μου γιατί εχλώμιασες και έχασες το φως σου,

γιατί η όψη σου αιμάτινη και σκοτεινή εγίνη;

-Τι να σου πω, αστέρι μου, τι να σου ομολογήσω;

Απόψε πόνεσα πολύ, ξεσχίστηκε η ψυχή μου.

Θέλω να φύγω, να χαθώ μες στ' ουρανού τα χάη, 

τη Γη που τόσο αγάπησα πλέον να μη φωτίσω.

Του ανθρώπου είδα φοβερό κι αδίστακτο το χέρι

μαρτυρικό κι αδιάκριτο θάνατο να μοιράζει.

Σφάξαν λεχούδια και παιδιά, μάνες που βύζαιναν μωρά,

γέρους ανήμπορους που κείτονταν στο στρώμα.

Στο Δίστομο σφαγή απ' τους ναζί και χαλασμός εγίνη... (Σ.Κ)

 

Οι "Άριοι" επιθεωρούν τα αποκαΐδια του εγκλήματός τους

Παντού σταυροί και μνήματα, το σκηνικό του Διστόμου για δεκαετίες

 Πόνος, φτώχια, ερημιά, εγκατάλειψη για πολλά χρόνια μετά τη σφαγή

Τα ορφανά του Διστόμου 

Στον παρακάτω Σύνδεσμο μπορείτε να δείτε πολύ ενδιαφέρον σχετικό video
 https://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=Fo_V3E6AOMg#t=0

Οι εκλεκτοί του Θεού

     Στην Ογκολογική Κλινική του Ιπποκρατείου πλήθος ασθενών βαδίζουν τον Γολογοθά του πόνου και της ταλαιπωρίας τους. Ο π.Ονούφριος κάνοντας πράξη την εντολή αγάπης του Θεανθρώπου κάθε κυριακάτικο απόγευμα είναι εκεί για να διακονήσει όποιον ασθενή βρει μοναχικό ή εγκαταλειμμένο. Λέει δυο θερμά λόγια συμπαράστασης, βοηθάει στο φαγητό, στην καθαριότητα των ασθενών. Οι νοσηλευτές τον γνωρίζουν και τον εμπιστεύονται.
     Μεταξύ των ασθενών και μια συμπαθής μεσήλικη κυρία που υποφέρει από καρκίνο του παχέος εντέρου. Έχει εγχειριστεί ήδη δυο φορές και της έχουν κάνει παρά φύσιν έδρα για να εξυπηρετείται η λειτουργία του εντέρου. Στον πόνο της έχει προστεθεί η ταλαιπωρία και η κακοσμία αυτής της διαδικασίας. Ωστόσο είναι "τυχερή" γιατί έχει πάντα δίπλα της έναν άγγελο, μια πρόθυμη και γλυκότροπη κυρία που την περιποιείται με πολλή αγάπη και στοργή. Ο π.Ονούφριος την βρίσκει πάντοτε εκεί και στ' αλήθεια την καμαρώνει και τη χαίρεται. "Σίγουρα θα είναι η αδελφή της" σκέφτεται.
    Αυτή τη φορά η κυρία-άγγελος δεν έχει έρθει κι ο π.Ονούφριος προθυμοποιείται να εξυπηρετήσει την πάσχουσα κυρία. "Δεν ήρθε σήμερα η αδελφή σας;" την ρωτάει. "Μπορώ, αν θέλετε, να σας εξυπηρετήσω σε ό,τι χρειάζεστε". Η κυρία τον κοιτάζει και τα μάτια της βουρκώνουν. "Δεν είναι αδελφή μου, πάτερ. Είναι μια ξένη γυναίκα την οποία εγώ προκαταβολικά "πλήρωσα" με τον χειρότερο τρόπο. Της πήρα τον άντρα, της διέλυσα το σπιτικό της. Κι αυτή αγόγγυστα και πρόθυμα με υπηρετεί χωρίς ούτε μια στιγμή να αναφερθεί σε ό,τι πέρασε εξαιτίας μου. Κάθε βράδυ κλαίγοντας παρακαλώ το Θεό εμένα να συγχωρέσει και σε κείνη να χαρίσει όλα τα αγαθά Του".

    Ο πατήρ Ονούφριος σταυροκοπιέται: "Μέγας είσαι, Κύριε, και θαυμαστά τα έργα Σου. 

Σ' όλες τις γενιές υπάρχουν οι εκλεκτοί Σου!"

*Ωφέλιμα βιώματα του σήμερα

Ψυχοσάββατο

"Αληθώς ματαιότης τα σύμπαντα,

ο δε βίος σκιά και ενύπνιον.

Και γαρ μάτην ταράττεται πας γηγενής,

ως είπεν η Γραφή,

ότε τον κόσμον κερδήσωμεν,

τότε τω τάφω οικήσωμεν,

όπου ομού βασιλείς και πτωχοί.

Διό, Χριστέ ο Θεός, 

τους μεταστάντας ανάπαυσον ως φιλάνθρωπος".

Κορυφαία "ατάκα" από την Παννυχίδα του αυριανού Ψυχοσάββατου.

"Ότε τον κόσμον κερδήσωμεν, τότε τω τάφω οικήσωμεν".

Καθώς το ακούω μου έρχονται στο νου όλοι αυτοί οι οικονομικοί "παντοκράτορες" 

που μας φαίνεται πως έχουν δέσει χειροπόδαρα και ελέγχουν ανθρώπους και λαούς, 

που συστήνουν Λέσχες και Κομιτάτα για να αλληλοενισχύονται, 

που μετρούν με δισεκατομμύρια τις περιουσίες τους. 

Αλήθεια δεν περνά από το νου τους αυτή η αδιαφιλονίκητη αλήθεια,

η μόνη σίγουρη κατάληξη της ζωής μας;

Αλλά ας μην εξαιρέσουμε και τους εαυτούς μας. 

Συχνά λησμονούμε το κοινό τέλος όλων 

και πολιτευόμαστε ως αθάνατοι και πλεονεκτούμε 

και ταραττόμαστε και πασχίζουμε για "σκιές και όνειρα".

Πολύ ωφέλιμα τα Ψυχοσάββατα, από πολλές απόψεις...

Στο δάσκαλό μου με αγάπη

"Αν ένας γιατρός, δικηγόρος ή οδοντίατρος είχε στο γραφείο του 40 άτομα ταυτόχρονα, κάθε ένα από τα οποία είχαν διαφορετικές ανάγκες και κάποια από αυτά τα άτομα δεν θα ήθελαν να βρίσκονται εκεί και προκαλούσαν φασαρίες και ο γιατρός, δικηγόρος ή οδοντίατρος χωρίς κανένα βοηθό έπρεπε να φροντίσει όλα αυτά τα άτομα με άρτιο επαγγελματισμό για 9 μήνες τότε θα μπορούσε να πάρει μια ιδέα για τη δουλειά ενός καθηγητή στη τάξη του..."
"https://www.facebook.com/xenesglosses.eu

 

Μη μου πείτε ότι δεν είναι τέλειος ο παραλληλισμός!

Και να προσθέσουμε στα 40 παιδιά (ας τα μειώσουμε και στα 30 και στα 28, αν θέλετε)  κι άλλους τόσυυς, τους γονείς των μαθητών οι οποίοι παρεμβαίνουν, επιμένουν, κρίνουν, σχολιάζουν, ζητούν το λόγο, κάνουν αναφορές κτλ.

Να πρέπει ο καθηγητής ή ο δάσκαλος να είναι άρτιος στην επιστημονική του κατάρτιση, αλλά να έχει και μεταδοτικότητα. Να επιβάλλεται στην τάξη, αλλά να είναι δίπλα και στον κάθε μαθητή προσωπικά. Να προχωράει στην ύλη, όπως θέλει το Υπουργείο, αλλά να σέβεται και τα όρια του κάθε υπερκινητικού ή δυσλεξικού ή αδιάφορου μαθητή. Να πρέπει να κάνει μάθημα σε παιδιά ερωτευμένα ή κακοποιημένα ή εξαθλιωμένα ή ξεσηκωμένα ενόψει καλοκαιριού ή διακοπών. Να κινδυνεύει να εκτεθεί στα ΜΜΕ αν προσπαθήσει να "συμμαζέψει" κάποιο παιδί που ολοφάνερα έχει παρεκτραπεί. Να ονομάζεται παιδαγωγός, αλλά να μην μπορεί να ασκήσει καμιά παιδαγωγική μέθοδο. 

Πόση αγάπη πρέπει να έχει ο δάσκαλος ή ο καθηγητής για να φέρει εις πέρας τη δυσκολότατη διακονία* του!

 

*Δεν υπάρχει άλλος κατάλληλος χαρακτηρισμός, ούτε καν η λέξη λειτούργημα.

Με σιωπή και υπομονή

Πολύτιμη συμβουλή και γνώση που πρέπει να γίνει πράξη.

Ας σεβαστούμε τον άλλον. Ας τον σεβαστούμε κι ας περιμένουμε,

 όπως περιμένει ο Θεός με υπομονή και ανοχή και πολλή αγάπη την μετάνοια όλων μας.

*Το έστειλε η "Δέσποινα Δεν Ξέρω", την οποία ευχαριστούμε πολύ.

Ανήμερα θηρία

      Τρεις ειδήσεις-σοκ άκουσα σήμερα πρωί-πρωί και δόξασα το Θεό για μια ακόμη φορά που ζούμε σε ελεύθερη χριστιανική και δημοκρατική χώρα κι ας έχουμε χίλια δυο προβλήματα...
      Στην Ινδία δυο κόπελες, κορίτσια δεκατεσσάρων και δεκαπέντε ετών βρέθηκαν απαγχονισμένα. Η αστυνομία συμπεραίνει πως αφού έπεσαν θύματα ομαδικού βιασμού κρεμάστηκαν μόνες τους από την ντροπή και την απόγνωσή τους.

 

     Στο Πακιστάν λιθοβολήθηκε από τους συγγενείς της μέχρι θανάτου έγκυος γυναίκα σε νόμιμο γάμο, για λόγους τιμής. Παντρεύθηκε τον άνδρα που αγάπησε και όχι αυτόν που της υπεδείκνυαν ο πατέρας και τα αδέλφια της. Επιπλέον στοιχείο: ο άντρας της κοπέλας είχε σκοτώσει την πρώτη του γυναίκα για να παντρευτεί την  άτυχη κοπέλα.

 

Στη Νιγηρία δραπέτευσαν τέσσερα από τα κορίτσια που έχει απαγάγει η ισλαμιστική οργάνωση Μπόκο Χαράμ. Δεν θέλω να σκέφτομαι τι τις περιμένει αν τις ξαναπιάσουν. Αλλά υποκλίνομαι μπροστά στο θάρρος τους.

 

Άντρες ή ανήμερα θηρία!!!

 

Χρόνια πολλά!! Τώρα!!

Χρόνια ευλογημένα σε κάθε Κωνσταντίνο και κάθε Ελένη και Κωνσταντίνα.
Και μου χάρισε ο Θεός πολλούς και πολλές... και μάλιστα τα πιο κοντινά μου
 πρόσωπα...
Τους αφιερώνω με πολλή αγάπη το παρακάτω ποιητικό κείμενο του π.Σωφρονίου (του Έσσεξ)
και τους προσφέρω και μια αγκαλιά φρεσκοκομμένα λουλούδια...

 

"Εννοείται ότι κι εγώ θα πω "χρόνια πολλά!".

Μα πιο αληθινός, θα ‘μαι, νομίζω, αν ευχηθώ να ζήσεις ήρεμα
τα επόμενα λεπτά, τις ώρες που έρχονται, τη μέρα την αυριανή.

Διότι το "χρόνια πολλά" μου φαίνεται κάπως αόριστη ευχή.
Που σε κάνει να ελπίζεις κάτι αβέβαιο και μακρινό.

Που όλο έρχεται κι όλο το χάνεις.
Και μένεις με τη δίψα. Και γερνάς πεινασμένος.

Ζήσε το τώρα όμορφα. Ευτυχισμένο. Με επίγνωση.
Εν Χριστώ Ζώντι και Παρόντι.

Νιώσε την κάθε σου στιγμή και άκου την αναπνοή σου.

Ζήσε το κάθε σου φιλί. Κάνε την κάθε λέξη σου να μοιάζει φλόγα πύρινη.

Έτσι θα νιώσεις πλουτισμό ανεξήγητο, μέσα στο τώρα.

Την αφθονία, μες στο λίγο.

Το μεγαλείο, στο μικρό.

Και το μικρό σου γεύμα θα ‘χει μια διάσταση αιώνιας αφθονίας.

Θα βλέπεις τη γυναίκα σου για λίγο
και θα της φαίνεται Παράδεισος η αγκαλιά σου.

Θα δίνεις στο παιδί σου ένα χαμόγελο στοργής,
και θα νομίζει ότι είδε όλα τα λούλουδα της γης
και του βυθού τα χρώματα.

Θα συναντάς τους φίλους σου για έναν καφέ
και θα αισθάνεσαι ο πιο πλούσιος.

Θα γίνει θεία Λειτουργία η κάθε σου στιγμή.

Θα νιώθεις το Χριστό και το αιώνιο Φως Του
μέσα σε πράγματα που δεν μπορείς να φανταστείς.

Ασήμαντα για τους πολλούς, σημαντικά για σένα όμως.

Όλα θα φαίνονται πολλά.
Χρόνια πολλά. Κι όλα πολλά.

Θα νιώθεις πλούσιος έχοντας τρύπια πορτοφόλια, τσέπες, χέρια.

Σε βλέπω ήδη αλλαγμένο:
Είσαι μικρός, και μοιάζεις γέρων στη σοφία.
Κι εσύ, παππούς, με τόση ευεξία. Σαν ετών 33.

Χρόνια πολλά!! Τώρα!!

(π. Σωφρόνιος του Έσσεξ)

*Μου το έστειλε η αγαπημένη Θεοπίστη. 
Την ευχαριστώ για όλα τα υπέροχα που δημοσιεύει και προωθεί
 κάνοντάς μας κάθε μέρα πιο πλούσιους και πιο ευαίσθητους.

Στη γιορτή της μητέρας

"Της μαμάς μου η μαμά είναι δυο φορές μανούλα!"

Τα πέντε τέλεια παιδιά μου μου χάρισαν αυτό το πανέμορφο δώρο!!!

Τα ευχαριστώ από τα βάθη της καρδιάς μου κι εύχομαι κάποια στιγμή
να αξιωθούν να λαμβάνουν ανάλογα δώρα από τα δικά τους παιδιά κι εγγόνια!!!

Αγίας Παρασκευής συνέχεια

Χθες με πρόδωσε η μπαταρία της μηχανής, έτσι συνεχίζω σήμερα με πιο κοντινές λήψεις. 

  

 Το όμορφο εκκλησάκι από κοντά με πολλές καλόγουστες λεπτομέρειες. 

Δεξιά το πέτρινο προσκυνητάρι με την εικόνα της Αγίας. 

Όμορφα ψηφιδωτά στολίζουν τους εξωτερικούς τοίχους, 

η έλαφος που ξεδιψάει στις πηγές των υδάτων
και τα λευκά περιστέρια πάνω από το αγίασμα.

 

 Από κοντά το πέτρινο προσκυνητάρι

 

Το αγίασμα με την κλασσική καρκινική επιγραφή

"ΝΙΨΟΝΑΝΟΜΗΜΑΤΑΜΗΜΟΝΑΝΟΨΙΝ"

"Πορεία προς την ολοκλήρωση της ιστορίας και του κόσμου" 
ονομάζεται η ζωγραφική σύνθεση
που κοσμεί το εσωτερικό της αψίδας εισόδου στον αυλόγυρο

"Κατ' αρχάς Σύ, Κύριε, την γην εθεμελίωσας και έργα των χειρών Σου εισίν οι ουρανοί
...και ωσεί περιβόλαιον ελίξεις αυτούς".
Ύμνος στον Δημιουργό του παντός ο οποίος με σοφία οδηγεί όλη τη δημιουργία,
τον άνθρωπο και την κτίση, στην τελείωση και την αιωνιότητα!!!

 

 Πέτρινα πεζούλια-καθιστικά, μαντρότοιχοι που έχουν στολιστεί και στεγαστεί 

και τους περνάς για όμορφα κτίσματα (αριστερά),
ξύλινες κατασκευές κι ό,τι άλλο υπάρχει στο χώρο
έχει γίνει από τον χρυσοχέρη π.Γεώργιο.

 Το κιόσκι, οι κούνιες, τα καθιστικά στην πλαγιά που αγκαλιάζει την Αγία Παρασκευή.

 
 
Το ομορφότερο πάρκο του χωριού μας!
Το καλοκαίρι βρίσκουμε πάντα εδώ δροσιά κι αναψυχή. 

Στην Αγία Παρασκευή

    Η καθημερινή μας βόλτα με την Δανάη ολοκηρώνεται οπωσδήποτε με μια επίσκεψη στην Αγία Παρασκευή, το μαγευτικό εξωκλήσι του Παλαιοκάστρου. Αυτές τις μέρες μετά τις ανοιξιάτικες βροχές είναι κυριολεκτικά στις δόξες του. Χαμένο μέσα σ' έναν χείμαρρο ολόφρεσκου πράσινου από πλατάνια, δάφνες, πεύκα, ακακίες, καστανιές και άλλα είδη που δεν τα γνωρίζω το εκκλησάκι μας είναι μια ζωγραφιά του παραδείσου...

  

Όμορφο ψηφιδωτό πάνω από την είσοδο στον αυλόγυρο

 

Τεράστιο θόλο σχηματίζουν τα κλαδιά των πλατανιών 

και τα κελαηδήματα των πουλιών - φανταστείτε τα-

 υμνολογούν μελωδικά κι ακατάπαυστα τον Δημιουργό.

Η καλοβαλμένη πέτρα στα τειχία και στο πλακόστρωτο χαρίζει "παραδοσιακή" ομορφιά. 

Έμπνευση και έργο του π.Γεωργίου, του προηγούμενου εφημερίου μας, ο οποίος κυριολεκτικά "ζωντάνευε" την πέτρα, της μιλούσε, ήξερε σε ποιο ακριβώς σημείο θα τοποθετήσει κάθε μικρό ή μεγάλο κομμάτι πέτρας που έπαιρνε στα χέρια του...

Στον σολέα που σχηματίζεται μπροστά στο ναϊδριο τελούνται εκατοντάδες μυστήρια κάθε χρόνο.

Καθιστικά, παιδική χαρά και κιόσκι -λίγο δεξιότερα, δεν το συνέλαβε ο φακός- κάνουν τον περιβάλλοντα χώρο ελκυστικό για μικρούς και μεγάλους, ενώ ζαρντινιέρες βαμμένες στα επικρατέστερα χρώματα των βυζαντινών αγιογραφιών συμπληρώνουν ταιριαστά 

την ομορφιά του χώρου.

Η Αγία Παρασκευή μας!