"Εν τη Γεννήσει την παρθενίαν εφύλαξας· 

εν τη Κοιμήσει, τον κόσμον ου κατέλιπες, Θεοτόκε. 

Μετέστης προς την ζωήν, μήτηρ υπάρχουσα της ζωής, 

και ταις πρεσβείαις ταις Σαις λυτρουμένη, 

εκ θανάτου τας ψυχάς ημών". 

Μια όμορφη τιμή στην Υπεραγία Θεοτόκο: 

Η περιφορά του Επιταφίου της ψαλλομένων εγκωμίων, 

στο όμορφο εξωκλήσι της Αγίας Παρασκευής Παλαιοκάστρου

*Με πολλή μου λύπη παρέστην μόνο νοερώς, λόγω προβλήματος υγείας.

"Υπεραγία Θεοτόκε, πρέσβευε υπέρ ημών".

Αφοσίωση

"Γύρισες, μάνα μου; Άργησες.
Σφίξε με στην αγκάλη σου!"

Αντίστροφα η σχέση η μητρική
βιώνεται από τη μάνα που ήταν δυνατή,
μα τώρα παραπαίει.
Μες στο γερό της κόρης σφιχταγκάλιασμα
η γραία βρέφος ξαναγίνεται
κι αποζητά ασφάλεια και φροντίδα!!...
Τα γηρατειά κι οι ασθένειες την λύγισαν.
Σαν το σκιαγμένο σπουργιτάκι
αφήνεται στης κόρης τις φροντίδες
που γίνεται γι' αυτήν η μάνα πια,
....ως νά 'ρθει η στερνή στιγμή
του τελευταίου αποχαιρετισμού η ώρα!!!

Και καταθέτω εδώ τον σεβασμό
και την εκτίμηση την άπειρη
σε μια θυγατρική και υιική αφοσίωση απαράμιλλη,
που θε να γίνει μέτρο σύγκρισης
και οδηγός για μας τους επιλοίπους....

Ο Πρωτεσίλαος και οι Κινέζοι

Αν ρωτούσα νεαρούς Έλληνες: "Ποιος ήταν ο Πρωτεσίλαος;" πόσοι πιστεύετε ότι θα ήταν σε θέση να μου δώσουν μια απάντηση; Αν κρίνω από τις άστοχες απαντήσεις σε πολύ κοινότοπες και απλοϊκές ιστορικές ερωτήσεις, παραδείγματος χάριν "Ποιους πολεμήσαμε το '40 ή ποιους νικήσαμε το 1821" που κατά καιρούς δοκιμάζουν ανεπιτυχώς τις γνώσεις των νέων μας, δεν τρέφω αυταπάτες, ελάχιστοι θα τον γνωρίζουν.
Γι' αυτό αναφέρω εδώ ένα απίστευτο περιστατικό που το καταγράφει το 2014 ο Αντώνιος-Αιμίλιος Ταχιάος, ομότιμος καθηγητής, ακαδημαϊκός: "Τα καλοκαίρια παραθερίζω στην παραλία του Πτελεού Μαγνησίας. Φέτος ήρθαν στον Πτελεό δύο Κινέζοι, συνεργάτες ενός φίλου και συγγενικού μου προσώπου, ο ένας διευθυντής εστιατορίου και ο άλλος στέλεχος μιας επιχείρησης. Ένα απόγευμα περπατούσαμε στην παραλία. Σταματήσαμε για να θαυμάσουμε ένα ψηφιδωτό που παριστάνει έναν πολεμιστή με το δόρυ προτεταμένο, έτοιμο να πηδήξει από την πλώρη του πλοίου στη στεριά. Με ρώτησαν ποιος εκπόνησε αυτό το έργο και τους απάντησα πως το φιλοτέχνησε ένας συγγενής της γυναίκας μου, αντιπτέραρχος ε.α. και πρώην Αρχηγός του Υγειονομικού της Πολεμικής Αεροπορίας. Έσκυψαν για να διαβάσουν το όνομα του πολεμιστή. Βέβαια δεν μπορούσαν να διαβάσουν Ελληνικά και τους το διάβασα εγώ: "Πρωτεσίλαος". Ενθουσιασμένοι αναφώνησαν: "Δεν είναι αυτός που εξεστράτευσε με πλοία εναντίον της Τροίας, ο πρώτος που έπεσε νεκρός!!!!", Η έκπληξη ήταν πλέον όλη δική μου. "Πώς τα γνωρίζετε εσείς όλα αυτά;" ρώτησα απίστευτα απορημένος. "Τα διδαχθήκαμε στο σχολείο" ήταν η πολύ απλή φυσική τους απάντηση!!!!

 Το ψηφιδωτό έργο του του αντιπτεράρχου  Απόστολου Κατσόγιαννη στην παραλία του Πτελεού

Για να μη πιανόμαστε αδιάβαστοι σας παραπέμπω στην ιστορία, μάλλον στον μύθο του Πρωτεσίλαου εδώ.

Νικόλαος ο ευγενής

Δυο λόγια ας ακουμπήσω σ' αυτό το "τετραδιάκι της μνήμης" για τον μόλις εκδημήσαντα αγαπημένο θείο. Εκοιμήθη εν Κυρίω πλήρης ημερών (90 ετών), ειρηνικός, ήσυχος κι ανάλαφρος σαν ένα αμέριμνο στρουθίο που έκλεισε τον κύκλο της ζωής του.
Νικόλαος Σκαμπαρδώνης, ιατρός, γαστρεντερολόγος, διευθυντής της αντίστοιχης κλινικής στο Θεαγένειο Νοσοκομείο. Η προσφορά του στον δυσκολότατο αυτό χώρο του αντικαρκινικού αγώνα ανεκτίμητη. Αλλά δεν θα μείνω σ' αυτήν.
Εκείνο που ιδιαίτερα τον χαρακτήριζε ήταν η ιδιαίτερη κι αξιοθαύμαστη  ευγένεια της ψυχής του. Ναι,αυτό το προσωνύμιο θα ήθελα να του απονείμω κι έτσι θα τον θυμάμαι: Νικόλαος ο ευγενής. Δεν είχε την επιτηδευμένη ευγένεια, την επιφανειακή. Είχε μια λεπτότητα ψυχής που γινόταν φανερή στο λόγο και στη σιωπή του και στο γλυκύτατο χαμόγελό του που σήμαινε κατανόηση, συμπαράσταση, ελπίδα, άκρα συγκατάβαση...
Καλό δρόμο, θείε μου προς τον Παράδεισο! Προσεύχομαι να σου χαρίσει ο Θεός την αιώνια μνήμη Του!

Μυρίζει το (ματο)βρεγμένο χώμα!

     Με κομμένη την ανάσα παρακολουθώ τα γεγονότα στη γειτονική μας χώρα. Με τρομάζουν πολλά πράγματα!
     Όταν βγάζεις στους δρόμους έναν λαό, εύκολα δεν τον μαζεύεις πάλι. Πιο ορμητικός από σαρωτικό χείμαρρο γίνεται ο όχλος που 'χει φανατιστεί. Όσο μαέστρος κι αν είναι ο ηγέτης που τον κατευθύνει, ο όχλος θέλει αντίποινα, θέλει πολύ αίμα για να ξεδιψάσει... Κι ο τουρκικός λαός έχει αποδείξει πάμπολλες φορές ότι εύκολα γίνεται όχλος!
    Ο Ερντογάν είναι απίστευτα φιλόδοξος! Θεωρεί τον εαυτό του έναν νέο Μωάμεθ Πορθητή. Όλη αυτή η ιστορία του αποτυχημένου πραξικοπήματος (!) του δίνει ισχυρότατο άλλοθι για να εγκαθιδρύσει το δικό του σουλτανάτο. Μπορεί να είναι δημοκρατικά εκλεγμένος, αλλά η πολιτεία του δεν είναι καθόλου δημοκρατική κι από δω και πέρα θα γίνει "σταλινική". Οι εκκαθαρίσεις του θα μείνουν στην ιστορία του τουρκικού κράτους... Ποιος ξέρει πόσοι θα "εξαφανισθούν"...

   Ο στρατός στη γείτονα  "ρύθμιζε" και απέτρεπε την άνοδο του θεοκρατικού ισλαμισμού. Η αστική δημοκρατία (όση τέλος πάντων δημοκρατία!) απήλαυσε η σύγχρονη Τουρκία εξασφαλίστηκε με την απειλή των πραξικοπημάτων, όσο οξύμωρο κι αν ακούγεται. Τώρα ανοίγει ο δρόμος και στο θεοκρατικό ισλάμ, αν το θελήσει ένας και μόνο, ο φίλα προσκείμενος σουλτάνος Ερντογάν. Όποτε εκείνος κρίνει ότι κάτι τέτοιο εξυπηρετεί τις φιλοδοξίες του θα δούμε δίπλα μας ένα θεοκρατικό μουσουλμανικό κράτος με ό,τι αυτό συνεπάγεται...
   Ήδη ακούγονται προκλητικές "κορώνες" εναντίον της Αμερικής. Προκάλεσε το πραξικόπημα! Πολύ πιθανόν! Η ιστορία της υπερδύναμης δικαιολογεί τις υποψίες! Αλλά η ένταση στις σχέσεις των δύο χωρών δεν θα προκαλέσει ψιχάλα!!!! Αν οι Αμερικάνοι θελήσουν να τα βάλουν με τον Ερντογάν θα ξεσπάσει φοβερή αιματοχυσία μπροστά στην οποία το συριακό  θα φαντάζει παιδική εκπομπή! Κι ό,τι ακολουθήσει ...είμαστε πολύ κοντά...θα το ζήσουμε στο πετσί μας!!!!
   Η προσγείωση του τουρκικού ελικοπτέρου στην Αλεξανδρούπολη και η αίτηση ασύλου από τους οκτώ στρατιωτικούς που επέβαιναν άναψε κιόλας ένα φιτίλι στις μεταξύ μας σχέσεις. Ανά πάσα στιγμή μπορεί να προκληθεί έκρηξη αν αυτή βολεύει στο Σουλτάνο...
   Δεν μας φθάνουν όλα τα δικά μας ...Τα σύννεφα είναι πολύ πυκνά στον γειτονικό ουρανό... η καταιγίδα έρχεται...μυρίζει το (ματο)βρεγμένο χώμα...! Ας μας σκεπάσει η Παναγία!

Ο νους μου ταξιδεύει σήμερα στην Πόλη...

Κάθε χρόνο το καλοκαίρι ο νους μου ταξιδεύει στην Πόλη..."Ώ Πόλις πόλεων πασών οφθαλμέ"!


 Γιατί πολλά καλοκαίρια φιλοξένησε τις εκδρομές μας...Γιατί εκεί στο Πασά Μπαξέ στην ασιατική ακτή του Βοσπόρου σ' ένα ξύλινο παλιό σπιτάκι υπάρχει μια γωνιά που μας περιμένει... Εκεί απέναντι απ' τον Άγιο Κωνσταντίνο, τη ρωμέικη εκκλησιά που με τόσους κόπους και προσωπικά έξοδα συντηρεί ο Θανάσης, ο ξάδερφός μας, ένας από τους ελάχιστους Ρωμιούς που κρατά αναμμένο ένα κεράκι ελληνισμού κι ορθοδοξίας... Εκεί κοντά στο Αγίασμα της Αγίας Κυριακής, κοντά στην Αγία Παρασκευή του Beykoz... Τι έμεινε πια από τους Ρωμιούς;...Εξοντώθηκαν μέσα στον 20ο αιώνα από τον φανατισμό και την εμπάθεια...Φέρνω στο νου μου και τους απλοϊκούς Τούρκους εκείνης της γειτονιάς. Είναι καλόψυχοι, πρόθυμοι, ταπεινοί, κρατούν τις οικογενειακές παραδόσεις. Ούτε μια στιγμή δεν μας έφεραν σε δύσκολη θέση με κάποιο εθνικιστικό σχόλιο, με μια γκριμάτσα αποστροφής...
Όλη νύχτα παρακολουθώ τις εξελίξεις στην ήδη καθημαγμένη Τουρκία. Άνθρωποι σκοτώνονται, άνθρωποι τραυματίζονται, άνθρωποι συλλαμβάνονται, άνθρωποι ορθώνουν ανάστημα, άνθρωποι αγωνίζονται για τα ιδανικά της δημοκρατίας, της ελευθερίας, για το σύνταγμα, για ό,τι τους καλούν οι πολιτικοί ηγέτες τους κι οι μουεζίνηδες...
Ένας κόσμος ανάστατος, διεκδικεί, μάχεται, χυμένος στους δρόμους, με αβέβαιο μέλλον...Και πολύ εύκολα αυτός ο κόσμος φανατίζεται κι από ειρηνικός και φιλήσυχος και καλόψυχος γίνεται ένα θηρίο ασυγκράτητο, ένας τρομερός όχλος! Αλίμονο σ΄όποιον πέσει στα χέρια του όχλου...
Κι αναρωτιέμαι...
Τι εμποδίζει τους ανθρώπους να μπορούν να χαίρονται τις ειρηνικές στιγμές τους σ' έναν φτωχικό, ολάνθιστο κηπάκο, σε μια γειτονιά που αγκαλιάζει τον καθημερινό πόνο μας και τις μικροχαρές μας; Τι επιζητούν όσοι βάζουν σε περιπέτειες κι ανυπολόγιστους κινδύνους τις ζωές εκατομμυρίων ανθρώπων; Γιατί τόση ταραχή και σχέδια επιβολής και ανατροπών και φανατισμοί και ξεσηκωμοί;

(λιντσάρισμα στρατιωτών...φρέσκο, πρωινό!)

Κι αναρωτιέμαι... Δεν χορταίνει ο άνθρωπος αίμα και δάκρυ; 

Ανάγκη για λίγη χαρά!

Κάθε μέρα μια νέα αφορμή θλίψης!!! Ειδήσεις θανάτου, φτώχειας, απαξίωσης του ανθρώπινου προσώπου, φυσικών καταστροφών και ηθικών διαστροφών που πραγματικά σοκάρουν! 
Πρέπει κάτι να κάνουμε επειγόντως, να βρούμε πηγές χαράς! 
Σκέφτομαι πως η χαρά μας μπορεί να τροφοδοτηθεί από τέσσερις πηγές τις οποίες αναφέρω με αύξουσα "τροφοδοτική ικανότητα":
Πρώτη πηγή είναι η δημιουργία, μάλιστα η χειροπιαστή δημιουργία, ας πούμε ενός εργοχείρου, ενός καλλιτεχνήματος, ενός φαγητού, ενός όμορφου κήπου, ενός συγγραφικού πονήματος κ.τ.λ. Κάτι που δημιουργούμε με λαχτάρα, μεράκι, αγάπη, προσωπικό κόπο και ενδιαφέρον.


Δεύτερη πηγή είναι η κοινωνία με ανθρώπους. Κοινωνία ειρηνική, βαθιά, αλληλοπεριχωρητική,στηρικτική και παρηγορητική. Κοινωνία μ' έναν δικό μας ή και μ' έναν ξένο, με μικρό παιδί ή ηλικιωμένο. Κοινωνία λόγων και σιωπής, κοινωνία ευφροσύνης ακόμη  και πένθους.
Τρίτη πηγή είναι η ανάληψη και επιτυχής διεκπεραίωση ενός επώδυνου έργου ή εγχειρήματος ή μιας διακονίας χάριν της αγάπης.
Τέταρτη πλουσιότερη πηγή είναι η έμπονη κατανυκτική προσευχή που προσκαλεί τη Θεία Χάρη. Κι αυτή έρχεται με όλα τα δώρα Της. Κι ανάμεσά τους είναι η Χαρά "ην ουδείς αίρει αφ' ημών".
Αν υπάρχουν κι άλλες πηγές χαράς, θα ήθελα να τις μάθω...

Μέγεθος βαραβαρότητας

Παρακολουθώντας μια πρωινή ενημερωτική εκπομπή άκουσα το εξής: Έγινε καθαρισμός παραλιών στην ελληνική επικράτεια. Το πρώτο απόρριμμα: οι γόπες βέβαια! Αλλά σε μια ποσότητα πραγματικά ασύλληπτη! πάνω από 2.500 τόνοι!!!! Σ' ένα τετραγωνικό μέτρο αμμουδιάς μετρήθηκαν 110!
Συλλαμβάνουμε το μέγεθος της βαρβαρότητάς μας!
Ένας λαός που δεν μπορεί να προστατέψει τα παιδιά του από τη θανατηφόρα αυτή συνήθεια!
Ένας λαός που δεν μπορεί να εφαρμόσει αντικαπνιστικό νόμο, ενώ και η Τουρκία ακόμη - και να μην ξινιζόμαστε -  τα έχει καταφέρει!
Ένας λαός που στα νοσοκομεία του καπνίζουν οι γιατροί και οι νοσηλευτές!
Ένας λαός που καίει τα δάση του πετώντας απρόσεχτα αναμμένα αποτσίγαρα!
Ένας λαός  που χρειάζεται υπηρέτες για να του μαζεύουν τ' αποτσίγαρα!
Ένας λαός που δεν σκέφτεται πως η γόπα είναι γεμάτη δηλητηριώδεις ουσίες τις οποίες πρώτα πρόσφερε στον εαυτό του κι ύστερα τις χαρίζει στο έδαφος όπου θα παίξει το παιδί του και στο υδάτινο ζωοποιό περιβάλλον του!!!
Αυτόν τον λαό μπορείς να μην τον χαρακτηρίσεις ΒΑΡΒΑΡΟ!!!!

Ψευτομαγκιάς επέτειος!!!!

    Μαζεύουμε επετείους! Μας αρέσει! Άραγε για να θυμόμαστε, να προβληματιζόμαστε και να σωφρονιζόμαστε; Ή έτσι για να κάνουμε μερικές ακόμα συγκεντρώσεις και για να ανταλλάζουμε μερικά κομματικά ανακοινωθέντα ψευτοπερηφάνειας, αυτοδικαίωσης και αλληλοφαγωμάρας!
    Ένας χρόνος μετά από το άχρηστο και καταστροφικό δημοψήφισμα ή ίσως και ....σωτήριο!!!!!
Τέτοια ώρα ακούγαμε πέρυσι τα πρώτα αποτελέσματα. Διαγραφόταν στον ορίζοντα το ΟΧΙ. Ριγούσαμε από εθνική υπερηφάνεια κι ανατριχιάζαμε στο φόβο του άγνωστου μετά την επικείμενη(!!) ρήξη με την Ε.Ε..Ο πρώτος που έσπευδε να συγχαρεί τον Αλέξη Τσίπρα ήταν ο Μαδούρο της Βενεζουέλας!!!!
   Σήμερα φορτωμένοι με μια ζημιά 100 δισεκατομμυρίων -κατά τις εκτιμήσεις των οικονομολόγων δικών μας και Ευρωπαίων- που οφείλεται στην παρέλκυση των διαπραγματεύσεων με τους εταίρους-δανειστές και στο δημοψήφισμα, ειλικρινά δοξάζω τον Θεό που μας διέσωσε, έστω και διά πυρός. Σκέφτομαι πού θα είχαμε βρεθεί, αν ορθώναμε το περήφανο ανάστημά μας μετά το ΟΧΙ. Νομίζω στο χάλι της Βενεζουέλας! Οι άνθρωποι εκεί, ένας λαός ολόκληρος πεινάει και δεν έχει ενέργεια για τις βασικές του ανάγκες. Υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι κι εμείς σε παρόμοια αθλιότητα θα καταντούσαμε;
   Και ποιος ηγέτης θα μπορούσε να συγκρατήσει-κυβερνήσει έναν λαό που έχει περιέλθει στην έσχατη αθλιότητα; Το BREXIT διέλυσε τα κόμματα σε μια άκρως δημοκρατική και ευνομούμενη και πλούσια χώρα που φημίζεται για την ψυχραιμία και το φλέγμα του λαού της. Σκέφτομαι τι θα γινόταν στην Ελλάδα μετά το GREXIT! Αλληλοκατηγορίες, αλληλοσφαγές, πόλεμος πάντων κατά παντός. Τι PLAN B και τι PLAN X; Ποιος θα έβγαινε μπροστά να αναλάβει το σταυρό του μαρτυρίου; Τι θα μπορούσε να λειτουργήσει σε μια χώρα χρεωμένη για δέκα γενιές, χωρίς αξιόλογη παραγωγή, χωρίς ικανούς ηγέτες;
   Ναι, πιστεύω πως μας φύλαξε ο Θεός! Ο Αλέξης έκανε το ΟΧΙ ΝΑΙ! Μοιραίος, τραγικός, αλλοπρόσαλλος, τελικά ...αξιοθαύμαστος!!!! Και σίγουρα πήραμε όλοι ένα γερό μάθημα (γι' αυτό αποκάλεσα το δημοψήφισμα σωτήριο): Καλώς ή κακώς δεν υπάρχει άλλος δρόμος!
    Οι ψευτομαγκιές μας φορτώνουν στις πλάτες μας αρκετά δισεκατομμύρια!!                                                                       

Άγιοι Πάντες

Από τον Εσπερινό της αυριανής εορτής των Αγίων Πάντων αλιεύω μερικά ωραία τροπάρια.

Νομίζω πως δεν χρειάζονται μετάφραση, αλλά ενσυναίσθηση!!!

Πυρὶ ἐκκαιόμενοι τῆς τοῦ Κυρίου ἀγάπης, 

πυρὸς κατεφρόνησαν καὶ ὡς θεῖοι ἄνθρακες ἀναπτόμενοι, 

οἱ σεπτοὶ Μάρτυρες ἐν Χριστῷ ἔφλεξαν φρυγανῶδες πλάνης φρύαγμα, 

θηρῶν δὲ ἔφραξαν στόματα σοφαῖς ἐπικλήσεσι,

καὶ κάρας ἐκτεμνόμενοι ἔτεμον ἐχθροῦ πάσας φάλαγγας 

καὶ τοὺς τῶν αἱμάτων προχέοντες κρουνοὺς καρτερικῶς 

τὴν Ἐκκλησίαν κατήρδευσαν πίστει ἀναθάλλουσαν.

Θηρσὶ προσπαλαίοντες, τυμπανιζόμενοι ξίφει,

 ὄνυξι ξεόμενοι, χεῖρας ἀφαιρούμενοι καὶ στρεβλούμενοι, 

οἱ στερροὶ μάρτυρες καὶ πυρὶ ἐνύλῳ ἀνενδότως φλογιζόμενοι 

καὶ ἐκκεντούμενοι καὶ τὰς ἁρμονίας τεμνόμενοι 

ὑπέφερον στερρότατα λήξιν προορῶντες τὴν μέλλουσαν 

καὶ τοὺς ἀκηράτους στεφάνους καὶ τὴν δόξαν τοῦ Χριστοῦ, 

ᾧ παρρησίᾳ πρεσβεύουσιν ὑπὲρ τῶν ψυχῶν ἡμῶν.

Ἐν πᾶσι τοῖς πέρασι τοὺς ἐναθλήσαντας πίστει, 

Ἀποστόλους, Μάρτυρας, ἱερεῖς θεόφρονας, σεμνὰ Γύναια, 

ἱερὸν ἄθροισμα ἱεροῖς ᾄσμασι κατὰ χρέος εὐφημήσωμεν, 

ὅτι συνήφθησαν τοῖς ἐπουρανίοις οἱ γήινοι, 

καὶ πάθει τὴν ἀπάθειαν χάριτι Χριστοῦ ἐκομίσαντο 

καὶ νῦν ὡς ἀστέρες στερροὶ περιαυγάζοντες ἡμᾶς, 

ἐν παρρησίᾳ πρεσβεύουσιν ὑπὲρ τῶν ψυχῶν ἡμῶν.

Τη πρεσβεία, Κύριε, πάντων των Αγίων και της Θεοτόκου 

την σην ειρήνην δος ημίν και ελέησον ημάς ως μόνος οικτίρμων!

Με την αυριανή εορτή κλείνει το Πεντηκοστάριο, καθώς ολοκληρώνεται ο κύκλος των κινητών εορτών. Με την ψυχή "γεμάτη" Ανάσταση και Πεντηκοστή, γεμάτη αναστημένο Χριστό και Άγιο Πνεύμα επιστρέφουμε στην Παρακλητική. Πόσο ευλογημένος είναι ο λειτουργικός μας κύκλος! Με μια συνεχή εναλλαγή εορτών κρατά αδιάπτωτο το ενδιαφέρον των πιστών, μας εισάγει και μας συντηρεί σε οδό γνώσεως και επιγνώσεως και αναζήτησης και εκζήτησης του Θείου Φωτισμού. Αλλά θέλει λίγο ψάξιμο, λίγο πόθο εκ μέρους μας!

Μικρές δημιουργίες

Σαν τα σπυράκια του ροδιού

πολλές να 'ναι οι χαρές σου

και σαν γλυκόπιοτος χυμός

οι μέρες της ζωής σου! (Σ.Κ.)

Σεράντα μήλα κόκκινα, πουλί μ'

σεράντα μήλα κόκκινα, γιαβρί μ'...

(παραδοσιακό ποντιακό)

Κόρη τρισεύγενη, 

αρχαίου θεού βλαστάρι,

άφωνη απόμεινες, 

θλιμμένη,

σ' ελληνικό ακρογιάλι... (Σ.Κ)

Παιδίων Ζωγραφείον

Αν η έκθεση των έργων των ενηλίκων και των μεγαλύτερων παιδιών μας 

ήταν πραγματικά αξιόλογη και ενδιαφέρουσα, 

(μπορείτε  εδώ να την επισκεφθείτε)

για τα έργα των μικρότερων παιδιών μας, από 4,5 μέχρι 12 ετών, 

τα λόγια αποδεικνύονται φτωχά!

Τα απολαύσαμε εκτεθειμένα στον φιλόξενο χώρο του ενοριακού κέντρου του Τιμίου Σταυρού Γαλήνης όπου και δουλεύαμε όλη τη χρονιά.

Μπράβο, παιδιά μας! 

Για μια ακόμη φορά αποδεικνύετε πως έχετε έμπνευση, ταλέντο, υπομονή 

και με τα πινέλα και τα χρώματα

φτιάχνετε τον δικό σας πανέμορφο κόσμο!

Καλό καλοκαίρι!

Καλή αντάμωση τον Σεπτέμβριο με πολλή όρεξη και φρέσκες ιδέες!!!

Πιρουέτες κι αερόστατα σε μια μαγευτική δύση!

Έμπνευση από τη μουσική

κι ένας πίνακας που ακτινοβολεί αγάπη!

Αγαπώ τα πουλιά, τα παιδιά και τα λουλούδια!

Παραμυθένιος κόσμος! 

Κάθε ζωγραφιά μια ιστορία,

κάθε ζωγραφιά, ένα άνοιγμα της παιδικής ψυχής!

"Εγώ οδηγάω αυτό το φοβερό μηχάνημα!!!"

Γαλήνιες αδελφικές στιγμές!

Θαλασσογραφίες!

Αυτό το δέντρο το τόσο ξεχωριστό!!!

Αυτή η κούνια λίκνισε τα παιδικά μου όνειρα!

Η έγνοια μου: Να μη βραχεί το κουνελάκι μου!!!!

Μαργαρίτα μου μικρή, συ του κήπου μου στολή!

Ακόμη και το θρυλικό Volkswagen απαθανατίστηκε!

Της άνοιξης αρώματα και χρώματα!

Θα γεμίσω τη ζωή μου αστέρια και φως!

Απίθανη χρωματική αντίθεση

αναδεικνύει ένα γλυκύτατο πρόσωπο!

Ολοζώντανο!!!!

Τσάι και ...πολλή μελέτη!

Πανοραμικές!

Η υπομονετική και χαμογελαστή δασκάλα μας, η κ.Μαρία μας!

Έχουμε και την κ.Κική, αλλά ξέφυγε τη φωτογράφηση!

Ο ιερός ναός του Τιμίου Σταυρού Γαλήνης,

η κατακόμβη του είναι μια ζωντανή κυψέλη,

όπου φιλοξενούνται άπειρες δραστηριότητες για παιδιά, 

νέους και ενηλίκους!!!

Μια ανοιχτή αγκαλιά, μια πρόσκληση δημιουργίας για όλους!

Ακάλυπτες νεανικές ψυχές

Δεν ξέρω ποιον πρέπει να κλάψουμε πιο πολύ...
αυτόν που τόσο πρόωρα και φριχτά έφυγε απ' αυτή τη ζωή
σφαγμένος απ' το χέρι του φίλου...
ή αυτόν που στα πρώιμα νιάτα του
φορτώθηκε την βαρύτατη προσωνυμία "φονιάς, δολοφόνος",
αυτόν που θα κουβαλάει για μια ζωή το σημάδι του Κάιν,
αυτόν που σβήνοντας τη ζωή του φίλου του κατέστρεψε τη δική του...
Ακάλυπτες νεανικές ψυχές... έρμαια του θυμού, της οργής, της παρόρμησης...
ακάλυπτες νεανικές ψυχές... χωρίς ερείσματα, χωρίς ιδανικά...
ακάλυπτες νεανικές ψυχές... χωρίς φόβο Θεού, χωρίς όρια...
ακάλυπτες νεανικές ψυχές... χωρίς προσευχή, χωρίς τη Χάρη...
Ακάλυπτες γιατί εμείς οι γονείς, οι δάσκαλοι, οι ιερείς, οι φίλοι
δεν τις καλύψαμε με πολλή, έμπονη προσευχή,
γιατί εμείς πρώτοι χάσαμε το δρόμο και τον σκοπό της ζωής μας.

Μαρία-Μάχη, ένα εύοσμο κρίνο στη Βασιλεία του Θεού!

"Παντού Εκείνος, παρών και άγρυπνος!
Και με πληροφορεί στα βάθη της καρδιάς μου, ότι βλέπει τους αγώνες και τις αγωνίες μου ...τους φόβους και ...τους  πόθους μου! Σκύβει στις προσευχές μου... Την ταπεινή μου μετάνοια, κάποιο κρυφό μου δάκρυ, δέχεται πατρικά. Της κάθε μέρας χαρούμενα και δυσάρεστα, πικρά ή γλυκύτατα τα βλέπει όλα....
Ακούω τη φωνή Του: "Έχε θάρρος! Εδώ είμαι...Μη φοβού... Τας εντολάς μου τήρησον. Αγωνίζου τον καλόν αγώνα μέχρι τέλους... Τίποτε δεν μου διαφεύγει... Για σένα κρατούν οι άγγελοι τον στέφανον της ζωής!".

Μία από τις πάρα πολλές προσευχές που βρέθηκαν στα χειρόγραφα της πολυαγαπημένης Μαρίας-Μάχης.

Η ψυχή σου, άγγελέ μου, ήταν της αγάπης, της ταπείνωσης, της συγχώρησης και της ελεημοσύνης.

Ναι, πρέπει η θλίψη μας να αποβεί το λίκνο της χαράς μας. Γιατί;
Διότι ο Θεός ως ο καλύτερος Πατέρας μας ξέρει, έχει τους δικούς Του, ίσως μη κατανοητούς προς το παρόν για μας λόγους της κλήσης και του τρόπου της εξόδου μας εκ του κόσμου τούτου.
Ναι, ο Θεός, ως άριστος Γεωργός, άλλες φορές δρέπει ώριμους καρπούς από το περιβόλι του κόσμου, άλλες φορές συλλέγει ολάνθιστα μυρωδάτα μπουμπούκια. Για να εμπλουτίσει είτε το τραπέζι, το Μεγάλο Δείπνο της Βασιλείας Του, είτε για να ωραΐσει με τα εύοσμα κρίνα το ολάνθιστο ανθοδοχείο της Βασιλείας Του.

Εύοσμο μπουμπούκι!
Άγγελέ μας!
Σ' αγαπάμε!!!!

Ο ευχαριστήριος "θρήνος", η ευγνώμων χαρμολύπη της μάνας επιβεβαιώνει το του Αποστόλου Παύλου:  "Ίνα μη λυπήσθε καθώς και οι λοιποί οι μη έχοντες ελπίδα!"

" Ἐγώ εἰμί μεθ' ὑμῶν καὶ οὐδεὶς καθ' ὑμῶν"

"Τὴν ὑπὲρ ἡμῶν πληρώσας οἰκονομίαν, 

καὶ τὰ ἐπὶ γῆς ἑνώσας τοῖς οὐρανίοις,

 ἀνελήφθης ἐν δόξῃ, Χριστε ὁ Θεὸς ἡμῶν, 

οὐδαμόθεν χωριζόμενος, ἀλλὰ μένων ἀδιάστατος, 

καὶ βοῶν τοῖς ἀγαπῶσί σε.

Ἐγώ εἰμί μεθ' ὑμῶν καὶ οὐδεὶς καθ' ὑμῶν·". 

"Αφού ολοκλήρωσες το έργο της σωτηρίας μας

κατά την άπειρη αγάπη σου

και ένωσες τα επί γης με τα ουράνια,

μέσα σε δόξα αναλήφθηκες, Χριστέ ο Θεός μας,

χωρίς να χωριστείς από κανέναν τόπο

και παραμένοντας ο ίδιος αδιαίρετος

και δυνατά φωνάζεις σ΄όσους σε αγαπούν:

Εγώ είμαι μαζί σας 

και κανείς δεν μπορεί να σταθεί απέναντί σας!!!!"

Το νόημα της σημερινής εορτής της Αναλήψεως

"Όλα του κόσμου τα δεινά και τα θεριά

κι αν πέσουν πάνω μας

σαν όνειρο κακό θα διαλυθούνε, σαν καπνός,

γιατί μαζί μας είναι ο Ισχυρός,

 του κόσμου ο Ποιητής, ο Παντοδύναμος,

ο Αναστημένος Κύριος!"

Απόδοση σήμερα του Πάσχα!

"Τὴν ἄμετρόν σου εὐσπλαγχνίαν, 

οἱ ταῖς τοῦ ᾍδου σειραῖς συνεχόμενοι δεδορκότες, 

πρὸς τὸ φῶς ἠπείγοντο, Χριστέ, ἀγαλλομένῳ ποδί, 

Πάσχα κροτοῦντες αἰώνιον."

Ένα τροπάριο από τον αναστάσιμο κανόνα 

που ψάλαμε πάλι σήμερα, τελευταία φορά για φέτος 

(Απόδοση σήμερα του Πάσχα) 

που έχει μεν μια δυσκολία στην κατανόηση, 

αλλά είναι εξαιρετικά εκφραστικό. 

Μια αρκετά ελεύθερη μετάφρασή του θα ήταν:

Είδαν ολοφάνερα την απερίγραπτη ευσπλαχνία σου,

όσοι ήταν έγκλειστοι κι αιχμάλωτοι στον Άδη,

και χορεύοντας έτρεχαν, Χριστέ, προς το Φως,

υποδεχόμενοι με ζητωκραυγές το αιώνιο Πάσχα!

Φανταστείτε: 

Μια κατασκότεινη σπηλιά -το βασίλειο του Άδη! 

Μέσα σ' αυτήν αιώνες τώρα σέρνονται ανθρώπινα σκέλεθρα 

δεμένα μεταξύ τους σε σειρές! 

Σκοτάδι κι απελπισία: Θάνατος! 

Και ξαφνικά: Φως!!! 

Η σπηλιά γεμίζει φως και ζεστασιά και γλυκύτητα! 

Οι αλυσίδες σπάζουν! 

Κι οι φυλακισμένοι -τι πιο φυσικό!- τρέχουν βιαστικοί, 

σπρώχνονται προς το Φως στην είσοδο της σπηλιάς, 

υποδεχόμενοι με ζητωκραυγές το αιώνιο Πάσχα, 

την διάβαση, το πέρασμά τους στην αιώνια ζωή και χαρά! 

Η ισχύς του Άδου συντρίβεται! 

Ο Χριστός ανίσταται και συνανιστά πάντας. 

Ανάσταση!!! 

Ανάσταση του Χριστού, 

Ανάσταση των ανθρώπων! 

Ανάσταση του σύμπαντος κόσμου!

"οι ταις σειραίς συνεχόμενοι...."