Τι είναι αυτό που συμβαίνει σήμερα;
Μεγάλη σιωπή είναι απλωμένη στη γη.
Μεγάλη σιωπή και ηρεμία. Μεγάλη σιωπή γιατί κοιμάται ο Βασιλιάς. Η γη
φοβήθηκε και ησύχασε επειδή ο Θεός με το σώμα κοιμήθηκε, και ανέστησε
αυτούς που κοιμόνταν απ’ την αρχή των αιώνων.
Ο Θεός με το σώμα πέθανε, και τρόμαξε ο Άδης. Ο Θεός για λίγο κοιμήθηκε, και ανέστησε αυτούς που βρίσκονταν στον Άδη.
........
Όταν βράδιασε, ήλθε ένας πλούσιος άνθρωπος που το όνομά του ήταν Ιωσήφ. Αυτός
τόλμησε και παρουσιάστηκε μπροστά στον Πιλάτο, και του ζήτησε το σώμα
του Ιησού. Παρουσιάστηκε ένας θνητός μπροστά σε έναν θνητό ζητώντας να
λάβει τον Θεό. Ζητά τον Θεό των θνητών. Ο πηλός μπροστά στον πηλό, ζητά
να λάβει τον Πλάστη των όλων. Το χορτάρι, ζητά από το χορτάρι την
ουράνια φωτιά. Η τιποτένια σταγόνα, παίρνει από την τιποτένια σταγόνα
τον απύθμενο ωκεανό. Ποιος είδε, ποιος ποτέ άκουσε αυτό το απίστευτο;
Ένας άνθρωπος να χαρίζει σε άλλον άνθρωπο τον Δημιουργό των ανθρώπων.
Ένας άνομος άρχοντας σ' έναν άνθρωπο του νόμου υπόσχεται να χαρίσει τον Νομοθέτη. Ένας άκριτος κριτής τον Κριτή των κριτών επιτρέπει να τον
θάψουν ως κατάδικο.
Άραγε, Ιωσήφ, ζητώντας και παίρνοντας, ξέρεις καλά ποιον πήρες; Άραγε
πλησιάζοντας στον Σταυρό και αποκαθηλώνοντας τον Ιησού, ξέρεις καλά
ποιον κράτησες στα χέρια σου; Εάν πραγματικά γνωρίζεις καλά Ποιον
κρατάς, τώρα έγινες πλούσιος. Γιατί πώς αλλιώς κάνεις αυτή τη θεόσωμη
και φρικωδέστατη κηδεία του Ιησού; Είναι αξιέπαινος ο πόθος σου, αλλά
πιο αξιέπαινος είναι ο τρόπος της ψυχής σου.
Άραγε δεν φρίττεις,
κρατώντας στα χέρια σου Αυτόν που φρίττουν τα Χερουβίμ; Με ποιο φόβο θα
αφαιρούσες από το θείο αυτό σώμα το μικρό ρούχο που το σκέπαζε; Πώς δεν
θα έκλεινες τα μάτια από ευλάβεια; Δεν θα τρόμαζες ατενίζοντας και
αποκαλύπτοντας τη σωματική φύση του υπέρ φύσιν Θεού; Πες μου, Ιωσήφ,
άραγε έθαψες στραμμένο προς την ανατολή τον νεκρό που είναι η Ανατολή
των ανατολών; Άραγε έκλεισες με τα δάχτυλα σου, όπως γίνεται στους
νεκρούς τα μάτια του Ιησού, ο Οποίος με το αμόλυντο δάχτυλό Του άνοιξε
τα μάτια του τυφλού; Άραγε έκλεισες το στόμα Εκείνου που άνοιξε το στόμα
του κωφάλαλου; Άραγε έδεσες τα χέρια Εκείνου που άπλωσε τα παράλυτα
χέρια; Ή μήπως έδεσες τα πόδια Εκείνου, όπως γίνεται στους νεκρούς, ο Οποίος
θεράπευσε, για να βαδίζει, τα πόδια του παραλύτου; Άραγε σήκωσες επάνω σε κρεβάτι Αυτόν που διέταξε τον παράλυτο λέγοντάς του:
" Σήκωσε το κρεβάτι σου και περπατά;" Άραγε άδειασες μύρα επάνω στο σώμα
Εκείνου που είναι το ουράνιο μύρο και εκκένωσε τον εαυτό Του αγιάζοντας
τον κόσμο; Άραγε τόλμησες να σφογγίσεις τη θεόσωμη εκείνη πλευρά του
Ιησού που ακόμη αιμορροούσε, του Θεού που θεράπευσε την αιμορροούσα;
Άραγε έπλυνες με νερό το σώμα του Θεού, που έπλυνε —τις αμαρτίες— όλων
και έδωσε την κάθαρση; Άραγε τι είδους λαμπάδες άναψες μπροστά στο
αληθινό φως που φωτίζει κάθε άνθρωπο; Και ποιους επιτάφιους ύμνους
έψαλες σ' Αυτόν που ανυμνείται χωρίς διακοπή από όλες τις ουράνιες
αγγελικές στρατιές; Άραγε έχυσες δάκρυα για τον νεκρό Ιησού, που
δάκρυσε για τον νεκρό Λάζαρο και τον ανέστησε μετά από τέσσερις ημέρες;
Άραγε θρήνησες Αυτόν που έδωσε σ' όλους χαρά και διέλυσε τη λύπη της
Εύας;
Όμως μακαρίζω τα χέρια σου, Ιωσήφ,
που υπηρέτησαν και ψηλάφησαν τα θεόσωμα χέρια και πόδια του Ιησού, που
έσταζαν ακόμη αίμα.
Μακαρίζω τα χέρια σου, που άγγιξαν την αιμορροούσα
πλευρά του Θεού πριν από τον πιστό - άπιστο Θωμά που είχε αξιέπαινη
περιέργεια.
Μακαρίζω το στόμα σου που γέμισε αχόρταγα και ασπάσθηκε το
στόμα του Ιησού κι' από εκεί γέμισε με Άγιο Πνεύμα.
Μακαρίζω τα μάτια
σου που ενώθηκαν με τα μάτια του Ιησού, και από εκεί πήραν το αληθινό
φως.
Μακαρίζω το πρόσωπο σου που πλησίασε το πρόσωπο του Θεού.
Μακαρίζω
τους ώμους σου που σήκωσαν Αυτόν που βαστάζει όλους.
Μακαρίζω το κεφάλι
σου που το άγγιξε ο Ιησούς, η κεφαλή των πάντων.
Μακαρίζω τα χέρια σου
στα οποία βάσταξες Αυτόν που βαστάζει τα πάντα
.
Μακαρίζω τον Ιωσήφ και
τον Νικόδημο, γιατί έγιναν Χερουβίμ μπροστά στα Χερουβίμ σηκώνοντας και
μεταφέροντας επάνω τους τον Θεό. Γιατί έγιναν υπηρέτες του Θεού μπροστά
στα εξαπτέρυγα Σεραφίμ, όχι με τα φτερά, αλλά με τα σεντόνια καλύπτοντας
και τιμώντας τον Κύριο. Αυτόν που τρέμουν τα Χερουβίμ Τον μεταφέρουν
επάνω στους ώμους τους ο Ιωσήφ και ο Νικόδημος και γεμίζουν από έκσταση
όλες οι τάξεις των ασωμάτων Αγγέλων...
Μπορείτε να διαβάστε ολόκληρο τον θαυμάσιο λόγο του Αγίου Επιφανίου στην διεύθυνση:
http://sophia-siglitiki.blogspot.gr/2013/05/blog-post_6104.html
Όλες οι φωτογραφίες απεικονίζουν τον Επιτάφιο του ιερού ναού Αγίου Αθανασίου Παλαιοκάστρου (Ωραιόκαστρο Θεσσαλονίκης), ένα πραγματικό αριστούργημα!!!
Στην τελευταία ο πνευματικός μας πατέρας π.Εμμανουήλ εμπνευστής και θερμός υποστηρικτής του έργου και οι πρωτομαστόρισσες Χρύσα, Στέλλα και Καλλιόπη.
Την ευχή σου, πάτερ! Γεια στα χέρια σας, κορίτσια!
Μνησθείη υμών Κύριος εν τη Βασιλεία Του!
